fbpx

RadioVisie

  • .
    Broadcast Partners
    .

Kolder en Klodder – 74 (video)

‘Lijst 33’

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen

Liberal Arts

“Hebt ge het al gehoord?” vroeg Kolder? ”ze hebben een dubbelganger gevonden van de minister. Klodder verslikte zich in zijn maandagochtend-koffie. “Nog zo ene?” vroeg hij toen, want hij vond ene al meer dan teveel. De laatste weken viel het echter mee, de baas was campagne aan ‘t voeren in Brussel, wat hij er vroeger moest bijdoen vulde nu zijn hele week. ‘Die heeft alle dagen vakantie’ had ze eens gezegd over zijn berichten op sociale media.

“Waar ergens” vroeg Klodder toen. “Op een verkiezingsaffiche van negentig jaar geleden” antwoordde Kolder. In 1929 bleek er een zekere Hendrik Gatzover kandidaat te zijn geweest op de lijst 33 van de Liberal Arts. “Een liberale arts?” vroeg Klodder, die al dacht aan een zware pil van een minister, die de meeste pillen ook nog zou afschaffen. “Nee” repliceerde Kolder, “het is universitair onderwijs in de zeven kunsten, zoals de colleges in Amerika”.  

Brusselse Geuzen en Witloof

Klodder vond dat hij alle dagen ‘zeven kunsten’ moest tonen, om tegen opdringerige klanten te zeggen ‘de minister is er niet, hij is op missie’. Terwijl hij goed wist dat die regelmatig in Brasserie Le Central in Jette gezien was. ‘Verkiezingsmeeting’ had Svengaboy dan gezegd. Met een Geuze Boon in zijn handen zeker? Een verzetje van een Ketje, ja! “Scoorde die look-a-like politieker een beetje?” vroeg Klodder, terwijl hij dacht aan goals bij de Raad van State.

“Hij wou alleen maar The Great Gatzby van Brussel worden” antwoordde Kolder. Hendrik Gatzover was namelijk een nakomeling van de Brusselse Geuzen, die in de zestiende eeuw protesteerden tegen de Spaans-katholieke terreur. ‘Het Fonds van Willem’ dacht Klodder, familie van de Bende van de Koepel, die met steeds nieuwe erkenningsrondes het Brusselse Grondwitloof uit de streek van Kampenhout lieten komen! With love from Brussels! 

Bananen zijn gezond!

“Maandag is het weer zover, dan voeren we actie in de Brusselse straten!” riep Svengaboy plots heldhaftig op sociale media. Samen joggen om te ploggen: de straten zuiveren van alle Spaanse onkruid en afval. “Wij kunnen niet” liet Chris Geerts van Radio BOO weten. In Bilzen waren de verkiezingen ongeldig verklaard door de Raad van Alle Staten, en Radio BOO organiseerde een talentenradio voor de leerlingen van het zesde leerjaar. 

Enkel Meisje Mia

“De stemmen van de toekomst!” legde Chris Geerts uit. Yo-ho op de Radio. Chris was een kameleon, hij verkleedde zich wel eens solo als Chris van Lin, of als één van Da Dirrrty Boyz, waar hij samen met CDV van Textradio, en Diego van de Pita Boys de verkoop van bananen promootte. ‘Eet meer bananen, bananen zijn gezond. Lalaaaaa!’. Geen wonder dat het nieuwe gemeentebestuur van Bilzen op de lege schillen was uitgegleden. 

“Wij kunnen ook niet” riepen Da Radio Star Boyz in Herzele en Sint-Lievens-Houtem. Double Kris, Geert, Johan, en Wim, deden er die week de Top 100 van de jaren 90.  Ze begonnen met een Pausini, die op nummer 13 nog eens zou terugkeren, en eindigden met een Candle in The Wind. “Stonden er ook Vlaamse platen in?” vroeg de geest van Paul Severs, die zijn Zeg eens Meisje zeker verwachtte. Drie Hollandse wel, maar Vlaams enkel Meisje Mia. 

Storm en regen

“Oh Oh Oh (hijg hijg)… Little Darling” zuchtte de geest van Paul, en hij dacht met weemoed terug aan de roemrijke jaren, waarin hij zijn plaatjes bij de vrije radio’s zelf mocht gaan aankondigen. Ondertussen was hij voorgoed naar de wilde hyacinten van het Hallebos vertrokken, zijn lievelingsbos waar hij ooit verliefd op jou was geworden. Hij was nog één keer komen kijken, toen zijn zoon bij zijn vrienden van Stadsradio Halle was langs gegaan. 

Apetrots was hij geworden toen hij zijn zoon daar over zijn muziek bezig had gehoord. Dat het naast charmemuziek ook pop en kleinkunst was. Zijn ‘Eloise’ in 1971, Storm en Regen. Of Sylvain, ‘denk je nog aan toen, door jou ben ik een nummer één’. Sylvain, waar ging je heen. Hij zou hem teruggezien nu, en Peter Van Dam, die had hem meteen gewaarschuwd, ‘pas op voor de grappen van Wiet van Broeckhoven’ had hij gezegd. Zoiets moest Peter juist zeggen! 

Schaarse Vlaamse DAB+

“Brussel is één van de mooiste cultuursteden ter wereld” zei Svengaboy weer. ‘Het nieuwe Berlijn’ had The New York Times gezegd, en hij had het graag herhaald. Berlijn was de grandeur van de jaren twintig van de vorige eeuw, na honderd jaar had Brussel dan toch een Great Gatzby gekregen. “We gaan dat met de fiets verkennen” zei de minister nog, en hij startte aan de Koepel van de Basiliek, het heiligdom van de Bende. 

“Wij beginnen morgen aan een Ronde van Vlaanderen” liet de RTBF weten. De Waalse Radio Publique vestigde zich op de schaarse Vlaamse DAB+, met een mix van programma’s van La Première, Classic 21, en VivaCité. Minister-precedent Pourquoi had gezorgd voor die Waalse uitbreiding, nadat hij in zijn studententijd eerst jarenlang ‘Wij Willen Walen Weg’ had geroepen. Net als Svengaboy, die nu zijn Brussels volk Engels leerde, via de BBC op DAB+.   

Tungdraai van Ambiorix

“De minister moet niet teveel van zijne Halletoren in Brussel blazen” riep Radio BOO, “wij gaan meelopen in de oudste stad van België, de dappersten van alle Galliërs”. Julius Caesar tegenhouden in België was iets anders dan Hollanders in Brussel steunen, tot ze weggejaagd of veroordeeld werden door de Inquisitie van Alva.  Schoenmaker Theodore Kornblum zaliger, uit Molenbeek Sint-Jean, wist destijds al dat het tegen Ambiorix moeilijk kon zijn. 

Tongeren had die week de Tungrun, niet te verwarren met een tungdraai, die wel eens werd gegeven als Lalaaa-zangers teveel bananen hadden gedronken. “Zet er maar meteen het hart van een paar motorrijders voor het Gerardus Centrum in Diepenbeek bij”, liet Radio VRD weten. De zorg voor motorische beperkingen kreeg er een flinke Boost bij, dankzij een coverband die optrad onder dezelfde naam. 

Ervaring in bananen

“Mag het ook een Rock Around the Jukebox zijn?” vroeg Andy Noens van Radio VRW, en hij stak er al vijf frank in voor Fats Domino, Paul Anka, of andere Cliff Richard & The Shadows. “Niet te lang” riep deze laatste, hij had elke dag zijn eigen online station: Cliff Richard Radio. “Met een driedubbel Dutchteam”, riepen Frank, Gerard, en Theo, die in 1981 hadden meege holpen toen Radio Royaal via een koestal in Hamont, de regio Budel-Weert wou innemen.

“Wij gaan in Borgloon nog wat bananen uitdelen” liet Kristof Govaerts van Radio VRW weten. De stoet was er al een paar keer uitgesteld, daarom nam hij Filip Verstraete mee, de Prins van 1996 had ervaring in bananen, want hij was nog maar pas hertrouwd. “Ik moet wel eerst mijn programma met oldies nog doen” zei Filip, en hij moest zich ook haasten want de journalist had zich in de krant vergist: de stoet begon 27 minuten eerder!  

Vriendinnen van de radio

Bij Radio Kompas steeg de spanning eveneens, het programma Vrienden van de Radio zat bomvol, en de studio’s dus ook! Marnix Tack was toch nog samen met een vrouw door de deur geraakt. Annelore was daardoor zo van haar melk, dat ze een hittegolf verwachtte in de maand mei. “Volgens mij is die al bezig” zei presentator Dominique Remaut, en hij vroeg of de onbekende vrouw bezet was, doch vernam toen dat ze zijn eerste gaste op de radio was!

De vaste sportcommentator Patrick kreeg daarvan een prop in zijn oor, en gelukkig niet de vraag ‘Weet ge waarvan ge doof wordt?’! Er kwam nog een staatsgreep in Diksmuide bij, kinderen vormden er de stad om tot Kidsmuiden, en wilden een wereldrecord schreeuwen vestigen. Patrick kon dan nog even wachten met de oorarts. Even later kondigde Dominique een vierde vrouwelijke presentatrice aan, ’t was daar Vriendinnen van de Radio geworden!  

Tsjik Tsjak Vollenbak

Op dat ogenblik lustte Ruud de Wild de Nederlandse radiowereld plots dertig minuten Rauw. “Radio is nog nooit zo kut geweest” zei hij in de podcast, en dat hij niet begreep waarom ze plots zoveel wilden verjongen. In het geval van Radio Kompas natuurlijk wel, een presentator die de matrassen al heeft, en die krijgt daar vier jonge veulens in de wei. Maar daarbuiten? Mensen die ABBA moesten aankondigen, terwijl ze niet eens wisten waar Zweden lag? 

“Wij hebben Eveline Cannoot te gast voor haar verjaardagsconcert” zei Radio Star, en ze deelden gratis duo-tickets uit. “Ich zen eweg” zei de stem die er genoeg van had op Stadsradio Tienen. “Ich goan nè Andreij”. De omroep had nog maar net het tsjik tsjak vollenbakfeest aangekondigd op 12 mei. En lap! ’t Was al van dat, ne lege bak! Gelukkig was ’t Johnny Voners, en reclame voor Andreij bouwmaterialen. Veel werk voor ‘de schat’. 

‘Bok rijker’

“Ich zèn och eweg”, zei Heide Van Thielen op Qmusic. Ze was al een paar maanden zwanger, na elf jaar radio mocht dat er eindelijk eens van komen. Onlangs nog hadden de drie biggetjes van Q een persiflage gemaakt op K3, het zal dan wel allemaal met het werk te maken gehad hebben. De mededeling werd meteen het einde van de ochtendsidekick, bij Q overwogen ze om contact te nemen met Radio Kompas, om snel een vervanger te vinden.  

Radio 2 kon dat ook beter doen, hun jongste ‘Madam’, Ciska Schoeters, had een spierscheur opgelopen bij een ongelukje, en miste daardoor de tuinen van Bokrijk. Bij Radio Kompas dachten ze dat er al wel een ‘bok rijker’ was geworden van die spierscheur, dat er zeker een matras bij te pas was geweest, of nog zou komen. Bij de Nederlandse Q ontstond dan weer twijfel over het spel ‘De uitverkorene’, maar ze hadden het al eerder gedaan. Net als Ciska. 

Privé omdat ze niet in de privé werkten

“Bingo” riepen ze bij Radio Minerva, en dat er weer ‘schoewen praaize’ te winnen waren in hun café. Ondertussen werkte technicus Patrick Thijs de nieuwe studio’s verder af met zijn laser-printer, hij had kussentjes gemaakt voor onder die mensen hun ellenbogen.  Daniel de Laet dacht dat het bierviltjes waren om zijne Duvel op te zetten, hij had er al extra besteld, toen hij vaststelde dat zijn pint dan nog rapper leeg zou zijn, omdat ze gewoon zou omvallen. 

In Nederland probeerde Matthijs van Nieuwkerk een bingo te winnen met zijn jaarloon op BNNVara. Hij mocht maar 30% meer verdienen dan de premier, en moest dan 47% procent zakken, of naar de privé vertrekken. De VRT meldde meteen dat ze niet communiceerden over lonen van medewerkers, ook niet als Het Laatste Nieuws er een ‘Wat vindt u hiervan’ vraag zouden van maken op Facebook. Zij werkten niet in de privé, dan waren lonen… privé. 

No More-kens!

“Gij luisterde toch ook veel naar Radio Mi Amigo?” vroeg Dominique Remaut aan Eric Hofman op Radio Kompas. ‘Zijn spiekbriefke ligt  weer andersom!’ dacht Ethel De Meyer, toen ze  Eric even hoorde zuchten. “Eigenlijk niet”, zei hij toen, en dat hij altijd een Veronica-fan was geweest die blij was dat Stan Haag en Bart Van Leeuwen daar opnieuw aan de platenbak konden. Eric was Maeva, Mi Amigo aan land, maar dan zonder Sylvain Tack. 

De echte harde kern was daar ondertussen binnengekomen, Noël Cordier noemde alle gasten, die aanwezig zouden zijn tijdens Mi Amigo 45, op de Castor in Blankenberge. Hij deed ook een opsporingsbericht voor de vriendin-zangeres van Mike Moorkens. Sylvain Tack had Mike redelijk rap buiten gegooid, hij kon haar platen niet horen, en Mike speelde die toch op de radio. De BOB zou ze daarna gaan zoeken zijn, in de studio’s van Mi Amigo! 

Radio was toerisme geworden

“Wij hebben een nieuwe marketing manager” meldde NRJ, en zette het hele bestuur op de foto. Sedert James zijn ondergoed op radio en TV toonde, waren er geen geheimen meer voor de ‘generalistische’ jongerenzender. Sofie Calewaert kwam van Sunweb, een reisbureau met ook een wielerploeg, via een Duitse licentie. Tom Dumoulin had er al twee keer net geen ronde gewonnen, zoals NRJ al twee keer net geen CIM cijfers had gehad. 

“Bij ons gaan de avonden een maand lang Ramadamadingdongen” zei StuBru.  Van zonsondergang tot middernacht namen drie Marokkaanse broers de radio over, met gasten en al. Bij Michel Follet ging de EclipsTV dan weer in Eurovisiesongfestival-modus, daar mocht een icoon als André Vermeulen niet ontbreken, al had hij zelf het festival nooit gewonnen. Sven en Anke trokken dan weer naar Disneyland Parijs, radio was toerisme geworden.  

Rare jongens die Romeinen

“Wij houden ons eerder bezig met de hitparade van negen jaar geleden, toen een Brusselaar op nummer 1 stond”, zei Wouter Loyens op Radio VRD, die verder wel eens de Leukste van Limburg wou zijn in Take It Easy. “Zo easy zal het hier niet zijn’ zei Radio MFm”, zij hadden Patrick Vandergucht binnengehaald, een duizendpoot die al half Vlaanderen had doorkruist, en met MVibes aan een nieuw hoofdstuk begon. 

“Was daar straks ergens een wielerploeg?” vroeg Radio Star weer. Zij hadden de Willems Veranda Classic op het programma, met boeiende babbels voor fietsliefhebbers. Dat was alleszins beter dan het eeuwige vervolgverhaal van de VAR in het voetbal! “Wij zitten dan in Tongeren” liet Radio VRW weten, Ambiorix kreeg daar Italianen van Ciao Tongeren op bezoek, de alarmtoestand voor die ‘rare jongens die Romeinen’ was al afgekondigd.   

Babyfoon en parlofoon

“Is er nog nieuws van de minister” vroeg Kolder. Niemand had nog iets gehoord, tot de VAR hem totaal onverwacht brons gaf met zijn Team Kabinet op een voetbaltornooi. “Net zoals de Rode Duivels” pronkte Svengaboy. Hij zweeg echter in alle talen over de gevolgde procedure, en de beoordelingsdetails van de beauty-contest. “We gaan dat vieren op de Iris-feesten” zei hij nog, en dook toen onder in de garagemuziek van Brussel.  


Zijn administratie maakte de vijfde erkenningsronde bekend, nog wat lage vermogens zodat heel Vlaanderen een babyfoon kon hebben. De Walen probeerden een parlofoon te krijgen, één met beeld én klank, zoals de favoriete zender van de minister in BRUZZel. Qmusic maakte nog een Foute Tram naar de Foute Party in juni bekend, en Jette een restaurant Shievelavabo, concurrentie van de Central, die vergunningen moesten ze eens bekijken.   

‘Lambi Bambi’

Net toen in Nederland een installatie van de omroep Rijzende Zon in beslag werd genomen, ging de zon volledig onder in de Vlaamse radiowereld. Christophe Lambert had die vrijdag Antwerpen nog als DJ op nachtelijke stelten gezet, die zondagavond kwam het ongelofelijke bericht dat zijn gouden radiostem voor eeuwig naar de radiohemel was vertrokken. De ochtenden zou nooit meer hetzelfde zijn zonder zijn Music@Work.  

“Hij was een grote mijnheer” zei netmanager Jan Van Biesen, “de mayonaise van het team”. Zijn fans noemden hem Lambi Bambi, of de nonkel, en het warme dekentje dat altijd goed gehumeurd was. Een hartfalen stopte die band voorgoed, vooral ook met zijn vrouw en drie kinderen. ‘Een radiomaker zoals ze er geen meer maken’ schreef nog iemand anders. Respect. R.I.P. Lambi Bambi. Live 4ever. 


TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
Broadcast Partners
TVV Sound
TVV Sound
Spotlight
TVV Sound
Je zou ook interesse kunnen hebben in...
'(G)Een Gat(z) in de lucht' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van
Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van VlaenderenDe zon op oneindige zee
“Di-Doe-Bie-Doe-Bie” Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Kinderen van de
'De Dik Voormekaarshow' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Was
Kolder en Klodder – 69 'Groen Doen' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van
'De Ladder Boys' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen De
'De radiohippies!' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen De realist
'De intentie van de attendant' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
Peter van Dam’s ‘Radio voor Dombo’s’ – 12 (video)

Nostalgische column Hans Knot – 69 (video)

Dick is (nog steeds) radio actief (33)

Plaatje maar weer – 51

Groen Licht – 5 (video)

Kolder en Klodder – 73 (video)

Sluiten