Kolder en Klodder – 51 (video) 'Real wild child'

Leestijd: 10 minuten

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen

De Verrijzenis 

“Wanneer is dat eigenlijk, dat de minister meedoet aan de Slimste Mens?” vroeg Kolder. “Alle dagen zeker?” zuchtte Klodder, en hij dacht aan de kleine lettertjes die Svengaboy altijd meegaf in zijn ondertitels over radiodossiers. Volgens hem waren immers 95% van de erkende omroepen ook nog eens tevreden. Die 5% anderen was waarschijnlijk de oppositie, de counterdossiers.

“Begroting en beleidsbrief” las Kolder voor. De agenda van de commissie Mediaklinkers, die week. “Is die vergadering in de intensieve kamer van het Vlaams Parlement?” vroeg Klodder. Er werd immers gezegd dat de Vlaamse radiowereld op zijn gatz lag, de minister ontkende dat. “We zijn bezig met de Verrijzenis” had hij gezegd. Reanimeren, zolang de ziekenkas van de Raad van State dat toeliet. 


Lees verder onder de advertentie


De donkerste periode

“Is het dan niet beter dat ze even wachten met die beleidsbrief?” vroeg Klodder. Hij besefte echter ook dat parlementariërs toch iets moesten gedaan hebben, voor ze ontslag konden nemen met een dikke premie. ‘Ik ben benieuwd of ze nu ook 300.000 euro zullen afzweren’ had Svengaboy gezegd. Ze hadden hem liggen gehad in 2011, hij was er nog altijd van ‘in zijn kas gefret’.  


RadioVisie

‘Het Vlaamse Parlement heeft de juiste lessen getrokken uit mijn beslissing’ zei hij toen exclusief bij BRUZZ, de enige Brusselse zender die geen fakenieuws bracht, omdat er gewoon geen andere was! Het was de donkerste periode in zijn leven geweest, hij moest weer meer dan twee jaar opnieuw minister geweest zijn om dat geld terug te krijgen. Hij werkte nu dus al een hele tijd gratis! 

Politiek is wiskunde

Ze hadden ook niets geleerd vond hij: zeven jaar later, en nog altijd dezelfde discussies! Svengaboy was ondertussen wel zijn eigen pinten al gaan tappen bij de Bierbrouwers, welke politieker deed hem dat na? Niemand, zelfs niet in de kantine van het Parlement! ‘Het is een privilege om van omgeving te kunnen veranderen’ zei hij toen, hij miste de State of the Union van Kris Peeters absoluut niet! 

Nu moest hij voor de zoveelste keer zijn vernieuwing gaan verduidelijken, en weer strikvragen van sommige commissieleden gaan beantwoorden. Gelukkig had hij ondertussen veel geleerd van zijn personal coach, Zwangere Guy. Le Mec Enceinte! ‘Politiek is wiskunde’ had die hem geleerd. ‘Ge moet altijd rekenen. Zolang ge een meerderheid hebt, hebt ge altijd gelijk!’ had Guy gezegd. 

Mieux is meer!

Hij kon het weten. Vroeger telde hij het aantal interviews dat hij zelf voor de krant of de radio deed, ondertussen telde hij hoeveel keer ze hem al waren komen interviewen. ‘Ge moet nooit naar iemand opkijken’ had Guy nog gezegd, ‘ge moet die plaats zelf innemen!’ Svengaboy had wel ambities, zoals Studentenzaken en Toerisme in het Brusselse Gewest, dat was toch typisch iets voor hem?    



“Le mieux est l’ennemi du bien” klonk het toen plots, via de lijn DAB+, en rechtstreeks vanuit de commissie. ‘Het betere is de vijand van het goede’. In ’t Frans natuurlijk, Svengaboy mocht zijn ambities toch laten blijken? Bovendien deed zo’n uitspraak toch weer nadenken over Montesquieu, Thomas van Acquino, of zelfs Voltaire?  

Mieux is niét meer!

“Et le malheur est son copain” grapte Klodder daarop. Op dat ogenblik lag nog altijd 100% van het frequentieplan plat, en vroegen velen zich af wie volgens de Raad van State ‘le mieux’ en ‘le bien’ was. Het volledige citaat zou ook ‘Le mieux est le mortel ennemi du bien’ zijn. ‘De dodelijke vijand’. Zoiets liet men op dat ogenblik beter weg, men moest de leeuw niet letterlijk in zijn hol kijken! 

“Het mooiste meisje kan niet meer geven dan wat ze heeft” zei Svengaboy toen. Katia Segers had net gevraagd of lokale radio’s eindelijk mochten meesturen in DAB+. Liep La Katia dan ‘een blauwtje’ op? “Voor een man geldt dat blijkbaar nu ook” zei Svengaboy, “dat moet ik nu vaststellen”. De mooiste man? Hij zwakte het zelf even af. Even, anders had zijn zin geen betekenis meer! 

De truffels!

“Mocht ik u niet kennen, dan zou ik op u stemmen!” stond er plots in het Nieuwsblad. Het was David Steegen, de jeugdvriend van de minister. Ze hadden samen de scouts overhoop gezet, de koepel van de Basiliek beklommen, meisjes geambeteerd op Jette Plage, en alle soorten bier geproefd in de Fuse in de Blaesstraat. En op handen en voeten weer naar huis gekropen, maar ’t was gelukkig niet ver! 

“Tegen dat we thuis kwamen was de bakkerij van ons Ma al open” legde Svengaboy uit, “ik ging dan altijd zeggen dat ik ‘vroeg thuis was’ en pikte de truffels uit de etalage!” lachte hij. Die truffels waren geen Brusselse specialiteit geworden, de minister had dit jaar wel een studiebeurs voorzien voor zo’n ambacht. Hij had al een naam voor een praline: T-svenneke. Of leek dat teveel op  Tsjevenneke? 

Brusselse Blues Brothers

“Hij wou in de politiek gaan, maar ik was als kleine Ket al zot van RSCA Anderlecht” zei David Steegen nog. Svengaboy had het hem nooit vergeven, voor de minister was RWDM zelfs le mieux du bien! David was wel weer in zijn achting geSteegen toen hij hem bij zijn personal coach als woordvoerder had binnengekregen. Kwam er een blauwe golf van de Brusselse Blues Brothers in de hoofdstad? 

Het liep anders. Belgacom legde de bal in de voetbalwereld, David Steegen liep daar toevallig rond en mocht de aftrap geven. Die kwam toevallig op de persdienst van Anderlecht terecht, een job in de voetbalwereld biedt ook meer zekerheid op een ontslagpremie! Net als Svengaboy schreef hij er een boek over, vermits hij ook in de filmwereld zit wordt van beiden nog iets in de cinemazalen verwacht. 

Band met het museum

“Er is beweging op de flanken in Brugge” meldde DJ Terrier vanuit radiovelden, die allemaal aan gelijkgezinden toebehoorden. Het waren stemmen uit het hiernamaals, die daarvoor enkel nog op de verhalenbank van de Erfgoedcel, en het Stadsarchief van Brugge, te beluisteren waren. De V-omroep had die overleden stemmen verkocht. En vergeten de familie in te lichten. Achter de Dolletoren. 

“Er sterft ook een beetje democratie’ zei een andere stem. Het kwam eveneens uit het hiernamaals, dit keer dat van de overleden omroepen. De museumband met de opname van de laatste uitzending van Radio Veronica op zee bleek niet de originele band te zijn. “Dat spijt me” zei de stem van Rob Out. Hij bedoelde ‘voor Nederland’, al jankte de democratie in Vlaanderen toen evenveel mee.   

Forever Young

De Nederlandse radio-democratie was daarna nog gul geweest voor Rob Out, die kerstdag in 2003 was er teveel aan. De radiorebel verdween naar de eeuwige radiovelden, zijn weduwe volgde hem in 2010, zijn dochter in 2012. Rob zou nu 78 jaar oud zijn, zijn overleden stem was daarmee een jaar jonger dan die van presentator Ghislain Carpels, die in Brugge plots uit het hiernamaals kwam.  

“Ik ben even oud” riep Bob-Le-Roi in England. De vroegere medewerker van Radio Caroline ging nog eens aan de slag, dit keer bij de Engelstalige Radio Mi Amigo Internationaal. Forever Young! Op die gezegende radioleeftijd bracht men beter zelf nog de stem in de ether, al was dat niet iedereen gegeven. Er was dan tenminste geen discussie over erfrechten. Of Erfgoedcel. 

Koelkast en diepvriezer

“Er is plots een invasie van AM-zenders in Nederland!” riep DJ Terrier vanuit de Oranjevelden, die de laatste tijd ook weer voetbal kleurden. Sedert de wonderbaarlijke vermenigvuldiging van DAB+, door de profeet Svengaboy, mocht iedereen van een invasie spreken als 3% tot 7%, én zelfs tot 21% kon worden geëxtrapoleerd. Om nog van de 70% kennissen te zwijgen! Hocus-Pocus-Ipsos! 

Svengaboy zuchtte toen hij het woord AM-zenders las. Die ouderwetse techniek? Achterhaald door DAB+, waarmee mensen veel gemakkelijker hun zender konden vinden? Hij had dat dossier in de koelkast gestoken, bij de classified Nato-frequenties. De koelkast was door de jaren een diepvriezer geworden, de Raad van State had die nu even open gezet. Even, tot die weer hersteld zou zijn.  

Wi-Go-Niet!

“De vergadering in de commissie is afgelopen” meldde DJ Terriër vanuit de parlementaire velden. De leden waren vertrokken met een ‘Tot morgen!’, tenminste toch die wat hadden ingeschreven voor een werkbezoek aan Telenet. Blijkbaar waren er dat niet veel, de volgende dag meldde de website van de commissie dat het werkbezoek was afgelast. Black Telenet: van Wi-Go naar Wi-Go-Niet. 

“Er is geen weg terug, vanavond beginnen we eraan” schreef Svengaboy toen op sociale media, en leesbaar via alle providers. Hugo Borst had in Nederland wel de Lof Der Zotheid gewonnen, in De Slimste Mens was hij niet voorbij de eerste Miss Belgian Beauty geraakt. Rani De Coninck verdedigde de kleuren van Joe, ze moest wel terug zijn voor begin januari, om mee shortskiën te gaan! 

U heeft goed gekozen

Voor Hugo was het al na één dag voorbij, Svengaboy mocht zijn plaats innemen. Op 9 afleveringen van de finale zou de minister het wereldrecord niet meer verbeteren, als hij een paar keer handig kon blijven zitten dan haalde hij nog wel één van de onderste finaleplaatsen. Viktor Verhulst was voorlopig de laatste finalist, met drie deelnames. ‘Wir schaffen dass’ dacht Svengaboy.

“Moet ik minister zeggen, of…” Svengaboy onderbrak hem. “Zeg maar Jet-Ket” zei hij. “U heeft goed gekozen” zong jurylid Stefaan Degand, alsof er solden geweest waren in de plaatselijke Vandenborre, in plaats van in de lokale verkiezingen. Wouter Vandenhaute dacht er het zijne over, hij had ooit Anderlecht willen kopen, maar dat was niet in de solden. En nu een RWDM-supporter naast hem? 

60 seconden gratis

“Het is teijd, mannekes” zei Eric Van Looy en hij wilde de eerste vraag afvuren. “Krijgde gij elke week echt 250 uitnodigingen?” vroeg Stefaan Degand nog snel. “Dat klopt”, zei de minister. “Op een profiel op Tinder zeker, stoefer!” zei Barbara Sarafia. “Nee nee” reageerde Svengaboy weer, “daar is de helft van de wielerclub De Blèiters bij, de dagschotels in Brasserie Le Central, en die van mijn vrouw”. 

‘Die van de Raad van State telt ge niet mee zeker?’ dacht Klodder luidop, terwijl hij thuis zat te kijken, en te rekenen dat het er ondertussen al 300 konden zijn dan. “Ik ga 60 seconden uitdelen” zei Erik. “Daar moeten we toch niet voor betalen, zoals in het nieuws op de VRT?” vroeg Svengaboy. Deze seconden waren gratis, even gratuit als de erkenningen in sommige vurige steden. 

Pukkel-apotheker

Voor zijn straf kreeg de minister de volgende dag wel een nieuwslezer van de VRT tegen. Annelies van ’t Sas van Eén, in Antwerpen. De professionele vakjury was al gewisseld, de grote beauty-contest beperkte zich tot Edith Piaf, Dumbo, en de apotheek aan de Pukkelpopweide in Hasselt. “Drinkt gij wel eens bier?” vroeg Erik aan de minister. “Genoeg” antwoordde hij, en won meteen de aflevering.   

Rani verspeelde uiteindelijk nog gratis seconden in haar knock-out finale tegen Annelies, en zo kon de minister nog meer dromen van een finaleplaats. Na het weekend zou hij ook tegen Pieter De Crem moeten uitkomen, maar die zou toch al zijn uittredingsvergoeding opnemen? Dan moest hij toch De Slimste mens niet meer winnen, of moest die weer alles zelf hebben? 

JoeDAB+

“Yves De Wolf is op weg naar de Medialaan” meldde DJ Terriër vanuit de Vilvoordse radiovelden. Hij hing de microfoon bij Nostalgie aan de draad, tussen de vele verbodspapiertjes, met alles wat men niet mocht zeggen op de radio. Yves werd coach bij Qmusic en Joe, en mocht voortaan ook de radioskills van Sven Ornelis verbeteren. 

Het werd ook hoe langer hoe meer duidelijk dat de radiowereld een onderonsje wilde spelen. Soms werd er wel eens een speler uitgewisseld, maar samen pakten ze nog altijd de poen alleen. Zeker digitaal! De streams van Qmusic en Joe zouden in de toekomst starten met een reclame, en Joe had ‘fm’ al uit de naam gekieperd. Het klonk wat lullig op DAB+, ‘dit is JoeFM’. 

Concentratie

Ondertussen maakte TuneIn bekend dat er voorlopig geen nieuwe omroepen meer konden ‘in-tunen’, zij hadden waarschijnlijk ook al de geur van de digitale dollar gemerkt. Gratis streams, terwijl die streams begonnen met een reclamefilmpje, waar zij niets aan verdienden?  De televisiezenders deden het trouwens ook, en daar bleef het herbekijken zelfs alle vijf minuten hangen! 

“Volgende week wordt het rapport gepubliceerd” liet de VRM weten, en dat de gratis exemplaren eraan kwamen. Mediaconcentratie. In de radiowereld vroegen velen zich af of er nog gezocht werd naar de hoeveelheid in de media, dan wel naar de mentale kracht (bij de uitoefening van radio en tv). Decreten en Erkenningen leken steeds meer op twee verschillende boeken, thrillers zelfs. 

Generatie Z

“Bij ons wordt het spannend” zei MNM, en zij beloofden een goede blowjob, voor al wie naar Seksuolotte luisterde. De slogan van MNM zou ook nog wel wijzigen, ‘Klaar terwijl u luistert’ misschien? Naar het voorbeeld van Carex en Midas, die waren toch ook met uitlaten bezig? Iemand moest immers toch ooit eens het verschil uitleggen tussen Hollands en Vlaams ‘poepen’!

Radio werd steeds meer sociale media, en zelfs meer dan dat. De babyboomers hadden de nieuwe radiopioniers geleverd, die generatie X had het monopolie doorbroken. De generatie Y had de nieuwe talkradio uitgevonden, niet met gasten, maar met de luisteraars zelf. Nu was er de generatie Z, jongeren die gewoon àlles via alles wilden kunnen doen.

Poepsimpel!

‘Dat moet raar worden’ dacht Kolder, zo radio waar plots iemand zou vragen: “Wat moet ik doen als mijn condoom blijft vasthangen?” En dan een andere: “Poept gij nog met een condoom?”. En een derde: “Wij gebruiken daar toiletpapier voor”. Die laatste was dan een Nederlander, die poepten enkel op het toilet, en liefst alleen. Poepsimpele radio!

“Het wordt tijd dat ze iets doen aan die Tietloze 100” liet de vzw Rosa weten. VTM-journalisten wonnen BO-venste Genderprijzen, emancipatie nam toe. Behalve in de Tijdloze van StuBru. Een mannenzaak, de vzw stelde voor om de omroep te veranderen in Studio Nationale Bank. De tijd van kabbelende muziek, man/vrouw/groep/instrumentaal, was voorbij, de computer had overgenomen.

Jommeke in Azië

“Hier kunnen ze hun ballen nog in de boom hangen”, zei PROS, doelend op hun kerstactie dit jaar. Op de ballen moest wel een kerstwens staan, en wie verkleed naar de slotdag kwam kreeg gratis Glühwein. Om de vzw Rosa te snel af te zijn hadden ze voor die slotdag ook al een optreden geboekt: van Fred Tet & The Swinging Tepelboys!

“Ik ben een tetteke weg” meldde Svengaboy toen. Hij vertrok op handelsmissie naar China en Japan, en liet de opgenomen afleveringen van De Slimste Mens achter als een voicetrack. Waarschijnlijk ging de minister zelf controleren of de GSM’s uit die Aziatische landen echt spioneerden. Anderen beweerden dat hij daar enkel figurant moest zijn bij de voorstelling van het Chinese Jommeke!

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Kolder en Klodder – 50 (video) 'Sharp dressed woman' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Meestal mannen op de radio  “What’s wrong with the world, momma, people are living like...
Kolder en Klodder – 49 (video) 'Revolutie' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen De klokken van Peter Kolder kwam zingend binnen op de afdeling Mediacontrole. “Wie maakt dat...
Kolder en Klodder – 48 (video) Come 2 getter Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Culturele retraite “Het is wel!” riep Katia. “Het is niet!” riep Karin terug. “Maar allee, i...
Kolder en Klodder – 47 (video) 'De val van de hamer' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Metoo van de metro De week begon druk op de afdeling Mediacontrole. Svengaboy had in het wee...
Kolder en Klodder – 46 (video) 'Go jogging go!' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Incomesharing “Hebt ge al iets gehoord van de minister?” vroeg diensthoofd Kolder toen ze bi...
Kolder en Klodder – 45 (video) 'Paper Plane' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Een inval Die ochtend op de Dienst Mediacontrole. “En pak zeker alle floppy discs mee!” riep...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
Spotlight
TVV Sound

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
De Playa Papers – 21 (RadioVisie 1)
Het vinylmoment van Manneke Pop – 45 (video)
Nostalgische column Hans Knot – 48 (audio)
Dick is (nog steeds ) radio actief – 10 (audio)
Plaatje maar weer – 37 (video’s)
Kicken op radio en zo – 23 (video)
Sluiten