Plaatje maar weer (8) Jingletje maar weer!

Leestijd: 3 minuten

Nee, ik ga hier niet uitleggen wat ‘jingles’ zijn omdat iedereen hier al lang weet dat het die dingen zijn die de radio, het programma of de dj in allerhande vormen auditief kenbaar maken. Soms tot vervelens aan toe, maar meestal geliefd bij gebruiker én luisteraar…
Maar ook bij de makers…. 

Om maar met uw eigen deur in uw huis binnen te vallen; één van hen was ik (© Armand 1967), uhh van die jingle-makers dus. Nadat Radio Paradijs in het water gevallen was, was er nog wat geld over en tja, je moet wat… en ‘we’ begonnen een jingle/commercial-productie-bedrijf; Probe Score.


Lees verder onder de advertentie


In tegenstelling tot de spaarzame concullegae die er toen waren, werd bij Probe Score uitsluitend gewerkt met eigen composities, wat uitvoertechnisch wel omslachtig en kostbaar was, maar al snel meer voordelen bood dan de veelal uitgekauwde Amerikaanse jingle-bedjes waarop alleen ‘goedenmorgen’ en de radionaam ingezongen kon worden. 

Nu moest er niet meer een passend muziekbedje (naam en zo moest toch een beetje passen) gezocht worden en konden de radiomedewerkers zelf hun complete teksten verzinnen, waarna de componisten en muzikanten van Probe Score aan de slag gingen. Nog een voordeel was dat het radiostation zeker was dat ze het alleenrecht van deze jingle-composities had en niet vijftig kilometer verder ‘hun’ jinglepakket met andere naam in de lucht hoorde knallen. 

Het ene na het andere radiostation moest zo’n jinglepakket hebben met als gevolg een hele ‘new wave’ van station-identificaties soms met de meest vreemde teksten, maar opvallend.
Zo opvallend dat ook de adverteerders zich zelf aanmelden om ‘ook zo’n sound’ te laten maken voor hun product. 

Op een gegeven moment struikelden we in de Haagse Probe Score studio (voormalig Caroline/Paradijs) over het clienteel en werd in vele talen hun radiostation of product voor tijden vastgelegd. Omdat je na uren achtereen bijvoorbeeld ‘radio…. nummer één, 95 FM’ hebt laten inblèren (oops sorry choir), werden we wel eens ballorig en werden er andere teksten gebezigd die maar beter nooit zouden worden uitgezonden. 

Klanten van over de hele wereld vonden hun weg naar Probe Score. Van België tot aan Mexico, van Nederland tot aan Suriname en alles wat er in Europa nog open lag. We maakten ook altijd voor elk radiostation een demo met voorbeelden hoe hun jingles gebruikt moesten worden en hoe platen in en niet na de jingle gestart konden worden. Deze demo’s gingen een eigen leven leiden en werden soms integraal uitgezonden. 



Omdat de jinglemakers ook wel eens ter plekke het ge/misbruik van de jingles wilden meemaken, gingen ze soms mee met de verkoopdienst om de radiostations zelf te bezoeken en te beluisteren. Zo bezochten we een honderdtal radiostudio’s in en buiten Europa en kwamen soms in de meest bizarre locaties/studio’s terecht. In de BRT-studio’s (nu VRT) verdwaalde je.

Bij RTL, NRJ en FUN FM in Frankrijk werd meestal aan de inwendige mens gedacht. In Nederland viel je van de KRO-studio de VARA-studio binnen voor nog effe snel een extra mixje.  Maar de beste herrinneringen hebben we toch aan de vele lokale radiostations in België, die toen hun opmars maakten. Zo was het bij Contact altijd leuk om de Franstaligen tegen de Vlaamstaligen uit te spelen, waardoor er dus weer extra pakketten voor beiden gemaakt moesten worden.

Bij een radiostation in Zingem komt de ‘station-manager’ de grote reel to reel tape (ja zo ging dat nog) in ontvangst nemen. De man komt naar ons toe in zijn werkkledij vol met bloed en stelt zich voor, niet alvorens zijn bebloede handen aan zijn pak te hebben afgeveegd. “Komt u maar even mee naar de studio” inviteerde hij ons. Zo liepen we in zijn slachterij tussen de druipende karkassen naar een piepklein studiootje achterin, alwaar hij gewoon het lopende programma onderbrak en het volledige jinglepakket in één keer uitzond. Men kwam van verre op het nieuwe geluid af… schitterend. 

In een ander Vlaams dorp werden we naar de ‘studio’ geloodst, echter voor een gesloten deur moesten we even wachten, zo zei de radio-directeur: “Ja we moeten door de badkamer en madam zit nog in bad”… In Houthulst werden we achter het café een hok binnengebracht met heuse dubbele ruit, echter niet uitkijkend op studio of presentatieruimte, nee met zicht op de pisbakken…. 

We hebben de meest uiteenlopende radiostudio’s mogen bewonderen, de meest vreemde radio- mensen mogen ontmoeten, maar de gedrevenheid van al die mensen zal ons altijd bijblijven. Niet in de laatste plaats om nieuwe bestellingen te noteren natuurlijk.

Uh…. eerst effe een reclamespotje, een jingle en dan een plaatje maar weer…. 

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

De Playa Papers – 12 (audio & video) De vlucht terug naar België Nauwelijks de routine van het dagelijkse VVVR-leven weer opgenomen of ik kreeg twee heel bijzondere telefoontjes uit Playa de Aro. Het eerste was van Peter Vandam. Tijdens het laat...
Het vinylmoment van Manneke Pop – 36 (video) Ladies and gentleman, make room for Sly... Hoeveel elpees en singles heb jij staan vroeg iemand mij laatst? Eerlijk gezegd, ik heb ze nog nooit geteld. Wat me bij de voorbereiding van dit stukje wel opvalt, is dat in die gi...
Nostalgische column Hans Knot (40) Je bent veel te vroeg heen gegaan beste Rob! Geen ‘gewone vaste kop’ bij deze column? Dit is dan ook een speciale aflevering. Eentje waarin ik stil wil staan bij het feit dat het op 23 september aanstaande alweer vijf jaar ge...
De Playa Papers – 11 (audio en Baffle 21) ‘Onweerswolken’ in Play de Aro In september 1976 was ik met Frans aan een nieuwe Spaanse werkvakantie toe. Zo enthousiast bij het vertrek en aankomst, zo ontnuchterend bleek de sfeer na enkele dagen in Playa de ...
Het Vinylmoment van Manneke Pop – 35 (video) Chris Rainbow: Give Me What I Cry For Heb ik je al verteld over de rituelen aan boord van een zendschip? Ik dacht het niet. Bij Radio Caroline presenteerde ik op woensdagmiddag het programma ‘School’s out’, nadien heb ...
Nostalgische column Hans Knot – 39 (audio) De vele (radio)levens van Willem van Koot... In deze aflevering van de 'Nostalgische Column' neem ik je mee naar de vroege jaren zeventig van de vorige eeuw. In de maand februari 1972 maakte Willem van Kooten bekend dat hij b...
Deel of print dit artikel
Spotlight
TVV Sound
TVV Sound

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
JLB gaat (soms) naar zee (12)
Het vinylmoment van Manneke Pop – 6 (video)
Nostalgische column van Hans Knot (10) (video)
Kolder en Klodder (11)
Plaatje maar weer (7)
JLB gaat soms naar zee (11)
Sluiten