Kolder en Klodder – 45 (video) 'Paper Plane'

Leestijd: 7 minuten

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen

Een inval

Die ochtend op de Dienst Mediacontrole. “En pak zeker alle floppy discs mee!” riep iemand. Het was inspecteur Bellemelle. In 1984 stond hij dagelijks in de krant met een nieuw soort voetbaluitslagen: het on-gelijke spel. Toen hij een koffie was gaan drinken in Café Van Moer, op de Grote Markt in Hasselt, werd hij afgevoerd. Hij had een extra klontje gevraagd, als ambtenaar kon dat niet.

“Het is precies menens” zei Klodder. De inval van de Geheime Radiobrigade was zelfs voor Kolder een complete verrassing. Als diensthoofd werd zij vaak mee gekopieerd in bcc, niks hierover. Svengaboy was plots aan de lijn. “Ze gaan misschien een inval doen” zei hij. Zijn invallen kwamen altijd iets later, dacht Klodder. “Ze zijn al geweest” legde hij toen uit, en dat de wandkasten nog recht stonden.


Lees verder onder de advertentie


Peanuts

De actie “Reine Redacties & Raadgevers” was een gecoördineerd zoeken naar payola in de media, ping-ping voor airplay en berichten op maat. “Waarom zouden ze hier dan binnenvallen?” vroeg Klodder. Kolder had niet meteen een antwoord. “Heeft de minister misschien ooit gezegd dat onze vakkundige jury ook mensen zijn die betaald worden?” probeerde Kolder.


RadioVisie

Er waren natuurlijk ook tientallen klachten bij de Raad van State. “Peanuts!” had Svengaboy daarover geroepen in de Commissie Mediaklinker. Hij had er zelfs nog een paar nootjes willen bij gooien, maar de poetsdienst van het Vlaams Parlement had hem ooit eens laten weten dat hij ze dan ook zelf moest opruimen. Een liberaal op zijn knieën? Dan liever géén nootjes.

‘De Koepel’

Die ochtend viel de Geheime Radiobrigade binnen bij maar liefst 44 radiostations, er werden verschillende personen meegenomen voor verhoor. “Niet als getuige, als verdachte” had de brigade iets later in een mededeling laten weten. Het onderzoek was op gang gekomen na een verdachte geldtransactie aan de Koepel van Koekelberg. ‘De Bende van de Koepel’, dacht Klodder. They’re back.

“De speurders zoeken misschien een netwerk” vroeg Klodder zich luidop af. ‘Eén?’ dacht Klodder. Hij had de laatste maanden bijna alle netwerken in de kranten zien staan. Netwerk 1 was van een S in een NRJ veranderd, rond netwerk 2 was een V-bibbero ontstaan, netwerk 3 had haasje-over gedaan en netwerk 4 een draai om de oren gekregen, wegens niet in orde. Niet meteen een goede score!

Gewoon alles zelf doen

Op dat ogenblik werd ook de hoofdredacteur van de nieuwsdienst bij de VRT aangehouden. “Er zouden nieuwe documenten zijn opgedoken over betalingen voor nieuwsberichten” liet DJ Terriër weten vanuit het openbare omroepveld. Svengaboy stelde meteen een regeringscommissaris aan, en hij zou zelf alle vragen gaan stellen aan de VRT. Gewoon doen, en liefst alles zelf.



“Wat in de jaren tachtig kon is geen argument” liet de minister weten. “Ons ambacht is ondertussen ook licht aangepast” voegde hij er nog aan toe. Politici uit de eighties moesten ondertussen al tot 55 jaar werken om op pensioen te gaan, het gevaar voor een burn-out was niet onbestaand. “Ik wil volledige financiële transparantie” zei Svengaboy nog.  

Cijferfixing

“Hoe hebben ze dan de jaarrekeningen gecontroleerd?” vroeg Klodder. Die waren op de eerste dag van de zomer goedgekeurd in het parlement, de oppositie werd naar de Raad van State verwezen, zoals gewoonlijk. “Het zou niet alleen gaan over dossiers van netwerken en de Nieuwsredactie” liet DJ Terriër nog weten, “er zou ook cijferfixing zijn in de luistercijfers”.

De nieuwe golf van cijfers was aangekomen, die golf werd vanaf dit jaar CIM-RAM genoemd. “De vier commerciële omroepen van de VRT dalen lichtjes” zei Kolder, “maar Klara stijgt opmerkelijk”. Dat kon moeilijk. Een tijd geleden was bij Klara immers nog de laatste redacteur ontslagen, zelfs Geert Pourquoi had zich toen de vraag ‘Waarom?’ gesteld. 

Gratis Reclame

Ondertussen kreeg de reclamevrije Klara toelating om haar budget te verdubbelen via… reclame, terwijl er al jarenlang discussie was over het overschrijden van de reclamelimieten. Dat  was toch om miserie vragen? Het onderzoek verbaasde dan ook niemand, er waren al lang berichten die elkaar tegenspraken. En geruchten die alles bevestigden!

“Klara gaat ondertussen wel de Zonnekoning gratis aanbieden via podcast” meldde DJ Terriër plots vanuit het klassieke veld. Duwde de lijsttrekker hier de lijstduwer naar de laatste plaats? Het budget verhogen via reclame en dan maar lekker alles gratis aanbieden, de wellust van een volksfeest zoals in Versailles? Was dit de definitieve opstand tegen ‘L’état c’est moi’?

Een aanbevelingsbrief

Op dat ogenblik bewoog er een inval in de woning van de Servische radiomanager Mowgli Beyaart. Er werden lege frequenties aangetroffen voor een totale waarde van ongeveer de Russische schilderijen in Gent. Beyaart werd meegenomen voor verhoor, als verdachte, niet als getuige. Even later moest ook Svengaboy zich verantwoorden voor een aanbevelingsbrief, als getuige, niet als verdachte.

De Serviër bleef aangehouden, zijn advocaat, Sven MarryMe, was woedend op de onderzoekers. Zijn ogen draaiden alsof hij wist waarom de Russische kunstverzamelaar Toporovski ooit de minister had ontmoet.“Hoe kan het dat sommigen de vrije trainingen van de verkiezingen in Jette mogen leiden, en dat anderen in de cel moeten blijven?” brieste hij luid, in alle camera’s.

Plastiek!

“Bij de VRT zijn er nu ook facturen opgedoken over de tweehonderdste verjaardag van de stad Gent” meldde DJ Terriër weer. Ondertussen werd Svengaboy gesignaleerd in het Art en Design Atomium Museum, daar was ook al Russisch design gesignaleerd. Plastiek! “Hij was daar op de dag dat mijn ex-vrouw verjaart” zei Klodder, die beweerde dat hij vroeger een plastieken bruiloft had gehad.

“Het is precies of al die ACDC-rockers van hiese-daase in Vlaanderen met een plastieken luchtgitaar spelen” riep Jeroen GoRoxx. De luistercijfers vielen tegen. “Wij scoren met Roxx vooral goed in wat we niet hebben” legde hij uit, en hoopte dat er in de oceaan nog iets anders zou zitten dan plastiek en idioten. Hij kreeg met die woorden zelfs Dolfijnen en walvissen op zijn hand.

Niet betaald zinnetje

Op dat ogenblik leek de geest van Andy Warhol te ontsnappen uit een plastieken verpakking van de jaren zestig. Het bleken de twee zangers van de Rode Neuzen Dag te zijn, verpakt in plastiek, om op de redactie van Qmusic te worden afgeleverd. Alsof er geen zee van problemen waren met deze kunststof! De omroep wou waarschijnlijk een opwarming van de luistercijfers realiseren.

“Weet ge wa? Da interesseert mich allemaal ni jong!” zei een jongere toen in de verkiezingsreeks 18 IN 18, een programma van StuBru en VRT NWS. De uitzending werd meteen in beslag genomen om te onderzoeken of hij voor dat zinnetje werd betaald. “Links Rechts, zijn da rechts de rode dan?” vroeg hij nog. Hij was duidelijk niet betaald voor dat zinnetje.

Vrije voeten

Hij kwam alleszins niet in aanmerking voor de Grote Prijs Jan Wauters, een jaarlijkse beloning voor ‘mediapersonen met creatief en uitmuntend taalgebruik’. Tussen al het VRT-bloed viel Merijn Casteleynweer op, meer dan als hij naast grote sportvedetten stond. Peter Vandenbempt was dit jaar niet beschikbaar omdat zakhorloges buiten spel stonden in het voetbal.

“De minister is opnieuw gesignaleerd” meldde DJ Terriër aan de wekelijkse ministerraad van de Vlaamse regering. Hij had er de vrije voeten van Svengaboy onderschept, VTM zou dat voorbeeld op kieszondag nog volgen om met Antwerpse politici een flauwe grap uit te halen. De erkenningen van regionale TV-omroepen werden verlengd, goed voor nog eens elk negen jaar lokaal politiek nieuws.

Alarm van de schijf

“Met enkel een zon op DAB+ zetten ze onze hitlijst gewoon in de schaduw” pleitte Erik de Zwart ondertussen, voor een rechtbank in Amsterdam. Radio 538 wil vanaf november de TOP 40 enkel digitaal uitzenden, dit tot Qmusic in 2019 overneemt. De verkoop van DAB+-toestellen steeg er meteen naar 1 miljoen stuks, één apparaat voor ongeveer 5% van de bevolking. 

Er kwam echter een dumper op de kleine DAB+ pret in Nederland. De rechter in Amsterdam besliste immers dat hij pas zou beslissen binnen veertien dagen, de alarmschijf zou dus met een paar weken vertraging binnenkomen, met stip. Op dat ogenblik stonden Frenna & Lil Kleine op nummer 1 in die TOP 40, met ‘Verleden Tijd’. Going back in time, letterlijk een Yesterday.

De vierde laagste

Ondertussen kwamen ook de eerste uitslagen van de Vlaamse lokale verkiezingen binnen: de beste burgemeester van Mechelen kon een toespraak houden op zijn aanbevolen stadsradio’s, en dit met (bijna) absolute meerderheid. In Jette was de vreugde iets minder, de vleugels van Svengaboy bleken daar eerder die van een Red Bull te zijn.

Van de 37 verkozenen in Gatzstad Jette haalde Svengaboy het vierde laagste resultaat, een score van 298 Jettenaren in de beautycontest van de gemeente. Het was voldoende om ontvankelijk te worden verklaard, niet voor een erkenning. Ongeveer één symbolische stem per lokale radio, vóór de verkaveling. Het verschil werd bijgelegd in Brasserie Le Central, stamcafé van WTC De Blèiters.

Papieren vlieger

“Riding on a big white butterfly” zong toen iemand op een radio, ergens. De witte vlinder was een metafoor voor een blauwe papieren vlieger, die zelfs nog de ‘three-grand Deutsche car’ Mercedes van Status Quo moest voorstellen. De teksten van de hits waren in die tijd evenveel onder invloed als hun schrijvers. De papieren vliegers even solide als vele verkiezingsbeloftes.

Het vliegertje van Quo liet wel de Foto van de Luciferman achter, hun eerste hit. Het was ook hun eerste vlucht voor het platenmerk Vertigo, en zette de basis voor de 3-akkoorden muziek van de groep. ”Then I realized my Deutche car is only there to get me somewhere” zong Rick Parfitt mee. En hij realiseerde zich plots weer dat hij die week al twee jaar dood was.

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Kolder en Klodder – 44 (video) 'A sunny day' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Aangerekend zinnetje? Maandagochtend. Telefoon. De werkweek kon beginnen. “Kunt ge eens naki...
Kolder en Klodder – 43 (video) 'The number song' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Tellen tot 85%  “Hoeveel radio’s zijn er eigenlijk, alles bij elkaar?” vroeg Svengaboy ...
Kolder en Klodder – 42 (video) 'The chicken in black' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Blue is the colour “Rusland kiest voor DRUM+” zei Klodder lachend. De digitale band veroverd...
Kolder en Klodder – 41 (video) Man of the world Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Fiets in de media “Moeten wij niets klaarmaken voor een bezoek van de minister aan de Intern...
Kolder en Klodder – 40 (video) 'Vibrations' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Goeiemorgen Morgen Die maandag op de dienst Mediacontrole. Kolder zei “Goeiemorgen”. “Morgen...
Kolder en Klodder – 39 (video) 'Never my love' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen De ZES van Claudia “Hebt ge al iets gehoord van de minister?” vroeg Klodder toen zijn bazin ...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
TVV Sound
Spotlight

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
De Playa Papers – 15 (audio)
Het vinylmoment van Manneke Pop – 39 (video)
Nostalgische column Hans Knot – 42 (video)
De zaak Natsie (7)
Dick is (nog steeds ) radio actief – 4 (audio)
Kicken op radio en zo (17)
Sluiten