fbpx

RadioVisie

.
TVV Sound
.

Kolder en Klodder – 83 (video)

‘De Ronde van de Koepel’

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen

Franstalige veroveringstocht

Die ochtend in de residentiële wijkwoning van Svengaboy, in vakantiemodus. “Ik ga deze week nog eens extra trainen” zei de minister tegen zijn vrouw. “Is de Central dan al open?” vroeg zij. “De Central is niet de départ, dat is den arrivée” antwoordde Svengaboy. De toon was gezet. Brussel was in de ban van de Tour de France, een Franstalige veroveringstocht vanuit Brussel, door een groot deel van Vlaanderen, net zoals die bij de vrije radio’s. 

Ze hadden nog geprobeerd om een tussensprint, of een bolletjesklassement voor de deur van Brasserie Le Central in Jette te krijgen. De patron, zeg maar Seb, had aangehaald dat de meeste klanten met moeite over de vluchtheuvel voor de deur raakten, als ze een trappist teveel hadden gedronken. “Verdoemme jong” had de minister ooit gezegd, “dat is nog erger dan vragen beantwoorden in de Commissie Mediaklinkers”. 

Deelname bevestigd

Het mocht allemaal niet baten. Is ‘R-U-R’Eddy’ (are you r’Eddy Merckx) ooit bij u in de zaak geweest” had de koersdirectie gevraagd. Wat een vraag! Dikke nekken, die in Woluwe Saint-Pierre opgroeiden, waren te mottig om een straat verder een pint te gaan drinken! “Hij mag gratis iets komen eten op de middag, tijdens de koers” probeerde de Seb weer. De Kannibaal kreeg al een lunchpakket in de limousine, van een vijfsterrenzaak op de Grote Markt. 

Ze hadden nog overwogen om al een na-Tour-criterium te organiseren als de rit en de tijdrit voorbij waren. Svengaboy en de G-vanHengel kregen echter weer een uitnodiging om te onderhandelen over een Brusselse regering. “Is uw congé al voorbij?” had de G-vanHengel gevraagd aan de minister. “Mijn vrouw wil nog naar de solden gaan, maar de winkels zijn ’s zondags ook open” had Svengaboy gezegd, en ze hadden hun deelname bevestigd.  

Een verhaal vol speelgoed

De minister had niet zo’n goede herinneringen aan zijn periode als mediaminister. ‘Alles was perfect geregeld, gelijk een tournee generale‘ had hij ooit tegen de Seb gezegd. ‘En toen begonnen er een paar te reclameren omdat zij niet getrakteerd waren’ zei Svengaboy. ‘Zo van die afzuipers, die gaan pissen als het hun beurt is om ene terug te betalen’. Hij had nooit gedacht dat die hun pint zou getrakteerd worden door de Raad van Alle Staten. 

“Er is beweging in de politieke carrière van Monsieur Michel” liet DJ Terriër plots weten, via DAB+. In Brussel moest men opletten als men Monsieur Michel zei, iedereen dacht dan aan Verschueren, die van de voetbalwei, niet die van de festivalwei. Daarom noemde iedereen ontslagnemend (ex)premier Michel liever Monsieur Patate, naar de potatohead uit de film Toy Story. Politiek, dat was toch vaak een verhaal vol speelgoed, ministers wisten waarom!  

Lachende hondenkak

Monsieur Patate was benoemd tot Mr. Europe, een (s)topjob van 26.000 euro per maand, met 5 limousines, om overal op tijd te zijn voor de recepties. “Ik kan u desnoods wel even vervangen als premier-sinistre”, had Svengaboy tegen hem gezegd. Iemand moest toch naast de koning staan als het startschot gegeven werd? De minister was overal bekend, hij was al in alle cafés zat geweest, zo was hij Le Grand Monsieur de la Bière kunnen worden.   

“Ze hebben het Lachend Kakske gepikt” liet DJ Terriër weer weten. Vroeger zou iedereen aan een lachende Le Roi Albert hebben gedacht. Sedert Delphine aan zijn gevogelde broek hing was het bij hem thuis veel Boel, en was het lachen hem vergaan. “Het is het Standbeeld van de Hondenkak” vulde Klodder aan, en dat het gepikt was ‘Aan het Strand van Oostende, op een zomerse dag’. Had Tommelein daar dan geen stroom opgezet, met zonnepanelen?

Overal Kak

“Wij hebben het Kakske al teruggezet” meldden Maarten en Dorothee van Qmusic. Het bewijs van hun actie was echter veel minder overtuigend dan hun remixen als Like Maarten & Dorothee Vegas. De snelheid van sociale media was vaak te snel, om goed te blijven opvallen! “En blijf er nu met jullie fikken af!” schreef het radioduo nog. Qmusic moest daar nog de hele zomer radio maken in een Beach House, en dan moest het er niet vol kak liggen!  

“Het zal toch geen actie zijn van Radio Préféréé, op Plage 2?” vroeg Kolder. Zij had liever dat de zomer rustig bleef, en niet dat de ene omroep een bomaanslag bij de andere zou doen. De zomer was ook van iedereen, en zelfs een marktleider wou dan nog blijven scoren in de RIM-RAM van CIM-cijfers. Radio 2 re(a)geerde meteen: zij waren het niet geweest, want ze hadden Dana Winner op bezoek, en voor zo’n madame ruimden ze zelf alle hondenkak op. 

NRJ Weekend

“Ik zou zo’n kakverhaal wel kunnen gebruiken om een beetje meer te scoren” zuchtte Tom Klerkx. Hij had zich al kapot geprakkiseerd in zijn kantoor aan de Katwilgweg in Antwerpen. Soms ging hij eens joggen tot aan de gebouwen van AG Solutions daar iets verder, maar zelfs dan had hij geen… oplossing gevonden! No Solutions. Hij had 4FM met succes omgebouwd naar Joe, toen lukte dat nog, wat energie steken in een hoop nostalgische muziek. 

Ze hadden hem daarom ingehuurd om van de S een N-radio te maken, zodat die beter zou passen in de N-groep. Allemaal goed en wel, maar die S was nooit begonnen, begin daar dan maar eens aan, om zoiets om te katten! NRJ zond ook live uit op TV, behalve in het weekend, dan stond er wel NRJ Weekend, maar daaronder USA all day!  Voor een zender van Franse afkomst (!). Net als de mensen thuis waren, en konden kijken, was er niets te zien!  

Digitale revolutie

Het zat Tom Klerkx allemaal al hoog, en nu waren ook zijn cijfers voor Nostalgie nog eens gezakt. Eén op zeven luisteraars had afgehaakt. Elke zevende! Dat klopte volgens hem niet, hij had het nagevraagd, en al bij de eerste zeven had niemand afgehaakt. Tom overwoog dan ook om een hertelling aan te vragen. Hadden ze zich niet vergist met Minerva? Die scoorden toch veel te hoog in Antwerpen? Ze hadden niet eens een boot in hun eigen dokken! 

Ondertussen vulden ze bij Qmusic de gaten verder op DAB+. DPG Media lanceerde een reeks van nieuwe omroepvormen: De Zomerse Q, de Q-Fout, de Langzame Joe en ook Joe 90, wat duidelijk een antwoord was op MAX 60, wat vroeger in heel het land met borden werd aangeprezen. Q Maximum Hits was het sluitstuk van de digitale revolutie, de ultieme ombouw van Qmusic non-stop! Succesvol omgekat! Gelukkig bleven de Hits wel non-stop. 

Drie te veel

“Seg!” riep Joe, “vergeet onze Woodstock niet he”. Vijftig jaar na de Summer of Love doken de muziekhippies plots weer digitaal op, enkel muziek van de sixties. Twee luisteraars konden zelfs een reis naar de heilige omgeving van toen winnen, met (hun) Mastercard. “Seg!” riep de geest van Joe Cocker, speel eens iets anders dan N’oubliez jamais he, ik heb meer dan één plaat gemaakt”. Van de Selector tot Carmen, ze spelen enkel wat er in zit.  

“Vlaanderen boven!” riep MENT Tv. Het muziekkanaal uit Gent verplaatste zich naar het ‘verre’ Diksmuide, voor de opnames van een Vlaamse Top 10 in openlucht. “In Gent waren 402 hoornblazers bezig met een wereldrecord” legde Mark Allee uit, en dat hij wel een fan was van Earth Wind & Fire, maar 402 blazers weren er drie te veel. In Diksmuide wachtte Radio Kompas hem al voor de derde keer op  om samen te werken.

Aperitieven en terrasmuziek

“Hadden jullie dan niet liever naar de VBRO in Brugge, of Stadsradio in Mechelen, gegaan?” vroeg iemand. “Die hebben geen winnaar in de Ronde, zoals Diksmuide met Michel Pollentier” reageerde Allee. “En verder is het een kwestie van dossierkosten, eigenlijk dossier én kosten”. Toen vertrok hij naar Smude, ook de stad van Karl Vannieuwkerke, maar die was niet thuis, want hij zat op Vive le Vélo, in het Laken van het paleis. 

Sinds Dominique Remaut thuis op vakantie was, raakte hij zo’n beetje het noorden in zijn kompas kwijt. “Ik ben vollenbak aan ’t aperitieven met Radio Nostalgie” liet hij weten. ‘Zo moesten er meer zijn’ dacht Tom Klerkx in Antwerpen. Even later flirtte hij toch ook met Radio Gemini en Stadsradio Vlaanderen, en nog later met de terrasmuziek van Bjorn Verhoeven, weeral op Nostalgie. ‘Die CIM-cijfers zijn vervalst’ dacht Tom Klerkx bijna luidop. 

Lokale lokalen

Er was nog meer zomers gevoel. Tom Vander Heuvel tracteerde bij online Radio Golden Flash op Popcorn en deed er ook Taco’s bij, een Disco Radio Action én Lemon Popcycle. Tom werkte met omgekeerde voice-tracks: hij zette de muziek thuis in het juiste geheel, en ging dat dan live presenteren! Ondertussen zongen Suzan & Freek aan het Q Beach House Als het Avond is. Het zal aan de DAB+ gelegen hebben, want toen was het half drie in de namiddag. 

“Op dat ogenblik stond onze antenne in Halen al lang recht!” riep Radio Benelux. Zij hadden de frequentie van Loksbergen Radio City weer in gebruik genomen, de radio van Paal/Beringen was daardoor in de hele regio te ontvangen, behalve in Paal zelf. De Dendermondse TROS FM kon met een tweede antenne eveneens uitbreiden richting Sint-Niklaas, en Radio Reflex presenteerde een nieuwe website. Het was druk in lokale lokalen. 

Weggelopen huisdeuren

Ondertussen deed Svengaboy zijn tourkes in Brussel. De grens tussen Ganshoren en Koekelberg lag midden in de vijfde grootste basiliek ter wereld. Hij had het ooit nagemeten, maar de koster had hem betrapt. “Wat zijt gij aan ‘t doen?” had die gevraagd. ‘Aan ’t bidden voor mijne zieke hond’ had Svengaboy geantwoord. “Gij hebt toch gene hond?” vroeg de koster weer. “Daarom mag ik toch bidden voor als ik ooit ene heb?” had de minister gezegd.  

“Met Plage Préféréé zetten wij ons in voor asieldieren” herinnerde Kim Debrie de minister eraan dat de overheid meewerkte aan dat project van Radio 2 aan zee. “Dat komt door Peter Hermans” wist Klodder blijkbaar, “die heeft nog bij de vrije radio gewerkt, en daar hadden ze een rubriek ‘weggelopen huisdeuren’, zoiets als de wekelijkse verzoekjes voor Tante Jeanneke, of voor Swa-van-Tist-van-Bettes…”. En iets later de groetjes terug. 

Teveel of te weinig?

“Wij proberen iedereen een digitale toekomst te geven” liet Radioplayer weten in een persbericht. Zoiets had Svengaboy ook vaak herhaald, de praktijk was echter heel anders. “De internationale tarieven zijn aangepast aan de Vlaamse marktsituatie” zei Radioplayer. Niemand begreep… dat er nog iemand was…die iets van de radiowereld in Vlaanderen begreep! De minister moest het zelf leren via de Raad van Alle Staten. 

Lokale radio’s betaalden bij Radioplayer één achtste van het bedrag van de nationale zenders. “Dat zal wel niet op de inkomsten berekend zijn” zei Klodder. Hij had ooit eens ergens iets horen waaien dat Qmusic en Joe zo’n 50 miljoen omzet maakten. Hij kende echter geen enkele lokale radio die 6 miljoen haalde. “Betalen de lokale radio’s dan teveel?” vroeg Kolder. “De nationale betalen te weinig” reageerde Klodder redelijk kordaat. 

De familiebandradio

“Allemaal goed en wel” sprak plots de geest van de gestikte Dolfijn van de Vlaamse Contact. “Zijn de kleinere radiofamilies de echte lokale radio’s ondertussen toch weer niet aan ’t opeten?” De minister had in de nieuwe decreten voorzien dat niets nog mocht, tenzij het achteraf geregeld werd. Dat toonde natuurlijk een grote politieke moed: van zijn voorgangers zegden ze dat immers ook, maar toen stond het niet in het decreet.  

Er ontstond al snel een nieuwe soort omroep: de familiebandradio. Dat waren omroepen, waarvan familieleden van de beheerders ook allemaal in media én in beheerraden zaten. Psychologen beweerden dat zoveel toeval geen toeval meer kon zijn. “Zijn die geboren met een antenne in hun gat?” had er één gevraagd. Een radiokenner wees er op dat zeezenders ooit ook ‘Hou ‘m in de Lucht’ hadden geroepen. Toen trok hij die zin snel weer in.  

De slimste mens

“Ik ruim mijn kast op” schreef Ferry Maat plots. Het was de kast van zijn speciale verzamelingen, op vinyl. ‘Alles moet weg’. En dat het alles ineens moest zijn, voor een serieus bod. Het interesseerde de minister niet, no punk en no cure, dan was het nothing at all. Svengaboy had zich aan de Basiliek van de Koepel gezet en wachtte op de renners. ‘Laat de Ronde maar komen, dan kan ik zelf een ronde gaan geven in de Central” dacht hij. 

“Gij zijt toch de Slimste Mens?” vroeg een vrouw uit Hoeilaart, die een kaarsje was komen branden, opdat Dylan Teuns een rit zou winnen. “De slimste?” herhaalde Svengaboy, “als ik echt de slimste geweest was, dan was ik nooit in de politiek gegaan”. De vrouw bekeek hem even, en zei toen “Ik heb voor de Groen gestemd in Brussel”. De minister lachte even groen, en zei toen “Het enige wat telt is wie de gele trui naar huis rijdt”. De veste jaune. 

Toen kwamen de renners. “Daar is Dylan!” riep de minister tegen de vrouw uit Hoeilaart, die Teuns zocht. Dylan Groenewegen  hoorde het ook, keek om, en kuste plots de grond van Brussel. “Ze zijn gevallen” zei de vrouw uit Hoeilaart. De val van Jumbo, die toch nog twee dagen zou rechtstaan. “500.000 toeschouwers” tweette Svengaboy. Brussel was toen weer een bruisende stad, oh lala en olijk.  Le Grand Depart was klaar.

“De kers op de taart moet nog komen” reageerde Radio VRW. Zij waren klaar voor een recordpoging op de 24 meter kersenpit-spuwen, op de dreef van het kasteel van Rijkel. “Ge moogt hem raken hoor” zei Paul Thoelen tegen voorzitter Jos Claes, toen die een pit per ongeluk in de richting van iemand voor hem spuwde. Zij hadden dat in hun jeugd al gedaan, en als de Hellhole toch uitbarstte, stond de Pompier van Brussel-Zuid klaar. Al van in 1962.


TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
Spotlight
TVV Sound
Je zou ook interesse kunnen hebben in...
'An Old Fashioned Song' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen
'Graspoppers in Retroland' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Een
'De Dichter in de blauwe bessen' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo
“Ik vlucht niet, ik vlieg” Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van
'Going back to when I was young' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van
The Yellow Road en de Russen Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo
'Ik kwam, ik zag, ik overdreef!' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo
'Sneeuw in mei' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen De

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
Nostalgische column Hans Knot – 78 (video)

Dick is (nog steeds) radio actief (42)

Plaatje maar weer – 55 (video)

Kolder en Klodder – 82 (video)

Nostalgische column Hans Knot – 77 (audio)

Dick is (nog steeds) radio actief (41)

Sluiten