fbpx

RadioVisie

.
TVV Sound
.

Nostalgische column Hans Knot – 76 (video)

Blije bende in Kralingen, doffe ellende in het UK

Mijmeren over het jaar 1971 doen we vandaag door te beginnen in… 1970. Eind juni dat jaar waren er vele tienduizenden mensen naar het grote driedaagse popfestival in het Rotterdamse Kralingen gekomen, een feest dat de geschiedenis is ingegaan als Holland Pop Festival. 

De organisatie was in handen van Berry Visser, Georges S. Knap, Toos v.d. Sterre en Piet van Daal. Het festival werd gehouden op vrijdag 26, zaterdag 27 en zondag 28 juni. De belangrijkste investeerders waren het Ministerie van Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk, CRM met Garantie subsidie van 25.000,- gulden en Coca-Cola Nederland dat 50.000,- gulden ter beschikking stelde aan de organisatie. Het Holland Pop Festival kan gezien worden als een Nederlands antwoord op het legendarische Woodstock Festival.

Kaarten in voorverkoop voor de driedaagse waren slechts 35,00- gulden terwijl op het terrein dezelfde entreekaart 40,00- gulden kostte. Tal van internationale en nationale pop- en rockgroepen traden op. Ook waren er drive in shows met KRO deejays, Lex Harding namens Veronica en een zekere Dick de Graaf, die later bij Radio Noordzee Internationaal zou gaan werken. 

Kralingen: één jaar later

In de lente van 1971 werden de eerste, zeer lijvige, sociologische rapporten over Kralingen gepubliceerd en niet veel later kwam de film ‘Stamping Ground’ in de bioscopen. De festival organisatoren lieten in de kranten weten dat ze er vanuit gingen dat vooral de vele personen die gratis het terrein waren opgekomen, wel tickets voor de film zouden kopen. Er zouden 35.000 niet betalende bezoekers geweest zijn. 

De soundtrack die er drie dagen lang was opgenomen, werd als driedubbel lp op de markt gebracht. Ze vlogen als warme broodjes over de toonbanken van de platenzaken. Eind juni 1971 kwam er ook een fotoboekje op de markt met hoogtepunten van het festival. Alleen al de eerste druk was goed voor vijfduizend verkochte exemplaren, bij intekening. De uitgever had op slinkse wijze veel reclame gemaakt, onder meer tijdens het optreden van The Byrds in Nederland in 1971.

Een jaar na Kralingen was er al sprake van een nooit te vergeten festival voor de generatie babyboomers. Bijna een een halve eeuw later, doen het nog steeds. De cijfers zijn dan ook impressionant. In totaal waren er tachtigduizend toeschouwers die – al dan niet betalend – muziek, liefde en marihuana op een voetstuk zetten. 

De kranten schreven achteraf dat er geen enkel noemenswaardig incident had plaatsgevonden. Wel was er kritiek op de rommelige organisatie en het veel te dure eten waardoor het festival gemakkelijk uit de hand had kunnen lopen. Het weer zat ook tegen, maar daar was weinig aan te doen geweest.

Ik denk dat velen met mij heerlijk kunnen terugdenken aan dat mooie festival in Rotterdam. In het 92 pagina’s dikke boekwerkje ‘Kralingen ’70, een grote blijde bende’, bijvoorbeeld. Het werd in 1971 door Theo en Patty Knippenberg samengesteld. Een tweedehands exemplaar gaat heden ten dage voor grof geld van de hand. 

Schaf BBC Radio One maar af

Ik blijf even in 1971 hangen, maar maak daarbij de oversteek naar het Verenigd Koninkrijk, naar een ander krantnknipsel waarin werd beschreven hoe de gemiddelde Britse luisteraar helemaal niet tevreden was met de muziek van BBC Radio One. Begin juli werden de resultaten bekend van een enquête die de zogenaamde goed van de tongriem gesneden Britse deejays van ‘Radio One Wonderful’ behoorlijk verontrustten.  

Het bleek namelijk dat het merendeel van de jeugdige luisteraars het daar helemaal niet mee eens was. Radio One bracht in die tijd over het algemeen een licht programma, vergelijkbaar met het aanbod van Hilversum 3. Volgens de resultaten van de enquête in ‘Disc and Music Echo’, was Radio One helemaal niet met de tijd meegegaan. De lezers van het blad stelden dat ze aan andere muziek de voorkeur gaven.

Liefst 86% van de ondervraagden wilden het liefst de gedraaide platen direct in de vuilnisbakken laten verdwijnen. Men was het zat telkens maar te worden geconfronteerd met artiesten als Cliff Richard, Elvis Presley en de zoete muziek van de Sinatra familie. 

Het moet ook heel triest geweest zijn te lezen dat liefst 78% het station geheel wensten af te schaffen en te laten vervangen door een volledig ander project dat alleen maar progressieve pop zou uitzenden. Namen van artiesten die een duidelijke plek dienden te krijgen werden ook genoemd; James Taylor, Elton John, The Who, Crosby Stills Nash & Young en Led Zeppelin. Tenslotte meldde de enquête dat de Top 30 van Radio One al lang niet meer representatief was.  


TVV Sound
Spotlight
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
Je zou ook interesse kunnen hebben in...
Cliff Richard in Nederland in 1962 Bladerend door allerlei mappen besef ik dat ik reeds
1959: Ontwikkelingen in tv-land Een blik tv-nostalgie vandaag. Als we heden ten dage het grote
Vandaag de laatste aflevering van mijn terugblik op de Amerikaanse radio van de jaren 70
Begin jaren 80 van de vorige eeuw was het format ‘Disco Radio’ tanende en onderging
Begin jaren 80 van de vorige eeuw was het format ‘Disco Radio’ tanende en onderging
In deze column neem ik je mee naar de jaren 70 en 80 van de
Recent kwam er een verzamel-cd uit de collectie tevoorschijn. Ik heb namelijk de gewoonte uit
Laten we vandaag de populaire muziek tot 1958 eens onder loep nemen. Ik neem u

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
Dick is (nog steeds) radio actief – 40 (video)

De Zaak Natsie (10)

Kicken op radio en zo (45)

Kolder en Klodder – 80 (video)

Peter van Dam’s ‘Radio voor Dombo’s’ – 18 (video)

Nostalgische column Hans Knot – 75 (video)

Sluiten