RadioVisie

  • .
    Amptec
    .

Waar Kol Israël de mosterd haalde (video)

>> Nieuw! RadioVisie kan je nu ook volgen via Instagram en LinkedIn!

1968 was het jaar waarin de technische tak van de Nederlandse Radio Unie (NRU) internationaal scoorde. Waar vaak de Verenigde Staten een leidende rol speelden, was die plots weggelegd voor Nederland. De geluid- en lichttechniek had er grote stappen voorwaarts gezet. De bewijzen waren onder andere terug te vinden tot in Israël, waar het bijna drie jaar zou duren alvorens een nieuw complex kon worden opgeleverd.

Toen in 1970 het project gereed was bleken in de Nederlandse kranten ook de namen van twee landgenoten op te duiken die niet onbekend waren in de vaderlandse omroepwereld. Ralph Inbar was al sinds 1968 aanwezig in Jeruzalem om de kar van de televisieprogramma’s te trekken. Hij was toen nog gehuwd met Sonja Barend, die hem in 1969 was gevolgd naar Israël om televisieprogramma’s te presenteren. Dit zoals ze voorheen ook al deed bij onder meer de NTS en de VARA. Het koppel bleef er tot in 1971, het jaar waarin ook hun huwelijk op de klippen liep.  

In juli 1968 werd in Jeruzalem begonnen met de bouw van een voor die tijd hypermoderne studio met faciliteiten voor zowel radio als televisie. Al eerder was duidelijk geworden dat de directie van de staatsradio Kol Israël (nu een onderdeel van de Israel Broadcasting Authority of IBA), best zou verhuizen naar een nieuwe locatie. De omroep – opgericht in 1948 – was nogal provisorisch ondergebracht. Het moest een professionelere aanpak en gelijkwaardige apparatuur gaan worden. Directie en stafleden gingen op zoek in andere landen, naar recente ontwikkelingen en mogelijkheden tot samenwerking. 

Het was uitgerekend in Nederland dat men zwaar onder indruk kwam van de gebruikte faciliteiten. Vooral bij omroeporganisatie VARA kreeg de delegatie een heel goed gevoel. Men werkte er met eenvoud en doelmatigheid. Dit mede door de apparatuur van de Nederlandse Radio Unie, die onder leiding van prof. ir. J.J. Geluk was ontwikkeld. Voldoende redenen voor de directie van Kol Israël om bij de NRU een verzoek in te dienen om advies te geven bij de bouw van een radio- en televisiecomplex. Ook de Nederlandse architecten, belast met studiobouw en -inrichting zouden worden ingezet in Jeruzalem. 

En dus werd het architectenbureau Elling uit Amsterdam ingehuurd voor het ontwerp van de radio- en televisiestudio’s. Ze kregen een plek op een heuvel in het regeringscentrum Hakyria in Jeruzalem, vlakbij het Knesset-gebouw. Het architectenbureau van wijlen prof. P. Elling telde destijds vier geassocieerde jonge architecten: ir. A. van Gelderen, ir. I L, C Hoogewoning, ir. A. de Leeuw en ir. K. Visser.

Vooral laatstgenoemde hield zich bezig met dit enorme project. Met het oog op de plaatselijke situatie werd architect Sharon uit Tel Aviv, aan de Nederlanders toegevoegd. Hij was vooral terreinkundig en van allerlei plaatselijke toestanden op de hoogte. Tevens was hij één van de grootste architecten van Israël. Hij werkte samen met zijn zoon. Van de Israëlische regering kreeg hij bijvoorbeeld ook de opdracht om de oude stad Jeruzalem bij het nieuwe stadsdeel in te passen. 

° Tekst gaat verder onder de foto

De onderlinge samenwerking werd als uitstekend ervaren. Wel waren er volgens de Nederlandse architecten in eerste instantie verschillen in benaderingswijze. Maar gaandeweg vond men elkaar steeds beter. Ook van de Israëlische regering kreeg iedereen de grootst mogelijke medewerking. De Amsterdamse vertegenwoordiging kreeg met veel minder formele en ambtelijke problemen te maken, zoals in Nederland vaak wel het geval was. De zaken werden in Israël veel zakelijker en nuchter bekeken.

Bij de uitwerking van de plannen stuitten de architecten wel op een moeilijkheid. De Israëliërs hadden bedacht dat de plannen tot in detail dienden te worden uitgewerkt, zoals men ook in de VS tijdens een werkbezoek had gezien. Tijdens de bouw moesten echter meer en meer aanpassingen aan de plannen gebeuren, hierdoor raakte men achter op het tijdschema en ook het budget klopte niet meer.  

In eerste instantie werd gerekend op dertien miljoen Israëlische Ponden, maar uiteindelijk werd het veel meer. Het complex werd 70 bij 100 meter groot, met een hoogte van 60 meter. Bij de presentatie werd aangegeven dat het ging om een sierlijk, speels gebouw dat met alle eenvoud was ingevuld. Terrasvormig op de heuvelrug neergezet en voorzien van allerlei technische snufjes die ook in de studio’s in Hilversum waren toegepast. 

Hans Knot


TVV Sound

Blikvangers op deze dag

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Staren naar de borsten van Phil Bloom in Paradiso (video)

Dit keer een flinke stap terug naar het jaar 1968. Voor vele Amsterdammers, maar ook Lees verder

1962: Het jaar van Gherman Titov, Verkade en Asbach Uralt (video)

Uit 1962 - en daarmee ga ik verder in het jaar waar ik vorige week Lees verder

Pierre, Veronica, Ria, Elvis en vele anderen (video)

In 1962 maakte Pierre van Ostade zowel programma's voor Radio Luxemburg als voor Radio Veronica.

Brit werd Nederlander met Vlaamse naam: Paul Vlaanderen (audio)

Tijd om eens terug te keren naar 1962, het jaar dat Hans Knot heel bewust Lees verder

“Dat Is Het Oog Van De Duivel!” (video)

Een bijdrage dit keer waarin ik ruimte maak voor lezer Henk Kruize die het stukje Lees verder

Peyton Place: het werd (te) duur om te kijken (video)

In 1971 opperde de Nederlandse overheid het idee om de kijkbijdrage minimaal te verhogen tot Lees verder

Dwingend advies om de nieuwe Graetz radio aan te schaffen (video)

In zijn wekelijkse nostalgische column gaat Hans Knot dit keer terug naar het jaar 1964.

1971: TV is helemaal uit den boze! (video)

Terug naar het jaar 1971, naar de bladen die korte gossip-berichtje verspreidden. Het vrij nieuwe Lees verder

Inschrijven
Abonneren op
guest
0 Reacties
Inline feedback
Bekijk alle reacties
Don`t copy text!
0
Deel hier gerust uw gedachtenx
()
x