De column zapt weg van alomtegenwoordige ‘Donalds’ en vlucht in een audioarchief naar 1974. Daar duiken Norbert Slambrouck, Radio Mi Amigo en Kleine Diana op. Een vergeten ode, later overschaduwd door een urneruzie, krijgt zo opnieuw een stem.
Een weekbladreclame uit 1957 toonde een ‘portable’ radio die allesbehalve draagbaar leek. Ik kwam ze weer tegen in een oud tijdschrift en ze leidde tot een mijmering over verlangen, mijn eerste spaargeld en de troostende eerlijkheid van oude radio-ontvangers.
Een gezamenlijke persconferentie in 1999 bracht Radio Flandria en het Nederlandse 538 samen in het Huis van de Toekomst in Vilvoorde.
Qmusic legde het concept voor hun succesvolle zomercampagnes in Oostende al in 2004 vast. Hun ‘Love The Summer’ werd de basis voor alle latere activiteiten. JLB was er toen al bij. Maaike Cafmeyer ook.
Radioveteraan JLB kijkt naar het voorbije jaar en de toekomst. Conclusie: radio overleeft alles. Ook de mensen die het medium elke tien jaar proberen te vermoorden.
Op 23 december 1979 ging Radio Gemini – zo illegaal als maar kon – van start. Drie pioniers van toen bezochten in 2004 opnieuw de uitzendlocatie in Herseaux.
Een ingetogen kerstverhaal over radio, muziek en platenzaken als plekken van rust en ontmoeting.
Je hebt van die huizen waar je naar binnen loopt alsof je een kerk betreedt. Het oude pand van de familie Beeren in de Eindhovense Kruisstraat was zo’n plek.
Internetradio’s. Het equivalent van ‘Het bos door de bomen niet meer zien’. Het bleek JLB nuttig om daar wat aan te doen. Noem het een tip, een suggestie een voorstel. Omdat er bij dat ene station eigenlijk allemaal mensen werken met een serieus radioverleden. En omdat hij de meeste van hen persoonlijk kent. Het hemd en de rok, nietwaar…
JLB mijmert over het verdwenen gevoel van muziek zoeken in platenzaken: het avontuur, de geur, de ontmoetingen en het verhaal dat eraan vasthing.
Zondagen zijn meestal te lang, te stil en helemaal nutteloos. Voor mij dan toch. Tot er zich iemand aandient die perfect weet hoe je stilte kunt laten swingen. De hoofdrolspelers: een buurvrouw en een stapel vinyl. En plots kreeg de zondag een ritme.
Waarom zijn zoveel radiomakers gefascineerd door treinen? Tussen menig microfoon en machinistenschakelaar loopt een onzichtbare spoorlijn.
Marten gaat straks verhuizen. Altijd een gedoe, maar het kan altijd erger. De nieuwe audioinstallatie moet zijn vrouw met één knop kunnen bedienen. Ze wil geen cursus ‘hoe word ik tech‑expert’.
Een vergeelde foto, gloeilampen en het mysterie van het ‘kattenoog’. Toen radio nog magie was en elektriciteit iets om trots op te zijn.
Het levende bewijs dat er soms nog echt goed nieuws te melden is: na zes jaar keert columnist Marten Coverack terug. Minder verging het zijn collectie transistorradio’s.
In 1978 bedachten we bij RadioVisie iets dat later zomaar een podcast had kunnen zijn. We noemden het de RadioInfoon. Twee antwoordapparaten en een berg idealisme. En het werkte.
Met een verslag van de Open Dag komt een einde aan de bijzondere reeks over het startende lokale project Radio Noordoost Polder.
Wat doet een filmjunkie als hij in de hele vroege morgen op de radio plotseling herinnerd wordt aan zijn eigen (heel beperkte) bijdrage aan de zeezenders? Hij schrijft een stukje over de ‘Vereniging voor vrije radio’ en Radio Mi Amigo.
