fbpx

RadioVisie

.
TVV Sound
.

Kolder en Klodder – 63 (video)

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen

Een goede leermeester

Het was een week vol contrasten. Wie niet met een koppige griep zat, kon genieten van vroege zonnestralen, bij hemels weer. Half oogst was nog nooit zo vroeg geweest! Al was die griep wel bijna zo koppig als het mediabeleid van de laatste drie decennia, en daalden er ’s nachts ook bevroren stralen af uit de hemel. Een weerbericht met een ecologische telfout van meer dan 16 graden!

Wat zou het? Er was weer een politieke enquête geweest in de grootsteden. Stijgers en dalers, bij 100 mensen, die het eerst hun telefoon opnamen. Of zoiets. ‘Waarom sta ik nooit bij de top?’ vroeg Svengaboy zich af. Hij was al publiek gaan biechten bij Gert Verhulst, en werd bij de Slimste Mens enkel geklopt door mensen van radio en TV. Dan was de mediaminister toch een goede leermeester? 

Geheime nota’s en vernietigende adviezen

Het achtervolgde hem ’s nachts. “Wat scheelt er weer?” had zijn vrouw gevraagd. “Niks, dromen zijn toch bedrog” had hij geantwoord. Het was een nieuwe nachtmerrie, daarin had de staatsveiligheid verwittigd voor geheime nota’s en vernietigende adviezen. “Zoudt gij eens niet naar de dokter gaan” vroeg zijn vrouw. “Die komt zelf toch ook niet?” had Svengaboy gezegd, en hij was gaan werken. 

‘Straks haal ik haar nog eens een boeketje rozen’ dacht hij onderweg. Bij Fleurs de Florence, of zo in Jette. Florence-vrouwen waren bezige mensen, de éne had een verplegende Nightingale, de andere een zingende, en deze een bloemenwinkel! Une fleuristerie! Florence en de Genoffels! Dat zou in Limburg de Kernoeffels zijn. Limburgers waren anders, daarom heten ze u welkom aan hun grens. 

Roses are blue

Het was ook weer de tijd van rode hartjes, maar een echte liberaal kon zich zo’n socialistische acties niet permitteren. Zelfs geen ‘overgelopen’ liberaal, neen het moesten altijd blauwe bloemen zijn. Roses are blue, my love. Zijn vrouw verdiende dat, vier jaar geleden had ze nog een zomervakantie én een etentje bij de chinees afgezegd, zodat hij vijf minuten later minister kon zijn. 

“Spiegeltje spiegeltje aan de wand, wie is de meest begeerde BV van het land?” vroegen ze toen op Radio2. Dat Niels Destadsbader zou winnen was normaal, die nam overal alle prijzen tegelijk mee! Bij de vrouwen werd het Cath Luyten, dat was zo onverwacht dat haar nieuwe vriend meteen een schrik pakte. Zou ze hem na 15 jaar ook een rode kaart geven? Of misschien al eerder? 

Let the Music play

Bij Nostalgie kwam Bart Peeters de bedgeheimen met zijn Anneke delen bij Herbert Bruynseels. Een Ménage a Trois, en dan nog enkel in de radiokeuken. Ze hadden er nochtans een ‘open bed’ kunnen van maken, in de studio daartegenover gaf Goedele elke avond haar beste NRJ met de luisteraars. Ze mochten een Hete Top 3 aanvragen, en Goedele antwoordde op seksvragen. Letterlijk, of figuurlijk? 

“Daar moet toch Barry White bij staan”, had een Flair-lezer geschreven. “Welke?” vroeg Goedele. “Zowat alles wat hij ooit heeft uitgebracht” antwoordde de luisteraar. “Die hebben we niet” had Goedele geantwoord, en hem gevraagd of Barry White wel in ‘t Nederlands kon zingen. “Als gij met die zijn Music eens Let it Play zou doen dan jodelde die alle talen” lachte de luisteraar.  

Penspony’s

Ondertussen had Radio Minerva de mobiele studio in een woonzorgcentrum opgesteld. “Moet ik-ik hiej spreèke?” vroeg een senior. Jawel, dààr. “Ik zou nog es gère zoewe zot doen gelèk vruuger” zei de man. “En hoe zot was dat?” vroegen Lou en Wilfried van Radio Minerva. “Striejep onder heure riejep” lachte de man en hij knikte naar een vrouw en zei ‘straks bij aa of bij maa?”. Viagra forever. 

In Sint-Truiden werd Eddy van Brabant zenuwachtig. Hij deed bij stadsradio Trudo FM een Valentijns-special. Een marathon, maar dat was geen probleem, dat was hij gewoon op zijn werk. Mochten de verhalen van de luisteraars echter in ’t plat dialect, zoals in de filmpjes van Kristof Duchateau, of niet?  Trudo FM wilde op de radio niet zoveel laten vloeken als ‘Penspony’ Kristof.  Niet dus. 

Bouwen in de gazet

“Gij zijt toch niet van de belastingen?” vroegen Sigrid en Bruno op een werf in Nederhasselt. Zo neder was dat niet bij Hasselt, eerder anderhalf uur verder, en tussen Ninove en Roeselare. Sigrid en manlief Bruno waren voor hun Valentijn een huis voor iemand anders aan ’t zetten. Als aannemer en metser-diener waren ze volledig in orde, maar de kleine zelfstandige werd al genoeg lastig gevallen. 

“Wij zijn van de radio!” zeiden de bezoekers. “Mooyzo!” antwoordde de verliefde bouwers, alsof ze al wisten wie hen bezocht. “Wij kunnen u altijd een nieuwe studio bouwen, zo ene met veel zitruimte voor medewerkers en bezoekers” zeiden ze nog. “Zo groot moet dat tegenwoordig niet meer zijn” antwoordden die van Mooyzo, en gaven hen een prijs die meteen – iets groter – in de gazet kwam. 

Radio vastentijd

“The eating stelt the pudding duidelijk op the proof” schreef daarop iemand in zijn opinie. Was het Valentijnetentje niet bevallen? “Op het hoofdgerecht van Q en Joe in Nostalgie zou eindelijk een lekker dessert volgen” schreeuwde de opiniemaker, “maar zelfs in de McDonalds geven ze meer!” vervolgde hij nog. Geld terug dan maar, en we zwijgen erover? Het lag anders. 

Volgens de schrijver had NRJ de start gemist. “Oud nieuws!” riepen een aantal ex-medewerkers onmiddellijk. De eerste CIM-cijfers  hadden de concurrentie niet naar huis gespeeld, van een comeback was dus helemaal geen sprake.  De vier netwerken samen bleven zelfs op hun honger zitten. Was lokale radio nog verder in vastentijd gezet? Een verplichte hongerstaking?   

Kaartjesverkopers

“Hier loopt alles prima” liet Michèle Cuvelier weten. De ‘dochter van Sven Gatz’ liet geregeld haar DNA eens testen op Studio Brussel, zeker nu ze het daar in de ochtend mocht doen. Ze liet weten dat er de eerste dagen geen rampen waren gebeurd, Dag Allemaal mocht dus gerust schrijven dat haar ochtendurine nog in orde was, zelfs na het schudden. 

“Valentijn is uitgevonden door kaartjesverkopers in de 19e eeuw” zei iemand van FARO, en prikte daarmee al één ballon kapot. “Maar het summum is de Antwerpse Moederdag” zei de man van het steunpunt. Hij ‘erfde’ daarmee niet veel populariteit. “Trek de broek van ons MoeMoe over zijne kop” riepen de Strangers. Na Bobbejaan Schoepen was er enkel Eerbied voor Grijze Haren. 

Remote-Controle-Radio

“Ik heb bijna geen taille meer en ik heb gene nek” zei Leen Demaré bij Frieda Van Wijck. Vooral met dat laatste was niet iedereen het eens. “Iemand heeft die gepikt!” jammerde Leen. “Troost u” begon Frieda. Ze wou eigenlijk zeggen dat ze echt nog wel een nek had, maar liet dat uit Pax Media. “Ik heb zelfs een zweetsnor als ik interviews doe” zei ze toen. Vrouwen onder elkaar. Fifty Fifty. Op Radio 1.  

“Geen erkenning, wel een radio” deelde de nieuwswebsite Apache toen mee. De wereld was al een tijd veranderd. Mensen luisterden niet veel meer naar interviews op de radio, op vele omroepen mocht men zelfs bijna niets meer zeggen, behalve als het vooraf goedgekeurd was. Dit nieuwe fenomeen werd wel eens Remote-Controle-Radio genoemd, vooral stemmen werden zo gestart. 

Short People en geen vergoeding

“Voor Svengaboy-ke was de stem van David Bowie niet te ver” zei zijn vriend Michel bij Christel Van Dijck in een Radio 1-programma op Radio 2. “Tickets voor optredens van de Starman waren in zijn jeugd al een schaars goed”, vervolgde Michel, “daarom trok hij iedereen in de klas zo snel mogelijk mee!” Volgens zijn zus mocht het ook Randy Newman zijn. Eens gekken. Op Short People zeker?!  

“Uw uittredingsvergoeding was iets verder” zei Christel nog. “Ik was mij toen juist zo goed aan ‘t amuseren in brasserie Le Central in Jette” zei de minister, “en die vergoeding was toch voor oudere collega’s”. Er werd gezegd dat Svengaboy in die tijd wel eens playbackte als Prefab Sprout, The King of Rock and Roll. ‘Meer moet dat toch niet zijn?’ riep hij dan altijd. Dus ook geen 300.000 euro. 

Ik kijk niet en ik zeg niets

“Ik ga ook niet keizer-koster spelen voor journalisten in lokale onderzoeksjournalistiek” zei de minister in de Podcast van Radio Apache. Koning was al goed, Keizer moest het niet worden, en de koster van de Koepel in Koekelberg had hij in zijn jeugd al genoeg achter zich aan gehad. Svengaboy zei nog dat hij de BTW voor onlinenieuws naar een lagere 6% wou krijgen. Nu de radio’s nog? 

“Seg” zei Linde Merckpoel, “ik heb ook een vlog hoor!”. Zij had een zoektocht naar een hut georganiseerd op StuBru, maar niemand had die gezien! En dus ook niet de Poolse landloper die daar woonde, vlak bij de autosnelweg, en maar iets verder van de studio’s van de VRT. Sans-papiers. Bram Vermeulen. ‘Als ik niet kijk heb ik het niet gezien’. Politiek, ik kijk niet en ik zeg niets. 

Trofee Lege Radio

In het parlement was op dat ogenblik een hoorzitting over audiovisuele content. Iedereen was er, behalve de minister. “Die hoort toch niet” grapte iemand. “En zien is niet beter” riep een ander. De minister was met de Wereld Radio-dag bezig. “Radio is essentieel om mensen in oorlog te bereiken” zei de secretaris-generaal van Unesco. Waren er dan zoveel Walen in oorlog op Vlaams grondgebied? 

“Radio bereikt 85% van de bevolking en 82% van de jeugd” stelde een EBU-rapport. De minister wist dat ongeveer evenveel mensen al van DAB+ hadden gehoord. “Toch zijn er nooit ergens meer radio’s geweest zonder frequentieplan” zei de EBU, en overhandigde daarom de Trofee van Lege Radio 2019 aan Svengaboy. In zijn dankwoord had de minister het plots over ‘… onze gedachten gaan naar…’.  

In Memoriam

“Als dat zo zit, ga ik met pensioen” zei Luc Janssen. De meeste mensen doen dat op pensioenleeftijd. Luc had ook niet het VTM-gehalte om in zijn ‘verdiende rust’ over te stappen naar de concurrentie, zoals Ghysen destijds de VRT ‘ge-Jos’t had. “We zullen meteen maar een In Memoriam organiseren” liet Radio 1 weten. Als Guy Mortier dat voor een reclame mocht, waarom Luc dan niet op Radio 1? 

“Er komt een tweede raadpleging voor het frequentieplan” blokletterde de online-radiokrant, nog aan een BTW-tarief van 21%. Bij Radio 1 stopte ‘Retro’ van Luc Janssen, de Raad van State stopte ook de ‘retro’ van het herstelplan. De minister had echter geen tijd voor een nieuw decreet, daardoor kreeg het herstelplan kreeg zelf een herstelling, en binnenkort waarschijnlijk ook een In Memoriam. 

Herstelde herstelplan

“Is het niet eerder Game Over” vroeg iemand aan de minister. In de Xpo in Kortrijk was de eerste Gamingbeurs gestart, en Svengaboy liet ook weten dat hij volop cricket aan ’t spelen was met de ICC. Niet het International Criminal Court, maar de International Cricket Council. “Cricket is trouwens een sport die in Vlaanderen ontstaan is” zei de minister nog. 

‘Politieke pingpong ook’ dacht Klodder luidop, en gaf daarmee aan dat de korte vakantie van de twee stafleden op de dienst Mediacontrole voorbij was. “Gaan ze dat herstelde herstelplan nog eens indienen?” zuchtte ook Kolder. “Het is al ingediend” antwoordde Klodder, die meende dat reacties zich wel konden beperken tot ‘De Raad van State heeft gezegd dat…’  Ik kijk niet en ik zie niets. 

Meertalige hoofdstad

De minister was zijn boek aan ’t voorlezen op de Foire du Livre, de Franstalige Boekenbeurs. Het boek was ondertussen ook vertaald in het Frans, het eerste exemplaar was voor de koningin, die daar toevallig rondliep. “Un flirt flamand” zei de minister. Vlaamse schrijver probeerde een koningin te overtuigen in het Frans. “Lopen, ik liep” zei Svengaboy. “Kopen, ik kiep” antwoordde de koningin. 

“Ik kocht” reageerde de minister.  “Zoals ‘vloeken, ik vlocht’?” vroeg de koningin. Svengaboy vloekte bijna zelf. “Ik maak van Brussel de meest meertalige hoofdstad” zei hij toen, en lanceerde daarmee zijn Brusselse campagne ook in de kranten. Vijf jaar geleden telde de VUB al dat er 104 talen werden gesproken in Brussel, maar dat stond niet in hun rapport over Bruzz. Daarom! 

Een man en zijn gitaar

“Ik geef een 10 voor inzet” zei de minister na Hanne danst, in de Brugse Romeo & Julia. “Doet ge ook niet mee?” vroeg Hanne toen Svengaboy haar ging feliciteren. “Inderdaad, ik doe ook niet mee” antwoordde hij. Verder dan een geforceerde floss-dans in de Slimste Mens moest dat voor hem niet gaan, of het risico op een nieuwe kopstoot à la Zidane nam weer toe. 

“Ik moet ook dringend beginnen met een tournee langs de Brusselse jeugdhuizen” zei Svengaboy nog, en gaf Hanne nog un bisou, waarvoor hij ‘wreed’ op zijn tippen moest gaan staan. Even later ging ook Willy Willy van The Scabs, maar dan definitief. ‘Een man en zijn gitaar’ dacht de minister en zag ze nog allemaal samen staan in den AB, op een scheet van bij hem thuis. ‘Hey Hey, Ma Ma’. 

Coördinatie en coöperatie 

“Dat is toch een lied van Neil Young?” vroeg Kolder. “Jawel” antwoordde Klodder en dat Helpless een ander was van de Canadese ster. “Dat laatste lied heeft hij binnenkort misschien nodig” zei Kolder. Zij had iets opgevangen van internationaal niet-gecoördineerde VRT-frequenties, en dat sommige openbare zenders te hoog stonden. De verrijzenis van ‘het akkoord van Paul Vandenbussche’? 

Er kwam nog een persbericht binnen van de Brugse omroep die de V wilde BROeien. Zij zochten driehonderd luisteraars die 30 euro sponsorden voor hun DAB+. Net op dat moment zei Bill Gates dat miljardairs meer belastingen zouden moeten betalen. In tegenstellingen zitten vaak ook oplossingen. ‘Act Naturally’ zong Beatle Ringo Starr. Het was zelfs een dubbelganger. Helemaal mee met de tijd!


Spotlight
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
Yesterdayland
TVV Sound
TVV Sound
Je zou ook interesse kunnen hebben in...
'Bye Bye Baby, de meesten zien mij graag!' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening
“We kwamen van nergens, gingen nergens naar toe” Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening
'An Old Fashioned Song' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen
'Graspoppers in Retroland' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Een
'De Dichter in de blauwe bessen' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo
“Ik vlucht niet, ik vlieg” Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van
'Going back to when I was young' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van
'Sneeuw in mei' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen De

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
Peter van Dam’s ‘Radio voor Dombo’s’ – 1 (video)

JLB gaat een laatste keer naar zee (37)

Nostalgische column Hans Knot (58)

Dick is (nog steeds) radio actief – 22 (video)

Plaatje maar weer – 47

Kicken op radio en zo (35)

Sluiten