fbpx

RadioVisie

.
TVV Sound
.

Kolder en Klodder – 82 (video)

‘An Old Fashioned Song’

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen

Studentenhaver

“Krijgen wij ook nog een rapport over ons werk?” vroeg Klodder. Er was geen regering meer, en dan ook geen minister, behalve op sociale media. “Moest hij trouwens geen ontslag nemen uit het Vlaamse parlement, om in Brussel te zetelen?” vroeg Kolder. Dat moest niet, want hij zat er niet eens in! Svengaboy was een externe minister, een technocraat die toch politicus was in zijn eigen woonplaats, én die van Paul Vandenbussche van de VRT destijds.  

“De politiek is al even ingewikkeld als een frequentieplan” zuchtte Kolder. Soms werden politieke mandaten ook automatisch verlengd, geschrapt, en zelfs vernietigd. “De week zit hier toch al vol studentenhaver!” lachte Klodder, toen hij de lijst van programma’s op alle bekende omroepen bekeek. Naast de Marathon, die hij liever Radio Run noemde, waren er meezingers voor geslaagde, en niét-geslaagde studenten. Ambiance FM, soms ook op DAB+!

Eén pijp roken

“Ik heb eerbied voor jouw grijze haren” zong de geest van Bobbejaan Schoepen toen. Van een cowboy-met-hoed kon men niet verwachten dat die ‘Yesterday’ zouden roepen in zijn eigen land. Zelfs niet als dat land politiek ook een cowboyland was! Bobbejaan had vroeger vele artiesten de kans gegeven om een zomer lang op te treden in zijn land, een pretland. Louis Neefs, Rocco Granata, Will Tura, Jan Theys, Liliane Saint-Pierre, en zelfs Rudi Carell!

‘We gaan zo meteen door’

“Vierunzwanzig Stunden am Tag!” zei de stem op alle tijdelijke frequenties van Radio Yesterdayland. Voor de minister waren twee landstalen in Brussel genoeg, de derde was vaak toch maar een aanhangsel van de Franstalige politiek in het land. “Vanuit de hoofdstad der Pretparken” zei de radiostem nog. De gemeente Lichtaart was een deelgemeente van Kasterlee geworden, maar ze hadden daar duidelijk nog ambitie!

Theo De Brabander had voor de speciale gelegenheid zelfs The Stray Cats meegebracht. “We gaan door” zei hij, “zo meteen Rock This Town”, waarmee zijn tijdsmelding ‘meteen’ ook meteen aanduidde dat hij helemaal niet in Bobbejaanland zat. Chris Narrow liet eerst zijn intro half uitspelen om zich dan toch nog te verslikken in twee keer ‘natuurlijk’ op vijf woorden. Dat was… natuurlijk… (!) slechts één keer voice op track opgenomen. 

Vanuit Lint en Karpathos

“Ik ben live” liet Werner Michiels weten. Hij was in Kalmthout geboekt, op de dag van de Vlaamse Feestdag, op het podium van Marktkafee, en mét een Seniorenshow! Zoiets deed hij al van vóór hij op pensioen was, en nu dus ook thuis, alle dagen! Er was wel gevraagd om die dag geen Ode aan Edith Piaf te zingen. ‘Rien de rien’. Werner wist dat, hij stond met Laurie 45 jaar op de planken, zijn vrouw noemde hem ondertussen al Werner ‘Plancher’!  

“Wij geven plankgas op Mi Amigo Internationaal!” riepen Hofman & Moerman. Zij begonnen met een korte mededeling op de korte golf. Elke vrijdagochtend gingen ze vanuit Lint en Karpathos twee uur ‘In the Morning’. De eerste echte Vlaamse live ochtendshow op Mi Amigo sinds de jaren zeventig. The New Mi Amigo, het zijn ondertussen al de Amigo’s van de Amigo’s, en soms zelfs al Amigo’s van de Amigo’s van de Amigo’s. 

De zon in je radio

“Zeil je voor het eerst?” vroeg Bart Kaell. Dat was geen abnormale vraag in de vroegere radiowereld. Benny Baeten was op Radio Yesterdayland begonnen aan een drie-uur-lang durende Thank you for the Music. Hij had al gezeild, bv. in de eerste erkenningsronde, en toen voor zijn programmatie 20 punten minder gekregen dan de non-stop met lokale binding van Komilfoo. Een vakkundige beoordeling door stagiairs was nu eenmaal anders. 

Na de zeven ingelezen teksten van Benny kwam de zaterdagmiddag-gebeurtenis. Op zondag. En uit 1976. “25 uur per dag, 8 dagen per week” legde de stem van LDG uit, vóór iemand iets gevraagd had. “24 op 24 jouw radio” sprak Radio PROS hem tegen. Daarna werd het even stil, presentator Pieter van Banden gaf toe dat hij afgeleid was door een vergeten verzoekje voor Christophe. Er kwam er meteen één bij voor Willy Sommers. Laat de zon in je radio.   

Feel the summer

“Zoekt er nog iemand een presentator?” vroeg een ander iemand. Hij wou een oude hobby ‘oppakken’, die in 2010 helaas mislukt was. Bij PROS waren de MediaMadammen er niet om daar onmiddellijk op te antwoorden, en bovendien zong Ray Franky al waarschuwend: “Eens toen Casanova door Venetië ging”. Marleen vond haar… haar meteen een vogelverschrikker, gelukkig bestelde nog een ander iemand snel een kapster aan huis. PROSpectie! 

“Wij waren niet in Italië, maar live in Oostenrijk, een paar jaren geleden” vertelde Erwin Jacobs op Regio Radio VRD, via Hasselt en Diepenbeek. Ze hadden daar de hele tijd een plaat gespeeld van Kenny B, over Parijs. Feel the summer vibe! Erwin las ook nog de Limburgse temperaturen van de zinderende zaterdag voor: Genk en Houthalen 33 graden, Lanaken 34 graden, en Tongeren 35 graden. Lanaken en Tongeren speelden dus de finale. 

De energie van een slak

“De CIM-RAM cijfers zijn uit”, riep iemand die daar al veertien dagen op aan ’t wachten was. Echt ‘rammen’ deden die cijfers niet meer, soms steeg MNM een halve-percent-komma-veertig, dan Qmusic met drie komma’s, of reed Joe zichzelf voorbij met een banddikte. “Voor elke Nostalgie-stap vooruit, zetten we er soms ook eentje achteruit” zei Tom Klerkx, tegen zijn directie. En dat NRJ traag groeide met energie. Slakken voelden zich al véél beter! 

“Er is beweging in de regeringsvorming in Brussel”, meldde DJ Terriër vanuit de velden van Manneke Pis. Svengaboy en SvengaGuy waren niet aanwezig bij de eerste gesprekken, omdat ze hun kabinetschef hadden afgevaardigd. Het deed denken aan de vermoede onderhandelingen in Mechelen, tijdens de eerste erkenningsronde, die hadden officieel ook nooit bestaan. Het werkwoord wassen in politieke verbuiging: ik was, jij wordt gewassen.   

The Spiderman

“Zou de minister naar The Cure gaan?” vroeg Kolder. De groep was in Werchter een eerste keer opgetreden in 1981, toen het nog Torhout-Werchter heette, en een festival van één dag was.  Svengaboy was toen 14 jaar, en ging naar het Sint-Pieterscollege in Jette. Oud-leerling Johan Verminnen was al 30, en zong ‘Ik voel me goewd’ de hitparade in. Svengaboy had het meer voor The Cure en The Forest: into the trees of Laarbeekbos, in Jette! 

Toen hij afgestudeerd was bracht The Cure Friday I’m in Love uit, het zou zijn favoriete werklied worden: een pint gaan pakken als het weekend eraan kwam. En in het weekend natuurlijk ook. En door de week, het leven was toch elke dag Friday? “Die is daar zeker naar toe” antwoordde Klodder eindelijk. The Spiderman is always hungry. Zelfs in een slaapliedje. De radiowereld wist dat: als ze in slaap gewiegd werden stonden ze op de menukaart. 

Swipezat zonder te bestellen!

“Ge kunt nu uw pintjes via een app bestellen, dan moet  ge niet aanschuiven in lange rijen” zei Annelore op Radio Kompas. Zoiets wisten de Vrienden van de Radio natuurlijk éérst. Rock Zottegem had begin juli een affiche die met Regi, de Heideroosjes, Gers Pardoel, Tears for Fears, Midnight Oil en andere Limp Bizkit’s, die niet moest onderdoen voor het Nostalgie Beachfestival, een maand later. You are key to discover. Behind Blue eyes. 

“Uw ouders kunnen u ook swipen” legde Annelore nog uit. Sponsoren, zo van ‘onze zoon zal wel dorst hebben zeker’, doe hem nog maar 10 pintjes’. En als die thuiskomt, ‘maar zooneke, gij zijt zat zeker?’ Ja Swipezat, teveel getrakteerd, niet eens zelf een pint besteld! Adriano Celentano mocht dan even zingen op Kompas, Azurro, de kleur van het mediabeleid. En ooit in een Italiaans restaurant in Diest de start van een radionaam, maar dat was een geheim!  

Drukke radiodagen

Er was nog geurend nieuws: een Fransman verkocht pillen om scheten niet meer te laten stinken. “Zelfs voor scheetjes van honden” zei Annelore. “Windjes” probeerde Dominique, maar ze luisterde niet. “Hij heeft dat uitgevonden toen zijn vrienden op bezoek waren” vervolgde ze. “Hoeveel kost zo’n doos?” vroeg Domi. Hij had elke week Vrienden op de radio! “19,90 euro”, zei Annelore, terwijl ze er nog één liet, maar niemand had iets geroken! 

“Zoiets hadden ze kunnen gebruiken op de AB Bierfeesten in Oudenaarde” dachten ze bij Radio Media. “Of op de Lierdeloop” reageerde ook Mfm. “Of de Klimaatmars tegen CO2” stelde ook Zoe FM, die 800 leerlingen volgden, op weg naar het gemeentehuis. “En in Genk!” riep Radio GRK, die voortaan de scheten van kapitein Trossard moesten missen, maar Genk on Stage had hen toch weer in de wind gezet. Het waren drukke radiodagen. 

Appy Radio

“Rode kaart!” riep de Raad van State plots. Svengaboy had blijkbaar teveel wissels gedaan in de play-offs, vlak voor de verkiezingen, daarom werden de eerdere erkenningen van die omroepen toch nog vernietigd. “Dan zijn het een tijd piraten geweest”, zei Kolder. “En is hun hernieuwde erkenning gebaseerd op iets dat niet meer bestaat” vulde Klodder aan. In de radiowereld was wel meer op zand, en zelfs lucht gebouwd, maar dit sloeg alle records. 

“Op DAB+ is geen plaats meer” liet Norkring weten, en ze weigerden zelfs Yesterdayland. Norkring vulde de overblijvende plaatsen op DAB+ in met ‘omroepen’ zoals Joe 70’s en 80’s, of VBRO Evergreen. Die haalden 0,02 tot 0,04% van de luisteraars, en waren al even populair als NRJ in het begin! “Pfff!” zei de persverantwoordelijke van Yesterdayland, “dan brengen wij een app uit”. En ze speelden ‘Please love me Again’ van VIP Connection nog eens.

‘Het is ni mier te doen!’

Op Radio Minerva was Raymond Lefèvre te horen. Zeg maar Michel Polnareff, want de radiotune Soul Coaxing was eigenlijk zijn Ame Câline, instrumentaal. De aanhankelijke ziel, als men de titel vertaalde. “Hangt maar een beetje aan ons mosselen in het Minerva Café, ’t zijn de beste!” zei de reclame, en Jan Van Dam liet Buddy Holly daar meteen You gonna miss me, Early in the Morning achter zingen. Wooow Yeaaah! 

Even later was crooner Andy Williams smoorverliefd. “E gazonneke in het zonneke” zei een reclamestem weer. “Het is ni mier te doen” al een volgende. Een relaxzetel voor mevrouw, niet morgen, maar vandaag. Bij Peeters, over de markt in Schoten. Aha-aha-aha Minerva!  En terwijl Mireille Mathieu er een Vieux Café in de Rue d’Amerique bijzette, plakte Jan Van Dam al een postzegel van eigen Minerva-merk op de bestelling.     

Bij de wegpolitie

“Kortemark Zomert komt eraan” zei Dominique op Radio Kompas. De Vrienden waren aan hun laatste uitzending voor de vakantie toe, en hij zocht blijkbaar al locaties om tussendoor toch nog samen te komen.  “De gewone programmatie blijft, maak u geen schrik” zei hij nog. Bij Kompas maakten ze schrik, en hadden ze zich ongerust!  Qmusic was ook al in vakantie-modus, de jaarlijkse Foute Radio was er weer, zowel in Nederland als in Vlaanderen.

“Dos çervezas por favor” zong Wim Oosterlinck, alsof hij vroeger bij Studio Brussel niets anders gezongen had. “Maar baai de raaikswacht, van de Strangers, moest dat er nu echt bij?” zuchtte Tom Decouttere.  Dat moest er niet meer bij, het moest immers de wegpolitie zijn. Radio Tequila verhuisde nog snel de zendinstallatie van de ene meelfabriek naar de andere, bij Radio Meteor  deed een hacker al maanden een verhuis ongewenst. 

Een spookrijder kampioen

“Wij heropenen de debatten” stelde de Raad van State ambtshalve in de zaak van BRUZZ. De studie van de VUB was volgens hen een beetje teveel met de haren getrokken, het was een afvallingskoers met kandidaten die niet eens hadden deelgenomen! In Brussel kon niet alleen een veldrijder wielerkampioen van België worden, maar zelfs een spookrijder! De VRM had nog VAR gespeeld en geen penalty gegeven, maar de Raad gaf er nu twee ineens. 

Er volgden meteen vele minuten van presentatiestiltes in het lokale radiolandschap. Radio X-Ray in Torhout had 100% Retro-Power, die niet op VIP lounges gebouwd was. Eén mislukte Vestiville in Lommel was genoeg. Bij TRO, of was het IRO, doken weer ten million fireflies op, de nullen van de Nillies waren nog nooit zo zichtbaar geweest. Bij BRUZZ zelf zong Starsailor. ‘Though I lost you once again’. Tell me it’s not over, al zat die kans er dik in. 

Horloges en tijd

Op Radio Extra Gold was Tony Berk zijn steunactie voor Radio Noordzee Internationaal in 1973 aan ’t herhalen. Hou ‘m in de lucht. “Meldt u aan als lid, bij de witte pompen in Hertenkamp in Delft” zei Tony. Op die dag stemde de Tweede Kamer in Nederland de anti-zeezenderwet. Shariff Dean zong er Do You Love Me tussen, en Simon & Garfunkel dachten al aan Homeward Bound. I wish I was. Home.  

Ondertussen presenteerde TOPradio na 20 jaar een nieuw logo, en Jurgen Verstrepen liet al weten dat hij opnieuw van de partij zou zijn. ‘The City Never Sleeps’ zei hij mysterieus, al rook dat meteen naar de nacht, de luisteraar, en interactie. Hij kreeg meteen steun van een Belgisch-Congolese pastoor, die in Houthalen afscheid nam van zijn parochianen. “Europeanen hebben horloges” zei hij, “en wij hebben tijd”. Penalty, én doelpunt. 

Radio Kersenpit

“Ik, ondergetekende, Paul Thoelen, presentator bij Radio VRW, daag hierbij iedereen uit” zei de man zelf op alle sociale en a-sociale media. Waren de gemoederen opgehitst geraakt door Wellen kermis? Helemaal niet. Paul daagde uit voor de Dag van de Kers, of beter gezegd van de Kersenpit. In de fruitstreek van Haspengouw en Loon hadden ze niet alleen rijke bogaarden, maar zeker ook veel fantasie.  

“Wie kan het verste een kersenpit spuwen?” vroeg Paul. Sommigen hadden al wel hun voornaam geplast in de sneeuw, maar een kersenpit spuwen? “Moet die nog in het kersenpitkussen zitten, of mag die daar al uit zijn?” vroeg iemand. Het moesten verse zijn, geen die al op de zonnebank van de microgolfoven waren geweest. Bij Qmusic verbraken ze op dat ogenblik het wereldrecord zakdoek zwaaien. Zonder één keer te snotteren!  


TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
Spotlight
Je zou ook interesse kunnen hebben in...
'Graspoppers in Retroland' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Een
'De Dichter in de blauwe bessen' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo
“Ik vlucht niet, ik vlieg” Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van
'Going back to when I was young' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van
The Yellow Road en de Russen Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo
'Ik kwam, ik zag, ik overdreef!' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo
'Sneeuw in mei' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen De
'Lijst 33' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Liberal Arts

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
Nostalgische column Hans Knot – 77 (audio)

Dick is (nog steeds) radio actief (41)

René over radio (3)

Kicken op radio en zo (46)

Kolder en Klodder – 81 (video)

Peter van Dam’s ‘Radio voor Dombo’s’ – slot (video)

Sluiten