fbpx

RadioVisie

  • .
    TVV Sound
    .

Kolder en Klodder – 87 (video)

“Sea Sun and Summer”!

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen

Was het nog heel, of half? 

Het was geen zomer zoals die van de vorige jaren. Twee jaar geleden zaten ze op de Dienst Mediacontrole nog volop te zwoegen om de beauty in alle dossiers te vinden, en vorig jaar waren ze in sommige steden zo krampachtig Stadsradio Vlaanderen aan ’t screenen, dat ze niet eens merkten dat S-radio daar eerst nog niet opgestart was, en later per ongeluk onder een andere naam begon. Mensen is misselijk, zei Jos Ghysen toch ooit?

Dit jaar viel het tegen. Ze hadden al een tijd geen regering meer, en plots was hun minister van lopende zaken ook nog overgelopen naar Brussel! Hoe kon een mediamens dan werken? Niemand kon er trouwens nog aan uit. Er waren erkenningen weer ingetrokken, en soms opnieuw toegekend, maar er waren ook schorsingen vernietigd, die ondertussen niet meer bestonden. En hoe zat het met het frequentieplan, was dat nu nog heel, of ook maar half? 

Wat was er loos

Plotseling ging de telefoon. “Er is heel wat beweging in het radiolandschap” meldde DJ Terriër vanuit de radiovelden vol vakantie. “En dan?” had Klodder gevraagd. Hij was toch de laatste die zich liet opjagen? Er was immers niemand om te beslissen, alle lopende ministers stonden thuis of op vakantie stil, wachtend op een oproep, om bij een nieuwe Vlaamse regering te zijn. De zwarte filedag van vakantiegangsters moest zelfs nog komen. No panic

“In Avelgem slapen ze niet hoor” antwoordde DJ Terriër plichtsbewust. Klodder keekeven verwonderd op. Avelgem was het geboortedorp van VRT-journalist Jef Lambrecht, maar die was al tien jaar op pensioen. En ook van VRT-manager Bert De Graeve, maar die was daar niet gebleven, en na 15 jaar bij Bekaert ondertussen ook al op pensioen! En het Hard Rock Fest van Avelgem, in GC Spikkerelle, was pas in oktober. Wat was er dan loos

Familie uitbreiden

“Ze zijn daar lokale radio’s aan ’t verhuizen!” drong DJ Terriër nog eens aan. Dat was zeker geen verrassing! De verhuiswagens reden al decennia lang rond in het lokale radiolandschap.  Soms verhuisden ze naar een grotere keten of netwerk, of naar een ander familiaal samenwerkingsverband, en soms gewoon naar een lege doos! So what? “Avelgem was toch altijd zo’n beetje Radio Media?” probeerde DJ Terriër nu een laatste keer. 

Twee jaar geleden had Gaveromroep zijn frequentie in Deerlijk moeten afgeven aan de vzw Antares, een zuster van Radio Media, dat daarmee de familie zag uitbreiden. Gelukkig kregen ze bij Gaveromroep ook wat doopsuiker, na de babyborrel mochten zelfs een paar programma’s blijven! Een jaar geleden kreeg Gaveromroep dan een eigen thuis, maar omdat die in de woonplaats van iemand anders was werd er nu gewoon geruild! 

‘Perfect wettelijk’

‘Als die nieuwe minister nog een paar erkenningrondes doet, dan zit misschien iedereen misschien terug op zijn juiste plaats’ dacht Klodder luidop. Svengaboy had de kaarten nogal door elkaar geschud, sedertdien luisterde men in Lummen naar een radio uit Paal-Beringen, in Ham naar één uit Lummen, en in Ham naar één uit Paal-Beringen. Het frequentieplan volgens een Jets ezelsbruggetje, om niet meer te onthouden wie, wat, en vooral waar.  

“Mocht er in Avelgem dan zomaar gewisseld worden?” reageerde iemand, die ook meende dat Media dan een pakket teveel had. “Perfect wettelijk” antwoordde de Radio in Avelgem, “de VRM heeft de aanvragen onderzocht en goedgekeurd”. Wat een opluchting! De VRM had er deze keer geen vijf maanden moeten over doen, en als zij alles onderzocht hadden dan zou er toch wel scHITterend werk geleverd zijn zeker? 

Soulmates standbeelden

“Met de precisie van Raymond Weil” zei Juwelier Zwitserland, nog altijd gevestigd ‘in de Molenstraat 3 in Aalst’ zoals destijds in de reclame bij Radio Mi Amigo. ‘Is dat al zo lang?’ dacht het standbeeld van Dirk Martens daar op de Grote Markt. Hij stond daar al van in de zomer van 1856,  en het was er ondertussen veel ‘drukker’ geworden! Aalst was trouwens bij de laatste vijf kandidaten voor beste bibliotheek van Vlaanderen en Brussel.  

Martens nam meteen contact op met het standbeeld van Jan en Hubert Van Eyck in Maaseik. Zij waren soulmates, de Van Eyck’s waren slechts 8 jaar na Dirk Martens ingehuldigd als standbeeld. ‘Kunt ge iedereen in Maaseik laten stemmen voor de bib Utopia van Aalst?’ vroeg Dirk. De Van Eyck’s reageerden op zijn Limburgs. ‘Wij stemmen hierr voorrr de bib van Gèènk’ zegden ze, en dat de nieuwe minister niet meer in Maaseik woonde.

 Geen verrijking

LaLyDia had trouwens andere zorgen. Zij had de portefeuilles van Bart Bommeltrein en Svengaboy al overgenomen, daar waren ook eieren met dioxine bijgekomen in de gemeente Dilsen, waar zij nog de titel van burgemeester voerde. “Hey Motor Man” zong The Music Line toen, op het typische bougieritme van Monopole Records. “Een voormalige Hitmaker” zei de stem op het Radio Mi Amigo van 1979, toen de Lieveling al verdwenen was. 

“En dan Verkeersinfo, voor de Benelux geen info”, en ‘Go West’, The Village People. “Wie bent u, ik heb nog nooit van u gehoord” vroeg Claude Van Isterdael. “Daniël Boolen” zei de stem. “Geen verrijking in etherland” zei Claude. Daniël maakte nog een grapje op de radio: “Waarom kuste u mijn dochter gisteravond? Eerlijk gezegd vroeg ik me dat ook af, toen ik haar vanochtend bij klaarlichte dag zag…” De Wijzen kwamen duidelijk uit het Oosten!  

Het lekkerste uur

Claude kon het weten, hij was een RadioPajot van de eerste generatie, één met hart en soul, uit de tijd dat er nog écht radio werd gemaakt. De ideeën van zijn soulprogramma raakten zelfs tot bij de Nederlandse Soulradio! “De Mi Amigo Drive In Show is op zaterdag 31 juli in Rapertingen-Hasselt in het Rozenhof, met DJ Patrick Valain!” klonk het op de oude wafelradio. Een uitzending van 30 juli 1976, Baken 16 van twelve, nee twaalf tot twee. 

“Pak ik daar om twaalf uur mijn boterhammen uit, het zal wel weer hetzelfde zijn, worst en kaas en fruit… Nee, wat een verrassing, dat verbreekt je sleur, Herman Kramer’s Goudhaantjes stellen nooit teleur… Goudhaantje, Goudhaantje, vacuüm verpakt en in roomboter gebraden” De juiste reclame op het lekkerste uur!  “Ik had gisteren voorspeld dat we vandaag géén weer zouden krijgen, en ik heb gelijk gekregen” zei de stem op de radio. 

Zo dik als Peter Van Dam?

Het was de stem van Bart Van Leeuwen. In 1976 maakte de etherpolitie jacht op mensen die hun boterham wilden verdienen met radio maken, doch dat laatste was verboden, tenzij men de juiste partijkaart had. Daarom noemde Bart even Tim Ridder, maar met zijn stem hadden ze net zo goed een grote sticker met ‘Bart aan boord’ op het zendschip kunnen plakken. De stem van Elvis was zelfs minder herkenbaar dan die van Ladadida-Bartje! 

Bart had weer poezenkaarten ontvangen, van Ans, of van Inge. ‘Of hij al zo dik was als Peter Van Dam? Dat viel mee. Marc Jacobs was van 80 naar 85 en al 90 kilo gegaan in 2 maanden, gelukkig klonk zijn stem niet dikker!’. Het Boordgebeuren. En dan was er ‘K’Tel presenteert 10 jaar André Van Duin, voor maar 19,90 (gulden)’. Met daarop nog Jo met de Jojo, niet de banjo, en als A-kant van het Bananenlied. Dat zou even later omgekeerd worden. Letterlijk! 

Net de mosterd voorbij

Svengaboy trok het zich allemaal niet meer aan. Hij had nu een nieuw venster op de politieke wereld, radio was weer bladvulling geworden. On demand, anders niet. ‘Turn on the radio – radio, and what do you care? The radio – radio’. Hij zong het altijd mee met zijn favoriete teenybopperband van toen,  de SvengaBoy City Rollers. International Beer Day kwam er ook weer aan, zingen én zuipen, meer moest dat toch niet zijn? 

Voor zijn opvolgster lag dat nog even anders. Vakantie was er niet echt bij als men onlangs nog de halve Vlaamse regering had overgenomen! De nieuwe minister was nog jong, net de mosterd voorbij. Jeugd ging dus vóór! “Fijne kennismaking” zei ze, toen ze de mensen van De Ambrassade leerde kennen, een ambras van woorden zonder ruzie, tussen (jonge) mensen en de ‘ambassade’ van de instanties. 

Dansando Lambado

“Hebt ge hier veel ambras gehad met de vorige minister?” vroeg LaLyDia. Zij had wel eens gehoord van de Bende van de Koepel, die in de omgeving van Koekelberg al jarenlang kattenkwaad uithaalde. “Hij heeft ons het verhaal van de Bokkenrijders verteld, die waren blijkbaar zowel in de streek van Maaseik als in die van Dilsen-Stokkem actief” antwoordden die van De Ambrassade. “Wij hebben thuis enkel een paar geitjes” lachte LaLyDia

Ondertussen dook overal de Lambada weer op: bij Radio 2 op de verzamel-CD Zomerhit en bij Zot Veel Zee, bij Qmusic als groepsdans aan het Beach House, en ook in de Vlaamse hitparade werd het lege flesje van de Orangina na dertig jaar weer gevuld. Dat kwam door Siham, een in Diest geboren Lummenaar-ster, die  erin geslaagd was na Dansando Lambada ook de Vlaamse woorden ‘Zwoele zomerzon, brandend op het parelwitte zand’ te plaatsen. Ambiance verzekerd! 

De Raineo’s

“Maar niet in Peer hoor!” riep Michel VanderGoudfeesten. In Peer waren ze lastig omdat Maaseik en Dilsen-Stokkem de tijdelijk nieuwe minister van Media hadden mogen leveren, en niet zij. Peer was toch de stad waar de muzikant Armand Preudhomme was geboren, en waar zanger Salim Seghers woonde? Ja, de milieuboxen hadden daar ooit even gestaan, maar die waren ondertussen toch versleten? Of verjaard. Michel liet de Romeo’s in de regen zingen. FM Goud Zomert met de Raineo’s

Even later zat Guido Bergmans in de studio met Guy De Pré, net terug van Retro Sur Mer Wenduine, hij  bewonderde zo’n 70 Ferrari’s in Peer. Die van Vettel was er niet bij, en die van Van Rossum zat in de garage van de gesloten Boccaccio. Bij Radio 2 werd verder gefeest aan zee. Sabine Tiels probeerde producer Peter Hermans tot een ‘Dans’ te verleiden, terwijl Kim Debrie K3 even in hun zes ogen keek. De groep stelde de nieuwe single voor met een Jij-Bent-Mijn-Gigi-dag, in Plopsaland, De Panne. 

Een ultimatum

Blijkbaar was de VRM niet in vakantiemodus, totaal onverwacht kwam er plots ook een onverwachte beslissing over een klacht tegen Radio Mooyzo. De omroep werd ervan beschuldigd het dossier niet uit te voeren, met een lichte delay gaven ze dat zelf ook toe, omdat de etheromstandigheden boven Asse, Affligem en Roosdaal niet ideaal waren. Hetzelfde uitzendtype was echter ook geldig voor de rest van het radioland, daarom moest Mooyzo het dossier binnen de maand toch nog uitvoeren.  

Gigi Scandaloso’ twitterde iemand, vrij naar de hit van Dalida. ‘Hoe zit het dan met grote jongen NRJ?’ Die mocht voorlopig nog altijd in de zandbak van S-radio blijven spelen, hun zaak was immers behandeld door kabouter Lui, en niet door kabouter Lokaal. ‘En de klacht van La Dernière Heure tegen de Waalse VRM komt deze week al voor bij de Raad van Alle Staten’ schreef de Twitteraar verder. ‘Ze zullen gedacht hebben aan een ultimatum, La Dernière Heure’ meende Klodder.   

Non-stop zomer

Bij Minerva tikte de klok gewoon door. De omroep had onlangs afscheid moeten nemen van een paar medewerkers. De seniorenradio had ook een akkoord gemaakt met een aantal Woonzorgcentra, daar konden voortaan ook alle senioren hen horen. “Komt eens een bolleke van De Koninck drinken in ’t Minervacafé” zei Johnny Van Dijck in de Notenbalk. De stoppekesactie, kroonkurkenactie voor Brusselaars zoals Lou & The Hollywood Bananas, die even Love Boat kwamen zongen. 

The Modernaires zwaaiden het programma uit, met een Adios, en dan zetten ze bij Minerva weer de chauffage van Morell open, in Schoten en op de radio. “Stadsradio Vlaanderen, het is nu twee uur” zei de computerstem, “meer muziek de ganse dag lang!”. In het programma Sportpaleis FM meldde een opgenomen cassette tussen de non-stop muziek door dat Niels De Stadtsbader (en zo) daar zal optreden. “Het is nu drie uur” zei de stem weer. Daarna Big City, opnieuw non-stop. Het is zomer!   

Mother and child reunion

“Wij starten binnenkort met opnames voor VBRO te Lande, de opvolger van VBRO aan Zee” zei het gelijknamige netwerk. Wim Ravell begon al lekker door te fietsen, met een flinke duw ‘opzij’ van Herman van Veen. “Brommobiel Ligier Claeys in Knokke-Heist ondersteunde dan een nieuw uur VBRO, blijkbaar werd daar uitgezonden met draagouders. De muziek van Josee, Roy Donders, Garry Hagger en John West met Lange Frans maakte duidelijk dat  vertaalde covers nog altijd bestaan. 

“Er zijn radio’s die zeggen dat ze de goedkoopste zijn, en ze draaien je spotje 35 keer per dag” zei de computerstem weer. “Bij VBRO zeggen ze niets, je zal het aan de buren moeten vragen, zeker nu er een speciale tijdelijke actie is!”. ‘Oeps?’ dacht Klodder, ‘ toch ook geen actie van 35 keer per dag zeker?’. “Wij vertrouwen vanaf september onze reclame toe aan DPG Media” liet TOPradio weten. Mother and child reunion. Er werd meteen een feestelijke discussie opgezet over de ‘Verloren Zoon’.  

VIP-kaarten! 

“DPG Media mag geen banden hebben met een netwerk” meende iemand. “Wel” meende de RDS, de Rude Digital Segmentation. “Niet” zei die iemand weer. Als de Marsmannetjes binnen 100 jaar de ether overnemen via satelliet zullen ze niets meer begrijpen van deze ‘diepzinnige’ gesprekken over wel of niet! “Wij gaan vooruit met het verleden” meldden Serge Van Yesterday en Jeroen  Gregorius, zij begonnen met nieuwsflashes en een Top 100 van het retro-event Yesterdayland. 

Onmiddellijk daarna werd met VIP-vrijkaarten gegooid: op Yesterdayland-radio zelf, via Stadsradio Vlaanderen, via de onlinekrant Viezeradio, via de TOP 100… Geïnteresseerden konden misschien best nog een mailtje sturen om zelf ook nog een paar VIP-luisteraars blij te maken? ‘Zou Svengaboy daar nog naar toe gaan’ dacht Klodder. In de residentiële villa in Jette klonken echter nog steeds de SvengaBoy City Rollers, ‘Turn on the radio – radio, and what do you care?’ 

Steak kidney pie

Bij Qmusic zette Felice Dekens een foto met drie kleurrijke papegaaien online. Eén begon al aan de micro te prutsen, het verschil met de Q-medewerkers was niet meer echt duidelijk. “Een paar maanden geleden hadden ze nog de grootste lol om een doodgeschoten papegaai” schreef iemand. Nog een ander vroeg waarom de after-Tesoro-party van Bart-Jan deze keer niet werd uitgezonden op Kanaal 39. ‘Daar hadden we de juiste rechten niet voor’ liet Q weten. Q is not good for rights. 

Net toen René can den Abeelen een openbrief schreef over het mogelijke teloorgaan van het schip van Radio Veronica, en toen musea daarin interesse begonnen te krijgen, dook Bart van Leeuwen in zijn archieven. Daar vond hij een interview uit 1977 met Lex Harding, waarin hij vertelde hoe hij door een straaljager op een zendschip was gefotografeerd, en daarop was veroordeeld! Meteen kwamen de verhalen los, Erik de Zwart zag weer een ‘steak kidney pie’, het was geen prettig weerzien! 

Als de dag van toen

Even later kwamen ook verhalen boven over een gepikte auto, vol promotiemateriaal, dat in de buurt werd verkocht om een deel van het loon van niet-betaalde ‘Amigo’s’ te recupereren. ‘Radio kwam toen uit het hard’ schreef iemand fout met een ‘d’, maar wel juist in die context, ‘en nu uit Excel’ schreef hij verder. De oneindige discussie. ‘Radiocomputers missen veel’ dacht Klodder luidop. De neef van een vriend van zijn broer had ooit ook verhalen verteld. Waar of niet waar.    

Ondertussen zond Radio Extra Gold online een uitzending uit 1986 uit, Truienaar Jan Molenaar zat toen aan boord bij Radio Monique. “Als de dag van toen” zong Reinhardt Mey heel terecht in de heruitzending. “Hou ik van jou, mijn zeilbootje” zong Jan lachend verder. Even later was ook daar weer het Goudhaantje van Herman Kramer, het moet een pijnlijke straf geweest zijn voor radiomensen die aan boord soms alleen maar op ‘steak kidney pie’ moesten overleven!  

Bjorn on the bayou

In Kermt-Hasselt maakte Bjorn zich klaar voor zijn Nostalgische tocht per gocart naar Middelkerke. Om 08:30 uur stonden al zo’n 100 supporters hem aan te moedigen toen hij vertrok bij hem thuis, binnen zes dagen zou hij moeten op het Beach Festival in Middelkerke zijn. “Denkt ge dat ge het gaat halen?” vroeg een reporter van de tijdelijke krant het Belang van Bjorn. “Ik denk dat wel, maar ik denk ook dat het misschien niet altijd lukt wat ik denk” zei een lachende Bjorn. 

Het begon alleszins goed, Bjorn startte met Anthony Kumpen, een dag later stond Frank Dubbocage al klaar om het ‘weer’ over te nemen. Hij moet ondertussen op weg zijn van Duffel naar Kruibeke, onderweg wordt geen vochtigheid verwacht. Dat zou wel eens anders kunnen zijn in de tussenstops, Bjorn wil met de tocht ook vermageren, en krijgt daarom lichte lunchpakketten, vooral sla, worteltjes en witte kool. Het gevaar bestaat dan dat de bevoorradingsposten deze week zonder chips zitten.  


Spotlight
TVV Sound
TVV Sound
Belgian Radio Day
Broadcast Partners
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
Je zou ook interesse kunnen hebben in...
'Everybody Scream!' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Doubt About
'Bye Bye Baby, de meesten zien mij graag!' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening
“We kwamen van nergens, gingen nergens naar toe” Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening
'De Ronde van de Koepel' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van
'An Old Fashioned Song' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen
'Graspoppers in Retroland' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Een
'De Dichter in de blauwe bessen' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo
“Ik vlucht niet, ik vlieg” Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
(Ver)Meer Mi Amigo verhalen – 2 (audio)

Nostalgische column Hans Knot – 82 (audio)

Dick is (nog steeds) radio actief (46)

Plaatje maar weer – 56 (video)

De Coverack Dossiers (17)

Kolder en Klodder – 86 (video)

Sluiten