fbpx

RadioVisie

.
TVV Sound
.

Kolder en Klodder – 49 (video)

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen

De klokken van Peter

Kolder kwam zingend binnen op de afdeling Mediacontrole. “Wie maakt dat ik niets meer lust, wie verstoort mijn laatste rust? Ja dat is Peter!” zong ze. Neerlands Hoop kon het niet beter, en Van Dam wist het Peter. “Hij komt! Hij komt! Ja dat is Peter!” zong ze verder. “Het is Sinterklaas, niet Sint Pieter” probeerde Klodder. “Het is Hoogland, en niet bij TOPradio, maar bij Joe” antwoordde Kolder.

De toon was gezet. “De klokken hebben gesproken” zei een diepe stem. De herinnering kwam terug. “Soms Hofnar, soms geweten” zei een andere diepe stem. De Koning van de Talkradio. Het Land van Hoogland. All the Way bij Joe. “Joe?” herhaalde Klodder, “heeft die zich echt niet van deur vergist?” Hij kende die deur toch, vlak naast het loftkantoor van Bert Geenen, toen?

How Much Is The Moon?

Kolder keek hem aan alsof hij een minister was, die zich van Europese richtlijn had vergist. En ook nog eens door de Raad van State was teruggefloten. “Joe gaat in de nineties, en Peter gaat mee” legde Kolder uit. Zij was een fan van het eerste tot het laatste uur geweest, al een die-hard toen het lied How Much Is The Fish nog moest worden uitgevonden.

“Ik wist niet dat die Hoogland al zo oud was” reageerde Klodder. Als hij snel rekende dan was Peter als Franky De Bauw geboren in het jaar dat Kennedy beloofde tegen het eind van dat decennium een mens op de Maan te zien rondlopen. Er waren er dan ook een pak die Peter later naar de Maan hadden gewenst, uiteindelijk gebeurde dat ook figuurlijk, in 2000.

Screaming it out, girl

Hij was een paar jaren later nog gehuwd, Joyce & The Voice duurde echter niet lang. De Troch bleek geen goede evenementenpartner te zijn. ‘Dan kan Siska Schoeters zich toch beter verkopen’ dacht Klodder. Siska was er in geslaagd om uit Studio Brussel te breken, rechtdoor naar Radio 2. “De grootste fammil-liej” zong Klodder. In zijn fammil-liej ook, volgens de CIM RAM toch.

De fans bij StuBru waren er het hart van in. “Maar weet je liefje, het was een beetje koud in mijn hart” zongen ze thuis. Waarom verkaste hun goudhaantje in godsnaam naar de streekradio van hun grootouders? “The best is yet to come” probeerde Joost Zweegers nog aan de deur bij Siska thuis. Screaming it out, girl. Bij de Madammen. Zware onderwerpen, maar nog altijd geen zwaar beroep.

Studentikoze steun

Siska was al eens gaan zien op haar nieuw werk. “Go West” had daar iemand gezongen toen hij haar tegenkwam. “Together, we will go our way”. Peter de Groot deed er zijn 35-jaar oude Studio West nog eens over. Siska kreeg weer hoop. Zij was geboren toen het eerste radiodecreet het monopolie van de BRT zou doorbreken. Ze was voorbestemd om de grootste fammil-liej te helpen in die strijd.

Plots klonk er applaus voor Valerie Wynants bij NRJ. De Hogeschool PXL had een hoge pet op voor haar oud-studente Journalistiek. NRJ zelf kon zo’n generalistische bewondering van jongeren wel gebruiken, op een redactie, die ter discussie stond in een dossier bij de VRM. Zij waren niet de enigen die studentikoze steun kregen, of al gehad hadden.

Een applausronde

“De minister heeft in het begin van het jaar nog een studie besteld bij de VUB” meldde DJ Terriër vanuit het universitaire veld. Svengaboy had een warm hart voor de Brusselse scholen, vooral als iemand een klacht indiende tegen BRUZZ, bij de Raad van State. Pas dan moesten beslissingen van de Vlaamse regering gemotiveerd zijn, eerder niet.

“Zeg maar wat het moet kosten” had hij tegen de SMIT van de universiteit gezegd. SMIT was Studies in Media, Innovation en Technology. Daar wisten ze ondertussen ook dat zo’n applausrondje voor een voetbalster als Neymar snel 300.000 euro kost, per maand. Dan mocht het voor de toewijzing van BRUZZ door de Vlaamse regering toch ook een tiende van dat bedrag kosten? BTW inbegrepen?

Iedereen akkoord

“Die studie is toch veel te laat besteld” merkte Klodder op. Kolder had het ook gezien. “Er zijn vier radio’s die mogen meedoen, maar die weten dat nog niet” had Svengaboy ooit gezegd, “TOPradio is de enige die effectief aangevraagd heeft, maar die kunnen het eigenlijk niet. Dan blijft toch enkel BRUZZ over?” Daarmee was de vakkundige beoordeling van een onafhankelijke jury weer een feit!

Zo stond het achteraf ook in de studie, met ongeveer één woord per betaalde euro. In Antwerpen gromde C. Van Stillo in zijn nieuwe mediatempel, die kraaknet kon blijven dankzij een sponsordeal met Mister Proper. “We hadden nooit akkoord mogen gaan met dat akkoord” siste hij. Daarover was iedereen dan ook akkoord, en zeker toen bleek dat ook de VRT niet akkoord mocht zijn.

De begraven schat

“De minister komt aan in de Commissie Media” meldde DJ Terriër, vanuit het parlementaire veld. Er waren strenge veiligheidsmaatregelen genomen. Svengaboy was niet alleen een kandidaat voor de Slimste Mens, met een strenge zwijgplicht, hij moest die dag in de commissie ook de Slinkste Mens zijn, met een dringende bewijsplicht.

“Hoe is ’t, alles goed?” vroeg hij bij zijn entrée in de commissie. Niemand was betaald om te lachen, daarom lachte ook niemand. “Deze week voor één keer eens geen grap over de lokale radio’s’ meldde de minister verder, “die radio’s beginnen immers steeds meer op een begraven schat te lijken: een schat zijn ze al, nu gaan we ze nog begraven!’ lachte hij toch tegen alle regels in.

Gewoon zonder basis

“De wettelijke basis voor de erkenningen is weggevallen” legde Svengaboy uit, “dat is echter geen probleem, dan zijn het vanaf nu gewoon erkenningen zonder basis!” Klodder zuchtte eens diep, even luid als Van Stillo eerder in Antwerpen. “Is dat enkel voor de laatste erkenningen, of ook voor de erkenningen daarvoor?” vroeg hij. Kolder wist het ook niet, zij was nog aan ’t leren tellen, tot 95%.

“Heeft iemand hem eigenlijk die grap over de leeftijd al uitgelegd?” vroeg ze toen. Klodder dacht van niet. De minister dacht nog steeds dat zijn mediajaar een uitzonderlijk jaar was, als iedereen zijn leeftijd bij zijn geboortejaar voegde kwamen ze immers allemaal op dit jaar uit. Zoiets gebeurde slechts om de duizend jaar, zo had iemand in Brasserie Le Central in Jette het hem uitgelegd!

Verder zonder basis

“Moeten we die 26 vermiste frequenties niet eerst officieel laten opsporen door Wild Focus?” vroegen een paar commissieleden. “Daar is nu even geen tijd voor” antwoordde Svengaboy. Hij moest die week nog een nieuwe award voor de Ultimas voorstellen: een taartje, met een stokje, op een partytafeltje. Alles in hout. Zo’n meesterwerk had ook geld genoeg gekost!

De minister wou de onzekerheid zo snel mogelijk wegnemen. “Dien twaafel he Leo” zou Gaston zeggen toen hij zijn vrouw met de buurman had kunnen volgen tot ze al hun kleren uit hadden, maar toen deden ze ook het licht uit. ‘Dien twaaafel, Leo” had Gaston nog eens gezegd. Dat moest weg in de radiowereld, daarom zou de minister gewoon verder doen met de basis die was weggenomen!

Copy-paste en ja knikken

“Wij verhogen de snelheid” riep de VRT toen. Dat was opmerkelijk, de snelheid was immers al zo langzaam geworden dat fietsers, met een paar trappen extra, de auto’s voorbij reden in het stadscentrum, of aan de school. Hier was het DAB+, naar goede Straatsburg-gewoonte zette de VRT de stream van 80 naar 96, niet voor een betere audio, wel om de mux hopeloos zelf vol te houden.

“Wie begrijpt dat in de commissie media?” vroeg een opiniemaker zich af, “het debat beperkt zich daar toch tot het voorlezen van copy-paste teksten, om uiteindelijk ja te knikken”. Klodder knikte mee toen hij het las. ‘En dan staan ze nog in de file, op het moment dat ze hun teksten moesten voorlezen’ dacht hij. Hij zag ook hier voicetrack of videomeeting de toekomst achteruit doen gaan.

Uitgevers op radio-oren

“We hebben tegenwoordig tv-ontvangers met ingebouwde digitale techniek, maar de VRT is weer de enige, schitterende afwezige voor de digitale etherkijkers” schreef de opiniemaker nog. De kracht van meer lasten te betalen! Voor de verandering kreeg de burger dan meer schulden, en minder staatsomroep. ‘U bespaart toch ook?’ vroeg de overheid. ‘Er blijft gewoon niks over’ zei de burger.

Ondertussen zocht de Inspecteur van de VRT naar slechte ontvangst van alle radiostations. Een gratis service, vergelijkbaar met de lokale service toen de FM-band werd uitgebreid, en de verplichte omschakeling naar onlineradio, voor echte lokale omroepen, die nergens anders nog plaats kregen. De minister had het radiolandschap goed vernieuwd, uitgevers konden op al hun radio-oren slapen.

Het weerpaartje

Bij MNM moeten ze op dat moment de herfstonweders hebben gevoeld, een regen van lijstjes, die enkel dienden om in de top van CIM RAM te raken. De jongerenzender mag tegenwoordig misschien ook generalistisch genoemd worden, zij haalden alleszins al een extra weerman van het Belgische leger binnen, daar werden weerberichten voortaan toch per F35 afgeleverd.

“Hij verzorgt het weerpaartje beurtelings met Frank Deboosere” schreef het bericht. Radiopaartjes mogen blijkbaar niet klagen? Hun al-om aanwezigheid overstijgt zelfs de gendergelijkheid, én het sensatiegehalte van een Bo, Rob de Nijs zegt dat je eenzaam bent. Paartje of niet, Bram Verbruggen zal gewoon het weerpraatje verzorgen, mensen is misselijk zei Jos Ghysen ooit toch al?    

‘Zwijn op de middag’

“Wij zetten onze mensen in de bloemetjes” riep een museum in Hilversum, waar de Wall of Fame eigenlijk een Radio Wall of Sound was. Hoe langer Tineke gepensioneerd radio maakte, hoe meer ze in de prijzen viel! Tineke zette 58 jaar geleden de koffie op de radiokaart in Nederland, sedertdien zijn vrouwen er bij Radio 2 en 538 even zeldzaam als hier in de beheerraad van de Nationale Bank.

Edwin Evers stond zijn stoel in de studio meteen af. Al achttien jaar lang hoorde hij bij ochtendradio, zoals de koffie van Tineke. ‘Evers staat op’ wou nu even gaan zitten, uiteraard enkel na een passend feestje! Als hij daarna uitgerust is verhuist hij naar de middag van Radio 10. ‘Evers eet niet’ zou toch een te simpele namaak van ‘Joost mag niet eten’ worden, ‘Evers zwijnt op de middag’ dan maar?

The Power

“Wie zegt daar dat mensen in het onderwijs maar half werken?” vroeg plots iemand. Leraar Kurt Vermeir gaf al zondagse les op Antwerpen FM, hij mocht voortaan TOPradio op gang trekken op zondagochtend. “Binnenkort geef ik radio-les en wil ik starten met een studentenradio” zei Kurt nog. Sedert studenten Excel files mochten maken had campusradio definitief een lokale plaats veroverd.

“Wij hebben nu ook een Power-Station” liet radio Benelux weten. De hofleverancier van stemmen op de Limburgse televisie, en in nationale en internationale sportverslagen, had onlangs een nieuw computersysteem gekocht. De Power-Studio was in Nederland gewoon uitgevonden om te werken. Automatisering, hoe meer het werkte hoe minder de radiomens zelf nog deed.

Her-stellen

De Administratie van het departement Verloren Frequenties pakte iedereen in snelheid. Sneller dan hun eigen schaduw analyseerden ze 26 rechtgesproken frequenties, en vonden er warempel acht bruikbare, en een verklaring voor de andere 18 waarom niet. De minister begon meteen te bevragen met een herstelbesluit, en kondigde een oproep aan om erkenningen aan te vragen.

“Hij heeft ze wel sterk doen vermageren” merkte Klodder op, toen hij zag dat sommige frequenties van vier kilo naar een paar tientallen grammen waren afgeslankt. “Als hij ze allemaal zonder eten had gezet waren ze alle 26 bruikbaar”, lachte hij groen. “De Raad van State moet nu alleen nog 10% van de radio’s herstellen” zei de minister. Geval per geval, een tailormade beleid! What else?

Was er nog iets?

“Alle netwerken zijn nochtans in gevaar” schreeuwde een kritische stem, “dat is 95 % van de hoge vermogens”. De minister keek op zijn klok. ‘Wie heeft u iets gevraagd’ dacht hij. “Was er nog iets?” vroeg Kolder dan. “Bryan Adams staat weer op één bij Radio 2” zei de minister. Het witte album van The Beatles was dan wel opnieuw uit, de revolutie was nog niet voor morgen. En het was weekend.


TVV Sound
TVV Sound
Yesterdayland
Spotlight
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
Je zou ook interesse kunnen hebben in...
'Rocking all over the Radio'! Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van
Zon(de) in de radio! Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen
“Sea Sun and Summer”! Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen
'Everybody Scream!' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Doubt About
'Bye Bye Baby, de meesten zien mij graag!' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening
“We kwamen van nergens, gingen nergens naar toe” Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening
'An Old Fashioned Song' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen
'Graspoppers in Retroland' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Een

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
De Playa Papers – 19 (véél audio)

Het vinylmoment van Manneke Pop – 43 (video)

Nostalgische column Hans Knot (46)

Dick is (nog steeds) radio actief – 8 (audio)

Plaatje maar weer – 35 (video)

Kicken op radio en zo – 21 (video)

Sluiten