Kolder en Klodder – 33 (video) 'Marathon Man'

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen

Zomerreces

Het was vooraf al een speciale week. De Rode Duivels beheersten het nieuws nog met hun derde plaats op het WK. De Vlaamse Feestdag was verzopen in een tricolore. Niemand had het lef gehad om het aantal Vlaamse Duvels te tellen, die gezorgd hadden voor die podiumplaats. Zelfs de minister niet, al had hij in een vroeger leven in Brussel nog Leuven Vlaams geroepen. Of horen roepen.

“Vrijdag neem ik geen enkele afspraak, zelfs geen telefoon aan” zei Svengaboy tegen Kolder tijdens de wekelijkse stafvergadering op maandagmorgen. Zoals het goede Belgen past ging de Vlaamse regering op de nationale feestdag in zomerreces. Eerst was er nog Dossier-Run, een marathon-dag voor dossiers die nog snel door de molen moesten.


Lees verder onder de advertentie


Boekenbeurt!

“Zijn daar nog radiodossiers bij?” vroeg Klodder. Kolder wist het ook niet. Het laatste grote wapenfeit was al een maand geleden, de erkenning van de laatste twaalf lokale omroepen. ‘Alea iacta est’ moest de minister hebben gedacht. Hij was met zijn mediatroepen de Rubicon overgestoken, voortaan waren er enkel nog de veldslagen voor de Raad van State.

Voor de rest was het enkel wat spelen met DAB+, een spelen dat was voorbehouden voor grote jongens. En meisjes. Op dat ogenblik liep er een bericht binnen van de pers-cel van de minister. Zoals elk jaar gaf Svengaboy ook nu weer boeken aan zijn collega’s in de Vlaamse regering. Het waren dit jaar kinderboeken, met een knipoog zoals die van Wiske, net of het boek al uit was.

De 101

“Otto groot, Otto klein, gaf hij aan Ben Weyts!” lachte Klodder, terwijl hij Weyts al probleemloos onder de vergadertafels van de Vlaamse regering zag doorkruipen. Zonder zich te bukken! Het bleek een boek met 101 tegenstellingen te zijn, waarschijnlijk zoiets als De Lijn of De Cirkel, De Flixbus of Flitsbus, Dierenasiel of Dierenmigratie en vooral Groen of Rood licht voor trams en bussen.

“Svengaboy kreeg zelf een boek vol 101 walgelijke weetjes” zei Klodder verder. Het was te denken dat de massa’s scheldpartijen, en opsommingen van de meest lelijke scheldwoorden, door medewerkers van TOPradio op het sociaal profiel van Svengaboy, ooit gevolgen zouden hebben. Het nieuwe vloeken: van balgehakt, tot krentenkakker en stronthommel.

Màs hierbas

“En wat te denken van Beest in Bed, voor Philippe Muyters?” vroeg Klodder. Kolder wist het ook niet, zo vaak kwam de Vlaamse hengst niet langs bij de bezige bijen op andere ministeries. Muyters werd ook wel ‘de Spanjaard’ genoemd, omdat hij via zijn moeder van Spaanse afkomst was. Misschien had hij daardoor wat meer temperament? Un poco más de hierbas en la cama? (meer kruiden in bed)



Minnaressen

“Er is plots veel beweging op de Koning Albert II laan” meldde DJ Terriër vanuit de drukke Brusselse straat. Een mensenmassa protesteerde er onverwacht tegen de VRM. ‘Weg met de Vlaamse Rollator’ riepen ze boos, terwijl ze ostentatief dossiers gooiden naar het nummer 20 bus 21. Op die manier zweerden lokale radiomensen hun geloof in de VRM af, die net het overspel in radio had toegelaten.

Voortaan mochten omroepen officieel meerdere minnaressen hebben, zolang ze maar niet officieel gehuwd waren. Bigamie in radio was nog niet toegelaten, al zou ook dat niet lang meer duren volgens sommige actievoerders. “Its one small step for idiots, one giant leap in onkunde’ schreef iemand op een protestbord. Onbegrip in alle talen, de hel was los, een bom onder het decreet.

Een circus

Het VTM-nieuws ging live ter plaatse. “Hoe is de situatie daar?” vroeg Danny Verstraeten aan Birgit Herteleer. Een actievoerder greep haar microfoon en riep “Waar zit die clown nu?”. Het was bijna juist, Svengaboy zat op dat ogenblik in zeven circussen tegelijk, hij deelde er subsidies uit. Circussen zijn immers geen omroepen en hebben daarom recht op een deel uit de vetpotten.

“Circussen spelen nog zelf komedie” zei de minister in zijn speech als tijdelijke circusdirecteur. Iedereen begreep meteen waarom de lokale radiowereld geen subsidies kreeg, daar had de ministers hiervoor een professionele vakjury, in een beautytest die verder anoniem moest blijven. Tenminste toch zolang er geen Excel-files opdoken met auteurs die het niet waren geweest!

Vriendjespolitiek

“In totaal is er nu 2,6 miljoen euro voorzien voor het circusdecreet” legde Svengaboy nog uit. Dat bedrag was natuurlijk veel minder dan de werkingssubsidie voor de Brusselse Media, het was nog altijd meer dan wat FM Brussel al vanaf het begin kreeg. De geslaagde komedie rond het al of niet stoppen van FM Brussel had het subsidi-eel zelfs mogelijk gemaakt om er BRUZZ van te maken!

“Waarom is al die komedie rond het stoppen van ketenradio dan nodig geweest?” vroegen de actievoerders zich af in het VTM-nieuws. Zij zagen vriendjespolitiek, met adviseurs in commissies, netwerken die ook meerdere lokale frequenties mochten inpalmen en een Maan die nog niet geblust was met Mechelse politici.

‘Bandjes bleven hangen’

“Stadsradio Vlaanderen heeft net een waarschuwing gekregen van de VRM” zei DJ Terriër, de man in het radioveld. Het netwerk had te weinig Vlaamse en Nederlandstalige muziek uitgezonden, op nog veel te weinig zenders. Ze moesten ook meer live gaan, er kwamen teveel klachten binnen van luisteraars die reclameerden omdat de bandjes bleven hangen.

Kolder wou het bericht nog tegenhouden, maar het was laat, het stond al online. In een tijd dat zelfs lokale radiomakers communiceerden via smartphone had het nieuws natuurlijk snel de actievoerders in Brussel bereikt. “En ik heb ooit een boete gekregen omdat de deur van de livestudio openstond in de zomer” riep iemand boos.

De goudkoorts

“Mijn vergunning is vorig jaar zelfs nog ingetrokken toen ze al bijna vervallen was!” riep een boze Nederlander in Bree. De Limburgse stad op de rand van het Kempens plateau was al een vaste leverancier van sportmensen op wereldklasse, gewoon omdat ze daar geboren of getogen waren. De burgemeester had daarom weinig tijd voor radio, speeches op blijde ontvangsten gingen voor.

In het internationale Engels wordt de naam van de stad wel eens verward met het Franse Brie, Engelstaligen spreken het woord ‘bree’ nu eenmaal zo uit, en dan is de naam van de gekende Franse kaas dichtbij. De kaas in Bree begon echter te stinken, niet zozeer door onderzoeken naar – vermeende en vroegere- gemeentelijke corruptie, maar door een nieuwe goudkoorts op FM.

Overal uitvogelen

Wereldwijd was de goudprijs al een paar maanden aan ’t zakken, in Bree was de waarde met 200% gestegen, door het goedkeuren van het overspel in radio, en dit zonder onderscheid van sekse. Vroeger was overspel buitenshuis enkel strafbaar voor een vrouw, de man was daarin vogelvrij verklaard. Bij radio mocht iedereen het overal uitvogelen, de comeback van de commune!>

“De VRT heeft ook al een nieuwe minnaar” meldde DJ Terriër weer via DAB+. De openbare omroep was gesignaleerd in het gezelschap van de Nederlandse Joyne, ze hadden samen al vijf kamers gereserveerd op een satelliet. “Een paar magistraten plegen zelfs al overspel in kamers van de Raad van State” zei Klodder. Sodom en Gomorra, was zwavel en vuur nog wel veraf?

Bar tropical

“Het lijkt er wel op of dit mediabeleid zelf boeken schrijft vol ‘101 tegenstellingen’ of ‘walgelijke weetjes’ in de rand” zei Klodder daarover. “Drink er toch ene op van ons Belgisch bier” meldde Svengaboy nog sociaal. De minister bedoelde de nationale feestdag, en hij heeft natuurlijk niet voor niets Bar Tropical van Johan Verminnen op nummer 1 van zijn Zondagmorgenlijst staan.

“Zelfs de jukebox heeft heimwee naar de klank van tam-tam” zong Johan Verminnen meteen, als wou hij duidelijk maken dat er toch veel dezelfde brol op de nieuwe radio’s was. “Je wordt hier dronken van weemoed” zong Verminnen nog. “Dronken van het kermisbier van de mediaministers en weemoed naar de piraten van toen” riepen de betogende lokale radiomakers in Brussel.

Lege dozen

Ja, ze waren boos, veertig jaar woede kwam boven. ‘Hoe langer en hoe meer het beleid iets niet regelt, hoe minder er overblijft van wat het ooit was’ had eens iemand naar de dienst Mediacontrole geschreven. Het hoofd van de onderzoekscel, Gert Bulté, had hem van antwoord gediend: ‘Met de toch wel vele lege dozen kunt ge ook niet veel rammelen’ schreef hij terug.

Op dat ogenblik kwamen de ministers buiten van hun marathonvergadering. Ze wilden echter niet veel kwijt over hun nachtelijke prestatie. “Het wordt tijd dat dit beest in bed gaat” zei Philippe Muyters. “Staat mijnen ‘otto’ weeral aan de Rand van Brussel?” vroeg Ben Weyts, eerder aan zijn chauffeur dan aan de reporter van VRT Nieuws Nu.

De patatten

“Ik heb nog wel 101 andere ideetjes voor een walgelijk luie vakantie” zei Svengaboy, terwijl hij zijn oordopjes instak en verdween in de ochtendzon. ‘You go back Jack, do it again’ hoorde men hem zingen. Steely Dan stond niet voor niets op zijn Tijdloze Top 3 bij StuBru. Verder ook de tamtam van African Time (Dirk Blanchart en Luna Twist) en I Will Follow van U2.

“De muziekteksten zijn het zout op mijn patatten” had de minister ooit gezegd tegen een nieuwsgierige journalist, “ik heb zulke dingen nodig om te overleven”. Paul Michiels van Soulsister had meteen gereageerd, “Iemand anders gunt hij het zout op zijn patatten niet” schreef Polle Pap. De minister was zijn autobiografisch boek ‘Onvoltooid Tegenwoordig’ én zijn platen weeral vergeten.

Carry each other’

“Is it getting better” zong toen de geest van Johnny Cash, “or do you feel the same?”. One love, one life. Passie zou Koen Wauters zingen. Ondertussen doken de regeringsbeslissingen voor de media op, gelukkig behoorlijk communautair getint op een 21e juli! Tussen de vergetelheden die nog snel moesten worden bijgewerkt zat een akkoord tussen de federale staat en de drie gemeenschappen. 

‘One life, but we’re not the same. We get to carry each other, carry each other…’. Wordt hopelijk niet vervolgd tijdens de jaarlijkse vakantie…

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Het vinylmoment van Manneke Pop – 31 (video) Stephen Stills - Marianne De zomer is niets, twee en een halve maand geleden was ik bang dat ik niet genoeg spannende Vinylmomenten zou hebben om de zomer te vullen, maar nu moet ik zwaar gaan kiezen tussen...
Nostalgische column Hans Knot (34) Paul Acket, niet aanwezig op dé hoorzitting Welke 60-plusser herinnert zich niet de demonstratie van 18 april 1973 in Den Haag, de allergrootste die tot dan had plaatsgevonden? In de jaren tachtig is dit slechts één keer ver...
De Coverack Dossiers (15) Over weduwen, een oud kot, de belastingdienst en een oude radio Op sommige momenten kan muziek een therapie zijn als je eenzaam bent en in de put zit. Ik wil graag vertellen hoe een eenvoudige transistorradio me weer plezier in het leven gaf. G...
Plaatje maar weer – 26 (video) Televisie toen en nu. Niets is wat het lijkt... Niks geen kamerbrede flatscreens, gewoon een bolle beeldbuis met bijbehorende televisietafel op wieltjes. Niks afstand te bedienen, gewoon opstaan om het geluid harder of zachter t...
Kicken op radio en zo (9) Radio is een vak! Een grondige basis Weet je wat mij soms wel eens tegenstaat van radio? Dat het niet gezien wordt als vak. Dat je er gewoon maar inrolt, via een gezamenlijke kennis of omdat je h...
Kolder en Klodder – 36 (video) ‘No Cure, no radio’ Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Persconferentie “Wanneer is die persconferentie?” vroeg Kolder al meteen, toen Klodder nog w...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
TVV Sound
Amptec
Spotlight

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer in Column
De Playa Papers – 3 (audio)
Het Vinylmoment van Manneke Pop – 27 (video)
Nostalgische column Hans Knot (31)
De Coverack Dossiers (11)
Plaatje maar weer (22)
Kicken op radio en zo (5)
Sluiten