Nostalgische column Hans Knot – 38 (audio) De vele (radio)levens van Willem van Kooten

Leestijd: 6 minuten

In deze aflevering van de ‘Nostalgische Column’ neem ik je mee naar de vroege jaren zeventig van de vorige eeuw. In de maand februari 1972 maakte Willem van Kooten bekend dat hij bij Radio Noordzee zou vertrekken. Die aankondiging baarde nogal wat opzien, niet in de laatste plaats omdat hij daarbij zijn twijfels uitte over de toekomstmogelijkheden van de zeezenders.

In het eerste jaar van zijn bestaan werd Radio Noordzee, de Nederlandse service van RNI, vooral populair door de programma’s van Jan van Veen en Joost den Draaijer. Opkomende sterren als bijvoorbeeld Peter Holland en Tony Berk moesten nog even wachten. Pas na het vertrek van de beide grootmeesters van de platenpresentatie, zouden zij hun kans krijgen.


Lees verder onder de advertentie


Te druk met eigen projecten

Enige tijd na de start van Noorzee was er wel al de live-programmering met onder meer Leo van der Goot en Hans ten Hooge. Maar slechts een klein deel van de luisterschare gaf daar toen al de voorkeur aan. De grootste populariteit genoten de ingeblikte programma’s, die aanvankelijk in Hilversum en later in Naarden werden opgenomen. Dat waren dus onder meer de programma’s van Jan van Veen en Joost den Draaijer.

In februari 1972 zou daar echter drastisch verandering in komen. Toen besloot Willem van Kooten, destijds 31 jaar, namelijk zijn biezen te pakken. Nog enkele maanden kon het station gebruik maken van de geduchte talenten van de man achter de radionaam ‘Joost den Draaijer’. Daarna was het afgelopen. Volgens eigen zeggen zag hij het maken van programma’s voor Radio Noordzee niet meer zo zitten.

Daarnaast, zo gaf hij aan, kon hij die activiteit niet meer combineren met de drukke werkzaamheden voor zijn eigen platenmaatschappij en muziekuitgeverij. Bovendien, had hij toenemende twijfels over de toekomstmogelijkheden van de zeezenders.

“Piratenradio is voorbij”

In een interview met de Telegraaf stelde Van Kooten op 17 februari 1972 al: “Ik geloof dat het tijdperk van de piratenradio voorbij is… let wel, ik zeg ‘ik geloof’. Weten doe ik het niet. Of Radio Veronica en Noordzee gaan verdwijnen is een andere zaak. Zonder een goed station dat deze beide piraten moet gaan vervangen, gaan deze schepen voor mij nog niet uit de lucht.”

Verbazing alom. Men vroeg zich af hoe een man, die eerder acht jaar voor Radio Veronica had gewerkt, het piratendom opeens daadwerkelijk op een zijspoor kon zetten. In Hilversum en omgeving deden in die periode geruchten de ronde als zou Van Kooten weer eens ruzie hebben gemaakt met één van de kopstukken van de organisatie achter het station, de directie van de onderneming Strengholt.



Helemaal geen ruzie

Van Kooten zelf zei daarover: “Dat is echt allemaal nonsens. Ik kon mij niet meer helemaal voor de programma’s inzetten. Als ik iets doe, wil ik het ook goed doen. Toegegeven, naast deze programmamoeheid heb ik ook nog enkele privé aangelegenheden met de directie van Radio Noordzee. Dat er echter geen ruzie is, blijkt wel uit het feit dat ik waarschijnlijk de Top 50 bij Radio Noordzee blijf presenteren. Zeker is dat echter nog niet. Eind deze week ga ik met vakantie en dan wil ik er nog eens rustig over nadenken.”

In die tijd deed ook het gerucht de ronde dat de gebroeders Verweij, eigenaren van Radio Veronica en eerder al werkgevers van Van Kooten, hem een fors salaris hadden geboden om terug te keren op het oude nest. Van Kooten: “Dat kan toch niet. Als ik bij Radio Noordzee wegga omdat ik er geen zin meer in heb om dat soort programma’s te presenteren, dan ga ik toch zeker niet naar Radio Veronica. Dan kan ik net zo goed bij Radio Noordzee blijven.”

Toch nog de Top 50

“Niet dat ik iets tegen Radio Veronica heb. Ik kan uitstekend opschieten met de Verweij’s, de deejays en de technici, maar ik wil gewoon geen programma’s meer presenteren. Ik wil mijn tijd besteden aan mijn eigen productiemaatschappij. Je moet eens opletten wat er dit jaar gebeurt met platen van Hollandse artiesten. Een internationale doorbraak en daar wil ik een graantje van meepikken. Binnenkort kom ik met platen van Golden Earring, Greenfield & Cook en Shocking Blue en dan kan ik het niet meer langer opbrengen me volledig, voor honderd procent te geven én voor Radio Noordzee én voor mijn eigen bedrijf.”

John de Mol sr., destijds directeur van de Nederlandse service van Radio Noordzee, had de bui al zien hangen. “Ik zag het wel aankomen. Willem is een jongen die enorm veel hooi op zijn vork durft te nemen. Door zijn veelzijdigheid moet hij wel in moeilijkheden komen. Hij gaat nu eerst met vakantie en daarna komt hij weer hier en dan gaan we met zijn allen om de tafel zitten. Over een eventuele vervanger is dan ook nog niet gesproken.”

Het sprankeltje hoop dat in de uitspraak van De Mol doorklonk, was vergeefs. Bij terugkomst gaf de man met de eeuwige sigaar te kennen dat hij nog even doorging met de Top 50, tot het moment dat Ferry Maat de presentatie in juni 1972 van hem zou overnemen. Voor de doordeweekse uren van Van Kooten werd niet veel later Tony Berk ingehuurd. Hij was al in dienst voor het programma ‘Branding’, een uitzending voor bedrijven dat iedere doordeweekse dag tussen 09:00 en 10:00 uur via de ‘220’ werd uitgezonden.



Radio Hollandia net niet

Zijn uitspraak dat het piratentijdperk ten einde was, zal Van Kooten wel nooit hebben betreurd. Het versterkte zijn reputatie van iemand met een fijne neus voor de ontwikkelingen in medialand. Later zag hij overigens nog kansen en mogelijkheden genoeg in zeezenders. Zo probeerde hij in 1978, in eerste instantie via ‘De Hoge Nood BV’, zendtijd te huren van Ronan O’Rahilly, de directeur van de Caroline-organisatie. Onder de naam Radio Hollandia zou het station als vervanger gaan dienen van Radio Mi Amigo.

Programmabanden, met onder meer Jan van Veen, Will Luikinga en Joost zelf, waren al aan boord van het zendschip van Radio Caroline, de MV Mi Amigo, toen de generator het begaf, in oktober 1978. Ook waren Rob Hudson (Ruud Hendriks, nu: EndeMol) en Marc Jacobs (Rob van Dam, nu: RTV Noord) al benaderd om als boordteam te gaan functioneren. Beiden werkten op dat moment voor Radio Mi Amigo. Door de technische mankementen en tegenwerking van de kant van Radio Mi Amigo kwam Radio Hollandia echter nooit in de lucht.

Gegijzeld door een ‘prins’

Na het mislukken van Radio Hollandia heeft Van Kooten, uiteraard met anderen, nog twee pogingen ondernomen om een zeezender op te zetten. Zo presteerde hij het een aantal mensen aan ‘boord’ van Rough Sands, een voormalige marinefort in de Noordzee, te zetten om voorbereidingen te treffen voor het opstarten van een nieuw station. Dit speelde zich eveneens in 1978 af. Onder de medewerkers bevond zich zijn zwager Hans Lavoo die door de eigenaar van het fort, Prince Roy Bates, werd gegijzeld.

Toen ook deze poging uiteindelijk op niets uitliep, besloot Van Kooten zich enige jaren op de achtergrond te houden. Tot zich in 1984 de mogelijkheid voordeed om een Nederlandse service te beginnen vanaf de MV Ross Revenge, het nieuwe zendschip van de Caroline-organisatie. Voor Radio Monique, maakten Van Kooten en Tony Berk enige tijd programma’s. Tot slot begon hij in 1987 met andere loyale vrienden het satelliet-radioproject Cable One. Helaas, want ik beschouw het nog steeds als een van de beste satelliet-radiostations die via de kabel in Nederland werden verspreid, is dit project in de kiem gesmoord.

Ik hoop dat er ooit een boek over het leven van Willem van Kooten komt. Er werd in ieder geval al aan gewerkt. Uit welingelichte bron is echter bekend geworden dat de auteur te horen kreeg dat, na het herlezen van de teksten, Van Kooten heeft besloten het verhaal alleen via de familieleden kenbaar te maken in boekvorm.

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Nostalgische column Hans Knot (37) De schrapwoede van de VARA Goede Vrijdag viel in 1965 op 16 april. Het was voor de RONO, de Regionale Omroep Noord en Oost, die slechts beperkte zendtijd had, bijzonder omdat er een speciaal samengesteld pro...
Nostalgische column Hans Knot (36) Dreigbrief boven water Herinneringen kunnen van grote vreugde zijn of een slechte smaak in de mond achterlaten. Bij mij gaat het vooral over de positieve zaken die zijn blijven hangen, vooral omdat ik al...
Nostalgische column Hans Knot – 35 (audio) De zak van Max Hij was vaak te horen in radioprogramma’s. Hij had vanaf 1971 zijn eigen ‘geinlijn’ waarnaar mensen die eens goed wilden lachen, konden bellen om zijn dagelijkse mop te horen. Toen...
Nostalgische column Hans Knot (34) Paul Acket, niet aanwezig op dé hoorzitting Welke 60-plusser herinnert zich niet de demonstratie van 18 april 1973 in Den Haag, de allergrootste die tot dan had plaatsgevonden? In de jaren tachtig is dit slechts één keer ver...
Nostalgische column Hans Knot – 33 (video) De geschiedenis van de JARO Het archief van het omroepmuseum, al jaren onderdeel van het Nederlands Audiovisueel Archief, herbergt talloze plakboeken. Ze zijn ooit als geschenk, vaak uit de nalatenschap van e...
Nostalgische column Hans Knot – 32 (video) In de zomer van 1965 waren er twee films die bij het bioscooppubliek aansloegen. De veelal geroemde ‘Fanfare’ van Bert Haanstra was de eerste. In Groningen te zien in het Grand The...
Deel of print dit artikel
Spotlight
TVV Sound
TVV Sound

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
Plaatje maar weer (29)
Kicken op radio en zo (13)
Kolder en Klodder – 40 (video)
De Playa Papers – 10 (audio)
Het vinylmoment van Manneke Pop – 34 (video)
Nostalgische column Hans Knot (37)
Sluiten