RadioVisie

  • .
    Amptec
    .

Hans Knot column: Een briljant idee dankzij de… mist

>> Nieuw! RadioVisie kan je nu ook volgen via Instagram en LinkedIn!

Bill Backer, Amerikaans creatief directeur voor de Coca-Cola account van het McCann Erickson reclamebureau, vloog in januari 1971 naar Londen om Billy Davis, zijn Britse collega, te ontmoeten om radiocommercials te schrijven met twee succesvolle lokale songwriters, Roger Cook en Roger Greenaway. Het was de bedoeling dat Britse artiesten de nieuwe spotjes zouden inzingen. Er werd zelfs een single versie werd gepland met The New Seekers. 

Een zware mist dwong het vliegtuig evenwel te landen op het vliegveld bij het Ierse Shannon. Voor het uitstappen werden de  passagiers geadviseerd in de buurt te blijven voor het geval de mist optrok. Sommigen waren woedend over hun accommodatie. De volgende dag zag Backer enkele van de meest misnoegde passagiers in het luchthavencafé. Tientallen lotgenoten van diverse nationaliteiten die hun ervaringen deelden en intussen Coca-Cola dronken. 

Bij Bill Backer ging plots een lichtje branden: Coca-Cola was inderdaad ook een drankje dat honderd miljoen mensen per dag opfrist in bijna elke uithoek van de wereld. Hij begon de bekende woorden, “Laten we een cola nemen”, te zien als meer dan een uitnodiging om te pauzeren voor een verfrissing. Ze waren eigenlijk een subtiele manier om te zeggen: “Laten we elkaar even gezelschap houden”. 

Prompt kreeg Backer een ingeving die zou leiden tot een totaal nieuw concept. Coke moest daarbij niet langer worden beschouwd – zoals het oorspronkelijk was bedoeld – als een individuele opfrisser, maar ook een beetje als een soort van band – een connectie – tussen alle volkeren. Een universeel geliefde formule die zou helpen om iedereen met iedereen te verbinden.

Toen de Amerikaan uiteindelijk hij in Londen aankwam, vertelde Backer heel enthousiast aan het componistenduo Billy Davis en Roger Cook wat hij had gezien in het café op de luchthaven van Shannon. Maar Davis’s eerste reactie was helemaal niet wat hij had verwacht en daarom wilde hij dan ook graag weten of er een probleem was met zijn idee? Davis: “Nou, als ik iets kon doen voor iedereen in de wereld, zou het niet zijn om een cola voor ze te kopen.” Britse nuchterheid, zeg maar…

Uiteindelijk werd het toeval op het vliegveld van Shannon, volgens overlevering, de bron voor “I’d like to buy the world a coke”. Er werd een speciale versie voor The New Seekers gecomponeerd, maar hun manager stelde dat de groep geen tijd had om de song op te nemen. Daarop liet Davis  enkele studiozangers het nieuwe liedje opnemen. 

Ze noemden zichzelf The Hillside Singers om zich te identificeren met het beeld dat te zien was in de promotiefilm. Twee weken na de release stond de song in de nationale hitlijsten. Twee weken daarna kon Davis alsnog de New Seekers overtuigen om hun versie op te nemen, met de nieuwe titel “I’d Like to Teach the World to Sing (in Perfect Harmony)”.

Het werd een Top 10 hit werd, de Hillside Singers bereikten met hun versie nummer 13 in de Britse hitlijsten. Het nummer werd ook opgenomen in een breed scala van talen en verkocht meer bladmuziek dan enig ander lied in de voorgaande tien jaren. De Coca-Cola Company schonk de eerste 80.000 dollar aan royalty’s aan UNICEF in het kader van een overeenkomst met de auteurs.

Eeuwige bekendheid volgde. Bij het horen van de eerste tonen begint vrijwel iedereen mee te zingen dan wel te neuriën. En nu tijd voor een Zero Coke! 

Met dank aan The CocaCola Company Archive. 

Een compilatie van diverse opnames van de legendarische Coca Cola-commercial. Met o.a. veel versies van The Fortunes, eentje van Jerry Lee Lewis en zelfs een… instrumentale!


Blikvangers op deze dag

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Inschrijven
Abonneren op
guest

0 Reacties
Inline feedback
Bekijk alle reacties
Don`t copy text!
0
Deel hier gerust uw gedachtenx