fbpx

RadioVisie

.
Yesterdayland
.

Kolder en Klodder – 65 (video)

‘Ghost chickens’

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen

Uitlaat en outfit

“Heeft hier al iemand een scheet gelaten?” vroeg de minister toen hij een blits-bezoek bracht aan de Dienst Mediazaken, bij het begin van de nieuwe werkweek. Een scheet? “Gij ziet er zo… anders uit”, zei Kolder, en bekeek Svengaboy nog eens van kop tot teen. Sedert de minister ook viceminister-president was kleedde hij zich bij Marc Van Gansbeke, in de Naamsestraat. Gewoon, zoals de koning! 

Die ochtend had hij zijn tailormade maatpak aan de kapstok gezet voor een outfit, waarvoor zelfs de vader van Johnny Hallyday zich in zijn graf in Schaarbeek zou omdraaien. Het leek of de Franse Elvis Presley verrezen was uit zijn eigen graf op het Caraïbische eiland Saint-Barthélemy. Was Svengaboy op stap geweest? De jaren 80 en 90 ingedoken in café Excelsior, op het Kardinaal Mercierplein? 

Black-Zonder-Tie

“Ze gaan dadelijk een foto-shoot maken voor de In Memoriam van Luc Janssen op Radio 1” zei de minister. De Lux was helemaal niet dood, hij ging zich vanaf de volgende maand wel doodvervelen, omdat hij zelf in Retro, én op pensioen ging. Via sociale media was er een Black-Zonder-Tie actie gelanceerd door collega’s die hem graag hadden. Of die blij waren dat ze bijna van hem af waren! 

“Er zit eindelijk een beetje Rock ’n Roll in u” zei Klodder. De minister was nogal gekend voor zijn grappen, waar men eerst nog eens moest over nadenken, voor ze duidelijk werden. Klodder noemde zoiets ‘remote-jokes’, lachen in twee versnellingen: stilte-nadenken-lachen. Na een stilte was lachen altijd geforceerd, zoiets als commissieleden Media, die deden of ze de uitleg begrepen hadden. 

Scheet in een glas

“Luc Janssen, dat was toch die van die scheet?” vroeg Kolder. Ze had eindelijk de binnenkomende grap van de minister begrepen. De Lux was eigenlijk de uitvinder van de Prot-cast, hij was zijn tijd lang vooruit toen hij begin jaren tachtig de luisteraars liet meewerken aan zijn programma. Dat programma noemde ‘Twee tot Twee’, vandaag zou dat misschien ‘Tweet tot Tweet’ geweest zijn. 

“Laat maar een frisse wind in de radio” had de Lux omgeroepen. Het was toch per telefoon, veel geurhinder zou dat niet geven. De klimaatbrossers moesten toen hun kartonnen dozen ook nog bij elkaar zoeken om te reclameren. BRT-baas Paul Vandenbussche had echter eerder al de scheet van Peter Van Dam geweigerd, plots lag de Lux ook buiten. Even toch. Een scheet in een glas. 

Het overnemen van het monopolie

“Er is beweging op de nieuwe DAB+ mux” meldde DJ Terriër vanuit de 5A/5D velden. Tomorrowland had het Yesterday aangekondigd, en op die Today van 28 februari boenkten ze plots digitaal met One World Radio. Samen met Stadsradio Vlaanderen, al verschilde de boenk een paar beats. Zij zouden nog gezelschap krijgen van NRJ, als de Raad van Alle Staten er eerder al geen antenne tussen stak. 

“Ging Medialaan daar ook geen nieuwe producten lanceren?” vroeg Kolder. Zo werd toch dikwijls gesignaleerd door lokale radioboeren, die, enkel omwille van hun aard en afkomst, zelf geweigerd werden in de digitale speeltuinen. ‘Het doorbreken van het monopolie begint er veertig jaar later steeds meer uit te zien als het overnemen van het monopolie’, zuchtte Klodder. 

Virtueel overstappen

“Ik blijf daar allemaal niet meer op wachten” zei Serge Hadermann, en hij stapte via een persbericht over van Radio Nostalgie naar MENT TV. “Zat die dan niet bij Stadsradio Vlaanderen?” vroeg Kolder. “Daar stapt hij niet over” antwoordde Klodder, en dan moest het waarschijnlijk ook niet in het persbericht. Of zo. “Is hij dan wel echt overgestapt?” probeerde Kolder nog. 

Serge werd wel eens de Verhuisprofessor genoemd in de radiowereld. Hij had ooit een pak verhuisdozen gekregen van Ava, en die stonden ondertussen al bijna overal! “Het is zijn vroegere programma van Nostalgie dat overstapt, hij blijft bij Stadsradio Vlaanderen” legde Klodder uit. Sedert voicetrack zijn intrede had gedaan in de radiowereld waren er blijkbaar ook al virtuele overstappen. 

Een correctie van 30%

“Er is goed nieuws uit Duitsland” meldde het wekelijkse DAB+rapport. Dat rapport verscheen altijd op donderdag, een dag die in de handel eerder gekend was als een dag waarop alles minder ging. Een ideale DAB+dag! “Vorig jaar zijn er In Duitsland 1,4 miljoen DAB+ radio’s verkocht” schreef reporter Rappe Rudy. En dat het er 0,1 miljoen meer waren dan een jaar eerder, dus 10%. 

“10%?” vroeg Kolder. Zij had snel berekend dat 0,1 slechts 7,7% stijging was, en niet 10%. “Dat is gewoon een digitale correctie” meende Klodder, al was dat wel een correctie van 30%! “Volgende week zijn er toestellen te koop in den Aldi, slechts 39,99 euro!” zei Kolder, die de folder gelezen had bij haar grootmoeder. Als Duitse winkelketens ze bijna gratis weggaven, dan ging het natuurlijk snel! 

Die van A, en die van ons!

Plots was er nieuws uit Antwerpen. Terwijl de eregalerij van hits uit de jaren zeventig werd afgeteld mochten de Strangers naar het bloemetjesbehang in de studio van JOE gaan kijken. “Waaile zén nog nie doewet!” zeiden ze tegen Sven en Anke. “Waar hebben jullie zo lang gezeten?” vroeg Anke. “Tussen de bloemekes in ’t behang, an’t wachte tot gaai betere meziek speelt!” zeiden de Strangers!  

“Ik wil niet met de schapen in de rij meelopen” liet Slongs plots weten in een krant, die niet van haar, en ook niet meer ‘Dievanongs’ was. De Griekse-Antwerpse bleef wel van Sint-Andries in Antwerpen, daar had Hendrik Conscience toch ooit gewoond? Het grote verschil tussen hen beiden was dat Conscience zijn volk leerde lezen, en Slongs leerde haar volk vloeken in ’t Antwèrps! 

De wolf en het arme schaap

“Ik ben liever de wolf die in de tegenrichting gaat” zei ze nog in het interview. ‘Een punk-wolf’ dacht Svengaboy. “Zo een wolf is tegenwoordig niet meer zo populair in de boekskes als in de sprookjes met de zeven geitjes, of met Roodkapje” zei Kolder. “Het zwarte schaap” zei Klodder, die zich nog herinnerde hoe dat schaap Veronica zich destijds had moeten weren tegen de wolven van Hilversum. 

In Nederland bestond het medium radio ondertussen 100 jaar, er werd een lijst gemaakt van de 100 belangrijkste radiomensen uit die geschiedenis. Veel bekende namen, radiomensen die men al lang niet meer had gehoord of gezien. Anderen, zoals Tineke en Bart van Leeuwen, die hun leven lang al bezig gebleven waren met radio maken, stonden er gewoon niet bij. Nederig land. Helemaal niet. 

Van niemand één stem

“De Norderney zou nog één keer op zee willen uitzenden” meldden de vrienden van het afgedankte zendschip. De eigenaar was akkoord, dat was niet moeilijk want die nachtclub zou toch failliet zijn. De radiolegende had nog meer problemen, want ook het 192 Museum zou binnenkort sluiten. Dan maar een fundraising om alles te betalen? Veronica blijft als u dat betaalt?  

“Ik blijf niet langer” zei Luc Janssen, toen hij die donderdag aan zijn laatste werkdag begon. In de ondergrondse parkeergarage begon Svengaboy met een foto-shoot. “Ge moet precies kijken of ge van niemand één stem nodig hebt om minister van Media te worden” zei de fotograaf. Dat was niet moeilijk, het was immers de realiteit! Svengaboy leunde tegen een garagepaal, en de foto was klaar. 

Zwarte Donderdag

‘De Vlaamse Man in Black’ schreef Svengaboy bij de foto op sociale media. Niemand reageerde. Ze hadden hem niet herkend. ‘Love will tear us apart’ dacht de minister, en dat hij het departement Media destijds toch beter Joy Division had genoemd. ‘HashtagZwarteDonderdag’, vloekte hij, vooral omdat hij eerst in de Commissie Media nog moest gaan uitleggen wat toch al allemaal beslist was. 

Ze waren er allemaal, die avond in de AB. Een vriendenfeest met wederzijdse bevestiging. “Ik ben blij dat ik er bij ben” zei Stijn Meuris. “Ik ben blij dat gij ook blij zijt” antwoordde de Lux. “Well it ’s a one for the money” zong Svengaboy, in een niet te beste imitatie van Lou Reed. Chokri flankeerde de Lux meteen als wit konijn, als wou hij zeggen ‘Neen, de Lux is op Pukkelpop nooit in ’t zwart betaald’.

Been there done that

“Van Dale moet voor hem het woord ‘eigenzinnig’ hebben uitgevonden” las Wim Oosterlinck voor. Daarna herhaalde hij dat er voor de Lux altijd wel iets op de radio te beleven moest zijn, véél meer alleszins dan de scheet die er bij Q en Joe soms was. “Ik ga hem opvolgen” zei Marcel Vanthilt, nogal bronsgroen. Limburgers onder elkaar, tot het pensioen hen scheidt. 

“Mogen die Walen weer meer dan iemand anders?” vroeg Marc HolyShit zich plots af. Het was uitgelekt dat de Commissie Mediaklinkers het samenwerkingsakkoord met de Walen toch had goedgekeurd, alhoewel eveneens was uitgelekt dat die vaak dubbele dekking hadden. “Cinema goes on!” schreef Marc verder, hij had zo’n mediafixing als eens doorgehad. ‘Been there, done that’.   

Well said

“Kunnen Waalse storingen dan zomaar gelegaliseerd worden?” vroeg Kolder, die ook gehoord had dat de minister controles had aangekondigd in Vlaanderen. “Volgens het plan van Genève niet” zei Klodder, die echter wist dat de minister koos voor bevriezen. Een graf met koelkelder, zoals destijds voor de vrouw van Jean-Pierre van Rossum. Al werd dat achteraf door de Raad van State geweigerd. 

“Radio, live transmission” zong Svengaboy, een ander nummer van Joy Division. Hij veegde daarna zijn lederen broek aan de publieke bevraging, en richtte zich tot zijn copain, en schoonvader van zijn kabinet, omdat iedereen daar toch zo’n beetje getrouwd was met de woordvoerster met de E-van-hengel. “Goed gezegd. Bien dit. Well said” schreef hij op sociale media. Quid? 

Een ‘multimix’

Zwangere Guy was opgekomen voor meertaligheid in Brussel, bij verkiezingen moest men toch iets zinnigs zeggen? Vlamingen leerden hun Frans automatisch met het storingsplan van Svengaboy, het Nederlands in Brussel was iets anders. Gelukkig was er BRUZZ, een omroep die voor had mogen gaan op de Multimix plannen van Luc Van Braekel in 2003. ‘Radio Expat’. 

“Hast du uns vergessen?” vroegen de Duitstalige Belgen. Voor een Franstalige Belg woonden de Duitstaligen in Eupen of zo, en dat was Duitsland. Behalve hun budgetten, die stonden op Waalse rekeningen. “Wij willen taalquota” riepen radicale Italiaanse luisteraars in hun eigen land. Eigen muziek  eerst. Of laatst. Maar zeker niet vergeten. Verplicht, zoals in Frankrijk! 

Kwaliteitsscheten

Svengaboy sloeg even tilt, al was dat eerder in zijn partij. Hij kopieerde een bericht waarin voor het wonen in Brussel ‘properteit en securiteit’ werd gevraagd. “Dat zijn Brusselse woorden die bedoelen wat u denkt dat ze bedoelen” zei de minister. Zelfs Angèle, Brusselaar van 2018, verstond het niet. ‘‘k zaan garreveid, ‘k hem gefreineid, ‘k hem gederappeid en ‘k zaan op daan andere otto gevlauge’ 

Sergio Herman keek er allemaal naar alsof hij naar een geschilde patat aan ’t kijken was. Hij had net een Frites Atelier geopend in Brussel, met producten die hij daar bij de buren kocht. “Kunnen ze dat eens wat meer op de radio afroepen?” vroeg Sergio. ‘Misschien eens met Wim Oosterlinck bellen’ dacht Klodder, die had net toch nog een lans gebroken voor meer kwaliteitsscheten op de radio? 

Je comprends pas

“Ik heb alleszins mijn boek al in een derde taal laten vertalen” zei Svengaboy. Het was in het Engels, niet in de derde taal in het land, het Duits. “Kunt ge zo’n vertalingen in ’t vervolg ook laten doen voor uw decreten en besluiten?” vroeg Mark HolyShit. Hij dacht er al aan dat zoiets handig zou zijn als ze later desnoods verder zouden procederen in Straatsburg. Of in Genève zelf. 

De minister postte toen ook nog zijn favoriete jeugdboek, Koning van Katoren, een boek over zeven opdrachten om koning te worden van het fictieve land. “Uw opdrachten zijn zelf fictief” zei Marc weer, “hoe kunt ge dan koning worden?”. Het boek was zelfs bekroond in Oostenrijk, een taal die men echter in Brussel niet moest spreken, of verstaan. ‘Je comprends pas’.   

Dat kan een papegaai ook

Direct message

“Ich heb ooch ne boek eut” zei afscheidnemend parlementsvoorzitter Jan Un-Peumans. Een zachte anarchist, alleszins ook een humorist, met een Hollandse komma, want Jan was ooit in Maastricht geboren. Zijn boek kwam uit in de periode dat de radio-omroepen in die streek de hele dag carnavalsmuziek uitzonden. Over alle grenzen heen. Doei! 

“De oudste carnavalsstoet is trouwens niet in Limburg, of in de Vlaanders, maar in het Kempense Herenthout” meldde een kenner op Radio 1. “Ik denk dat de grootste alleszins in het parlement is” lachte Jan weer. “Allee, teksten voorlezen, dat kan een papegaai ook” zei hij. Svengaboy zuchtte even, zijn antwoorden werden zelfs al nagelezen door advocaten, hoe kan hij dan nog improviseren? 

‘Aai did it maai wee!’

In Wellen begon Radio VRW ondertussen de studio te verbouwen voor een stoet op de radio, en op Vette Dinsdag. Bijna Vettige Dinsdag, want de Prins was op het laatste ogenblik nog vervangen. Stadsradio Halle zette de carnavalsstream al online, daar trok de zotskap pas later rond. De Aalsterse Voil Janetten waren dan weer te gast op Radio 2. En op hun eigen Ajoin Music. Alaaf FM! 

“Wij gaan naar de scholen om leerlingen op de radio te leren spreken” zeiden de medewerkers van Mfm. Handig, dan moesten die leerlingen daarvoor tenminste niet meer brossen en op straat komen! “En wij zenden het hele weekend zoete interviews uit, op de expo in de Koekenstad” liet Lou Van Put van Radio Minerva weten. Chocolade met Hazelnoten. En Hazenoren. ‘Aai did it maai wee!’

Kwek Kwek

“Of een beetje nineties” riepen Radio 2 en Qmusic bijna tegelijk. Lijstjes bleven populair, zeker in tijden dat de krokusvluchten vertraging hadden wegens ‘zieke’ verkeersleiders. “Wij hebben een mystery guest” zei Qmusic. “Onze gast kennen ze van Radio Mi Amigo” repliceerde Michel Follet op Eclips TV. Hij kreeg Eddie Govert op bezoek: ‘Hello everybody, this is Ronald & Donald. Kwek Kwek’. 

Op dat ogenblik meldde DJ Terriër beweging in het Nederlandse Woensdrecht, op een veld naast een autosnelweg. Lijstduwer Svengaboy zou er samen met zijn politieke collega’s een spandoek duwen. Spijtig genoeg ging Els Ampe en niet Maggie De Block als tegengewicht hangen, een gewichtige vergissing. Gewoon dom. Leroy Troy had er al een lied over: Ghost Chickens In The Sky. 


Spotlight
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
Yesterdayland
TVV Sound
TVV Sound
Je zou ook interesse kunnen hebben in...
'Rocking all over the Radio'! Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van
Zon(de) in de radio! Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen
“Sea Sun and Summer”! Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen
'Everybody Scream!' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Doubt About
'Bye Bye Baby, de meesten zien mij graag!' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening
“We kwamen van nergens, gingen nergens naar toe” Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening
'An Old Fashioned Song' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen
'Graspoppers in Retroland' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Een

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
Peter van Dam’s ‘Radio voor Dombo’s’ – 3 (video)

Nostalgische column Hans Knot (60)

Dick is (nog steeds) radio-actief – 24 (video)

Natsie draait plaatje voor Ben (video)

Kicken op radio en zo – 37 (video)

Kolder en Klodder – 64 (video)

Sluiten