Kolder en Klodder – 47 (video) 'De val van de hamer'

Leestijd: 8 minuten

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen

Metoo van de metro

De week begon druk op de afdeling Mediacontrole. Svengaboy had in het weekend al een memo verstuurd met ‘Wij komen aan in Maalbeek, de volgende halte is Schuman’. Maalbeek, ondergrondse verbinding met de Wetstraat, tussenstation in de Europese wijk. De metro van het politieke Brussel, een staat in de staat. Maelbeek, ancient Dutch spelling. 

De minister was nog een pagadder van twee jaar toen het station werd geopend, en nog maar een gamin van negen jaar toen het station in het verhaal van de metro stapte. Het was zijn speelplaats, vanuit Sint-Agatha Berchem 10 minuten naar het station en dan nog eens 10 minuten tot de Koepel. Svengaboy was negentien toen de metro werd geopend. 


Lees verder onder de advertentie


Nine Eleven

In inininininin Vietnam he was 19’, hij had het meegezongen met Paul Hardcastle. ‘None of them received a hero’s welcome’. Het contrast van de samenleving. Dertig jaar later begon hij aan een boek, over slachtoffers van de samenleving. De aanslag van 22 maart, station van Maelbeek, 09:11 uur. Het multiculturele Brussel, was toen nog een heerlijke stad. Read all about it. 

“We kunnen van elke aankoop misschien een abonnementsactie maken, ‘één kopen en automatisch op podcast’?” vroeg Svengaboy, tijdens de briefing op het kabinet. Klodder had geantwoord dat dit geen nationaal of landelijk radiobeleid was, met goedkope acties van ‘niks kopen, alles gratis’. Zij moesten alle boeken al inpakken, nog een podcast inladen ook? Laat maar! 

Een elf-uren-mis

DJ Terriër meldde zich, vanuit het parlementaire veld, boven de metro van Maelbeek in Brussel. “De minister moet woensdag aanwezig zijn in de plenaire vergadering, om te antwoorden op een actuele vraag van Katia Segers” meldde hij. Svengaboy vloekte snel iets als ‘Trottinette!’ toen hij het hoorde, maar hij herpakte zich. “Ik zal er zijn” zei hij. ‘Ze zullen het geweten hebben’ dacht hij. 

“Ge hebt uwe radio vandaag iets eerder moeten opzetten” begroette voorzitter Jan Un-peu-mans de minister al lachend. “Kent ge de radio VBRO?” vroeg Katia Segers aan de voorzitter, als wou ze nog snel steun zoeken voor de Vlaamse zaak, bij een echte militant van vroeger. Svengaboy keek ernaar met een gezicht van een elf-uren-mis. Media Bastards!

Artiesten aan de lijn

Jan Un-peu-mans was echter geboren in Maastricht. Behalve radio 1 kende hij hier enkel L1, de vroegere ROZ, omroep van weggelopen huisdeuren aan de Maaskant. En Radio Riemst, waar hij als schepen ooit een interview gaf voor zijn Vlaamse kermis in de champignonstreek. Hij was daarna burgemeester geworden, radio Riemst was toen al in de mergelgrotten verdwenen.  



“De Standaard heeft een artikel geschreven over VBRO” begon Katia Segers. Iedereen wist dat al. Politici lazen ’s morgens eerst de kranten, om in het cafetaria van het parlement over alles mee te kunnen praten. “Ik heb veel artiesten aan de lijn gehad die beweren dat het nog erger is dan die 1.500 euro, om hun plaat 56 keer gespeeld te krijgen, zei Katia. Wieblaft? Euh, wablieft? 

Al zingend rijk

“Heeft uw broer dan ook gebeld?” lachte Jan Un-peu-mans weer. Zanger Yves Segers was echter geen broer van haar, en Salim Seghers had ooit enkel gevraagd of ze niet mee naar Spanje wou. Van heel dichtbij wel. “Met de bus?”, had ze gevraagd. “Voor u zou ik zelfs met mijne Mercedes naar Spanje rijden” had Salim geantwoord, maar zijn vrouw had toen zijn sleutels afgenomen. 

“Voor een interview vraagt VBRO een doos CD’s, om te verkopen, en een paar verplichte optredens aan 25 euro per keer”. Er viel een ijzige stilte in het parlement. “Ik wist niet dat die vrije radio’s zo commercieel waren” zei Jan Un-peu-mans. “Die worden al zingend rijk!” lachte hij. Dan gaf hij het woord aan de minister. “Hebt gij misschien telefoon gekregen van Paul Severs?” vroeg hij hem. 

Zwemmer zwem

“Geen wonder dat ik ween” begon Svengaboy zijn betoog. “We hebben altijd met dezelfde 5% van de radio’s problemen” beweerde hij, “van de andere 95% hoort men niets!”. ‘Geen wonder dat die niet reclameren’, dacht Klodder, die alles volgde via DAB+, ‘95% heeft de erkenning weer gratis bij de schoenblink gekregen, met nog een DAB+-borstel van ‘Ca va seul’ er bovenop!’. 

“Er is immers een verschil tussen menen gelijk te hebben, en ook gelijk te krijgen” herhaalde Svengaboy nog maar eens. Hij had al honderd keer uitgelegd waarom hij altijd gelijk had. “Velen hebben het al moeilijk genoeg om het hoofd boven water te houden” zei Katia Segers weer. “Oooh oh oh oh zwemmer zwem” zong Jan Un-peu-mans, vrij naar De Nieuwe Snaar, en vrij vals.  

Christelijk gedoopt

De radio ‘formerly known as V(bibberoo)’ kreeg daarop goed nieuws. Sinterklaas had een nieuwe antenne voor hun Vlaamse hits geplaatst, in de stad waar hij zijn Unigro-geschenken al sedert 1948 van 3 Suisses mocht opslaan. De Pieten konden daar dan onderweg eens paaldansen, in ’t zwart, of niet. MentTV antwoordde meteen met een radioklank via TV. Zing mee! 

In Brugge begonnen toen de klokken van de Halletoren te luiden. Was Radio Mi Amigo weer terug? Met een ‘Lieveling’ van Galerij De Jonckheere? Het was gejuich uit Villa Bota. Nico Blontrock mocht  voortaan in de vurige stede De Dag Starten als CD&V-schepen van cultuur. Het radiokind, dat nog met een rode stadsroos was aangenomen, kon nu christelijk worden gedoopt. Met belastinggeld! 

Volwassen kinderen

Radio 2 West-Vlaanderen treurde echter om het vertrek van de radiomens zonder ochtendhumeur. Dan vernamen ze dat hun in Ieper geboren engel, Lutgart Simoens, een paradeplaat van een ereburger zou worden in haar woonst in Edegem. Gratis! Zij was ooit de Oost-Vlaamse producer Jos Baudewijn gevolgd, toen die zijn 60.000 platen verhuisde naar het Antwerpse. 

 In Wetteren waren ze die Antwerpse klap van Jos nooit te boven gekomen. Een paar kilometer verder besliste Radio Lede eindelijk om het gaatje met een kinderwebradio Kadee te vullen.  “Wij hebben al een kinderzender” riep Ketnet Radio echter, en dat ze daarmee overal naartoe gingen. “Dat is voor volwassen kinderen” antwoordde Kadee. Niet voor politici die zongen in het parlement. 

Simpel gelukkig

Ondertussen legde Svengaboy in de Commissie Mediaklinkers het verschil uit tussen de Raad van State en de VRM. Commissielid Karin Brouwers had daarop aangedrongen, nadat er verwarring was ontstaan over een persoonlijk belang, of een maatschappelijk belang. Klachten, die op advies van Svengaboy naar de VRM werden gestuurd, werden daar immers niet aanvaard. 

“Ik zal aan de VRM vragen om dat duidelijker te maken op hun website”, zei de minister, die tevens nog eens hamerde op gelijk hebben en gelijk krijgen. “Teveel mensen denken, dat als ze ergens niet mee akkoord zijn, dat ze een rechter of rechtbank zullen vinden die hen daarin volgt” zei hij. “Zo simpel is het niet, en zo simpel is het misschien gelukkig ook niet”, aldus Svengaboy. 

95 en 5 %

Alles was nu weer duidelijk voor iedereen in de commissie! Klodder volgde het echter met zijn rekenmachine naast zich. “De minister heeft vandaag nog geen enkele keer 95% genoemd” merkte hij op. Hij had berekend dat 95% van de kranten niets hadden geschreven over die betaalde plaat van de VBRO, enkel die 5% van De Standaard wel. Had Svengaboy dat nog niet doorgekregen? 

“De minister heeft gisteren gezegd dat misschien nog 95% van die 5% met hem akkoord zouden kunnen gaan” merkte Kolder op. “Hij denkt dat hij dan voor 99% gelijk geeft in alles” besloot zij. De nieuwe stilzwijgende meerderheid, al wie niet neen heeft gezegd, zegt ja! Het grote gelijk. “Toch hebben er al een paar ook gelijk gekregen bij de Raad van State” repliceerde Klodder. 

946 en 94.6

“Schrik niet, wij zitten gewoon in Hasselt” riep Qmusic plots, vanuit een Halloweenballentent. In de Limburgse hoofdstad verschoten ze van niks meer. De minister van Lan(d)sbreken was net nog met een F35 weggepromoveerd naar het Hasseltse stadhuis, wie zou er dan schrikken van radiosnuiten, die in feite niet lelijker waren dan tijdens een open biecht over hun eerste orgasme? 

De minister vertrok daarna naar de voorstelling van zijn nieuw boek ‘Molenbeek/Maelbeek’, in de Ultima Vez, Zwarte Vijverstraat in Molenbeek. Was het een voorteken? La ultima vez? De laatste keer, in het Spaans. De aanslag in Molenbeek was op dat ogenblik 946 dagen geleden, de frequentie 94.6 MHz was in Brussel overgenomen door NRJ. Van de niet-erkende Radio Maria. 

Ik neem akte

De volgende dag sloeg het noodlot nogmaals toe. De minister had de metro in Maelbeek nog maar net verlaten, en formuleerde in de Vlaamse kabinetsraad een minidecreet, om de financiering van de VRT aan de Europese normen aan te passen. Op dat ogenblik ontplofte het frequentieplan. Het OCAD stelde meteen code 4 voor, op advies van de minister hield de VRM dit voorlopig, en autonoom, af. 

Svengaboy was al een paar maanden op de hoogte van een mogelijke dreiging, de laatste dagen waren er ook concrete meldingen geweest. Zoals gebruikelijk reageerde hij echter zeer verbaasd naar de pers toe. “Ik neem akte van een verschrikkelijke halloween-aanval, gepleegd door niet-erkenden, waarschijnlijk aangesloten bij de beweging van de 5%” zei de minister in een persnota. 

Een goedgekeurd herstelbesluit

“Hoe kunnen die niet-erkenden bij de 5% erkenden zitten” vroeg Klodder luidop. “Ssst!” siste Kolder, die wist dat de minister het telraam van zijn collega Johan van Over ’t Budget wel eens gebruikte. “Ze zijn te weinig gehoord” stelde de VRT, die zich afvroeg of het geen betaalde niet-uitzending was. “De poten zijn onder de radiotafels uit” stelde de advocaat van de tegenpartij. War on FM was een feit. 

“Iedereen kan blijven uitzenden tot ik een goedgekeurd herstelbesluit heb geschreven” liet de minister nog weten. “Wat moet hij dan herstellen?” vroeg Klodder. “Enkel de goedkeuring van het besluit zeker?” probeerde Kolder. Een minister die gelijk wou hebben, én krijgen, besliste dat zelf. Waarom begreep de Raad van State niet dat mensen met ongelijk, geen gelijk mochten krijgen?  

Lijn 5 van DAB+

Plots zag DJ Terriër witte rook in Duitsland. De 5% die daar de verdeelprocedure hadden aangevochten, kregen een nieuw plan. Hun ongelijk werd weer gelijk gemaakt, het beleid kreeg er eveneens gelijk, omdat ze hun ongelijk wilden toegeven. “Zoiets zie ik hier niet rap gebeuren” zei Klodder, die ook vond dat het DAB+ symposium meer op een overlevingseiland begon te lijken. 

“Wij geven daarom een monopoly aan Norking” zei de VRM, “dan is er tenminste geen ruzie onder de DAB+ providers”. ‘Lijn 5 van Maelbeek’ dacht Klodder, 5A en 5D van DAB+. Als het maar niet ontspoort…’. Bij Qmusic werd meteen een nieuwe verkeersmelder ingeschakeld, TomTom bleef ver-Waze-d achter, even verweesd als de verplichte TOP 40 nog even bij marktleider 538 in NL. 

De hamer

Op dat ogenblik kondigde Ferry Maat aan dat hij vanuit zijn bon air op Bonaire zou overvliegen naar Bussum, voor een feest van 45 jaar Soulshow. “Speel daar dan maar ‘I feel Love’, van Donna Summer” riep StuBru. De Disco Queen stond er als hoogste senior, in een dansbare lijst. “En ’s morgens KISS” riep Seb Decrop bij Nostalgie. I Was Made For Waking You Up. 

“Wij beginnen met een muzieksticker” riep Facebook. Sociale muziek om de gemoederen te bedaren. “Kan ik misschien helpen met een Kerstman?” riep FM Goud. Het kon niet, Svengaboy ging in afzondering, met een boek over de tijd: ‘Nu is later vroeger’. Naar Leeuwarden, culturele hoofdstad 2018. Toen hij aankwam meldde Leo FM dat ze landelijk problemen hadden met de server…

Daarna viel de hamer, uit de handen, in de film van Queen. “Geen wonder dat ik Halloween” zong de minister. 

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Kolder en Klodder – 46 (video) 'Go jogging go!' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Incomesharing “Hebt ge al iets gehoord van de minister?” vroeg diensthoofd Kolder toen ze bi...
Kolder en Klodder – 45 (video) 'Paper Plane' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Een inval Die ochtend op de Dienst Mediacontrole. “En pak zeker alle floppy discs mee!” riep...
Kolder en Klodder – 44 (video) 'A sunny day' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Aangerekend zinnetje? Maandagochtend. Telefoon. De werkweek kon beginnen. “Kunt ge eens naki...
Kolder en Klodder – 43 (video) 'The number song' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Tellen tot 85%  “Hoeveel radio’s zijn er eigenlijk, alles bij elkaar?” vroeg Svengaboy ...
Kolder en Klodder – 42 (video) 'The chicken in black' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Blue is the colour “Rusland kiest voor DRUM+” zei Klodder lachend. De digitale band veroverd...
Kolder en Klodder – 41 (video) Man of the world Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Fiets in de media “Moeten wij niets klaarmaken voor een bezoek van de minister aan de Intern...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
TVV Sound
Spotlight

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
De Playa Papers – 17 (veel audio)
Het vinylmoment van Manneke Pop – 41 (video)
Nostalgische column Hans Knot (44)
Dick is (nog steeds) radio actief (6)
Plaatje maar weer (33)
Kicken op radio en zo (19)
Sluiten