fbpx

RadioVisie

.
Spotlight
.

Kolder en Klodder – 60 (video)

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen

Daylight en Nightlife

“Is de minister er al?” vroeg Klodder, terwijl hij groette naar het hoofd van zijn diensthoofd. Kolder las een berichtje van hem voor ‘Boitsfort, Villa Empain’. “Dat is aan de oude hippodroom, bij de ambassades” zei Klodder. Zijn nonkel had die nog bezocht, en de leverancier van likeuren, Le Cellier van Fourcroy. Die had toen zelfs een chalet op ’t circuit van Francorchamps!

“Ik heb nog werk” zei Kolder. Ze wist dat er anders nog straffe verhalen volgden over zakenmensen, die hun zaakjes ‘arrangeerden’ tussen een iets duurdere pot en pint, en wat extra’s. In commerce was er Daylight en Nightlife: het eerste voor wat het daglicht mocht zien, en het tweede voor ‘what happens in the night, stays in the night’. Geen Nachtlampen, dat ,zou het licht uit doen.

Veel geld en veel tijd

“Zijn er nu al beslissingen over lopende procedures?” vroeg Klodder toch nog. Kolder had niet veel nieuws, enkel dat er nog geen nieuws was, omdat alles uitgesteld was. “Hier moet ge dus niet alleen veel geld, maar ook veel tijd hebben” grijnsde Klodder. ‘Waar zouden ze over procederen’, dacht hij, ‘het hele Vlaamse frequentieplan was één radio-zee vol piraten, niemand was nog erkend!’.

“Er is beweging aan de Franklin Rooseveltlaan 67” meldde DJ Terriër via DAB+, vanuit de Brusselse velden. De minister was dus aangekomen in de villa, die eigenlijk een monument was, een eerbetoon van zoon naar vader Empain. De villa had de deuren gratis open gezet voor kinderen van het lager en middelbaar onderwijs. Behalve op donderdag, dan kwamen er teveel studenten ineens naar Brussel!

‘Moeten wij nog Sabam betalen?’

“De minister werkt de laatste tijd nogal veel in Brussel” merkte Klodder op. Svengaboy gaf normaal ‘Field Work’ op, als hij het radioveld wel eens in trok. De laatste tijd was het enkel ‘Home Office’, hij kwam toch niet meer buiten Brussel. Dat het verre Limburg soms moest wachten, waren ze daar gewoon. Maar in Antwerpen, of Mechelen, uitleggen dat het te ver was? Dat ging er daar niet in.

“Er komt een vraag binnen via DAB+” meldde Klodder. “Moeten wij als radiostations nog Sabam betalen, als er toch geen officiële vergunningen zijn?” vroeg een vraagsteller uit een alarmcentrale. “Da’s een goeie vraag” antwoordde Klodder, alsof hij de reïncarnatie was van de zangeres Yasmine. Hij wist echter het antwoord ook niet, en vroeg raad aan de raadgevers. Die waren daarvoor betaald!

Eenheid maakt Worst

“We kunnen dat vergelijken met het verhaal van de ‘blinde’ en de ‘dove’, of zo” zei de Advies-heer, die in moderne gendertijden zelfs een vrouw was, doch neutraal wou blijven. “De ‘blinde’ kan de ‘dove’ dan meenemen op zijn schouders, de ‘dove’ stuurt de ‘blinde’ dan overal langs. Behalve als het fout loopt, dan gaan ze alle twee op hun bakkes” zei de Advies-heer. Dat was duidelijk!

Op dat ogenblik kwam er een mededeling van de minister, rechtstreeks uitgezonden op Radio BRUZZ, binnen gesponsorde budgetten. “Alle niet-klassieke muziek kan vanaf nu worden aangesproken via Poppunt, het toppunt van de Pop, en van andere punten” zei Svengaboy. “Is dat ook voor ketelmuziek? Want ik hoor onderweg vaak niets anders” reageerde DJ Terriër. Eenheid maakt Worst.

De samenschudding

“Voor mij hoeft dat niet meer” zei Lieve De Maeyer op de middag van Radio 1. Bij Ayco was het altijd wat vrijen in het ‘Duyster’, deze keer was het een seperate ways. Lieve verliet de VRT, ze kwam dat zeggen bij Ayco. Na haar laatste programma, en na Roy Harper en Peter Gabriël, dankte ze nog voor de muziekfans van Classics, waarmee ze altijd veel geluk had gehad. Meestal toch, lachte ze. 

“Muziek is belangrijk” zei Lieve. Ze noemde het een verspreider van ideeën. “Pop en rockmuziek schudden de samenleving soms eens goed door elkaar en dat is nodig” vervolgde ze. En plots, met een ‘Dààg!’, was ze weg. Zaterdagen zouden nooit meer zijn wat ze waren geweest. Via de DAB+ veldzender hoorde men DJ Terriër grinniken. ‘Ketelmuziek’ zuchtte hij nogmaals. De H van Hopeloos.

Een road-io

Now the seats are all empty, let the roadies take the stage” zong Jackson Browne plots. ‘The Load Out’, ook wel The Roadie Song genoemd, een lied dat hij opdroeg aan de medewerkers die er altijd eerst én laatst waren bij optredens. ‘The Band is on the bus, Roll them cases’. Het leven on the road. Teamplayers, die geen teambuilding nodig hadden. JDI. Just Do It.

Dan het slechte nieuws uit het Antwerpse. Nadat hij al van het wooncentrum in Berchem naar de palliatieve eenheid van het Ziekenhuis Netwerk Antwerpen was verplaatst, verhuisde Frank De Laet voorgoed naar de eeuwige radiohemel. Een presentator die mét zijn roadies op het radiopodium stond, roadie en radiomens tegelijk. Een roadio. De radiomaker zonder stem was niet meer.

Local Heroes

Het klonk wat eenzaam toen Jackson Browne nog verder zong, ‘Cause when that morning sun comes beating down, you’re going to wake up in your town’. De bestemming was veranderd. ‘But we’ll be scheduled to appear a thousand miles away from here’. Niet de eigen thuis, mijlen ver van huis. Zonder terugreis. The Roadio has left the building, de I am key to discover was aan anderen.

Het was een slechte maand geweest voor radiomensen, tenzij het goed was dat er een paar de radiogeschiedenis ingingen. Gelukkig kregen ze lokaal applaus, een officiële hulde moesten ze niet verwachten. De minister berichtte op sociale media wel eens over Brusselse topcafés, of een museum in Wenen, niet over local heroes. Gelukkig deed Bruce Springsteen dat nog wel.

Halfvol glas

“Wij zullen dan nog even naar de echte radiogeschiedenis teruggaan” liet Extra Gold weten. De onlineradio zou een dag vinyl uitzenden, live op een plaatselijke platenbeurs.  Het einde van de uitzending was voor zien om 16:00 of 17:00 uur, afhankelijk van aantal bezoekers, sfeer en verhalen… Concreet: als het vat af was. Vroeger was niet alles slechter!

“Mijn blue glas is altijd halfvol” zei Svengaboy op de voorstelling van de lijsttrekkers van zijn partij. Het zou halfvol blijven. Na een mislukte gooi naar de burgemeesterssjerp in Jette, gooide de minister ook naast de lijsttrekkersplaats van de Vlaamse lijst in Brussel. Gelukkig kon hij met zijne copain van het Brusselse Gewest nog een duo-campagne voeren, en misschien een duobaan uitwerken.

Een Arrangeur

“Er zijn er twee niet gekomen, zie ik” zei Toon Hermans in één van zijn sketches. De tweede was er, maar hij was er niet bij, hij was naar De Backer. Achter de schermen van het politieke theater. Kiezers lazen het pas in de memoires, vroeger als de politicus al dood was, tegenwoordig iets eerder, zo rond de Boekenbeurzen. Of soms al ’s morgens in de krant, zoals bij Kamervoorzitter Un-Peumans.

“Gooi snel reclame voor het Brussels toneel ‘Den Arrangeur’ online, liet Svengaboy aan zijn geperste verantwoordelijke weten. Die stond bij hem, naast haar papa, op dezelfde voorstelling. Als het Brussels Volkstejoêter nen dopper met de inspectie van Sociale Zekerheid kon confronteren, dan zouden die wel een Antwerpse vervanger vinden. “One for the team” zei Svengaboy.

Wie is de baas in mijn dorp?

“Als ’t maar gene is van uw radioteam in Tongeren” liet Rudy Van Vaandelen weten, “uwe zender heeft daar precies een vals visum gekregen!” Het was er al negen uur lawaai op de frequentie van TNGRN FM. Niet meer, maar zeker ook niet minder. Ambiorix wou zelf al reclameren, de vierde Grootste Belg bij de zesde Slimste Mens. “Wat weet u over arrangeren in Tongeren”. Stop.

“Wij weten alles over de 275 burgemeesters van Vlaanderen” zei Radio 2. Ze zouden allemaal langs komen, een week lang! Die van Tongeren op de laatste dag, burgemeester De Vlaamse Wael kwam immers per Flintstone-car, helemaal in de stijl van de klimaatspijbelaars. Als dat radiovoorval er niet was geweest dan had Ambiorix hem geduwd, nu mocht de federale lijstduwer dat doen!

Studio Godver

“Spijtig dat de minister geen burgemeester werd” zei Michèle Cuvelier, “anders had ik mijn televisie-papa nog eens gezien”. Svengaboy en Michèle hadden een applauskundige ouderrelatie sedert hun deelname aan De Slimste Vader en Dochter. “Het had nog erger kunnen zijn” dacht Michèle. “Ik ben eigenlijk uw baas” zei Svengaboy. “Eigenlijk ook niet” Michèle weer. Zo de vader, zo de dochter!

“Gij zult vroeger moeten opstaan” zei Linde Merckpoel toen tegen Michèle. Linde stopte met de ochtend van StuBru, ze was het na 2,5 jaar beu om ’s morgens alle spiekbriefjes, met vuil moppen van Gunther D, nog te moeten opruimen. Studio Godver! “Klotenvent! Dikke Nek! Ik heb u nooit ni moeten hebben, gij zijt de nagel aan mijn dooskist” had ze als ‘Zatte Rita’ ooit naar hem gebeld.

Goeiemoggel!

“Wat gaat gij dan doen?” had Gunther D nog snel gevraagd. “Allemaal vieze filmpkes maken van de mensen, hun verhaal in kleur en beeld” zei Linde, om hem te foppen. Gunther keek jaloers de andere kant op. “Kunt ge de minister niet filmen?” vroeg hij. “Seg!”, had Linde geroepen, “ze moeten zelf een verhaal hebben, ik ga dat daar niet uittrekken he!”. Dat deed Gert Verhulst wel, alles in orde!

“Het nieuwe logo van StuBru is met een stuk in onze kraag gemaakt” verklapte Stijn Van De Wijn. Ze hadden lettertjes gevonden op het internet en er wat mee gespeeld. Klaar! Iedereen begreep toen waarom die letters scheef door elkaar liepen, precies of ze zat waren, en niet over een rechte lijn konden lopen! De slogans maakte de spellingcorrector. Goeiemoggel! Transploft, van KPN!

Onbevlekt ontvangen

“Er is beweging aan de Dienst Publicaties van de VRM” meldde DJ Terriër. Eindelijk was er een vonnis in een klacht tegen NRJ. Sommigen hadden al druivensuiker van Dextro Energy naar de VRM willen brengen, ze dachten dat iedereen daar uitgeput was. De VRM had al lang een vonnis, ze waren er gewoon niet uitgeraakt hoe ze in ’t lang konden schrijven, dat ze eigenlijk weinig gedaan hadden.

“Ontvankelijk, maar ongegrond” besliste de VRM. Het kerstverhaal kreeg een vervolg: S-radio was begin vorig jaar plots ‘onbevlekt ontvangen’! Negen maanden later was haar kindje NRJ geboren, en de pluspapa SBS werd meteen erkend als wettige vader! Bolle Geert dacht er het zijne van, ‘zijne’ reporter vergat dat wel te vragen aan de minister, tijdens een interview op een blauwe drink.

Niet bestaand en toch gegrond

“Ik moet nog even naar de Botanique” liet Svengaboy weten. “Blijf daar weg, het loopt er altijd vol met klimaatspijbelaars” had Klodder geantwoord. De minister luisterde niet. “Brussel is een vuil stad, waar het stinkt naar pis, i.p.v. naar Brusselse wafels”, zei een demonstrante. “Ik knijp mijn neus alle dagen dicht!” zei ze nog. “Ik ook” antwoordde de minister, “en ik woon daar zelfs!”.

“Moeten we iet arrangèren?” vroegen een paar Brusselse flikken. “Kunt ge er voor zorgen dat wij na 5 maart nog op FM kunnen uitzenden via een nieuwe leverancier?” vroeg de VRT. Dat konden de flikken niet, maar de dienst Mededinging vond dat het probleem moest opgelost worden voor het er was. ‘Niet bestaand en toch gegrond’ zuchtte Bolle Geert in Mechelen. Het kon dus nóg gekker!

Tournée Préferée

“Wij gaan in de zomer voor de zesde keer naar zee” liet Kim Debrie van Radio 2 weten. Toen de grootouders van de huidige radiomensen nog jong waren stond Jan Theys daar al met gratis waspoeder, hij ruilde dan ‘één voor twee’! Of was er een Maeva drive-in-show op elke camping. Of een krant of een weekblad, met een modeshow van BV’s, en al wie met hen op stap wilden gaan!

Stadsradio Vlaanderen stond ondertussen live op Wonen in Mechelen. “Gij werkt precies nog met Windows 95?” vroeg een technieker, toen er een paar foto’s online verschenen. “Wij hebben Windows 98 er af moeten gooien” zei Bolle Geert, die programma’s werden niet meer ondersteund door de MicroMacro van de VRM.

Radiofreak

“Als iemand vervanging wil, dan doe ik dat wel”, zei Brent Van Lancker bij Sport FM Continu, in Hoeselt en Tongeren, en webwijd. Brent was al een radiofreak vanaf zijn veertiende, en gaf lezingen over zijn autisme. Hij interviewde zelfs al lijsttrekker Patrick De Vlaamse Wael! “Ik pak de trein wel als het buiten wintert” zei Brent. Youth for Climate begon soms op perron 3, in Statie Motivatie.

People stay, just a little bit longer” zong Jackson Browne weer. De finale van The Load Out. “And the Roadies don’t mind, singing one more song”. Een nieuw lied. ‘Uit de cirkels van de wielen in de molens van je gedachten’ schreef Oscarwinnaar Michel Legrand. De film The Thomas Crown Affair (1968). Hij overleed die week ook, hij werd 96 jaar.

Doe hem de groeten Frank De Laet, van Ferry Maat, die bewonderde hem. De radiowereld was een kleine wereld, vol grote radiomensen. Wie ging dat ooit uitgelegd krijgen aan een minister die vooral in musea rondliep als hij niet in Brussel was voor zijn werk? En zelfs dan.


Spotlight
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
Je zou ook interesse kunnen hebben in...
“Di-Doe-Bie-Doe-Bie” Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Kinderen van de
'De Dik Voormekaarshow' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Was
Kolder en Klodder – 69 'Groen Doen' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van
'De Ladder Boys' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen De
'De radiohippies!' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen De realist
'De intentie van de attendant' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van
'Ghost chickens' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Uitlaat en
Een gladde voorjaarszomer Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Café

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
JLB gaat (soms) naar zee (34)
Het vinylmoment van Manneke Pop – 54 (video)
Column Hans Knot – 56 (audio & video)
Dick is (nog steeds) radio actief – 19 (video)
Plaatje maar weer – 44 (video)
Kicken op radio en zo – 32 (audio)
Sluiten