Nostalgische column Hans Knot (40) Je bent veel te vroeg heen gegaan beste Rob!

Leestijd: 6 minuten

Geen ‘gewone vaste kop’ bij deze column? Dit is dan ook een speciale aflevering. Eentje waarin ik stil wil staan bij het feit dat het op 23 september aanstaande alweer vijf jaar geleden is dat een zeer grote vriend, niet alleen op het gebied van radio, op veel te vroege leeftijd, overleed. Bij de afscheidsbijeenkomst voor Rob Olthof, hield ik de volgende toespraak:

Je bent veel te vroeg heen gegaan beste Rob!

“Maandagmorgen 23 september 2013 om half twaalf kwam er een einde aan een uitzonderlijke vriendschap die Rob Olthof en ik 48 jaar lang hebben gedeeld. De vriendschap is ontstaan dankzij het weekblad dat de jonge babyboomers van destijds, vanaf 1965 konden kopen in de sigarenwinkel en meer: ‘Hitweek’.


Lees verder onder de advertentie


Het was een strijd als in de jaren zestig van de vorige eeuw gevoerd door de fans van The Beatles en die van de Rolling Stones. Je was voor of tegenstander en dan doel ik op het verschil tussen Radio London en Radio Caroline, de zeezenders die de babyboomers nog meer vrijheid gaven dan ze zelf al hadden genomen.

Een paar kritische opmerkingen van Rob en mij heen en weer in Hitweek werd gevolgd door telefoongesprekken tussen Amsterdam en Groningen, waarna mijn ouders op een bepaald moment vroegen: “Olthof, Amsterdam, Willemsparkweg vlak bij de familie Zwaving?” Ik beaamde dat en mijn vader zei meteen: “Oh Arie Olthof, die ken ik van de Kappersvakbond. Beiden ontmoetten elkaar eens per jaar tijdens de landelijke bestuursdag. Het was het begin van een lange vriendschap tussen Rob Olthof en mij, die vooral gebouwd werd op gezamenlijke interesses als radio, muziek, bier, trams en treintjes maar ook kleine handeltjes.

Een rockende Rob in 1963

Eerste tekenen van SMC

Rob zijn eerste handelsactiviteit was, las ik terug in een editie van Hitweek van 1968, er eentje waarin hij foto’s van beide Caroline-schepen, genomen in de haven van Amsterdam, te koop aanbood. Dit voor de prijs van 40 cent per stuk, exclusief 25 cent porti. Te betalen via de Gemeente Giro in Amsterdam. Uiteraard zonder destijds de Belastingdienst te informeren. De eerste stenen, van wat later de Stichting Media Communicatie werd, waren gelegd.

In het begin waren het redelijk kleine steentjes, die werden gebakken naar de opbouw. Ik memoreer de beruchte Neil Diamond poster die Rob adverteerde. Hij was naar het theater gegaan waar Neil in Amsterdam optrad. Hij gaf een bezoeker 25 gulden inclusief zijn fototoestel en vroeg hem een foto van Neil Diamond te nemen.

Na afloop van het concert nam Rob, inmiddels teruggekeerd bij het theater, zijn fototoestel weer in ontvangst en liet de foto op posterformaat uitprinten. In kleine annonces in muziekbladen en de Telegraaf werden ze te koop aangeboden, en neemt U maar van mij aan dat het warme broodjes waren die hij in die periode verkocht. Hoewel vele ontvangers van de Neil Diamond poster zich hebben afgevraagd wie er nu op die poster stond.



‘Niet doen’ zei Kootje

Vrij snel werd Rob oprichter, voorzitter, secretaris, en vooral ook penningmeester van de Olivia Newton John Fanclub. Ikzelf was inmiddels al enige tijd hoofdredacteur van Pirate Radio News. Vanaf 1972 kwamen we regelmatig bij elkaar over de vloer en werden allerlei dingen op het gebied van radio gezamenlijk georganiseerd. 18 april 1973 de grote demonstratie in Den Haag voor het behoud van Radio Veronica.

In de ochtend, ver voor achten, stond ik aan de Willemsparkweg met een busje vol vrienden met als doel Den Haag. We waren in Amsterdam om posters, geproduceerd door Rob Olthof, met een afbeelding van het zendschip van Radio Veronica op het strand van Scheveningen, mee te nemen voor verkoop op het Malieveld in Den Haag.

Zeer teleurgesteld was Rob omdat hij niet mee mocht, want moeder Anneke, hoewel Rob haar altijd Kootje noemde, had het hem verboden want anders kon hij zijn nieuwe baan wel kwijt raken. Verzorgend als altijd was het ‘Kootje’ die hem voor de huisdeur de haren nog eens kamde en hem ras wegstuurde naar zijn werkgever, zodat hij niet te laat kwam.

Rob (regenjas) controleert de tickets voor de boottocht naar de zendschepen (1973)

4 mei 1973. Tweede Binnenhaven Scheveningen; meer dan 350 mensen uit negen landen. We hadden schepen gehuurd bij ondermeer de firma Vrolijk met als doel de muziekboten op de Noordzee met fans te bezoeken. Het feest ging niet door vanwege te slecht weer. Ik heb Rob nooit meer zo boos gezien als die betreffende dag. Een week later gingen we alsnog met vier boten vol fans.

In 1978 richtte Rob, met een paar andere mensen, de Stichting Media Communicatie op, terwijl ik samen met weer anderen het Freewave Media Magazine begon. Het was ook het jaar dat ik samen met de mensen van Music Radio Promotions de eerste Radiodag organiseerde in Noordwijkerhout. Reeds het volgende jaar gingen we deels, en niet veel later, geheel samen en werden tot op de dag van vandaag op deze manier de zeezenders en andere vormen van radio door geschiedschrijving en merchandise in stand gehouden.

De man met de geldtas

Vanaf 1978 zijn er vervolgens ook jaarlijkse zeezenderdagen georganiseerd waarbij het westen van Nederland als locatie werd aangedaan en de laatste vijftien jaar Amsterdam als centrale punt voor de, inmiddels meer dan tien jaar geleden omgedoopte Radio Days werd gekozen. Bijeenkomsten die samen met onze gezamenlijke zeer goede vriend Martin van der Ven uit het Duitse Meppen tot stand kwamen. Jaarlijks waren er zo’n 350 mensen aanwezig om de verhalen door de medewerkers van de toenmalige zeezenders aan te horen, waarbij zowel de bezoekers als genodigde gasten vaak uit meer dan tien landen afkomstig waren.

Ook dan was Rob in de zaal – met de merchandising – en vooral met geld bezig, immers alle activiteiten dienden te worden gefinancierd. Wat hij al die jaren met volle inzet heeft gedaan. Niet voor niets werd hij door velen schertsend ‘de man met de geldtas’ genoemd.

Rob Olthof, Hans Knot en Martin van der Ven

Poezen en Engeland

Maar het was niet alleen radio dat ons samen hield. Poezen waren zowel in Huize Olthof als Huize Knot een belangrijk element waar telkens weer informatie over werd uitgewisseld. Rob zijn meest recente kat, Jeroentje, heeft inmiddels de warmte in Huize Knot tot zich genomen. Onze liefde voor Engeland leverde tientallen reizen naar tal van locaties op, waarbij vrienden, gemaakt door de radiohobby, werden bezocht. Maar ook vele musea, kerken, restaurants, concerten en een grote variatie aan pubs in diverse plaatsen werden aangedaan.

En reken er maar op dat met Rob Olthof op stap gaan de meest vreemde avonturen kon opleveren. Ik zal deze jaarlijkse reizen zeker gaan missen, evenals de ontelbare gesprekken over de telefoon en de wederzijdse bezoeken aan Amsterdam, later Amstelveen en Groningen. Zowel de PTT, KPN en andere telefoonmaatschappijen hebben aan ons veel geld verdiend en de huidige provider zal het zonder deze bron van inkomen moeilijker krijgen.

Rob, ik zal nooit de enorme lange en warme vriendschap, die we hebben gedeeld, vergeten. Je zult altijd in onze gedachten blijven. Rust in vrede en dank namens alle radiovrienden in binnen- en het buitenland voor je intense, nooit te stuiten, inzet om de herinneringen aan het verleden op radiogebied staande te houden.

Dag Rob! Tot later….

Alsnog een onderscheiding

Aldus destijds mijn toespraak bij het afscheid van Rob Olthof. Tijdens een speciale ceremonie in Scheveningen in december 2014 werd Rob Olthof zijn as verspreid bij het havenhoofd bij de Eerste Scheveningse Binnenhaven in het bijzijn van vele vrienden. Het stormachtige weer had ons verhinderd om de tocht op zee te maken en daar het as te verspreiden op de positie van de zendschepen van weleer.

Nog immer wordt de naam van Rob Olthof en de herinneringen aan hem veelvuldig in Huize Knot en daarbuiten genoemd. Ook anderen hebben vele herinneringen aan hem en zijn naam duikt nog vaak op in gesprekken. Baanbrekend werk op het gebied van radio betekende tevens dat in 2017, tijdens de RadioDay gehouden in Harlingen, Rob Olthof postuum werd geëerd met een RadioDay Award. Een onderscheiding die hij al jaren eerder had verdiend.

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Nostalgische column Hans Knot – 39 (audio) De vele (radio)levens van Willem van Koot... In deze aflevering van de 'Nostalgische Column' neem ik je mee naar de vroege jaren zeventig van de vorige eeuw. In de maand februari 1972 maakte Willem van Kooten bekend dat hij b...
Nostalgische column Hans Knot (38) De schrapwoede van de VARA Goede Vrijdag viel in 1965 op 16 april. Het was voor de RONO, de Regionale Omroep Noord en Oost, die slechts beperkte zendtijd had, bijzonder omdat er een speciaal samengesteld pro...
Nostalgische column Hans Knot (37) Dreigbrief boven water Herinneringen kunnen van grote vreugde zijn of een slechte smaak in de mond achterlaten. Bij mij gaat het vooral over de positieve zaken die zijn blijven hangen, vooral omdat ik al...
Nostalgische column Hans Knot – 36 (audio) De zak van Max Hij was vaak te horen in radioprogramma’s. Hij had vanaf 1971 zijn eigen ‘geinlijn’ waarnaar mensen die eens goed wilden lachen, konden bellen om zijn dagelijkse mop te horen. Toen...
Nostalgische column Hans Knot (35) Paul Acket, niet aanwezig op dé hoorzitting Welke 60-plusser herinnert zich niet de demonstratie van 18 april 1973 in Den Haag, de allergrootste die tot dan had plaatsgevonden? In de jaren tachtig is dit slechts één keer ver...
Nostalgische column Hans Knot – 34 (video) De geschiedenis van de JARO Het archief van het omroepmuseum, al jaren onderdeel van het Nederlands Audiovisueel Archief, herbergt talloze plakboeken. Ze zijn ooit als geschenk, vaak uit de nalatenschap van e...
Deel of print dit artikel
Spotlight
TVV Sound
TVV Sound

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
Dick is (nog steeds) radioactief – 1 (audio)
Plaatje maar weer (30)
Kicken op radio en zo (14)
Kolder en Klodder – 41 (video)
De Playa Papers – 11 (audio en Baffle 21)
Het vinylmoment van Manneke Pop – 35 (video)
Sluiten