fbpx

RadioVisie

  • .
    Broadcast Partners
    .

Kolder en Klodder – 84 (video)

“We kwamen van nergens, gingen nergens naar toe”

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen

Vrouwenversierder

“Hebt ge het al gezien?” vroeg Kolder, toen ze die maandagochtend binnenkwam op de Dienst Mediazaken. Klodder schrok nooit van de binnenkomsten van zijn bazin, meestal had zij een heet-van-de-roddelpers onderwerp bij, al druk besproken tijdens de treinrit naar Brussel. “Gezien?” herhaalde Klodder bewust. Hij had niet veel zin om de week weer met een bericht over een rechtszaak, of storingen in het radiolandschap te beginnen. 

“In de nieuwe strip van De Kiekeboes speelt de (ex)minister een rol als vrouwenversierder” legde Kolder uit. Tekenaar en bedenker Merho liet al sinds 1977 bekende figuren opdraven in zijn strips, meestal niet met een rol zoals in hun echte leven. “De (ex)minister gaat in de strip enkel naar vergaderingen met vrouwen, hij neemt ze dan mee naar Brasserie Le Central in Jette” vervolgde Klodder nog. ‘Dus toch het echte leven’ dacht Klodder. Toch een beetje. 

Blijven slapen en wakker liggen

Er speelden nog meer bekende figuren mee in de nieuwe strip. Een aantal hoofdrolspelers waren op vakantie, daarom viel Tanja Dexters in voor Fanny Kiekeboe, en Will Tura speelde een zoon van een mijnwerker die filmster werd. Er werd nog iemand gezocht om Firmin Van De Kasseien te vervangen, die zat vast op een bagageband op de luchthaven. “Hoe heet dat boek dan?” vroeg Klodder. “De vakjury” zei Kolder, het ging over een Miss-verkiezing. Of zo.

 Op dat ogenblik verscheen er een foto in de Vlaamse boekskes, Dominique Remaut van Radio Kompas stond er naast Pieter Van Keymeulen, zeg maar brandweerman Laurens uit Familie. “Ik heb hem gezegd dat hij Stephanie moet binnen doen” legde Dominique uit. Actrice Jasmijn Van Hoof was in de serie wel een alleenstaande brandweervrouw, maar ‘thuis’ was lichtman Pieter-Jan al van de eerste dag bij haar blijven slapen. Én wakker liggen. 

Kruiswoordraadsels op het toilet

“Hun voornamen toch bijna gelijk?” probeerde Dominique zijn stelling met een Pieter en een Pieter-Jan nog te verdedigen, maar zijn idee werd genadeloos weer uit het script geschrapt. Het bericht was echter al rondgegaan, het weekblad Primo sponsorde immers niet alleen Yesterdayland, maar het werd ook overal druk gelezen. “Ik lees het op toilet” zei Marnix Tack, die daar meestal de kruiswoordraadsels in het blad invulde. Op het gemak! 

Die maandagnamiddag zakte de top van de Vlaamse showbusiness af naar Diksmuide, iedereen wou weten hoe het met Stephanie verder zou lopen. Bij MENTtv hadden ze dat snel door. “Boek meteen een podium en wat geluid” liet Mark Allee weten, en dat zij een cameraploeg van MENTtv zouden sturen. Radio Kompas gaf alle info per DAB+ door aan de wekelijkse marktgangers en –gangsters. Een nieuw topevenement was geboren. 

Doeltreffend en niet duur

“Zoiets vragen ze nooit aan mij” zuchtte Bolle Geert bij Stadsradio Vlaanderen. Serge Haderman hoorde het, in het dagelijkse leven was hij natuurlijk niet Van Gisteren. “Ik zal wel eens gaan zien wat er aan de hand is” zei hij. “Doe eerst maar uw programma, of de VRM komt weer af dat het hier niet tot 1 uur ’s nachts live is” antwoordde Bolle Geert. Hij vond het niet eerlijk, bij NRJ Weekend was er tot 14 uur toch ook geen bal te beleven? 

‘She’ll never break, never break, never break, never bre-ak, this heart of stone’ zongen The Rolling Stones iets later in Het Beste uit de Leukste 5.000. “Die zo dadelijk zal vervolgen na 11 uur” ratelde Serge al door. Hij werd teruggefloten door Herman van Keeken: ‘Pappie loop toch niet zo snel’! Gevolgd door Crockett’s Theme van Jan Hammer, en een reclamespot van een Oceanbedding Water Bed. Doeltreffend en niet duur. 

De Brugse Zot

“Ook op DAB+, en met extra korting” vulde Bolle Geert aan. Hij moest nog altijd zoveel zelf doen. In de regio’s Brabant en Brugge zocht hij al lang een gemotiveerde Sales Manager. Noppes! Er kwamen geen goede reacties binnen. “Waarom moeten wij heel Brabant doen, terwijl die van Brugge enkel in zijn eigen stad moet rondrijden?” had iemand gevraagd. “Die Brugse Zot is wel in heel Vlaanderen te krijgen” had Bolle Geert hem geantwoord.   

Serge van Yesterday speelde daarna een instrumentaal nummer, zanger Spooky was die dag niet komen opdagen in de studio. De andere dagen was hij er wel maar dan zong hij ook niet zelf in, iedereen vroeg zich dus af waarom dat nummer Spooky’s Day Off heette. Spooky was trouwens nooit teruggekeerd, hij sliep al jaren in zijn auto, geparkeerd aan de lager wal. “Arme Joe” zong Will Tura voor de Vlaamse Feestdag, enkel Joe Wells begreep waarom. 

Stassen of Kidibul

Toen belde Svengaboy. “Kunt ge een boeketje bloemen sturen naar de vrouw in Hoeilaart, die vorige week een kaarsje heeft laten branden, opdat Dylan Teuns een rit zou winnen in de Tour de Force?” vroeg hij. Klodder keek even naar zijn digitaal telefoontoestel, en vroeg toen “Waar woont die dan?”. Het werd stil aan de lijn. “Of weet ge wat, Ik zal ze zelf wel brengen” zei de (ex)minister, om niet te moeten toegeven dat hij niet eens wist hoe ze heette. 

“De (ex)minister is gesignaleerd aan het Stadhuis in Brussel” meldde DJ Terriër vanuit velden rond de Great Place. Bij de viering van de Vlaamse Feestdag werd er vooral naar uitgekeken of de nieuwe en tijdelijke Voorzitter van het Parlement zou trakteren met Stassen of Kidibul, opdat iedereen nuchter naar huis zou  kunnen rijden. Zover kwam het zelfs niet. Het Mea Culpa, en een hernieuwd Credo van de interim-Voorzitter, werden abrupt afgebroken.     

New Elvis has left the building

“Hij probeerde de druk van een illegale strip van De Kiekeboes te bespoedigen” blokletterde een weekblad dat al lang niet meer werd gedrukt. Het nieuws verspreidde zich meteen via alle zenders. De Voorzitter a.i. zou in het boek zelfs illegaal hebben gezongen van ‘And Now The End is near”. Zoiets kon toch niet? Sedert de Getuigenissen van Jehova over de Armageddon zou de wereld toch niet meer vergaan? Zelfs niet met de orkaan Anuna? 

The new Elvis has left the building” kondigde de speaker in het Brusselse Stadhuis aan. Svengaboy had het allemaal meegemaakt vanop de eerste rij opzij. “Het is toch incroyable” zei hij tegen de G-vanHengel. Die meende dat de (ex)minister het er moeilijk mee had dat zijn favoriet bier niet op het programma van de receptie stond. Zoiets zou nooit mogelijk geweest zijn in de gouden jaren van het Export bier, van de Brusselse brouwerij Imperial.   

Pour les Français la même chose

Er dook echter nog een nieuwe foto van Dominique Remaut op in de Primo. “Een zangeres of een DJ?” vroeg iemand. “Een artieste” antwoordde Domi, en dat ze nog eens terug naar Radio Kompas zou komen. “Als presentatrice zeker” grapte iemand anders. Van de tien vrouwen, die de radio de laatste weken hadden bezocht, had hij er negen gevraagd als nieuwe co-host. “Profiteur” riep Mark Allee van MENTtv. Hij kende Domi al jaren. 

Siham Hakki was geboren en afkomstig uit Diest, met Marokkaanse roots, en bracht platen uit met Nederlandstalige reggaeton. ‘Niks of niemand houdt me tegen, ik loop al langer door de regen’ zong ze op MENTtv, in haar nummer Báilame. Ondertussen kreeg Dominque Franstalige groeten voor de Vlaamse Feestdag. ‘Et pour les Français la même chose’ schreef hij terug. En dat er in Vlaanderen al veel Franstalige omroepen te beluisteren waren.   

Een spookhuis

“Vroeger werd in Radio Tour veel meer Franstalige muziek gespeeld” zei iemand in de groep 100 jaar Radio. Patrick Bruel was het daar mee eens. “Si ce soir, j’ai pas envie d’ fermer ma geule… casser la voix!” zong hij schreewend. “Ze zouden beter hun mond meer houden” reageerde Dirk Roels. Het wielrennen op de radio leed aan de Ziekte van Voetbal: er werden analyses gemaakt van analyses, samengevat, en opnieuw gemaakt. Geen tijd voor muziek!   

“De (ex)minister is gesignaleerd aan de Hallepoort” meldde DJ Terriër vanuit de velden van de Zuidfoor. De Foire du Midi begon weer met een receptie op het Stadhuis en dan de opening van de kermis zelf, met 130 forains (foorkramers) op een lengte van 2 kilometer. “Er is een spookhuis, genaamd Walking Dead” zei de minister. ‘Dat is zoals het frequentieplan, daar lopen ook veel dode omroepen rond in een spookhuis’ dacht Klodder bijna luidop. 

De schaduwburgemeester

Listen to The Low Lands, we play only Flemish and Dutch music” kondigden Filip Verstraete en Rudi de Cock aan op Radio VRW. In Wellen hoorden ze het in Schotland, én in het Vlaams donderen. Gelukkig schoot zanger Robert Paul meteen te hulp, hij werd toch 70 jaar op de Vlaamse Feestdag. “In een apotheek, zat ik van de week” zong de stemmenimitator, alsof hij Andre Hazes zelf was. Maar hij moest er niet zijn, hij was zo zat als een konijn.  

“Ik kan me daar om juridische redenen niet over uitspreken” zei de stemmen-imitator, alsof hij Svengaboy was, en al in een Commissie Mediaklinkers zat. “En als ik weg wil zijn ga ik naar Vlaanderen” vervolgde Paul van Vliet. “Ik naar Brussel” riep de schaduwburgemeester van Jette, Svengaboy wilde immers minister worden in de hoofdstad. “Er is veel volk in het cafetaria” zei Filip. Er was iemand bij die achter Willy Sommers had gezongen. In het koor.  

In vergetelheid geraakt 

Daarop kwam de geest van Paul Severs even terug. “Ik hou zo van jou”, de achterkant van ‘Vaarwel en tot Weerziens’ in Nederland, in Vlaanderen stond daar ‘Music on the Rocks’, zoals op de dansavonden in alle balzalen die omgevormd werden tot discotheken. Later werd het een A-kant met Ween niet Mama als B-kant. De mannen draaiden nog Zotte Morgen, en uit gewoonte ook Houten Kop, net als in de jaren van toen, in Limburg Allein.  

Er was nog meer Vlaams te velde. In Bilzen draaide BOO een hele dag Vlaamse hits, ze noemden het ‘verstaanbare hits in onze moedertaal’. Ze vroegen om uit volle borst mee te zingen, zodat de buren mee konden luisteren. In Bilzen zeggen ze dan ‘de mier zin haaj heil din’. Bert Kruismans, gekend van zijn snor, zocht vertaalde songs, maar liefst de onbekende, of die in vergetelheid waren geraakt. Alles van Salim Seghers, Bert, en van al zijn lotgenoten.  

Vlaamse quota op de radio

“De minister is gesignaleerd in de AB” meldde DJ Terriër, vanuit velden vol fans van Will Tura. “Bedankt voor de geweldige show” schreef Svengaboy na het optreden, en dat het leven zoveel mooier was op 11 juli, Rock Werchter en TWCLassic. “Ge had die Vlaamse quota op de radio nooit mogen afschaffen” antwoordde Will, “dan stonden wij daar. Daarop gaf Svengaboy een Vlaams Ereteken aan Studio 100, én een Godverdomme aan Chris Lomme. 

Willy Sommers was vorig jaar toch op Pukkelpop geraakt, en de Romeo’s dit jaar op Tommorrowland. “Ik doe de Gentse Feesten, Dranouter en de Boterhammen nog met de grote Fanfare van Honger en Dorst, en daarna ga ik verder op verjaardagstour” zei Jan de Wilde. “En ik vertrek op cruise” liet Bobby Prins weten. “Pak toch maar een pilleke mee, of twee, alleen is maar alleen. Da ge niet zeeziek wordt” zei Jan, voor hij het eigenlijk Wilde.  

Vermeer-Thijs

“Had daar iemand Honger en Dorst?” vroeg Radio Minerva. Hun restaurant-café serveerde beesten van Zeeuwse mosselen, en ze deden er meteen een Stoppekesactie bij: de cafébaas die het meeste stopjes van flesjes verzamelde won gratis reclame op de seniorenradio. Sedert de laatste RAM’s in de CIM-cijfers had dat toch een pak meer waarde dan bv op de generalistische jongerenradio NRJ, de S-radio zonder S. 

“Als u een aankoop wil doen bij Vermeer-Thijs, telefoneer dan nu, wij komen u halen met een eigen bus” zei de reclamestem op onlineradio Extra Gold. Marc en François Vermeer zouden u welkom heten met het orkest van Franky Bodet. Het was een oud programma van Frank van der Mast, de busreizen waren al lang geklasseerd bij de droom om radio te maken vanop een zendschip. Net als de Kustactie in Middelkerke met John Jeans & Jackets.    

Zonder bitterballen

“Papapapapa-pa I feel free!” zong de groep Cream. Het was een favoriet lied van textiel-, muziek- en radiokoning Adriaan van Landschoot, te gast bij Radio 1, waar hij vroeger nooit binnen mocht. Daardoor wist de reporter niet dat de naald op de plaat kon schuiven op een boot, en dat er daarom reservetapes waren. Of dat er zakken vol post kwamen als het schip in het nieuws was geweest. En dat Suzy wafels een klant was tot Tack de boot overnam.   

“Het is een kleine wereld” zei Adriaan, net toen een nieuwsbericht binnenkwam dat drie Nederlanders waren opgepakt. Radiomaker Will De Jongh was van weed in een drugslabo terecht gekomen, spijtig genoeg in de kelder van zijn café. “Ik mis de bitterballen” zei ex Hendrik Hendriksen in Velthoven. Hij had een reactie verstuurd naar twee kranten, hoe gastvrij Amsterdam nog was. Eén krant had dat zonder de bitterballen gepubliceerd.  

Op pensioen op 75 jaar

Hendrik had ooit bij Radio Royaal nog samengewerkt met Bjorn Verhoeven, voor die bij zowat alle grote omroepen binnen én buiten raakte. Bjorn deed binnenkort een originele vermageringskuur: hij wou met de gocart van Hasselt naar het Beach Festival in Middelkerke fietsen! “Ik gooi mijn gewicht nog een laatste keer in de schaal” zei hij. Zijn Bjorn to the Beach moest 1 euro per kilometer opleveren, totaal zo’n 200 euro per sponsor. Enkel.   

Radio Kompas was verhuisd naar de Mokker in Koekelare. “Als er eten wordt geserveerd zijn we er graag bij” zei co-gast Annelore. De weerman was er niet omdat er geen telefoonlijn was, toeschouwers wel. Die dachten dat Annelore Tante Julia was, en hingen al in haar nek. Zij had vroeger al radio gespeeld, met interviews van Oma aan de Top als zangeres. “I like it” zong Domi mee met Gerry and the Piecemakers, die dan weer The Pacemakers waren. 

All the others we will live

Toen Domi ook nog dacht dat de cassettes van vroeger misschien wel pornobanden waren, verdwenen er meteen muziekbestanden uit de computer. Het was een flutzomer, zelfs met een gesoldeerde matras van de hoofdsponsor. Onlineradio Golden Flash zocht nog medewerkers die mee in de boot wilden. Een kabelboot dan? En bij Radio Star zonden ze de mis uit, het afscheid van de dorpspriester die op pensioen moest op 75 jarige leeftijd. 

Toen begonnen de klokken te luiden, Ugo De Clerck was een paar dagen voor zijn 73e verjaardag heengegaan. Hij was meer dan een pionier. Eerst maakte hij de platen van de Kadullen zelf, dan verkocht hij ze via EMI, en in 1979 draaide hij ze bij Radio Scorpio. Op zijn rouwbrief staat: Some day we will die, Snoopy, yes, but all the others we will live. Ugo wordt op 20 juli begraven, met een drink voor al wie nog leeft. Rust in eeuwige plannen, Ugo. 


TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
Broadcast Partners
Spotlight
Je zou ook interesse kunnen hebben in...
'Het einde van een strijdperk' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van
'Verandering van klimaat' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen ‘Voor
'De verfijnde homo sapiens' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen
'De zwevende zwervers' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen The
Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Toy blaast een connection
'De groene specht' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Van
'Vrije radio is terug!' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen
Brodders in Armsbanden Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Wat

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
JLB gaat (tegen zijn zin) naar zee (37)

Nostalgische column Hans Knot (79)

Dick is (nog steeds) radio actief – 43 (audio)

Kicken op radio en zo (47)

Kolder en Klodder – 83 (video)

Nostalgische column Hans Knot – 78 (video)

Sluiten