Nostalgische column van Hans Knot (8) Pete Felleman introduceerde de hitlijst in Nederland

Vorige week was deel 1 te lezen van de nostalgische column waarin ik je mee terug nam naar de jaren vijftig van de vorige eeuw en het ontstaan van het blad Tuney Tunes. Met daaraan gekoppeld de populariteit van VARA-presentator Pete Felleman. Aanleiding was een teruggevonden interview uit april 1948 van de hand van Frits Versteeg. Dit is het tweede deel

Zeg Pete, nu moet je de lezers eens iets over je zelf vertellen.
 
“Postzegels heb ik nooit verzameld. Op mijn twaalfde was ik al een verwoede aanhanger van Nat Gonella, Joe Danniëls, Billie Cotton en dergelijke. Dat waren de jazzmusici voor mij bij uitstek; totdat mijn zuster een plaat mee nam van Louis Amstrong. Ik weet het nog goed het was ‘I’m ding dong daddy’. Die plaat heb ik grijs gedraaid en toen hield ik van echte jazz. Vanaf dat moment volgde ik alles wat vanuit Amerika uitkwam op de voet en ik ben zodoende heel wat aan de weet gekomen. Juist door deze intensieve bestudering heb ik enorme bewondering gekregen voor de musici als Woody Herman, Harry James, Stan Kenton e.d.”
 

Nu je zelf zo de hele dag in de muziek zit zal je wel een bepaalde voorkeur hebben. Wat zijn je favoriete solisten?

“Ik heb een heel rijtje: hier komen ze, trompet Louis Amstrong (foto) en Charlie Shavers. Trombone Dickie Wells en Jay Higginbotham. Clarinet Edmond Han en Joe Marsela. Op sopraansax natuurlijk Sidney Bechet en voor altsax is mijn keuze Benny Carter. Tenorsax Charlie Venturo, Illinois Jacquet en Eddie Miller. Piano Eddy Heywood en Milt Buckner. Maar … there’ll never be another Fats!”


Lees verder onder de advertentie



“Drummers: Big Sid Catlett en George Wettling. Gitaristen Teddy Bunn en Floyd Smith. Voor bas Oscar Pettiford en Eddie Safrinski. Op de vibraharp tenslotte Lionel Hampton, Red Norvo en Milt Jackson. En laat ik Ernie Felice en Joe Mooney’s accordeon niet vergeten. Door hen heb ik mijn jarenlange vooroordeel tegen dit instrument laten vallen. Pete zijn vocalisten zijn Art Lund en Peggy Lee voor de zogenaamde ballads en Louis ‘Satchmo’ Amstrong en Billie Holiday voor swing stuff.”

Pete wat denk je van New Orleans?

De bakermat van de jazz dreigt thans vermoord te worden door een groep van fanatici, die deze spontane muziek aan allerlei voorschriften willen binden. In hun ijver te bewijzen dat hun New Orleans style de enige is, gaan ze gewoonlijk niet verder dan al het andere af te breken… Overigens wordt The Crescent City Jazz met de meeste ‘terug naar de natuur’ propaganda à la Bunk Johnson, een heel slechte dienst bewezen.”

Aan ons is het Pete en de VARA te bedanken voor de uitstekende serie uitzendingen ‘Swing and Sweet from Hollywood and 52nd Street.’ Een lang leven zij hen beschoren.

Na de radio, kwam de televisie

Dat was het interview uit de Tuney Tunes van april 1948 met Pete Felleman. Op de voorlaatste regel staat het goed. Het programma heette inderdaad ‘Swing & Sweet’, en niet omgekeerd ‘Sweet and Swing’. Een echt lang leven was de uitzending overigens niet beschoren. Al in 1951 veranderde de naam in ‘LP Parade’. Als zodanig stond dit programma naast de Hitparade die Felleman in 1949 op de Nederlandse radio introduceerde.

De ‘LP Parade’ had meerdere rubrieken, variërend van ‘Combo Classics’ tot ‘Live Sessions’. ‘Hier kon ik alles in kwijt’, zei Felleman achteraf in een vraaggesprek. Vanaf 1953 was hij werkzaam in de platenbranche — vooral Motown — en richtte hij het blues label Chess op. In de jaren zestig produceerde en presenteerde hij televisieprogramma’s voor de AVRO rond zangeres Sarah Vaughan, trompettist Miles Davis en Archie Shepp. Zijn radio comeback maakte Felleman in 1985 toen hij de muziekprogramma’s ‘Soul van Pete Felleman’ en ‘Jazz van Pete Felleman’ ging maken voor de VPRO-radio. In 1992 werd hij op het North Sea Jazz Festival beloond met een ‘Bird Award’ voor — in de woorden van het juryrapport — zijn ‘grote verdiensten voor de jazzmuziek.’

Op 16 februari 2000 overleed Pete Felleman, hij werd 78 jaar. In de NRC schreef Henk van Gelder ondermeer de volgende toepasselijke volzinnen naar aanleiding van het programma Swing & Sweet: “Felleman groeide door zijn goed gedocumenteerde aankondigen, zijn bronzen bariton en zijn voorliefde voor bloemrijke alliteraties (‘een voortreffelijk voorgedragen vers vol vurig verlangen’) al snel uit tot een radio-coryfee die zijn stem op on-Nederlandse wijze kon laten swingen. Hij bereidde zijn uitzendingen altijd met grote precisie voor; tot op de seconde vulde hij de hem toegemeten tijd, met als extra stelregel dat er nooit twee platen in eenzelfde toonaard direct achter elkaar zouden worden gedraaid.”



° Lees ook: Nostalgische column Hans Knot (7)


Bronnen:

• Bostyn, Jean-Luc, Hans Knot en Ger Tillekens (2000), De prehistorie van de hitparade. Over Billboard’s uitvinding van de hitparade en hoe die de Lage Landen bereikte. In: Soundscapes, januari 2000.
• Cornelissen, Igor (1997), “Kom bij Felleman niet aan met onzinverhalen, hij ontzenuwt ze.” Vijftig jaar Pete Felleman. In: VPRO-Gids, 22, 1997.
• Gelder, Henk van (2000), Pete Felleman (1921-2000). Bronzen radiostem. In: NRC, 16 februari 2000.
• Kuyper, Amanda (1997), “Pete Felleman geeft jazz een stem.” In: NRC, 6 juni 1997.

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Het vinylmoment van Manneke Pop – 31 (video) Stephen Stills - Marianne De zomer is niets, twee en een halve maand geleden was ik bang dat ik niet genoeg spannende Vinylmomenten zou hebben om de zomer te vullen, maar nu moet ik zwaar gaan kiezen tussen...
De Playa Papers – 6 (audio) Mi Amigo te ontvangen tot in Play de Aro Na de zandbankaffaire hernam het 'gewone leven' heel snel zijn gang. Tot onze eigen verbazing was zelfs de opname van een wekelijkse radiodocumentaire een routineklus geworden. Een...
Het vinylmoment van Manneke Pop – 30 (video) Een Vlaming in Holland Bij de TROS heb ik een tijd de Nederlandstalige Top 10 gepresenteerd. Als Vlaming, kan je het je voorstellen? Op vrijdagmiddag draaiden we die lijst tussen 12:00 en 13:00 uur, daar...
Nostalgische column Hans Knot – 33 (video) De geschiedenis van de JARO Het archief van het omroepmuseum, al jaren onderdeel van het Nederlands Audiovisueel Archief, herbergt talloze plakboeken. Ze zijn ooit als geschenk, vaak uit de nalatenschap van e...
De Playa Papers 5 – (Extra Baffle) De terugkeer van Pierre Eindelijk helemaal en echt van start 31 augustus 1975. Precies om halfvijf in de namiddag klonk de stem van Jacques Vandenbroek via de 259 meter van Radio Mi Amigo. Maanden eerd...
Het vinylmoment van Manneke Pop – 29 (video) Warren Zevon: Leave My Monkey Alone. Le... Vandaag gaan we terug naar de tijd dat Werchter nog Torhout Werchter was. Er zijn van die artiesten die nooit bij het grote publiek bekend zijn geworden. En waar ligt dit dan aan? ...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
Amptec
TVV Sound
Spotlight

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer in Column
Kolder en Klodder (9)
Plaatje maar weer (5)
JLB gaat soms naar zee (9)
Het Vinylmoment van Manneke Pop – 3 (video)
Nostalgische column Hans Knot (7)
Kolder en Klodder (8)
Sluiten