fbpx

RadioVisie

  • .
    .

Nostalgische column Hans Knot – 104 (video)

De ‘onverklaarbare’ fascinatie voor tv-reeksen

Onlangs zaten we te kijken naar een verslag van de Nederlandse Kampioenschappen Afstanden voor Schaatsen, dat werd verreden in Heerenveen. Pas als je ouder wordt begin je te begrijpen dat er in een mensenleven heel veel kan veranderen. Niet alleen met jezelf en de personen in je directe omgeving, maar ook met bijvoorbeeld de beleving van de sport, zoals het vaker denken aan mensen die er vroeger waren. Zo denk ik vaak terug aan de tijd van Ard en Keessie in de jaren 60. Beperkte verslaggeving in zwart/wit met Bob Spaak als commentator.

Broer Jelle en ik waren helemaal verslaafd aan schaatswedstrijden en daarom zochten we dan ook zoveel mogelijk informatie op over EK en WK wedstrijden, die we eerder via de radio en de televisie hadden gevolgd. We konden een en ander regelden via Harry Hesselink, die zowel bij het Dental Depot Groningen als bij de krant het Nieuwsblad van het Noorden actief was. Zo kregen we toegang tot de archieven, die waren gevestigd aan het Gedempte Zuiderdiep in Groningen. Nee, het was niet zo gemakkelijk als heden ten dage om iets op te zoeken. Je diende in grote leggers, per maand samengevat, op zoek te gaan naar uitslagen.

Vele zaterdagen zaten we tussen de stoffen leggers om alles uit te zoeken en met een kladblok naast ons schreven we alles wat nuttig was op. En dan ging je via Jaap Eden, via Broekman naar Ard en Keesie. Uiteraard met vele andere grote en vooral kleinere successen er tussenin voor de Nederlandse afvaardigingen in de diverse kampioenschappen, die alleen werden gehouden op natuurijs.

Soms waren er momenten dat we niets vonden en des te heerlijker was het als er toch iets opdook. Tijden die uiteraard niet zijn te vergelijken met de huidige snelle indoor ijsbanen. Tijden waren destijds vooral afhankelijk van de weersomstandigheden. Bovendien kwam het vaak voor dat een kampioenschap niet doorging, of werd verplaatst, vanwege de weersomstandigheden. Het kwam zelfs voor dat wedstrijden, verreden op buitenbanen, na een beperkt aantal deelnemers, werden stil gelegd om de overtallige hoeveelheid water van de baan te verwijderen.

Uiteraard wordt de drang naar nostalgie, al dan niet bewust aangedreven, groter en ook denk je soms met verdriet, maar vooral met een grote knipoog, terug aan de tijden van ‘toen’.  Inderdaad ‘toen’ want de tijdperk omschrijving is niet exact te geven omdat bij elke nieuwe herinnering je nooit direct in dezelfde periode terecht zal komen. 

Succesvolle tv-serie werd opgesplitst

Ons kijkgedrag in 1972. In het begin van het jaar dreigde er een, in die tijd, zeer populaire serie, te verdwijnen. De reeks werd door miljoenen kijkers in dertien landen met veel vreugde bekeken; het Britse gezinsfeuilleton : ‘Please Sir’. Over de belevenissen op een gemiddelde school, waar het een en ander gebeurde.  Na jaren van succes hadden bepaalde vaste acteurs geen zin meer in hun rol en wilden de tekstschrijvers ook wel eens wat anders. 

Zo was het er het probleem van ‘Duffy’, die in de serie een vijftienjarig jongetje was, maar in het dagelijkse leven een vader uit een huisgezin met twee kinderen. Na lang overleg kwam veel later, in 1972, het bericht dat de serie alsnog was gered. Men had twee nieuwe tekstschrijvers gevonden in de personen van John Esmond en Bob Larbey, bovendien kreeg de serie een nieuw jasje. Men ging werken vanuit twee verhaallijnen. 

De eerste volgde nieuwe leerlingen in de oude klas terwijl de tweede verhaallijn de oude leerlingen ging volgen in de maatschappij. Deze laatste werd ‘Fenn Street Gang’ gedoopt en alle voormalige leerlingen keerden wekelijks terug in hun favoriete koffieshop en werd er verhaald over hun nieuwe leven. Duffy ging verder als schildersknecht. Actrice Penny Spencer, die in de eerdere serie de rol van seksbom Penny, speelde, kwam niet terug omdat ze elders een vervolg op haar loopbaan zocht. 

De rol van Penny kwam in handen van Carol Hawkins, die inmiddels boetiekhoudster was geworden. Een groot aantal acteurs had een nieuwe rol gekregen, anderen keerden niet terug. En dan waren er de rollen voor de sullige conciërge en de geduldloze leraren die in de nieuwe serie bijlange na niet meer zo leuk waren. Ik ben na een aantal afleveringen afgehaakt, hoewel terwijl ik dit schrijf met de herkenningsmelodie van het London Weekend Orchestra door mijn hoofd gaat. 

Eénmalige scène leidde tot succesvolle carrière

We keken ook met veel plezier naar andere televisieprogramma’s. Het aanbod was toen aanzienlijk minder, maar op de één of andere manier fascineerde het allemaal. ‘Hadimassa’ werd op vrijdagavonden geprogrammeerd door de VARA op Nederland 1. Het was een satirisch programma dat werd gemaakt met Wim de Bie en Kees van Kooten in de hoofdrol. Ze werden uitstekend bijgestaan door Ton van Duinhoven, ook bekend als het typetje in de reclame van het snoepketen ‘Jamin’. 

Kooten en de Bie waren in 1970 benaderd door Dimitri Fränkel Frank om slechts één scène te schrijven voor het nieuwe programma maar deze éénmalige medewerking liep uit de hand, hetgeen tot gevolg had dat het drie seizoenen lang een groot succes was. Ook Annemarie Oster en Ton Lensink waren van de partij. Eigenlijk kon je spreken van ‘welvaart satire’. 

In het programma, dat in 1972 haar stopte, werd er ook volop gezongen, wat leidde tot het uitbrengen van de elpee ‘Hadimassa’. Een aflevering van het programma uit 1970 werd ingestuurd naar het Televisie Festival van Montreux. Nadat het programma ten einde kwam, besloten Kooten en de Bie de overstap te maken naar de VPRO waar ze nog tal van successen hadden in de daarop volgende decennia. 


Je zou ook interesse kunnen hebben in...
Nostalgische column Hans Knot – 103

Schrijfmachines met een bolletje en kapotte armpjes Het jaar 1977 lijkt nog redelijk dichtbij voor Lees verder

Nostalgische column Hans Knot – 102 (video)

Paul McCartney in opspraak Halverwege 1967 was heel Beatle minded Engeland in rep en roer Lees verder

Nostalgische column Hans Knot – 101 (audio & video)

De snelheid van het nieuws in 1958 De huidige snelheid van communicatie bracht me terug Lees verder

Nostalgische column Hans Knot – 100

Hans is er vandaag niet, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door gastcolumnist René van den Lees verder

Nostalgische column Hans Knot – 99 (video)

Emotelevisie van weleer (deel 2) Met de hele familie geschaard rond de Erres-televisie, een glaasje Lees verder

Nostalgische column Hans Knot – 98 (audio)

Emotelevisie van weleer (deel 1)  Met de hele familie geschaard rond de Erres-televisie, een glaasje Lees verder

Nostalgische column Hans Knot – 97 (audio)

Zaandam knapt 'Dofijn' op Het was in de maand maart 1967 dat een flink aantal Lees verder

Nostalgische column Hans Knot – 96 (audio)

De giftige pen van een slecht geïnformeerde journalist Terwijl ik deze column schrijf, luister ik Lees verder

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in archieven, nederland, tv
Het is vandaag 3 januari… 1976 (audio)

2009: Donna deed het licht uit

Het radiodagboek van 3 januari – 003 (audio)

Blad 373: Danny, Melinda en Jeroen (audio)

Recordopkomst in het Top 2000 Café (video)

Het is vandaag 2 januari… 1974 (audio)

Sluiten