fbpx

RadioVisie

.
TVV Sound
.

Kolder en Klodder – 69 (video)

Kolder en Klodder – 69

‘Groen Doen’

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen

Naar Brussel en niet naar Straatsburg

“Gij zijt zo goed gezind?” vroeg mevrouw Svengaboy, hierna gewoon Svengagirl genoemd. Ze had hem zo niet meer meegemaakt  sedert hij terugkeerde van het filmfestival in Cannes. “Ik zie aan uw hemd dat ge rechtstreeks doorgekomen zijt” had ze toen gezegd. “Hoe weet gij dat?” had Svengaboy gevraagd. “Omdat uw naamkaartje van eergisteren er nog ophangt!” had ze geantwoord. 

Achter elke grote viceminister-president stond een vrouw die zijn hemden waste. Binnenkort zou het allemaal ‘ex-viceminister-president’ zijn. ‘Ex-VMP. “Het is niet eerlijk” had hij daarover eens gezegd, “als ge goed gewerkt hebt zouden ze u toch gewoon moeten laten doordoen?” Hij was er wel fier op dat hij als ex-VMP naar Brussel werd gestuurd en niet naar Straatsburg, zoals de VMP.  

De schrik van de politiek

Svengaboy zong ondertussen verder, ‘because I’m happy, clap along if you feel like that’s what you wanna do’ (Pharelll Williams). Hij zong het mee op MNM, daar moest hij dadelijk de nieuwe studio gaan openen. “Is die dan nog gesloten?” had zijn vrouw gevraagd. Het was een formaliteit, hij moest op een rode knop drukken, gelukkig met een blauwe voet eronder. En Gewoon Duwen.  

Zijn vrouw keek even, zoiets haatte hij normaal. Toen hij in de politiek begon was hij nog de punker die zij in de Brusselse straten had leren kennen. “Een lintje doorknippen?” had hij eens gevraagd, toen hij voor de opening van een jeugdclub was gevraagd. “Alleen als ik ook door het lint mag gaan’” had hij toen gezegd. Ze noemden hem toen niet voor niets de Ket- Rebel, de schrik van de politiek!

The Molenbeek Grain

Zijn vrouw kende hem, ze waren al bijna een zilveren jubilee gelukkig niét getrouwd! “Morgen mag ik de nieuwe kantoren van de vzw Publiq openen” zei Svengaboy nog. “In de Mouterij van de brouwerij van Belle –Vue, in Molenbeek” vervolgde hij. “Pak dan uw boek nog maar eens mee” zei zijn vouw. “En een taxi” vulde Svengaboy aan, want ze zouden daar toch wel iets te drinken hebben, zeker?  

De vzw Publiq wilde cultuur en vrije tijd op die plaats laten kiemen, net zoals het graan vroeger. ‘The Grain in the Molenbeek plain stays mainly the same’. My Fair Lady, in ’t Brussels! De vereniging had bewust voor Molenbeek gekozen, een paar jaren geleden hadden ze van de stad Brussel al 35.000 euro gekregen voor een plein in Laken. Misschien deed de minister er nu nog iets bij in Molenbeek? 

“The money chain remains in the same fountain” zei Klodder op de dienst Mediazaken. Iemand had hem  net een interne nota van de VRT doorgespeeld. MNM was live aan ’t uitzenden tussen vet-betaalde wielrenners, die echter nog allemaal in hun bed bleven liggen. “Zoiets kan toch niet” had Peter van de vroeg uit de Veire tegen Julie gezegd, terwijl ze hem wakker hield met side-kicks. 

Stagiairs in one-liners

Gelukkig was Stybar nog net op tijd wakker. Hij kon nog juist ‘Bedankt en tot ziens’ zeggen op de jongerenzender, alhoewel dat tegenwoordig ‘een generalistisch profiel’ heet. “Gaat ge vandaag winnen?” kon Peter nog snel vragen. “Ze zullende kaas niet van mijn brood halen” zei Stybar,  “kaas mogen wij van de grote baas Patrick Lefevere niet eten”. Waarschijnlijk nog geen sponsor gevonden. 

Kolder bracht toen een officiële persnota van de VRT binnen. “Kunt ge het allemaal beter, doe het dan zelf” schreef die nota. Challenge! De VRT zocht stagiairs voor een zomerstage op de dienst VRT Communicatie. In tijden dat het nieuws bepaald werd door one-liners op Facebook en Twitter was dat heel belangrijk geworden. ‘The people’ s brain remains in the pain’ dacht Klodder. 

Gewoon uitdagen

“Brussel moet een minister van meertaligheid hebben” zei Svengaboy toen in Terzake. Als uw volgende job in de politiek nog niet bestond moest men die toch zelf uitvinden? Gewoon uitdagen. “Ik ben hier weg” riep Peter van de Very sportief in Harelbeke, en hij fietste weg. “Wielerterrorist!” riep anarchist Jan Bucquoy, die daar geboren was, en vond dat hij naast het fietspad moest rijden.  

“Wij zonden uit in één taal, en er werd in alle talen geluisterd” riep de moeder van alle overlevende zee-zendpiraten toen. Radio Caroline werd 55 jaar, ze waren één van de redenen waarom de jeugd toen al meer Engels begon te verstaan en zelf te spreken. Ze verjaarden niet alleen, de eerste radio-uitzending in 1914 en de start van Radio Donna in 1992 was ook jarig. Al bleef er niet veel van over. 

Helden van toen

“Ik kan er nog wel over meespreken” zei Norbert van Slambrouck, die alleen al met zijn voornaam een bekende Bruggeling was geworden. ‘Dat moet een nazaat zijn van de Brugse Metten’ dacht Klodder vaak, al was Norbert gewoon de zoon van een fietsenhandelaar, misschien zelfs de sponsor van de fiets van Peter van de Veire? Zo ver was Harelbeke niet van Brugge! 

Norbert was zeker een radiopionier, in mei 1968 nog aanbevolen  door Jos Boudewijn op Radio 2, en daarna een ster geworden op Radio Mi Amigo en de Mi Amigo Drive In Show. Er was nog veel meer, en hij mocht het allemaal nog eens vertellen op Focus/WTV. Gelukkig waren er nog regionale omroepen die het verleden wel respecteerden, en die de helden van toen hun juiste plaats gaven. 

Platte band(breedte)

“Gefundenes fressen!” had iemand geroepen, die vond dat wij voortaan DAB+ moesten kiezen. De schrijver had in 1979 een bericht gekregen van The Specials, Rudy, een remake van Dandy Livingstone uit 1967. Geschiedenis herhaalt zich. ‘Stop messing around, better think of your future’ Toen het wiel uitgevonden was bleven ook velen te voet gaan, ze vreesden voor een platte band. 

“Ja, maar wélke toekomst?” hadden velen zich afgevraagd. Zij zagen al lekke banden voor de terugrit van Peter van de Wrijving in Harelbeke was begonnen. De discussie bleef duren. “Ik zie ook wel spijkers op de weg, had schrijver Rudy geantwoord, “maar ik zie geen platte bandbreedte”. Had hij dan lokaal wel goed gekeken? Daar lag een hele ijzerwinkel, om iedereen zeker tegen te houden.  

“DAB+ is terugplooien naar de kerktoren” zei Herman B, die wist in welke kerktorens FM-antennes stonden, want hij bracht dat allemaal in kaart op zijn website. “Wat is daar zo fantastisch aan?” vroeg hij nog. “Ik luister naar de middengolf” zei een internationaal chauffeur, “als je de grens oversteekt valt de rest toch allemaal uit”. Spijkers. En nagels met koppen?

“Frankrijk kiest voor DAB+ boven internetradio” schreef het wekelijkse rapport over ‘de toekomst in wording’.  Klodder had het ook gelezen, Frankrijk wou niet dat buitenlandse systemen de macht van het dashboard overnamen. De Franse Mirage tegen de F35, maar dan in media! Waar had men dit nog gehoord? Op een meeting bij de VRM of zo, waar de minister de bel van RTL liet luiden? 

 ‘De wereld is beschilderd’

“Wie is er bang voor Spotify” schreef Rudy nog in zijn Opinie. ‘Niemand’ dacht Klodder, de meeste jongeren toch niet, want die hadden dat allemaal al geïnstalleerd. “Wij luisterden vroeger toch ook meer naar platen dan naar de (grotendeels saaie) radio?” schreef Rudy verder. In Brugge verslikte zich toen iemand in zijn koffie. “Pas op voor de verf!” riep Norbert “want de wereld is beschilderd!”

Saaie radio? Hij kon er niet mee lachen. Had hij daarom al die jaren zoveel moeite gedaan? Zelfs naar Spanje geweest, en later de geest van de zee-piraten nog doorgegeven aan vrije radio’s? “Als radioluisteraar koos je toen je momenten” raasde Rudy maar door, “als jongere besteedde je meer tijd aan je eigen muziek”. Norbert verslikte zich toen twee keer. Was dit een aanslag op de radio? 

‘Twee elpees per maand’

“De meeste jongeren hadden toen niet eens genoeg zakgeld om al hun favoriete platen te kopen” riep hij briesend vanuit de Brugse stede. “En er was nog geen Spotify om ze allemaal te beluisteren aan de prijs van slechts twee elpees per maand” vloekte hij er nog bovenop. De mensen hadden hem vaak genoeg verteld hoe ze toen de hele dag naar Radio Mi Amigo luisterden. Of Veronica. Of zo. 

“Er is voor het medium radio geen weg terug” zei Rudy tot slot. ‘Daar heeft niemand het over’ dacht Klodder toen hij het ook las, ‘het is de weg vooruit die iedereen aan ’t zoeken is’. Kolder bracht weer een nieuwe persnota binnen, het Waalse CSA meldde dat er daar 139 kandidaten waren, voor 82 lokale omroepen, en 6 netwerken. ’51 teveel’ telde Klodder, en hij zag al beauty’s in contest. 

‘De S van Stadsradio’

“Wij trekken opnieuw naar de Raad van State” liet Club FM weten. Zij vonden het niet kunnen dat Stadsradio Vlaanderen zich wel aan het profiel moest houden, en NRJ blijkbaar niet. In Mechelen las iemand het met veel plezier. Bolle Geert was immers al meer dan een jaar aan ’t strijden tegen de ‘wanpraktijken’ van de Brusselse overheersers in Mechelen ,én in de omstreken in heel Vlaanderen!

Bolle Geert  begon zelfs luidop te dromen. ‘Als NRJ de naam S-radio niet gebruikt’ droomde en dacht hij tegelijkertijd, ‘dan komt die naam mij toch toe met de S van Stadsradio?’ Hij zag een kans om zo ook netwerk 1 in te palmen, want in de zaak van Hit! had de minister na de schorsing toch ook gekozen voor diegene die er het dichtst bij was? Bijna FM, en de minister koos de beauty’s zelf? 

Een mystery guest 

“En nu ik u toch aan de lijn heb” zei Bolle Geert nog, “ ik heb nog een pionier binnengehaald!”. Theo de Brabander begon na Maeva, Contact, en een hoop andere omroepen uit het verleden, aan een nieuwe toekomst bij het vierde netwerk. Met een ‘Pousse Kaffee’, noblesse oblige. ‘Adel verpflichtet’ verstond de minister als Brusselaar niet, hij zei toch zelf dat die maar drie talen spraken?  

“Seg”, riep een Handige Harry plots, “zijn ze hier frequenties aan ’t verstoppen, of wat is dat?”. Er waren blijkbaar brieven met vragen gestuurd naar het Nederlandse Agentschap Telecom, maar een ‘mystery guest’ had gevraagd om sommige antwoorden niet openbaar te maken. Zeg maar: er een BIP-Toon tussen te zetten, en dit ‘om het diplomatieke verkeer niet te ondermijnen’.   

Miserie en Troel

Na de publicatie was het burgerlijke verkeer echter onmiddellijk ondermijnd. “Mogen we weer niet alles weten?“ bromden sommigen. De Raad van State had toch herinnerd dat de EU alles transparant wou hebben? “En die frequenties voor evenementen zijn zelfs beter dan de babyfoons die we soms op die plaatsen krijgen” zei iemand die het allemaal opgemeten had.

‘Miserie, miserie, miserie’ dacht Klodder. Hij had van zijn bompa geleerd dat als er miserie gespeeld werd in het kaartspel wiezen, dat er dan geen troef was.  “Ze zijn weer een aantal frequenties van evenementen vergeten” meldde Handige Harry, en speelde daarmee een Open Miserie, alle kaarten op tafel. “En pas op” zei hij, “ik heb ook nog drie azen”.  Troel! Wie had de vierde aas? 

Een liedje meet één tekstzin

Op dat ogenblik kreeg Kolder een oproep op de rode urgentielijn van de minister. “Onmiddellijk alles klaarmaken” siste Svengaboy, “we worden aangevallen via het buitenland”. Tijd voor Code H, het definitieve herstelde Herstelplan. “Is het nu mét terugwerkende kracht, of zonder?” vroeg Klodder. “De minister laat niet in zijn kaarten kijken” zei Kolder. Zelfs niet in een Open Miserie.  

“Als het zo allemaal zit, dan ga ik op pensioen” zei Paul De Wijngaert. Hij had al bijna 45 jaar met de kaarten van de VRT gespeeld, het plezantste was toen hij op 1 april 1983, om zeven uur ’s morgens, Studio Brussel mocht openen. “Dat was met Rendez-vous, van Pas de Deux” zei Paul, “een liedje dat in 1983 met één tekstzin naar het Eurovisiesongfestival in Berlijn mocht. En dat derde laatste werd!  

For-ever green

“En ’t was wéér een generalistische omroep voor jongeren” vloekte Johan Persyn, die na zijn omroepjaren op de Vlaamse televisie ook radio maakte. “Vooral voor de tweede en derde leeftijd” zei hij, “van 50-klusser tot Benidorm Bastard. Hij had zijn programma ‘Yesterday’ genoemd, vroeger een syndicated programma, maar dat was ook ‘yesterday’, omdat het niet meer mocht. No-terday. 

“Bij ons kunnen ze zeker nog een maand terecht” meldde VBRO Evergreen. ‘Zelfs DAB+ omroepen zijn afhankelijk van een website op het internet om zoiets mee te delen’ dacht Klodder. VBRO Evergreen had al 244 sponsors, aan 30 euro per maand, drie keer zoveel als Spotify, waar miljoenen nummers beschikbaar waren. Er waren er nog 56 nodig om VBRO FORever… green te worden. 

Visdag 1 april

“Er is beweging in het mausoleum van de radio” meldde DJ Terriër vanuit velden met overledenen.  ‘Baby’ Bob Stewart was heengegaan, ooit de ziel van The Ring-a-Ding- Station of the Stars, Radio ‘Lucky’ Luxembourg. Het was geen onverwacht ‘Goodbye, wherever you are’. Woorden die hij zelf eeuwig had gebruikt, toen radiomensen nog tegen hun luisteraars praatten, niet tegen een side-kick. 

“Er is beweging op de Vlaamse Ministerraad” meldde DJ Terriër vanuit vrijdagse werkvelden. Het herstelbesluit én het samenwerkingsakkoord werden goedgekeurd, op 1 april zouden de details bekend gemaakt worden. Méér symbolisch kon een datum niet zijn! Zelfs Mi Amigo had haar Revival net vóór de” visdag gehouden, ze waren vroeger al genoeg voor de gek gehouden. 

Voor een volwassen publiek

Svengaboy gebruikte de dagen ervoor om met twee copains naar de match van RWDM tegen Heist te gaan kijken. “Dan zien ze eens echte voetbal” had de minister gezegd. Van de laatste vier matchen verloor RWDM er twee, speelde één gelijk en won tegen de leider. Maar deze verloren ze ook, met 0-1. ‘Rap Werm, Direct Muug’ schreef iemand over hun prestatie. Of was het over die van de minister? 

Plots dook Marino Keulen op, Super Marino! Hij had in 2000 de opdracht gegeven om Radio 3 te veranderen of op te doeken. “Radio3 moet een generalistisch net worden, voor een volwassen publiek” zei Super Marino. Generalistisch? Voor een volwassen publiek? Waar hadden we dat nog gehoord? Maar anders? ‘Toen ik gisteren aan vandaag dacht, dacht ik aan morgen’, zei de filosoof. 

“Ik stel dat laatste even uit” zei Mick Jagger. Het Opperhoofd van de Rolling Stones moest even rust nemen, op doktersadvies. Jagger was even niet zo ‘jagged (scherp), het was Sick Jagger. “Ik ben Gewoon Groen!” liet de zanger zelf weten. Beterschap, ‘breedmuilkikker’! 



Yesterdayland
TVV Sound
TVV Sound
Spotlight
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
Je zou ook interesse kunnen hebben in...
'Bye Bye Baby, de meesten zien mij graag!' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening
“We kwamen van nergens, gingen nergens naar toe” Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening
'An Old Fashioned Song' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen
'Graspoppers in Retroland' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Een
'De Dichter in de blauwe bessen' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo
“Ik vlucht niet, ik vlieg” Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van
'Going back to when I was young' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van
'Sneeuw in mei' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen De

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
Peter van Dam’s ‘Radio voor Dombo’s’ – 7 (video)

Nostalgische column Hans Knot – 64 (video)

Dick is (nog steeds) radio-actief (28)

Johan Vanhee versus BB – 2 (audio)

Groen Licht – 2 (audio)

Kolder en Klodder – 68 (video)

Sluiten