Golden Oldies Radio begon zoals alle webradio’s. Klein, zonder duidelijk plan en met het soort optimisme dat je alleen hebt als je besmet ben met dat vreemde, hele rare, chronische radiovirus. Zestig tot zeventig slots waren er na een tijdje. Dat zijn aantallen waarbij zelfs de conculega’s zuchtten: “Nou ja, voor een rustige woensdagavond is het best oké.”
Golden Oldies Radio en de Geesten van de Noordzee
En toen kwam Frans van der Drift er bij. Hij zette zijn programma ‘Ook Goeiemorgen‘ neer met de vanzelfsprekendheid van de man die het in een andere eeuw ook al moeiteloos deed bij Radio Mi Amigo. Een man die niet schrikt van een loshangende kabel of een draaitafel die zichzelf ineens op 78 toeren zet. 159 slots haalde hij. Meteen. Dat is het internet-equivalent van een volgepakt bruin café tijdens de lokale kermis.
En plots was daar die ingeving. De spreuk. De slogan die radiomensen doet trillen als een antennemast in een herfststorm: ‘De sfeer van Radio Mi Amigo.’ Je zag het gebeuren. De luisteraars begonnen langzaam te groeien. Eerst een handvol, toen een kluitje, en vervolgens een massa — alsof half Vlaanderen en Nederland ineens dacht: “Ja, dat gevoel. Dat moet ik weer hebben. Dat schip dat nooit stil lag, platen die soms midden in het refrein bleven hangen, dj’s die hun teksten improviseerden omdat de jingles weer niet startten.”
Die dj’s arriveerden bij Golden Oldies Radio aangetrokken door een niet te verklaren drang. Ton Schipper, die klinkt alsof hij nog geen dag ouder is geworden. Ad Vlaminck, een naam waarvan je weet dat hij ooit met Norbert zat te praten over waarom de generator wéér rookte. Erik Hendriks, Joe Wells, Wim van Egmond, het soort namen waarbij je onwillekeurig denkt aan jingles die door een compressor gaan die eigenlijk op vakantie wil.

En ineens explodeerde het allemaal. Zeshonderd slots op zondag. Dat zijn aantallen waarbij zelfs Sylvain Tack vanuit de hemel even opkijkt en zegt: “Netjes, jongens. Heel netjes.” Ook op dinsdag, tijdens de herhaling, zijn er ruim boven de driehonderd slots. Herhalingen! Alweer zoals bij Mi Amigo zaliger, toen de herfststormen de bevoorrading verstoorden…En men aan boord uit noodzaak een oud cassettebandje uit een lade grabbelde.
En natuurlijk is er de moderne bemanning bij Golden Oldies. Stationsmanager Wilco Verkerk, die waarschijnlijk minder last heeft van zeeziekte dan een Mi Amigo-boordtechnicus in de jaren zeventig. Clemens Tilborg, die banners maakt die zo heerlijk retro zijn dat je spontaan gaat zoeken naar het adres van de dichtstbijzijnde tekenacademie. Danny Schacht, de man die shows uiterst nauwkeurig bijhoudt zodat men kan terugluisteren. Een soort digitale versie van die ene technieker die aan boord van het zendschip de platen moest starten en nooit vergat welke kant boven hoorde.
Golden Oldies Radio is een schip geworden dat nooit zinkt. Het kraakt niet. De mast breekt niet halverwege een uitzending. Niemand hoeft ’s nachts met een zaklamp naar de zenderruimte te sprinten omdat er rook uit een buizenkast komt. Het knalt zonder stoppen gedragen door wifi in plaats van door golven, door vaste luisteraars met heimwee naar een tijd die toch, al is het maar af en toe, echt terugkomt.
En diep eronder, in de vezels van die muziek, beweegt altijd iets meer. Een fluistering. Een echo van een tijd waarin alles verboden was, alles kon en tegelijk alles één seconde verwijderd was van totale chaos. Bovendien staat het als een paal boven water. Zou je heel goed luisteren, dan hoor je het zachtjes door de stream zweven, ergens tussen Roy Orbison en een vergeten jingle: “Hier is… Mi Amigo”. Maar dan zonder die naam.
° Hier luisteren naar Golden Oldies Radio.




















Inderdaad, Golden Oldies Radio staat bij mijn internettuner zeker bij de favorieten ook de Zondagvoormiddag voornamelijk met Frans en Ton, twee oudgedienden van de gewezen zeezender, de rest die langskomen na de middag hebben in mijn ogen weinig te maken met het verleden zodat de “echte Mi Amigosfeer” wat wegebt…..
Helemaal top zou zijn dat mensen zoals bv Bart Van Leeuwen, Ferry Eden, Johan Visser en het vroegere “koningskoppel” Frank Van Der Mast & Marc Jacobs opnieuw zouden programma’s maken !