fbpx

RadioVisie

.
TVV Sound
.

Kolder en Klodder – 77 (video)

The Yellow Road en de Russen

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen

Het zijn de Russen 

“Zijn die verkiezingen nog niet gedaan?” zuchtte Kolder, die snakte naar gewoon het werk doen. “Ze moeten nog beginnen!” lachte Klodder. Dat wist Kolder ook. Haar prikbord hing vol dringende post-its, en ze kreeg de minister maar niet te pakken. Campagne, strategie, flyeren, teammeeting, noem maar op, hij had altijd wel een reden waarom niet. En als ze dan de foto’s op sociale media zag, bezig wel, maar toch niet hard werken, zoals de leraars? 

“En al die verkiezingsberichten op Facebook” zei ze nog tegen Klodder, ze werd er zot van. “Dat zijn de Russen” grapte Klodder, “die maken van elke woord wat ge schrijft een negatief bericht en dat sturen ze de hele dag door op uw dak”. Kolder had al gezien dat, als ze ’s avonds via Google een wafelijzer zocht, ze er de volgende dag zo ongeveer één om het half uur aangeboden kreeg op haar computer. Zou dat ook zo werken met de politiek? 

De boat rocken! 

“Er is precies beweging in de opnamestudio’s van Ment TV” meldde DJ Terriër vanuit de televisievelden van Mark Hallez. Ton Schipper en Serge Haderman werden er aangekondigd voor een babbel over Mi Amigo 45, de tijdelijke terugkeer van de radiolegende op zee tijdens de Hemelvaartdagen. Vreemd genoeg had hij het bericht eerst gezien bij Radio Kompas. Zouden de Russen daar ook voor iets tussen zitten? 

“Ik heb ooit nog met hen samengewerkt” liet Dominique Remaut van Radio Kompas weten. De radiowereld was klein, de één had een boot, de ander een radio-omroep, nog een ander een TV-studio, en samen rockten ze dan de boat! “Binnenkort varen we zelfs weer samen op de Markt in Diksmuide” zei Dominique nog. Van de Havenfeesten naar de terrasjes, het ging veel sneller dan van FM naar DAB+. ‘En zo kom ik nog eens op TV’, dacht Ton Schipper. 

De eerste en de laatste

“En ik nog eens op de radio” zei Herbert Verhaeghe. Het was al 20 jaar geleden dat hij de eerste keer op Radio 2 te horen was. Herbert had daarover een liedje gemaakt, ‘met hiel schuune woorden’ zou Ivan Heylen zeggen en zingen. ‘Dankzij de Radio hoor je een stem van hier tot Tokio’ zong Herbert in het lied, “verbonden met de hele wereld”. Dankzij Radio 2, de grootste fammi-liej’. Wie anders? 

“Wij hebben de laatste uitzending van Sport op Maandag” kondigde Eddy Thijs van Radio GRK aan. Dat kwam niet alleen door de laatste gesprekjes met Philippe Clement als trainer van de Genkies, of met de zeilers die van Zutendaal naar de studio surfden. Eddy werd de zondag daarop ook al 60 jaar, hij vond het al erg genoeg dat hij op die zondag ook nog eens een bolletje moest gaan kleuren voor een nieuwe regering. 

U, en U niet! 

“Hij heeft toch keuze genoeg voor verjaardagsfeesten?” vroeg Kolder. Zij had tickets geboekt in het Sportpaleis, op donderdag voor de Farewell van Elton John, en op zondag voor The Eagles. “Goodbye Yellow Brick Road” zong Reginald Kenneth Dwight, ‘je kan me niet planten in uw top-verdieping, mijn toekomst ligt achter de weg met gele stenen’. Die weg zou echter op zondag weer vol geplaveid worden met gele en geel-zwarte stenen uit de politiek. 

 “Desperado” antwoordden The Eagles. En dat hij van zijn omheining moest afkomen, ‘you better let somebody love you before it’s too late.’ De zwerver, maar ook Elton John. Of Eddy Thijs. En zeg U!U!U! zong Doe Maar in 1983. Stel je netjes voor, eet zoals het hoort. Uit de glorie van vrije radio, die netjes ‘U niet!’ zei tegen het monopolie van Vadertje Staat. ‘Het is nog niet te laat, want leven kan je leren’. Als je een schaarse plek op de FM-band kreeg. 

Bloemetjesbehang

“De foto’s zijn af” zei Kolder. ”Zijt ge dan ook naar die concerten geweest?” vroeg Klodder, die zich toch niet herinnerde dat zijn bazin afwezig was geweest de weken daarvoor. Vroeger was het de gewoonte om na zo’n ‘uitspatting’ de fotoboekjes te laten rondgaan. Dat was ondertussen overgenomen door sociale media . Klodder scrolde dan ook al nieuwsgierig door zijn computer. “Waar staan ze?” vroeg hij. Sociale media hadden immers vele kanalen. 

“Bij Qmusic en Joe” antwoordde Kolder. Heu? Het was bij hun leverancier, de schrijnwerker, die tussen de schijnwerkers. Het moest een hele opdracht geweest zijn, om tussen de zwevende selfiesticks, en de tetterende Tweets vier radiostudio’s, drie productiestudio’s, een voice booth, een video/audio regie én een lounge voor liveconcerten te bouwen. Het akeligste moet nog geweest zijn om dat bloemetjesbehang bij Joe van de muur te krijgen!

‘Als ik wakker ben’

Zo’n voice booth waren eigenlijk geluidssauna’s, klankcabines waarin zelfs de schoonmoeder niet kon horen wat je zei. Bij de meeste lokale radio’s werden de stemmen nog opgenomen in een gewone studio, en soms kwam de poetsvrouw dan binnen, zonder kloppen, en kon je weer opnieuw beginnen. Er waren er ook die opnamen in de livestudio, en soms moest de live-uitzending daarvoor even onderbroken worden. 

Het strafste verhaal ooit kwam uit Kermt, bij Hasselt. Daar presteerde een omroep het om radio te maken met de discobar van een medewerker. Daar was soms te horen, “Morgen hebben we geen uitzending, onze studio moet dan naar een trouwfeest. Overmorgen zijn we weer terug”. Het was bijna zo straf als die café achter kerk en stadhuis in Diest. ‘Als ik wakker ben’ stond daar als openingsuren, en niemand stoorde zich daaraan. 

Zoals in de tweede lijn

“De Russen kunnen via de computer zien wat ge thuis aan ’t doen zijt” zei Klodder plots. ‘De Russen’ was een dossier dat even transparant was als matchfixing of de VAR in het voetbal. Kolder wou er niet aan denken. Als ze alleen thuis was liep ze wel eens half-bloot rond in huis. Omdat ze alleen woonde was dat ook meestal het geval! Soms zelfs nog iets meer dan half, als ze iets vergat in de badkamer, of zo. En die Russen konden dat zien? 

“Wat doen die daar dan mee?” vroeg ze aan Klodder. Ze huiverde alleen al bij de gedachte dat ze zichzelf zou tegenkomen, in een filmpje, dat al 1.000 keer ge-like-d was op Facebook! Klodder wist alleen maar dat de verkiezingen in Amerika op die manier vervalst konden zijn. “Hier ook?” vroeg Kolder weer. “Hier moeten ze nog be-gin-nen!” riep die, zoals in de tweede lijn van deze column. Check it out! 

Computers ‘strike’

“Er is beweging in de studio’s van Radio Kompas”, meldde DJ Terriër, vanuit de velden rond Studio Matras. “Of beter gezegd: geen beweging meer” verbeterde hij zich meteen. De Vrienden van de Radio hadden een probleem. ‘Door een grote panne op ons park liggen alle computers uit’ meldde de omroep. Op hetzelfde ogenblik was in het Radionieuws te horen dat alle stemcomputers in Lochristi ook ‘strike’ lagen. Was er een verband? De Russen? 

In Lochristi begonnen de verkiezingsbloemen na een uur langzaam weer te bloeien. Bij Radio Kompas werd het een verplichte zondagsrust, na het uitbrengen van de stem van het radiovolk. ‘Tot volgende week’ schreef Domi, en hij speelde het instrumentaaltje Equinoxe, van Jean-Michel Jarre. Vroeger was dat het signaal als de mannen van de RTT langskwamen. Tegenwoordig was dat minder, voor Brusselse stoorzenders kwamen ze niet zoveel buiten.    

Badjas et onderbroek

In Antwerpen legde technicus Patrick Thijs de laatste hand aan de digitale studio’s van Radio Minerva. “De Denonspelers in de studio geven nu ook de overgebleven tijd op een vergroot scherm” zei Patrick. “Es dat dan noewedig?” vroeg Daniel De Laet. “Anders zien ze het niet als ze met het vrouwvolk aan ’t babbelen zijn in de café langs de studio” antwoordde Patrick weer. Antwerpen rules, omdat te zien had niemand nog een bril nodig! 

“Kijk ook eens naar de studio’s van NRJ Vlaanderen” zei Tom Callebaut. Die stonden in een artikel in het magazine Radio World, en dus niet op een boot in de Antwerpse haven. Tom deed ook wel de live-uitzendingen van Nostalgie, de ochtendshow naar ZES, en de regionale ontkoppeling van reclame. Hij benadrukte nog dat NRJ zélf voor luisteraars moest zorgen, en dat hij niet verantwoordelijk was voor de badjas met onderbroek van James Cooke.  

De S van SNRJ

“En wie heeft die twee hier als graffiti vereeuwigd?” vroeg burgemeester By De Wayver. Het was via zijn vervanger, want zelf was hij nog bezig om ministens-president te worden. De olijke lezers van het gesproken dagblad op televisie stonden naast hun boot, tegen een muur geschilderd. “Dat is toch al iets beter dan een drol in een krant” zei de burgemeester weer. Op ’t Verdiep gingen ze blijkbaar nog naar ’t heuske’, en nog niet naar het toilet?    

De Walen hadden de TV-bezigheden van de Vlaamse omroepen de laatste tijd nauwlettend gevolgd. De lokale tv-zenders hadden ook een aanvraag als radio-omroep ingediend, een Waalse BRUZZ, zeg maar een WAZZ. “Was da?” vroeg Kolder. “Kijkradio en spreek-tv” antwoordde Klodder. “Synergie” lieten de betrokken omroepen weten vanuit Wallonië. “Als dat maar weer geen S- van NRJ wordt” repliceerde Klodder daarop. SNRJ. 

Radio mp3 FM

“Och” zei Kolder, “die wereldwijde digitale radio is blijkbaar nog niet voor morgen”. Zij had dat vernomen via FMscan, het was een wake-upcall voor DAB+. “Ja maar” zei journalist Rudi de Digitaler, “ik heb zelf al een wake-upcall aangegeven voor internetradio”. Kon dat wel, twee calls voor een wake-up, tegelijkertijd? ‘Hoe meer er wakker zijn, hoe beter’, dacht DJ Terriër onderweg. Hij wist blijkbaar meer, maar wou duidelijk minder zeggen.    

“Och” zei nu ook een auteur waarvan de naam bekend was bij de redactie, “ge kunt thuis ook zelf radio spelen hoor”. De gekende auteur had getest hoe ver de mp3-bestanden via een FM-zendertje voor de auto te ontvangen waren. “Tot 300 meter ver!” had hij luid geroepen. Dat was een pak verder dan het bereik van Radio Expres in Antwerpen, en die hadden daarvoor zelfs officieel een erkenning moeten aanvragen! 

Een beetje een binaam

“Schrijf eens dat wij ook een nieuwe studio hebben” riep Radio RBS vanuit de lokalen boven Sportkaffee De Zeven in Zele. Zij begonnen ook met Helemaal Regionaal, totaalradio op zondag, hopelijk vallen hun computers dan niet uit. De Russen zaten waarschijnlijk al overal. Ze sloegen alleszins weer toe bij Het Laatste Nieuws, daar werd de vorig jaar geplaatste tweede antenne van Radio Park nu pas in de krant gezet.  Op tijd te laat zijn is ook ‘op tijd’. 

“Buongiorna iedereen” zei Giovanni Ferrara op Limburgs Leukste Radio VRD. “Iemand heeft mij gezegd over ‘Een beetje verliefd’ van André Hazes” zei hij, en hij startte het nummer. “Oh, we schakelen toch eerst over naar onze correspondent Reduan” meldde hij na een halve minuut, en brak ook hem weer af, om hem later terug te bellen. “Ronan Keating zal wel een bijnaam zijn” zei hij nog, al sprak hij dat online en on-air ook meteen tegen. 

Waving goodbye

“Het is weer boel in Nederland, over de luistercijfers” zei Kolder toen. Zo’n 7.500 respondenten hadden ook daar weer stijgingen en dalingen van 0,02% veroorzaakt. Meer of minder. “Ik ben fucking trots dat ik het best-beluisterde programma heb” had Ruud de Wild bekend gemaakt. Rob Stenders betwistte dat, en het gegoochel met cijfers kon beginnen. Bart Arens vond immers ook dat hij het best ‘Aan de Slag’ was. Fucking figures! 

De verkiezingen begonnen ondertussen echt te naderen in Vlaanderen, op Stadsradio Vlaanderen kwam iemand rechtstreeks van de Familiedag van By De Wayver, en hij liet een aspirant eerste-mini-ster meteen zeggen hoe en vooral waarom men hoe moest stemmen. “De minister is gesignaleerd op de laatste ministerraad van de Vlaamse regering” meldde DJ Terriër vanuit de parlementsvelden. Waving goodbye. Glory (h)allee Brussel. 

Belgacom decoder

“Ik ben ook weg” zei Luc Verschuerenop Radio 2. Hij had er 40 dienstjaren opzitten, dankzij een ballonvaart met prins Laurent was dat goed voor een pensioen. “Zal ’t gaan ja?” vroeg Jacques Vermeire, die al jaren langer bezig was dan zijn vroegere sparringpartner. Marcel Van Thilt werd op Radio 1 ook al op pensioen gestuurd, zij het dan dat zijn ‘Retro’ gewoon achteruit gezet werd voor iemand anders. 

“Stilte a.u.b.” zei Radio VRW. Daar was ‘den blok’ begonnen, en werden handige pop-up locaties gegeven om te blokken, zelfs in de Sint-Martenkerk van Sint-Truiden. Elders kregen studenten gratis fruit, op voorwaarde dat de overschot niet op de grond achterbleef, en dat de studenten kwamen om te blokken, niet om uit te slapen. Trudo FM meldde dat ze ook via de Belgacom decoder te ontvangen waren. De digitalisering was echt nog niet voor morgen!

2.103 stemmen

“Anne, als ik jou zie” probeerde Koen Wauters toch nog op Joe. Hij raakte ermee op nr. 38 van de 80’s Top 1000. “Als je de Sint, en de laatste twee letters van Sint-Anneke weglaat heb je die titel ook” zei Nostalgie, en ze startten meteen een wedstrijd nieuw Nederlands voor Facebook-schrijvers. Het mocht zelfs grappig zijn, had Tom Klerkx gezegd, een SNRJ naar Nostalgie sturen moest dus kunnen, ook al stond dat evenmin in het dossier van S-radio. 

De minister ging nog wandelen in Sint-Agatha Berchem. ‘Even uitwaaien’ had hij laten weten. Ondertussen werden de stemmen geteld, zijn partij zakte enorm in de Brusselse luistercijfers. Svengaboy was toch verkozen, als zevende van de Nederlandstalige klas haalde hij toch nog 2.103 stemmen, ongeveer evenveel als het aantal luisteraars van BRUZZ. De viering werd echter uitgesteld, de minister wou eerst het podium op-deuken van de partij. Tous ensemble.  

Tous ensemble

Goedele Liekens haalde een pak meer stemmen dan Svengaboy en werd meteen parlementslid. Ex-minister Dirk van Mechelen haalde er veel minder, hij was niet meer verkozen. Winnaars en verliezers. Ook in politiek waren de goederen schaars. Het was overal. “When you’re … at the end of the road” zong The Crew toen een nummer van de groep Green Day. “And you lost all sense of control”… 

Ze kregen hulp van de zanger zelf, op 01:47. Tous ensemble. “Do you know what’s worth fighting for? When it’s not worth dying for?”. One, twenty-one guns. Give up the fight. Op dat ogenblik maakte FG bekend dat ze twee procedures (verder) opstarten bij de Raad van State. De een ‘worth dying for’, de ander ‘give up the fight’. Plaatsen zijn schaars, doch voorbehouden. Zelf in te vullen.  


TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
Spotlight
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
Je zou ook interesse kunnen hebben in...
'Ik kwam, ik zag, ik overdreef!' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo
'Sneeuw in mei' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen De
'(G)Een Gat(z) in de lucht' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van
Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van VlaenderenDe zon op oneindige zee
“Di-Doe-Bie-Doe-Bie” Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Kinderen van de
'De Dik Voormekaarshow' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Was
Kolder en Klodder – 69 'Groen Doen' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van
'De Ladder Boys' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen De

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
Peter van Dam’s ‘Radio voor Dombo’s’ – 15 (video)

Nostalgische column Hans Knot – 72 (audio)

Dick is (nog steeds) radio actief (36)

Groen Licht – 7 (video)

Kolder en Klodder – 76 (video)

Peter van Dam’s ‘Radio voor Dombo’s’ – 14 (video)

Sluiten