Norbert: herinneringen aan Sylvain Tack Bezweken aan 'La folie du grandeur'

Leestijd: 6 minuten

Naar aanleiding van het overlijden van Sylvain Tack en de postume hulde die vanavond (15 februari 2006) in Antwerpen gehouden wordt, vroegen we een aantal oud-medewekers van Radio Mi Amigo naar een bijzondere herinnering(en). Zanger/presentator Norbert ging daar graag op in.

Hij was begin jaren zeventig vooral bekend als zanger en van zijn optredens met de Hey Meisjes. Maar ook als presentator van het middagprogramma bij BRT2 Omroep West-Vlaanderen. Sylvain Tack bleek een grote fan van Norbert te zijn en kwam graag naar zijn shows. Al voor Radio Mi Amigo in de lucht was, kenden beide heren elkaar goed. Het was dan ook snel duidelijk dat de Bruggeling bij de zeezender een programma zou presenteren. Daarnaast was hij ook verantwoordelijk voor het allereerste Mi Amigo-strijdlied.


Lees verder onder de advertentie


De Hey-meisjes en een bijzondere fan

Begin zeventiger jaren kwamen de Hey Meisjes (het ballet dat mijn optredens opfleurde) mij backstage vrolijk wafeltjes presenteren. Ze hadden die cadeau gekregen van een ‘heer’ die een grote fan van onze show bleek te zijn. Het waren de eerste doosjes van de Suzy-wafels, de man heette… Sylvain Tack. Hij was een fan van mij, mag ik wel zeggen, en dat is hij altijd gebleven. Bij al zijn projecten in de showbizz ben ik betrokken geweest.


In mijn radioprogramma bij de BRT (van Mi Amigo was nog geen sprake) was ik de eerste om zijn Start-plaatjes te draaien. Toen hij zich, om Paul Severs te lanceren, in de showbizz stortte, waren zijn eerste medewerkers Johan Degraeve en Eddy Govert, mensen die uit mijn showgroep kwamen. Toen hij mij met nieuwjaar een cheque stuurde als dank voor de promotie, stuurde ik die prompt terug met een dankwoord en de boodschap dat ik voor mijn werk door de nationale omroep voldoende werd betaald. Hij heeft me later verteld dat dit diepe indruk op hem maakte. En sindsdien genoot ik zijn vertrouwen want alle anderen hadden de poen zonder morren aanvaard…

Ook was ik betrokken bij het oprichtten van het muziekblad Joepie. Er worden in dit verband nogal wat sprookjes verteld. Maar het is hier niet de plaats en de tijd om er over uit te wijden. Voor de eerste nummers van Joepie deed ik onder andere de productie van de gratis 45-toeren plaatjes. In het blad stonden interviews met alle bekende Benelux-vedetten. Sylvain vroeg mij ook de eerste grote Paul Severs Show te regisseren. Onder mijn leiding werkte hij vlijtig mee als… bedienaar van een van de background dia-apparaten. Sylvain had er ook een hoop poen voor over om van Philips, het platenlabel waar ik toen een contract had, de toelating te krijgen om enkele singles voor zijn platenmerk op te nemen. Eentje ervan belandde zelfs in de Top 10. En zo kan ik nog uren doorgaan, maar laat mij een sprong in de tijd maken naar…

De grote sponsor van Radio Atlantis

Toen ik ernstig ziek werd, moest ik voor een poos de showbizz vaarwel zeggen. Ik trok op herstelvakantie naar de Costa del Sol. Drie maanden later landde ik terug op Zaventem en Sylvain stond mij daar, tot mijn grote verbazing, op te wachten. Enthousiast, zoals hij dat kon zijn, vertelde hij mij over Radio Atlantis en de mogelijkheid dat hij het schip kon kopen en een eigen zender beginnen. Hij was met zijn plugplaten en Suzy wafels namelijk de grote sponsor van Atlantis en meende dat het hem beter uit zou komen om zelf met een zender te beginnen. Om hem tevreden te stellen ben ik toen even op bezoek geweest bij Atlantis. Eerlijk gezegd was ik allesbehalve onder de indruk. Voor iemand die de studio’s van de nationale omroep gewoon was, zag het er behoorlijk amateuristisch uit.

Toen hij mij echter meetroonde naar Den Haag en het Caroline House liet zien, veranderde ik van mening. Je mag wel zeggen dat het contact met Andy Archer, Graham Gill, Tony Allen en anderen mij over de streep heeft getrokken. En natuurlijk ook het feit dat Sylvain als garantie meteen met zo’n half jaar salaris over de brug kwam. De eerste maanden in Den Haag (zelfs toen het opstarten van de zender steeds werd uitgesteld vanwege de afgeknapte mast), hield Sylvain zich op de achtergrond en liet de leiding over aan de Caroline organisatie.



Begin december 1973 dreigde dit echter op een ramp uit te draaien, net op het ogenblik dat de eerste uitzending in zicht kwam. Sylvain verscheen in Den Haag, betaalde (eindelijk) iedereen en nam de feitelijke leiding in handen. Vanaf toen werd hij in één adem genoemd met Mi Amigo en neem van mij aan dat hij dat prettig vond. Ook al ontkende hij het in alle toonaarden. Over het eerste jaar is een boek te schrijven. Misschien doe ik nog wel eens iets in die richting want net over die tijd vindt men weinig op het internet. Tenslotte nog enkele anekdotes om mijn relatie met Sylvain te illustreren.


 Will terug aan boord

Will van der Steen (foto: links) kwam op het spoor van enig gesjoemel en verwittigde Sylvain. Toen ik dit bevestigde, kwam hij in het holst van de nacht naar Breda en nam meteen vergaande beslissingen. Toen Will en Sylvain heibel kregen en Will het boos opstapte, overtuigde ik Sylvain ervan om toch nog eens met hem te praten. Op de vrijdagse bijeenkomst nodigde ik hen beiden uit. In de keuken werd een hartig woordje gewisseld en Will was weer… aan boord.

Toen Mi Amigo illegaal werd, nam ik het risico om in mijn eigen huis en in mijn zaak programma’s te laten opnemen. Maar het Spaanse avontuur zag ik niet zitten. Ik heb Sylvain toen eerlijk gezegd : “Ik ben niet bang risico’s te nemen maar ik ben géén avonturier”. Al liet hij het niet blijken, hij heeft het mij zeker kwalijk genomen. Vandaar dat hij een ‘grote’ naam als Stan Haag aansprak om mij te vervangen. In tegenstelling tot wat hij een tijdje voor zijn overlijden in een artikel zou schrijven, ben ik bij mijn bezoek aan Playa de Aro, met open armen ontvangen.

Nu ik echter weet dat hij financieel aan de grond zat en met dit artikel wat poen kon binnenhalen, als het maar sensationeel genoeg was, heb ik er begrip voor. Samen met onder andere Guido Van Lieferinge (van Joepie) en Paul Severs (foto: rechts) ben ik in zijn voordeel gaan getuigen bij de Franse justitie in verband met de drugsmokkel. Toch voelde Sylvain zich in de steek gelaten toen hij, eenmaal uit de gevangenis en terug in België, bij het opzetten van zijn gezondheidsproductenhandel, geen steun kreeg van vrienden, waaronder ikzelf, en wellicht nog andere relaties uit de zakenwereld. Maar dat laatste weet ik niet zeker.


La folie du grandeur

Sylvain heeft zich hierna van de wereld afgezonderd. Telefonisch kwam je terecht bij een dame die instond voor de verkoop van de producten. Geen mogelijkheid om hem rechtstreeks aan de lijn te krijgen. Het contact begon altijd met een gesprek met die dame, waarop Sylvain zelf later terug belde. Hij is ten onder gegaan aan wat de Fransen zo mooi omschrijven als ‘la folie du grandeur’. Het is verkeerd dit te vertalen als grootheidswaanzin. Het is meer de meelevende vaststelling dat roem en bekendheid soms te zwaar om dragen zijn.

Vele zakenlui die zich waagden aan sponsoring van de sport-, show-, en andere mediawerelden, zijn er aan te onder gegaan of hebben harde klappen gekregen. Iedereen die men tegenwoordig als BV of BN omschrijft heeft er in minder of meerdere mate mee te maken gehad. Omgaan met ‘bekendheid’ is niet altijd eenvoudig en allen hebben wij wel eens de neiging gehad om naast onze schoenen te lopen.  

° Lees ook: De carachilio van Ton Schipper
° Lees ook: Geslaagde postume hulde aan Sylvain Tack

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Het radiodagboek van 21 juli (202) Ook dit had vandaag in jouw geschiedenisboek moeten sta... De historie conserveren is de bedoeling van dit dagelijkse rubriekje waarin je alle opvallende gebeurtenissen uit de wereld van de vrije, de publieke, de commerciële en de zeezende...
2010: EUradio FM in Brussel? Ook VRT probeerde ooit een Europees radioproject Wordt in de hoofdstad de komst van een Engelstalig radiostation voorbereid? Mogelijk. We trokken op onderzoek, maar heel veel wijzer zijn we (nog) niet geworden. Wel zeker is het f...
Het radiodagboek van 20 juli (201) Ook dit had vandaag in jouw geschiedenisboek moeten sta... De historie conserveren is de bedoeling van dit dagelijkse rubriekje waarin je alle opvallende gebeurtenissen uit de wereld van de vrije, de publieke, de commerciële en de zeezende...
2006: Steven Dujardin directeur programmatie S.tv Werkte eerder voor o.a. Radio Gemini, Ra... In september komt er een nieuw kabel tv-station op de Vlaamse markt: S.televisie. De klok rond digitaal te bekijken via Telenet en dagelijks in een verkorte versie. Je za...
Het radiodagboek van 19 juli – 200 (video) Ook dit had vandaag in jouw geschiedenisb... De historie conserveren is de bedoeling van dit dagelijkse rubriekje waarin je alle opvallende gebeurtenissen uit de wereld van de vrije, de publieke, de commerciële en de zeezende...
2005: Nieuwe Donna in Diksmuide (video) Luisteraar krijgt relevante actuele hitradio Eerder al, op 24 juni waagden we ons aan een voorspelling van de nieuwe programmering van Radio Donna. Die werd uiteindelijk gisteren officieel voorgesteld in Izemberge (Diksmuide)...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
Amptec
Amptec
Amptec
Spotlight
TVV Sound

Eén gedachte over “Norbert: herinneringen aan Sylvain Tack

  • do 15 feb 2018 om 19:27
    Permalink

    Heel mooi verhaal.
    Ik had Hem ook graag gekend.
    Mijn fantasie sloeg soms op hol.
    Ik dacht toen, dat het gouden jaren waren toen Sylvain met die zender bezig was.
    Hij deed het ook wel voor het geld, maar de vele luisteraars konden er van genieten.
    Ik kijk uit naar de “anekdotes” van Norbert.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *