Kolder en Klodder – 39 (video) 'Never my love'

Leestijd: 7 minuten

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen

De ZES van Claudia

“Hebt ge al iets gehoord van de minister?” vroeg Klodder toen zijn bazin Kolder binnenkwam. Neen, zij ook niet. Het einde van de maand naderde snel, de herfst kondigde zich aan in het radiolandschap. Radio Nostalgie had het startschot al gegeven, live op radio en televisie. Van Avermaet pakte meteen de gele trui, Claudia is dan ook een zus van haar broer.

“Binnenkort is dat andersom” grapte Claudia in de studio van Nostalgie. Het was hoogtijd dat iemand de zon deed schijnen in de ochtend van ZES, tussen het schermkijken en navelstaren door. Kijkers hadden al gevraagd om het weekendprogramma van Nostalgie ook op werkdagen uit te zenden, dan waren er tenminste landschappen te zien, in plaats van dikwijls onbemande computerschermen.


Lees verder onder de advertentie


Zendkristal

“Zij gaat daar binnenkort verdwijnen” zei Kolder. Vanaf het nieuwe schooljaar nam NRJ die plaats op teevee in, bewust, om het voor studenten moeilijk te maken om nog tijdig de deur uit te raken! De zwarte panter wou van meet af aan toeslaan, als een Red Bull, of een stier van Jupiler. Of zoals de broer van de zus, voor de gele trui in de Tour. Olympisch goud, voor minder gingen ze niet!

“NRJ krijgt heel wat concurrentie op dezelfde dag”, zei Klodder. Zowat iedereen begon of herbegon op de eerste werkdag van september. “Dat is ook de eerste werkdag na de dag dat de muziek stierf” zei Klodder. Hij vergat het nooit, die treurige zaterdag in 1974, toen alle populaire omroepen het zendkristal uit de zender op zee moesten halen. Kraak, piep, ruis. Gedaan.


Herinneringen

“Ik was vijftien jaar” vertelde Klodder, “mijn ouders luisterden altijd naar die zenders”. Hij herinnerde zich nog de zeemansliedjes, een Johnny Hoes of Vader Abraham, iedereen zong dat toen mee. “Die platen zijn daarna thuis nog dikwijls gespeeld” zei Klodder, als onze Pa zijne pick-up opendeed dan wisten we het, het wordt weer mee-brallen op Och Was Ik Maar, Ik Sta Op Wacht, of later Keetje Tippel.

“Zoiets hoort men tegenwoordig niet meer op de radio” zei Kolder, die zelf uit de tijd van dansende Fame-jongeren, en de onkuise kruisbeelden van Madonna kwam. “Wij hadden ‘Krijg toch allemaal de klere’, Ciske de Rat. Of een verliefde André Hazes. Will Tura vond dat Hopeloos!” zei ze nog. Gouden tijden, Yo-Ho zingen in de discotheek, allemaal ‘Herinneringen’. Marva en Ivan Guilini.

Verstoppertje spelen

“Stadsradio Vlaanderen gaat dat misschien allemaal spelen?” zei Klodder, meer vragend dan zeggend. Stadsradio. Je moest al opletten hoe je het woord uitsprak, of schreef, of er lag een aangebrande brief van Geert Boulet in uw digitale brievenbus. “Die moeten toch al lang het wereldrecord testuitzendingen hebben verbroken?” vroeg Klodder nog.



Niemand had het gecontroleerd in het Guiness Book of Records. Stadsradio Vlaanderen was op 1 januari beginnen te blazen vanuit Mechelen, ferm doorblazen zelfs, een paar dagen later moesten ze hun adem al serieus weer inhouden. Vanaf toen waren er testuitzendingen geweest, een beetje spelen. Vooral verstoppertje spelen, met hun uitzendstudio’s, zo van ‘Ra Ra Ra, waar ben ikik’?

See You In September

Nu zouden ze eindelijk officieel beginnen, met de beste DJ’s van België. Gelukkig waren die nog allemaal vrij! Kolder had ergens een paar beelden gezien van de oefenende topcrew, in de studio 2. Het raadseltje was meteen opgelost: die stond vlak tegen de slaapkamerkast van één van hun medewerkers! Dan was het niet moeilijk om die al acht maanden lang verstopt te houden!

Geert Boulet was immers zo’n beetje de Vlaamse Tesla-versie van Elion Musk, hij sliep waarschijnlijk nooit. Tenzij soms, misschien, onder zijn bureau. Wie ging er dan in zijn slaapkamer zoeken naar een studio? Iedereen verwachtte trouwens dat Stadsradio Vlaanderen in de herfstmaand het nummer See You In September, van The Happenings zou spelen. Een alarmschijf, met stip naar Svengaboy!

Full House

“De minister eet momenteel zijn boterhammen op in het park” deelde DJ Terriër mee vanuit het Warandepark in Brussel. ‘Full House’ schreef Svengaboy zelf op sociale media. Hij had dus drie dezelfde kaarten, en nog twee andere, die ook hetzelfde waren. “Zo duurt de zomer wat langer” schreef Svengaboy nog onder zijn Full House. Op 10 september was de finale, bij de Raad van State.

“Music in the Air” riep YouTube plots, alsof zij Ron Brandsteder en Patricia Paay waren, in de gelegenheidsgroep US, in 1974. De filmpjeswebsite had plots het verhaal van Video killed the radiostars ontdekt, de groep The Bubbles die weinig platen verkocht, tot ze als opener op MTV werden gebruikt. Vanaf toen ‘kill’-den ze ook alle salesrecords!


Radio als natte droom

“Wij maken uw muziek” riep YouTube, vrij naar Donald Muyle, in de Dovy-keuken van een nieuwe streamingdienst voor muziek. “En films!” riepen ze er nog snel bij, ze wilden immers maar al te graag de concurrerende video’s.. ‘kill’-en! Op hetzelfde moment zette Donald Trompé de zender van het tijdsein nog uit in Amerika. Fake news? OK, maar niemand zou nog weten wanneer dat was geweest!

Ondertussen verschenen de eerste beelden van Nostalgie op ZES. Klodder deed gene klop meer voor 9 uur, tenzij naar het schoon volk zoeken op teevee. Hij had zelfs al een bandje opgenomen voor telefonische oproepen tot 9 uur. ‘Dit is de automatische voicetrack van de dienst Mediacontrole, wij zenden later pas live uit, vanuit de slaapkamer’. Radio als natte droom. Of tegen groeipijnen!

Beeldvullende televisie

Hij had ook al een klachtenbrief gestuurd naar ZES, waarom ze al na een week wilden stoppen met – eindelijk! – beeldvullende televisie. Klodder was verk(n)ocht aan de Nostalgie vrouwen, hij begreep niet dat Humo de nieuwe Linde Merckpoel’s nog niet had ontdekt! Ze waren zelfs te ontvangen via DAB+, in 64 kbit/s, geen wereldrecord, maar daar zou wieler-zus Claudia wel voor zorgen.

“Wij hebben daarvoor allemaal bit ingeleverd”, riepen alle andere, niet-openbare, omroepen op DAB+. Ze hadden veel bit gehad, sommigen hadden er hun tanden op stukgebeten, om alle bits ook vol te krijgen. Desnoods met verkapte non-stop muziek, Sven en Anke hadden er zich zelfs voor verkleed. Dat was niet ongewoon bij Medialaan, daar zagen presentatoren er soms plots anders uit.


Another one bites the bits

De slag om Multiplex was dan ook zeer hevig geweest, het ging de geschiedenis in als ‘Another one bites the bits’. And another one. De boot is vol, had Svengaboy toen geroepen. Blijkbaar konden sommigen nu toch een beetje opzij gaan, en plaats maken voor een halve bil van iemand anders? Natuurlijk ook omdat het van moeten was, en omdat Claudia niet alle man, of alle vrouw was!

“Studio Brussel heeft 2% marktaandeel verloren” zei een persanalyse toen in de krant. “Wij zijn misschien lange tijd verwend geweest door Eva De Roo?” repliceerde nethoofd Jan Van Biesen. “Welk marktaandeel?” riep Eva meteen terug, “wij hebben nooit een marktaandeel gevraagd, hoe kunnen we het dan verliezen?”. Met zo’n gebeitelde woorden zal StuBru snel weer stijgen!

Onderzoekscel onderzocht

“En trouwens, wij hebben meer marktaandeel dan Qmusic in Nederland!” riep Eva nog snel, duidelijk een scheet latend, richting Medialaan. Die stonk wel degelijk, in Nederland was de grootste omroep (Radio 538) kleiner dan de tweede grootste (Qmusic) in Vlaanderen. De Nederlandse versie van Qmusic was in Nederland de derde grootste omroep, en met 9,3% kleiner dan StuBru hier.

“Shitcijfers” riep Eva nog, en ze trok de CD-hoes van Willy Sommers nog eens tegen zich aan. ‘Laat de zon in je hart’ zong ze nog luid, een hele Pukkelpopweide had dat toch bevestigd? “Wij bevestigen dat de VRT al het meest gecontroleerd is” meldde een onderzoeksjournalist, die de onderzoekscel van de VRM had onderzocht. Monitoring, het bestond sedert het Kaderbesluit met dezelfde naam.


Radio Gave

“Zorg maar dat er genoeg monitoring is” riepen de crewleden van Walter Grootaers en Guy Swinnen plots. Zij openden al spelend de rockzender Roxx in het weekend. “Ge kunt dat hier precies een beteke luider zetten precies, in die pries?” vroeg Urbanus zich af, terwijl hij als vertolker van Koodazuur niet van de knoppen kon afblijven. “Dat dient toch om te spelen zeker?” lachte hij schuin.

In Ninove speelden ze er ook mee. Om de tweejaarlijkse Savooifeesten daar in ere te houden werd er 24 uur lang een evenementenradio opgestart, en dat speciaal in het jaar dat er geen feesten waren! Ninovitters waren speciale radiomensen, daarom woonden ze in Neenhove! “Wij hebben ook zo’n eendagsvlieg” riep Radio GaGavere. All we hear is (een) Radio Gave!

Going back in time

Er kwam weer een geboortekaartje binnen, in Zoersel was een internettweeling geboren: Zoe Vintage en Zoe 80’s. Zo-even waren ze er nog niet, en zo-even plots wel! Alhoewel, het ene radiokindje was al geboren, maar het andere was nog onderweg. Sedert de komst van Stadsradio Vlaanderen kan zoiets acht maanden duren, het ligt eraan waar de radiostudio verstopt was.

“Wij hebben weer wat gouwe ouwe getrouwen opgetrommeld” meldde een fiere VBRO, waar ze natuurlijk ook hadden gelezen dat ze het tweede meest waren gemonitord door de VRM. Voor de verandering herbegonnen ook zij op 3 september. Ondertussen deden radiopioniers Ton Schipper en Bert Bennett het nog eens voor vanuit het zonnige Playa de Aro. Going back in time!


Never my love

Het werd toch nog even stil op de radio. Vlak voor de 44e verjaardag van The Day The Music Died, verloor een schipper zijn radioleven op zee. Frank Hoogland was pas 5 toen de zeezenders moesten zwijgen, hij was echter in de jaren tachtig dichter bij de Ross Revenge geraakt dan velen, die naar de uitzendingen van Radio Monique en Radio Caroline hadden geluisterd.

“You ask me if there ‘ll come a time when I grow tired of you” zongen The Association daar, in die jaren. “Never my love” moet ook Frank altijd gedacht hebben. De radiowereld was zijn leven, als zeeman nog meer. Hij is 49 geworden, een 49R, zoals de jeans in de reclame op Veronica. Het ga je goed, Frank, eeuwig goed, in de eindeloze muziekhemel. Velen zullen je Never vergeten.

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Kolder en Klodder – 50 (video) 'Sharp dressed woman' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Meestal mannen op de radio  “What’s wrong with the world, momma, people are living like...
De Playa Papers – 20 (audio) Een verschil van slechts 1 kHz Marc Jacobs werd aan boord van de MV Mi Amigo afgelost door nieuwkomer Hans Brouwers. Maar dat viel tegen. De Belg viel razendsnel overboord. Gelukkig voor hem enkel figuurlijk. Al...
Het vinylmoment van Manneke Pop – 44 (video) Nick Lowe – American Squirm Zomer, popfestivals, hoeveel en waar, in een periode van 25 jaar? Geen idee meer! Natuurlijk weet je nog wel wanneer je Lou Reed aan het werk zag. Of U2, de Simple Minds, Bryan Ada...
Nostalgische column Hans Knot – 47 Sprechen sich Niederländisch? Ter voorbereiding van deze nostalgische terugblik waande ik mij weer even op de schoolbanken van de Cort van der Lindenschool in Groningen, waar ik mijn eerste schreden zette op we...
Dick is (nog steeds) radio actief – 9 (audio) Via de U-bocht In maart 1988 ontving de lokale omroep Radio Noordoostpolder in Emmeloord de felbegeerde FM ethervergunning. Voor het eerst mochten de zenders in eigen beheer. Provinciaal en lande...
Plaatje maar weer – 36 (video) Zwarte Piet mag niet en de Kerstman kàn (nog?) Het feest is terug begonnen... Actiegroepen tégen en actiegroepen voor Zwarte Piet. Maar nu er zelfs rechtszaken worden aangespannen om de hele Sinterklaas-intocht te verbieden, ga...
Deel of print dit artikel
Spotlight
TVV Sound
TVV Sound

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
De Playa Papers – 9 (audio)
Het vinylmoment van Manneke Pop – 33 (video)
Nostalgische column Hans Knot (37)
Radiootje maar weer
Kicken op radio en zo – 11 (video)
Kolder en Klodder – 38 (video)
Sluiten