fbpx

RadioVisie

.
TVV Sound
.

Nostalgische column Hans Knot (55)

Eerder beschreef ik in een column de illegale doorstart van Radio Mi Amigo. Ook in dit essay ga ik weer precies drieënveertig jaar terug in de historie van deze zeezender. Wat gebeurde er tussen 1 december 1975 en 31 januari 1976? Van de plannen van eigenaar Sylvain Tack in het Spaanse Playa de Aro tot en met de lotgevallen van de deejays aan boord van de MV Mi Amigo.

Stan Haag (in het Algemeen Dagblad): “Ik denk bij mezelf, iedere dag is meegenomen. Zo is het mijn hele leven al geweest. Het is toch een heerlijk avontuur. En trouwens, wat moest ik? Toen Radio Veronica uit de ether verdween, viel er voor mij ook een financiële basis weg. Dus die stap naar Radio Mi Amigo is niet zo verschrikkelijk groot geweest.” En zijn vrouw Nicki: “Als het hier ooit ophoudt, dan heb ik geleerd te incasseren en verdraagzaam te zijn, want je kunt je hier met zo’n intiem clubje gewoon geen ruzie permitteren.”

Stan Haag en zijn echtgenote Nicki (aka Michele)

Peter van Dam: “Heimwee komt nu het in de wintermaanden stiller wordt, maar het zou, geloof ik, erger zijn in een ander beroep. We hebben via de post nog veel contact met de luisteraars.” Bert Bennett: “Als ik tijd had zou ik gewoon een keer terug gaan om te zien wat er gebeurt. Laat ze maar iets tegen mij bewijzen. Ach, en van de politiek hier in Spanje heb ik nooit iets gemerkt en bovendien zit ik hier nog te kort om er een oordeel over te kunnen vellen.”

Nooit aan politiek gedaan!

Toch had Tack al enige ervaring met de politieke situatie in Spanje. Enkele weken eerder was hij namelijk benaderd door de ETA, de Baskische bevrijdingsbeweging met het verzoek zijn bedrijf te verplaatsen naar Bilbao. Tack hierover: “Er is over mijn lippen nooit één woord politiek gekomen. Ik kende in België de burgemeester van mijn eigen dorp niet eens, het enige dat we hier doen is het toerisme enigszins promoten.” Na het interview ging de gehele ploeg samen met journalist Henk Langerak naar een restaurant en daar probeerde Tack een grap uit op een ober: “Weet u het verschil tussen Franco en Radio Mi Amigo? Franco is dood, Radio Mi Amigo springlevend!”

Ook de rechter in Southend On Sea bleef zich bezig houden met overtredingen van de Marine Offences Act (MOA). Op 11 december deed Mrs. Joan Bridge uitspraak tegen een aantal personen die door de Essex Police eerder was opgebracht, waaronder de Nederlander Werner de Zwart. Naast hem waren het Simon Barrett en Michael Lloyd — beiden Caroline-deejays — en zendertechnicus Peter Murpha — Chicago (foto) — die verschenen. Allen, uitgezonderd Murpha, gaven een overtreding van de wet toe en Peter’s zaak werd verdaagd tot 23 februari 1976.

Simon kreeg een boete van 200 Pond en tevens diende hij 50 Pond gerechtskosten te betalen. Eenzelfde bedrag kreeg Werner toegewezen. Hij was als kok en kapitein werkzaam op de MV Mi Amigo en zou later uitgebreid de pers halen in Nederland. Michael kreeg een lagere straf, 50 Pond boete en 25 Pond gerechtskosten.

Superfan van Bokkebroek

In de zaal waren andermaal vele fans aanwezig en na afloop stond Simon de pers ter woord, waarbij hij verklaarde dat de rechter de politie van Essex had aangeraden bij een volgende overtreding van de MOA het zendschip te enteren en binnen te slepen in een Britse haven. Zowel Michael Lloyd als Simon Barrett besloten om niet meer terug te gaan, hoewel de laatste in 1983 — toen de MV Ross Revenge als nieuw zendschip voor Radio Caroline werd ingezet — gedurende enkele maanden andermaal als deejay actief was.

Inmiddels ging een vrouw uit Gent wel heel ver met haar adoratie voor Maurice Bokkebroek door regelmatig te schrijven en te telefoneren naar Spanje met het verzoek of hij z’n haar wilde laten knippen. Voor een lok had zij vijfduizend Belgische Frank over.

Op 21 december 1975 kon opnieuw ‘The American Hot 100’ beluisterd worden, echter zonder de sponsoring door de Coca Cola Company. In de presentatie van Bert Bennett werd de hitlijst iedere zondagmiddag geprogrammeerd tussen twee uur en half vijf. Vanaf die dag viel tevens Ds. Toornvliet op de zondagochtend te beluisteren, van negen uur tot half tien.

Radiopredikant, dominee Gerrit Toornvliet.

Herrie met Harry

Enkele dagen voor Kerstmis 1975 kwam er een officieel document binnen op het adres van Radio Mi Amigo in Playa de Aro. Het was afkomstig van de Spaanse Minister voor Informatie, die de directie meedeelde dat er niet langer programma’s mochten worden verzorgd op Radio Gerona. De medewerkers van Radio Mi Amigo waren eerder dat jaar begonnen met het vullen van twee uur zendtijd per dag.

Op die manier dacht men meer de adverteerders te kunnen lokken door contracten aan te gaan waarbij men zogenaamd adverteerde op Radio Gerona. De reclamespots werden dan tegelijkertijd ‘gratis’ op Radio Mi Amigo gedraaid, terwijl op de rekening alleen de naam van Radio Gerona voorkwam.

In het document van de Spaanse minister werd als reden aangevoerd dat de directeur van Radio Gerona had nagelaten de Nederlandse teksten aan het Ministerie voor Informatie voor te leggen. Niet-Spaanstalige teksten dienden in die tijd altijd vooraf te worden goedgekeurd in verband met eventuele censuur van de zijde van de overheid. Tack meldde echter dat hij ervan overtuigd was dat een klacht van de Nederlandse Minister van Doorn van CRM aan de Spaanse regering zou hebben bijgedragen aan dit besluit.

Volgende week een nieuw deel Mi Amigo 


TVV Sound
TVV Sound
Yesterdayland
Spotlight
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
Je zou ook interesse kunnen hebben in...
Toen de pier van Scheveningen dreigde in te storten Vandaag deel 3 van ‘Prioriteiten’ rond
In het jaar dat in Nederland gevierd wordt dat het medium radio er een eeuw
Karel Prior is bron van irritatie Vorige week schonk ik ruim aandacht aan Karel Prior,
Prioriteiten (1) In deze aflevering zet ik een presentator van weleer in de spotlight. Karel
REM weg, reclame bij publieke omroep kwam Tijdens de zomermaanden gun ik je een blik
Toekomstige kabeltelevisie met of zonder REM? Vorige week eindigde ik met het gegeven dat de
In het jaar dat in Nederland gevierd wordt dat het medium radio er een eeuw
Veel televisie en veel onzekerheid voor één draadje (2) Vorige week eindigde ik deze column

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
Dick is (nog steeds) radio actief – 18 (video)

Plaatje maar weer – 43 (video)

Kicken op radio en zo (31)

Kolder en Klodder – 58 (video)

JLB gaat (soms) naar zee – 32 (audio)

Het vinylmoment van Manneke Pop – 52 (video)

Sluiten