Nostalgische column Hans Knot (6) Herinneringen aan programma’s en programmamakers uit 1963

Leestijd: 6 minuten

In deze herinnering richt ik mij vooral op de 65-plussers, hoewel alle anderen geïnteresseerd in de nostalgie van de Nederlandse radiogeschiedenis rustig kunnen meegenieten. Het was Cees van Zijtveld, die op 23 november 1963 in de rubriek ‘Radio Veronica Logboek’, dat stond afgedrukt in Televizier, zijn nieuwe collega Gerard de Vries voorstelde.

Cees Van Zijtveld

Hij schreef onder meer: ‘Vanaf de maand december kunt U hem horen in het Lunchprogramma van Radio Veronica en het programma voor de automobilist. Gerard is in Hilversum geboren en groeide dus op tussen de radiomensen. Maar na zijn schoolopleiding zag het er beslist nog niet uit dat de radio op zijn medewerking zou kunnen rekenen. Hij nam lessen aan de avondnijverheidsschool en academie en stortte zich toen in de avontuurlijke wereld van de reclamemensen. Toen kwamen de hobby’s en de meeste tijd opeisende hobby is het verzorgen van radioprogramma’s voor zieken. Daar deed hij dus al een grote ervaring op in het radiowerk.’


Lees verder onder de advertentie


Maar Gerard de Vries deed in die tijd nog veel meer. Zo speelde hij toneel en trad op als parodist in een cabaretgezelschap. Ook deze tweede hobby, welke nauw verbonden was met de eerste, boeide hem gigantisch. Hij schreef destijds zelf al teksten en liedjes. Cees vervolgde zijn loftuiting over de nieuwe collega: ‘Bij het maken van radio hoort, net als bij andere radiomakers, ook de liefde voor de muziek, waarbij voor Gerard de Vries de muziek van orkesten als die van Nelson Riddle vooraan staat maar ook de muziek van kleinere combo’s zijn voorkeur heeft’.

Gerard De Vries

Verder hadden zijn interesse, in 1963, de folkmuziek, Franse chansons, jazz en teenagermuziek. Een breed scala dat misschien wel van doorslaggevende aard was geweest hem in dienst te nemen van Veronica. Cees van Zijtveld ging verder met: ‘Hij is ook gek op autorijden, tijdens zijn laatste vakantie heeft hij er 3600 kilometer doorheen gedraaid. Een bewijs van zijn kunnen binnen de wereld van de showbizz is wel het feit dat hij heeft helpen organiseren bij het eerste optreden van Chris Barber’s Jazzband in Nederland. Dat was in 1955 toen Gerard de Vries het vaderlandse wapenrok droeg bij de Dienst Welzijnszorg van het leger. Voor dat optreden van Barber in de legerplaats Ossendrecht, verzorgde hij ook de reclameaffiches.

‘Hoe de programma’s, die hij gaat presenteren, eruit gaan zien, weet hij nog niet. Wel dat de programma’s voor de automobilist korte, kernachtige tips gaan brengen op verkeersgebied, maar ook technische dingen. We hopen dat we er met Gerard een fijne en door U gewaardeerde collega hebben bijgekregen.’

In dezelfde maand november 1963 was trouwens de laatste aflevering van het programma: ‘Wie in Nederland wil zingen’ te beluisteren op Radio Veronica. Het programma was een tijdje te geprogrammeerd op de zaterdagavond vanaf acht uur en de allerlaatste aflevering werd gepresenteerd door een toen zestienjarige jongen afkomstig uit Rotterdam, die het programma ook zelf samenstelde.

Rob van Dijk, destijds ook bij Veronica werkzaam, wist te melden dat de jongen, Han Peekel, zelfs zijn eigen liedjes zong. “Hij belde op een bepaald moment in juni 1963 op naar ons en meldde dat hij een programma-idee had voor een Nederlands chansonprogramma. Mijn verzoek om eens te komen praten in Hilversum was niet voor dovenmansoren. Hij kwam naar ons toe en was een terriër gelijk, die onder geen beding zijn kluif wenste prijs te geven. Die kluif betekende in dit geval een serie Nederlandse chansonprogramma’s, die in drie maanden tijd een globaal overzicht hebben gegeven van wat er in Nederland zoal op het chansongebied te beleven viel. Dat was veel, al was het alleen maar als bewijs, dat ‘Wie in Nederland wil zingen’ toch wel eens een gewillig oor wil vinden.”



Filmprogramma

Dan was er in die dagen ook de 22-jarige Jos Hogen, technicus bij diverse programma’s, onder meer wekelijks tezamen met Cees van Zijtveld en Rob van Dijk verantwoordelijk voor het filmprogramma op Radio Veronica. Een uitzending waarin ook het gesproken woord, geluid van filmtrailers en meer van belang waren. Wekelijks diende informatie per telefoon vergaard te worden bij de productie- en filmverhuurbedrijven en uiteindelijk verwerkt te worden.

Telefoontjes die in de studio werden gepleegd door Van Zijtveld, werden vastgelegd om later gebruikt te worden in het programma. Als de begon werden eerst de teksten gezamenlijk doorgelezen en werd de muziek erbij uitgekozen. Het moest allemaal heel precies gebeuren en Jos gaf in een interview, in december 1963, aan dat het opnemen van vijftien minuten soms wel vier uur in beslag nam en dat het soms voorkwam dat men over de gereserveerde studiotijd heen was en een andere collega de opnamecel diende te gebruiken.

De oplossing was om gewoon in de avonduren door te gaan, en ‘Binnenkort in dit Theater’ werd verder opgenomen. In het programma werd ondermeer een lijstje met nieuwe films doorgenomen terwijl ook informatie was te horen over films die een tweede kans in de bioscopen kregen. De volgende dag ging de band met de tender naar het zendschip voor uitzending. Als het te veel stormde werd het lange zwoegen niet beloond, want het opgenomen programma haalde nooit de Borkum Riff. En zodoende kwam het eindproduct nooit in de huiskamer via de 192 meter.

Een ander programma met voornamelijk gesproken woord werd gepresenteerd door Rob van Dijk, ook iedere donderdag opgenomen om op zaterdag te worden uitgezonden. ‘Met het nieuws de deur uit’, was een programma van dertig minuten waarin vooral actueel nieuws op de hak werd genomen. Voor de productie was men vaak zes uur in de weer. Vooral om teksten te schrijven en de juiste muziek bij de diverse items te kunnen plaatsen. En dan werd vaak technicus Arnold Vis de redder die dankzij zijn geheugen de mooiste combinaties tussen nieuws en muziek wist te maken. Vreemde vragen als: “Indien minister Luns in een tropenpak en op gympies in Perzië rondloopt, welke muziek draaien we dan?”, kwamen vaak voor.

Rond die tijd werd dit programma, dat op de zaterdagavonden werd uitgezonden, uit het schema gehaald en naar de zondagochtend verplaatst. ‘Met het nieuws de deur uit’, werd vanaf dat moment op de zondagochtend om acht uur geprogrammeerd. Reden van deze verplaatsing was dat het programma, waarin veel gesproken tekst voorkwam, in de avond niet zo goed te ontvangen was en daardoor de gesproken tekst de mist inging.

Suhandi met dochter

Radio Sinar Sang Surya

Een andere uitzending in het najaar van 1963 een uitbreiding tot een uur kreeg was ‘Radio Sinar Sang Surya’, dat ook wel werd aangeduid als het Indonesisch programma van Radio Veronica. Het werd tot 1 oktober 1963 uitgezonden op de zaterdagmiddag en verplaatst in de programmering naar de donderdagavond tussen acht en negen uur. Proeven hadden uitgewezen dat op dat tijdstip ook op  verder afgelegen plaatsen de ontvangst nog goed was. En zo waren onze Indische landgenoten er met de nieuwe zendtijd en de uitbreiding tot een uur erop vooruitgegaan.

Ondermeer was er ruimte voor verzoekplaten die aangevraagd konden worden bij de afdeling oosterse muziek. Dit onderdeel kreeg de naam: ‘Mana Suka’. De muzikale tropengroet was niet alleen voor de Indonesische luisteraars bedoeld maar ook voor Nederlanders die daar en op Nieuw Guinea hadden gewoond. Begrijpelijkerwijs behoorden onder de Nederlanders vele militairen die er hadden gediend.

Presentator was Suhandi, die jarenlang verbonden was aan de omroep in Indonesië en vooral bekend werd door zijn cabaretuitzendingen met de daar zo beroemde Bing Slamet. Vervolgens werkte hij van 1960 tot en met medio 1963 voor Radio Omroep Nieuw Guinea (RONG) en was hij tevens bekend onder zijn eigen naam Hans Oosterhof. In het najaar van 1963 was er trouwens ook ruimte voor een kwartiertje voor de echt kleine luisteraars. Het werd gepresenteerd Peter, de zoon van Veronica-medewerker Rob van Dijk. Op zaterdagochtend tussen 10:15 en 10:30 uur zaten derhalve heel wat vriendjes en vriendinnetjes van de Hilversumse Peter gekluisterd aan de radio, afgestemd op de 192 meter.

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Het Vinylmoment van Manneke Pop – 27 (video) Joe Dassin - L’ été Indien Wij Vlamingen staan bekend om onze talenknobbel in het buitenland. En wat heeft dat met het Vinylmoment te maken? Dat leg ik je zo uit. Toen ik bij de KRO werkte hadden we uitzendi...
Nostalgische column Hans Knot (31) Rolling Radio Communication Facility In deze korte nostalgische terugblik neem ik je mee naar Amerika. Politiek is communicatie, zo wordt wel eens gezegd. Dat is misschien wat overdreven, maar belangrijk is communicat...
De Coverack Dossiers (11) Over afluisteren, bergen en bandrecorders In de jaren 70 van de vorige eeuw had ik een politiescanner. Met een goede antenne op twaalf  meter hoogte kon de de surveillance-auto’s van de politie in Amsterdam ontvangen....
Plaatje maar weer (22) “Ze hadden kampioen kunnen worden...” Het kon niet missen in België, Rusland en de rest van de wereld. Iedereen had het over de Rode Duivels. Iedereen ja, mensen op straat, in het café, thuis, voor de enorme beeldscher...
Kicken op radio en zo (5) To Make Great Radio Doorschuiven Eén van de grote uitdagingen in het verder professionaliseren van de radiowereld in Nederland is natuurlijk het opleiden van gedegen krachten die goed beslagen ten ...
Kolder en Kodder – 32 (video) 'Stan-daar(d)' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Stip met rood Die maandag op de Dienst Mediacontrole. Klodder bekeek de algemene post. De pe...
Deel of print dit artikel
Amptec
Amptec
Amptec
Spotlight
TVV Sound
TVV Sound

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *