fbpx

RadioVisie

.
TVV Sound
.

Kolder en Klodder – 36 (video)

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen

Persconferentie

“Wanneer is die persconferentie?” vroeg Kolder al meteen, toen Klodder nog wat kladderend de maandag binnen trapte op het werk. De Dienst Mediacontrole is dan ook geen gewone dienst, het was meer een dienstencheck met een dienstmaagd en dienstknecht die enkel op vakantie mochten als er niemand anders eerst moest gaan. Niet dus, want anderen moesten altijd, en zelfs dringend.

“Persconferentie?” vroeg Klodder. Hij zat duidelijk nog met zijn hoofd in de BBQ-perikelen tijdens het weekend. Hoe langer hoe half de oogst van de zomer werd. Winkels begonnen de droogteschade van nog te plukken groenten al door te rekenen aan de kassa. Nog even had Klodder gedacht en de mollen komen aan de tafel eten, in de keuken.

Wonderbaarlijke verrijzenis

“Ja die nieuwe NRJ wil voor zijn geboorte toch een persconferentie geven, in plaats van een borrel?” vroeg Kolder. Oh die, dacht Klodder, het was al de derde keer dat NRJ zou geboren worden, als ze nog even wachtten konden ze misschien de vierde en de derde keer samen vieren? “Dat is volgende donderdag, in de voormiddag” zei hij toen.

De vakpers wist natuurlijk dat bij een persconferentie om halftien geen middageten zou zijn. Voor zo’n wonderbaarlijke verrijzenis hadden ze toch op een vrijdagmiddag kunnen uitnodigen, en na eten en de voorstelling een weekendborrel geven? Of zelfs twee? Het zal de moderne wereld zijn, dacht Klodder, ze willen van u af voor ge binnen zijt en uw centen voor ge de pijp uit zijt.

Ooit jong

“Is de minister al terug” vroeg Kolder, die niet zo goed was in het bijhouden van agenda’s die elke minuut toch veranderden. “Als hij nog terugkomt” zei Klodder, “hij is volop terug naar zijn jeugd aan ’t grijpen”. Svengaboy had een bericht gepost, ‘ook ik was ooit jong’. Iedereen was onmiddellijk omgevallen van verbazing, een minister van media toch niet zeker?

Fake News, riep iemand in Houthalen-Helchteren. Het was Lenn Melotte, de bezieler van jongerenradio MFY, die naast een erkenning hadden gegrepen. “Als iemand dan een voorstel doet voor de verjonging die hij in de radiowereld predikte, dan krijgen ze een buis waarmee ze heel de Houthalense Plas riolering kunnen geven”, zei Lenn nog.

Radio bij Bompa

De Houthalense Plas was eigenlijk Kelchterhoef, een gebied waar alles natuurlijk kon bloeien en groeien tot de staat zich er ging mee bemoeien. Vanaf dan waren de wilde eenden en padden lopen gegaan van ellende. Padden kozen het ‘hazenpad’ zelfs al voor ze een dikkop werden, weggejaagd door verwarde muziek op kunstmatige stranden, de landelijke stranden genoemd.

Het was dus tamelijk vergelijkbaar met het mediabeleid in Vlaanderen! “Gelukkig zijn wij destijds tot in Genk geraakt” riep Lenn nog, “en zijn we daar geadopteerd door een peetvader die wel een hart had voor jonge radio”. Radio-grootvader Eddie Thijs had zich over hen ontfermd, en Radio MFY werkte vanaf dan samen met Radio GRK. Bij Bompa op schoot!

Zwartjassen

“Ik was zelfs een new-waver!” meldde Svengaboy verder in zijn post op Facebook. ‘Krijg nu toch allemaal het vliegend schijnbeleid’ dacht Klodder. Svengaboy een new-waver? Zo van die zwartjassen, die naar Joy Division luisterden? De tegenpolen van die andere zwartjassen van Van Halen? Met hun blauw haar en hun legerbottinnen, en badges?

“Die zal in de jaren tachtig eens een fuif meegemaakt hebben in den AB, of later in de Fuse Club in de Marollen” zei Kolder. De Fuse was in de Rue Blaes, ongeveer even ver van de koepel van de basiliek als tot Svengaboy zijn tweede thuis in Jette. Svengaboy, die als jonge gamin in Brussel had rondgelopen met een new wave kapsel, dat was toch een headliner in het wereldnieuws?

Ne punker

“Mon Dieu” reageerde copain Jan Hautekiet. Echte Brusselaars schreven nooit OMG onder elkaar, dat was iets voor het landvolk op hun fietstochten. Edellieden spraken Frans, de new wave heette er trouwens ‘nouvelle vague’, Front two-four-two was Front deux-quat(re)-deux. Dat hadden ze Anne Clark en Tuxedemoon of Anna Domino wel geleerd in de jaren dat die in Brussel verbleven.

“Ne punker ja” schreef de zus van Svengaboy onder het bericht. Zij herinnerde zich natuurlijk de krapoel-streken van haar iets oudere broer nog goed. Op een dag wou hij van haar ook een new weverke maken. “Omdat gij ooit bij de Volksunie wilt gaan, zal ik dat nog niet doen hoor” had ze gezegd, en toen hij later zijn politiek haar zelfs blauw verfde was ze uit protest bij Groen gegaan.

Drie keer teruggekomen

“Er is beweging aan de gebouwen van Mediahuis ”, meldde DJ Terriër vanuit het Antwerpse radioveld. Toch, dacht Klodder, want even had het er naar uitgezien dat de Medialaan niet tot aan het Mediahuis zou geraken omdat een bevoordeelde gazet het nieuws al half in primeur had mogen brengen, op de dag van de persconferentie.

Directeur Tom Klerkx nam het woord, met veel Nostalgie, zoals te verwachten was in de gebouwen van de landelijke collega. “Wie kan dat zeggen in het Vlaamse radiolandschap, dat ze al drie keer als omroep zijn teruggekomen?” vroeg Tom. De zaal zweeg, zij hoopten misschien toch nog op een paar sandwiches om mee te nemen, voor onderweg naar een volgende persconferentie.

De Mol

“Dat moest wel, omdat ze telkens op hun radiobakkes zijn gegaan” riep Klodder op de dienst Mediacontrole, daar gelukkig nogal ver vandaan. Klodder had soms iets van een new waver, zijn favoriet lied was dan ook ‘Friday I’m In Love’ van The Cure, vooral op het moment dat hij de deur van de afdeling dichtgooide voor het hele weekend.

“Deze keer wordt het menens” zei directeur Tom Klerkx weer, “deze keer hebben wij een Mol in huis gehaald om de tunnel naar de start te graven”. Die Mol was Gilles van Bouwel, dienstdoend presentator namens NRJ, omdat alle anderen nog niet voorgesteld waren. Gilles kon dan een hele uitleg doen, waarvan sommigen zich de hele tijd afvroegen of dat nu De Mol was die sprak, of niet.

Overdrijven is een kunst

Gelukkig viel de voorstelling van het NRJ-team wel mee, tussen de jonge gloriën zaten heel wat oude bekenden. Zo konden indianenverhalen over Qmusic, MNM en zelfs StuBru rustig naar boven komen, gewoon omdat dit de vroegere werkgevers waren van velen. Voor de echte nieuwelingen was het meteen duidelijk dat radio een werkgever was met vele mogelijkheden.

“Voor het eerst in tien jaar is er een nieuwe landelijke zender” zei Tom Klerkx, nog eens zo fier als een gieter. Het moest wel half-landelijk zijn, en eigenlijk was het een netwerkradio. De bevriende krant het Nieuwste Blad maakte er meteen een nationale radiozender van! Overdrijven is een kunst, dat konden de nieuwe en trotse radio-ouders blijkbaar goed.

De S van NRJ

Mol van Bouwel ging meteen op pad bij de jongeren, hij wou van elke medewerker weten wat hun eerste plaat zou zijn bij de start op 3 september. De radiostudio’s waren nog wel volop in opbouw, maar zo konden de journalisten toch zelf zien dat het allemaal menens was? Enkelen kregen applaus voor hun eerste plaat van de NRJ-Mol, anderen een ‘die ken ik zelfs niet’.

“Ge moet op 3 september om zes uur zelf maar luisteren!” zei Kim Muylaert, die de ochtend helemaal alleen mocht doen. Dankzij haar ervaring bij Studio Brussel mocht ze zelfs gasten uitnodigen, de vrees was dan ook dat Svengaboy als eerste zou opduiken voor een plechtige doop van de S van NRJ, en dat hij er zelf een plaat van The Cure zou opzetten.

De digitale deur

Algemeen werd al aangenomen dat het dan ‘In Between Days’ van The Cure zou worden, een tekst die helemaal zou passen bij iemand die vroeger ook wel eens jong geweest zou zijn. ‘Yesterday I got so old’. Het zou nog passen ook bij de drievoudige verrijzenis van NRJ in Vlaanderen: ‘Go on, Go on… Come Back, come back… Without you. Without you’.

“De juridische strijd rond DAB+ barst los” zei Kolder plots, al lezend. Een aantal lokale radiostations zou de nationale toewijzing van netwerk 5A/D aanvechten voor de Raad van State, omdat het de digitale deur voor hen dichthoudt. “Het was daar nog niet druk genoeg” zei Klodder, die al gehoord had van zaken rond netwerkradio’s, het frequentieplan en lokale beslissingen.

New wave promoten

“En dat in volle verkiezingscampagne” zei Kolder, die zich een beeld herinnerde van politieke lijsttrekkers en –duwers op een BBQ, ze hadden echter niemand anders uitgenodigd, zelfs niet Geert Boulet, de persoonlijke vriend van de burgemeester van Mechelen. Die had toch geen tijd gehad, hij moest een echte radio bakken tegen half september, en werd daarom al Geert Brochette genoemd.

“In Maaseik en omgeving Bree, Dilsen-Stokkem en Kinrooi mogen alle lijstduwers en –drukkers zelfs hun eigen muziek op de radio promoten” zei Klodder nog. Waarschijnlijk zou Svengaboy na zijn vakantie ook nog een aanvraag doen om daar New Wave te kunnen promoten. Thibaut Courtois was ook in die streek geboren, het zou kunnen dat er nog flamenco uit Real Madrid opdook.

De deur bij het woord

“Stadsradio begint ook op 3 september” zei Kolder nog. Ze hadden al een JoJo gevonden voor de ochtend, nu nog een paar Pipo’s overdag, en nachtlampen ’s nachts en de zaak was toch rond? Mechelaars konden de Maan blussen, geen probleem was hen te groot! Behalve misschien het gratis Maanrock festival in eigen stad binnenhalen, dat mocht de openbare StuBru voorlopig nog doen.

“Moeten die netwerken ook niet op DAB+” vroeg Klodder. Het moest nog niet, de landelijke Nostalgie moest dat wel, tegen half september nog, de vervaldag voor vele ‘zaken’ in radioland. “Het is tijd dat we de deur dan even dicht trekken” zei Klodder, en hij sloot de deur bij het woord, en zo stond meteen ook het weekend voor de deur.


TVV Sound
TVV Sound
Spotlight
TVV Sound
TVV Sound
Yesterdayland
TVV Sound
Je zou ook interesse kunnen hebben in...
'Rocking all over the Radio'! Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van
Zon(de) in de radio! Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen
“Sea Sun and Summer”! Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen
'Everybody Scream!' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Doubt About
'Bye Bye Baby, de meesten zien mij graag!' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening
“We kwamen van nergens, gingen nergens naar toe” Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening
'An Old Fashioned Song' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen
'Graspoppers in Retroland' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Een

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
De Playa Papers – 6 (audio)

Het vinylmoment van Manneke Pop – 30 (video)

Nostalgische column Hans Knot – 34 (video)

De Coverack Dossiers (14)

Plaatje maar weer – 25 (video)

Kicken op radio en zo (8)

Sluiten