Ton Schipper: toespraak huldiging Sylvain Tack Zes miljoen luisteraars onder de mat geveegd!

Leestijd: 4 minuten

Op woensdagavond 15 februari 2006 werd Sylvain Tack in Antwerpen herdacht door vrienden, oud Mi Amigo-collega’s en een Spaanse delegatie aan boord van het schip ‘Diamand Princess’. Voormalig Mi Amigo-dj Ton Schipper hield een erg opmerkelijke en beklijvende toespraak. Dit is de integrale tekst. 

Sylvain Tack: voor mij blijf hij de man die marketing en multimediale cross-over promotion gebruikte, nog voor iemand in Vlaanderen ooit van die termen had gehoord. Wie weet, wellicht waren ze zelfs nog niet uitgevonden!? Ik herinner me nog: kocht je een Suzy wafel, dan zat er een fankaart bij van bijvoorbeeld Paul Severs, of een sticker van Joepie, voor de verzamelaars.


Lees verder onder de advertentie


Kocht je de Joepie, dan stond er reclame in voor Suzy wafels. Soms zat er zelfs een klein dun 33 -toeren plaatje in, met een compilatie van de grootste hits uit de Top 30. Een Top 30 die dan weer op de radio te horen was, vol reclame voor Suzy wafels.  Steeds de beste. En voor het weekblad Joepie, het grootste tienerblad. En dat brengt ons dan bij die ene radio: Radio Mi Amigo.

Het lijkt allemaal zo vanzelfsprekend tegenwoordig, in tijden van Qmusic, 4FM en honderden lokale radio’s. Bij wijze van spreken: zelfs een hond met een hoed op, heeft vandaag de mogelijkheid om te gaan uitzenden, desnoods via podcasts op internet! Wist je trouwens dat mp3-spelers nu de mogelijkheid bieden om de godganse dag onbeperkt liedjes uit te zenden – op FM – nota bene, en in een straal van tien of vijftien meter.

Maar even het geheugen opfrissen! Nog niet zo lang geleden was het een misdaad om mensen te entertainen via de ether. Je moest onderduiken, ondergronds gaan, vluchten naar het buitenland. En een pseudoniem kiezen, want zelfs je echte, eigen naam gebruiken was een risico. Maar toch, voor een aantal onder ons lokte het avontuur.

En het was ook nog een nobel doel, want we waren aan de boom aan het schudden. Diezelfde boom waaraan ook de tak ‘vrijheid van ondernemen’ groeide. En aan die tak hingen twijgjes vol idealen, zoals de vrijheid van meningsuiting, het democratiseren van de media, het recht op ongecompliceerd en volks entertainment… En we voelden ons gesteund, want we wisten dat we er heel veel mensen blij en gelukkig mee maakten.

Soms vraag ik me af; Wat bezielde iemand als Sylvain eigenlijk om in ballingschap te gaan. Om al dat geld te blijven pompen in een omroep, die door een achterhaalde wetgeving langzaam doodgeknepen werd, omdat er gevangenisstraf en boetes stonden op het verlenen van medewerking, of om erop te adverteren. Toen klonk het nog in de betere politieke middens; ‘Reclame op de radio? Bah! Foei!’



Wat dreef Sylvain er toe om geld te blijven pompen in een boot die van de roest en de corrosie letterlijk uit elkaar begon te vallen. Want echt herstellen in een droogdok was uitgesloten, op straffe van inbeslagname. Volgens mij was zijn belangrijkste drijfveer puur idealisme. Sylvain had iets te water gelaten dat niet mocht stranden of zinken. Hij kon niet leven met de gedachte dat hij er niks van gebakken had.

De postzakken met honderden brieven die dagelijks werden binnengebracht, spraken boekdelen. Het is niet voor niets dat de studio’s in Playa de Aro, na een maandenlange klaagzang van de postbodes, van bovenop de steile weg naar de Mas Nou, verhuisden naar beneden in het dorp, naar een pand vlak naast het postkantoor!

Het leverde ontzag en eerbied op van de lokale bevolking. Enkele maanden geleden nog was er een belangrijke viering in Vlaanderen: “75 jaar radio” – in werkelijkheid 75 jaar staatsomroep. Want is het u ook opgevallen hoe een belangrijk geschiedkundig feit vakkundig onder de mat werd geveegd? Het feit dat er zo’n dertig jaar geleden voor het eerst een stevige concurrent voor die gevierde staatsomroep was.

Een concurrent die in haar topperiode zowat zes miljoen luisteraars wist te boeien in Vlaanderen èn in Nederland. Het was een onnauwkeurigheid in het verhaal van “75 jaar Radio”. Ook, al zijn de verre invloeden uit die zeezender-periode wèl doorgedrongen tot in de bureau’s op bovenste verdieping aan de August Reyerslaan.

Ik kan me voorstellen dat iemand als Sylvain Tack, deze ‘vergetelheid’ in de viering van “75 jaar Radio”, als onrechtvaardig heeft ervaren. Nu ook weer. We zitten in een periode dat de Nederlandstalige muziek aan een heropleving begonnen is! Want, geef toe, het is toch geen schande om je muzikale gevoelens te uiten in je eigen taal.

Niet dat Sylvain betrokken kon worden bij een huldiging voor zijn belangrijke bijdrage destijds aan de Nederlandstalige muziek in een soort van ‘lifetime achievement’. Net nu wordt het dus noodgedwongen een postuum eerbetoon! Eigenlijk is het altijd zo als er iemand doodgaat. Dan denk je: hadden we maar…

Ik weet het, niemand is perfect, soms doet een mens ook wel eens domme dingen in zijn leven. Dingen waar hij achteraf spijt van krijgt. Dingen die vergeven kunnen worden, naarmate je ouder en wijzer wordt en milder tegen de dingen aan gaat kijken. Maar uiteindelijk overheerst er slechts één ding: en dat is ‘dankbaarheid’.

Dank je Sylvain voor je ongeëvenaarde bijdrage aan de Vlaamse muziekindustrie. Dank je Sylvain voor je bijdrage aan de geschreven pers,  jongeren genieten er nu nog wekelijks van. Dank je Sylvain om het radiomonopolie van de staatsomroep te doorbreken en voor het hardnekkig verdedigen van het plezier dat je miljoenen luisteraars hebt gegeven. En dank je Sylvain voor – nog steeds – de allerlekkerste suikerwafels.

Ton Schipper – 15 februari 2006

    Fotocredits: Peter Vrakking

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Monique: laatste dame met zeezenderbenen Nederlandstalige offshore radio met enkele jaren ... Was Radio Mi Amigo de laatste grote Nederlandstalige zeezender? De minder beslagen luisteraar zal, na enig nadenken, misschien ‘ja’ antwoorden. Toch is dit niet geval. Er was immer...
1976: De duiven van Radio Mi Amigo (audio) En de zondagochtend van Lieven Colijn Het Belgische zeezenderepos is snel samengevat; één echte nationale ‘radiopiraat’ met de naam Radio Antwerpen en daarna twee projecten die enkel dankzij de inbreng van heel veel Ne...
Mi Amigo Top 50 van 3 december 1977 Middenin een periode van ruzies, ego's en een frequent... Twee jaar terug presenteerde Ferry Eden zijn eerste retro Mi Amigo Top 50 uit de tijd dat hij zelf aan boord van het zendschip de MV Mi Amigo zat. Toen ging het om de lijst van 26 ...
Britten stoorden ‘Zwitserse’ radio-uitzendingen RNI klaagde bij regering in Lo... De beweegredenen van persagentschappen om berichten te verspreiden zijn meestal heel duidelijk; ze sturen (actueel) nieuws. Omdat we ons bij RadioVisie beperken tot anderhalf onder...
Het geheim van ‘Het laatste Veronica-uur’ (audio) Beroemde uitzenddoos bevat n... Wie, althans als je alweer (flink) wat ouder bent, herinnert zich niet het laatste uur van de zeezender Radio Veronica? Pakkend, dramatisch, naar de keel grijpend. Menig traan werd...
1985: Amerikaanse Laser 558 weggewaaid (video) Leuke radio, maar nooit goed georganiseerd Lange tijd en eigenlijk nog steeds een beetje werd en wordt het land van Uncle Sam beschouwd als de bakermat van de populaire (commerciële) radio. Tot de komst van de satelliet en ...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
Spotlight
TVV Sound

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Offshore
De week van Sylvain Tack – 4 (audio)
De week van Sylvain Tack – 3 (video)
De week van Sylvain Tack – 2 (audio)
Laatste ‘Cash Casino’ met Peter Van Dam (audio)
Versterking op de MV Mi Amigo (audio)
‘Verboden zender’ start 1978 met nieuwjaarsgroeten
Sluiten