fbpx

RadioVisie

  • .
    TVV Sound
    .

Nostalgische column Hans Knot – 96 (audio)

De giftige pen van een slecht geïnformeerde journalist

Terwijl ik deze column schrijf, luister ik naar het live programma ‘Sangria’, uitgezonden vanaf een schommelende Norderney, het toenmalige zendschip van Radio Veronica. Het is zondag 8 augustus 1971 als Rob Out en geboren Groninger Will Luikinga, er een vrolijke uitzending van maken. Het jaar waarin Nederland werd opgeschrikt door de aanslag op de MEBO II van Radio Noordzee Internationaal en waarbij de schuldigen personen bleken te zijn die in opdracht van de directie van Veronica hadden gehandeld. 

Ook de medewerkers van Radio Veronica waren helemaal niet blij met de negatieve publiciteit en besloten een actie op gang te zetten om het publiek opnieuw achter zich te krijgen onder het motto: ‘Veronica blijft als U dat wilt…’ Kaarten en speciale stickers konden overal in Nederland worden opgehaald en ingevuld. Met duizenden tegelijk kwamen ze dagelijks binnen op de burelen van de zeezender aan de Utrechtseweg in Hilversum.

Een speciale song, met een Nederlandse tekst van Peter Koelewijn, werd door de medewerkers opgenomen. Een plaat die – hoe kon het ook anders – dagelijks meerdere malen door de ether, toen nog via de 192 meter schalde. Het originele nummer was trouwens van de Duitse zanger Uli Martin en had als originele titel ‘Monika’. (Zie en vooral luister verder in deze column)

Tegelijkertijd verschenen ook tal van negatieve berichten in de dagbladpers. Zo lazen we in het Nieuwsblad van het Noorden een column van Kees Wiese. Hij schreef onder meer: ‘Het einde van de clandestiene zender Veronica lijkt nabij. Nog het huidige, demissionaire kabinet zal de ondertekening van het Verdrag van Straatsburg – aan het tot stand komen waarvan Nederland in het begin van de jaren ’60 ijverig meewerkte – voorbereiden. Als het volgende kabinet het aandurft de daarbij behorende wetsontwerpen bij de Tweede Kamer in te dienen kan de zaak in een klein jaar beklonken zijn.’

Geschreven met een giftige pen, zonder de juiste feiten. Immers het Verdrag van Straatsburg was in de eerste helft van de jaren ’60 door een aantal landen, waaronder Nederland, al ondertekend. Alleen werd het nooit door de Nederlandse regering geratificeerd. Toch niet tot het moment het bewuste artikel werd gepubliceerd. Bovendien struikelde Wiese al aan het begin van het stuk door te schrijven dat het om een clandestiene zender ging. 

Pas nadat de toegevoegde berichten, de geschiedenis ingegaan als de anti-zeezenderwet, in september 1974 in de Staatscourant waren gepubliceerd, zou het uitzenden illegaal zijn geweest, pas daarna kon Veronica een clandestien station genoemd worden. De zender was toen echter al uit de lucht.

Maar de columnist was nog niet uitgeraasd want hij ging verder: ‘Als dat gebeurt (de ratificatie HK) – en ik hoop, dat dit zal gebeuren – komt tevens een einde aan een typerend stukje rechtsongelijkheid in onze rechtsstraat. Wat is immers het geval? Toen het zendschip van Veronica in april 1960 de haven van Emden verliet, voor Noordwijk  buiten de territoriale wateren voor anker ging en zich de 183 meterband toe-eigende, verschilde zij slechts in één enkel opzicht van alle andere piratenzenders’. 

‘Ook van die, welke sindsdien snel en meedogenloos door de Nederlandse PTT werden opgespoord en waarvan de eigenaren hun apparatuur in beslag genomen en zichzelf strafrechtelijk veroordeeld zagen. En dat enige verschil was steeds het grote geld. Omdat de piraat over enig kapitaal beschikte kon het station buiten de territoriale wateren worden gebracht en daarmee buiten de toen geldende wet worden geplaatst’.

‘De kleine radiopiraatjes, de mannen die beboet werden en van wie de moeizaam bijeen gespaarde zender verloren ging, beschikten nog niet over voldoende financiën om een zeewaardige kano te huren, anders waren ook zij ongestraft gebleven. Daarom is Radio Veronica een typerend voorbeeld van witte-boordenmisdaad’.

Zoals vele journalisten in de voorgaande elf jaren al hadden gepleit vond de journalist ook dat de Nederlandse overheid de wet al lang had dienen aan te passen. Daarmee verwees hij naar de kabinetten De Quay, Marijnen, Zijlstra, Cals en De Jong, die het niet meer durfden de wet te wijzigen en dat altijd uit politieke overwegingen.

Immers was Radio Veronica zo populair geworden dat de sympathie bij de bevolking voor de regering zou inboeten. Volgens Wiese was dat altijd een zwakke overweging geweest: ‘In de eerste plaats kon Radio Veronica alleen maar populair worden door geld, dat verdiend werd op een wijze waarvoor anderen werden en worden gestraft. In de tweede plaats was volgens Wiese die zogeheten populariteit van Radio Veronica ‘een even wassen neus als de mogelijkheden tot concurrentie, die aan Hilversum 3 werden gegeven.’

In de derde plaats vond de columnist het natuurlijk helemaal fout wanneer de overheid witte boorden-misdrijven of andere misdrijven toeliet uit angst om impopulair te worden. Ik neem aan dat hijzelf geen Veronica-luisteraar is geweest want hij vroeg zich openlijk af of het niet eerder mogelijk was geweest via een noodwetje, vooruitlopend op de ratificatie van het Verdrag van Straatsburg, in het eerste jaar van Veronica in te grijpen. Ook hier sloeg hij de plank volledig mis want in het eerste jaar was er helemaal nog geen sprake van een Verdrag van Straatsburg. 

Ik ken een aantal mensen die zich in die periode ernstig heeft opgewonden over de manier waarop het station door de geschreven pers en later door de overheid is aangepakt en dat men anno nu nog steeds geen enkel programma van Radio 3, en ook niet van de voorganger Hilversum 3, heeft beluisterd. Enigszins kan ik dit wel begrijpen als je voornoemde vorm van afkraken leest, waar er trouwens nog veel meer voorbeelden van zijn. 


TVV Sound
Spotlight
TVV Sound
TVV Sound
Broadcast Partners
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound

Meer over Veronica

Je zou ook interesse kunnen hebben in...
Zonnestraal Radio in moeilijkheden We hebben het niet over de vele ziekenomroepen, online stations en
Het Nederlandse Planta-schandaal en een Zweeds veto tegen Bonanza Omdat ik al een halve eeuw
Toen de radio nog 'symfonische muziek' programmeerde In de 60-er jaren van de vorige eeuw
Het echte Eurovisie Songfestival Massa’s mensen in de zaal, de één nog uitbundiger dan de
Hoe Rob Out The Beatles vond (en vice versa) Recentelijk verscheen een biografie over Rob
'Muziek uit zee' (en een beetje vanaf de kade) In de negentiger jaren van de
Recentelijk luisterde ik weer eens naar één van de prachtige programma’s van de New Yorkse
De ochtendburgemeester van de radio (1) Recentelijk luisterde ik weer eens naar één van de

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
Plaatje maar weer – 61 (video)

Kicken op radio en zo (57)

Dit is het slot van Kolder en Klodder – 100 (video)

JLB gaat (soms) naar zee – 51

Nostalgische column Hans Knot – 95 (audio)

Groen Licht – 13 (audio)

Sluiten