Kolder en Klodder – 29 (video) ‘I really don’t care’

Leestijd: 7 minuten

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen

Hell Hole Angels

Kolder had een nachtmerrie gehad. Een piepjonge Urbanus was nog eens van Anus gegaan in haar dromen, en had over de zware jongens verteld. De helse angels, in het Witte Huis in Amerika ook wel eens de Hell Hole Angels genoemd. “Gij gaat hier dadelijk ewa meemaken” had Urbanus gezegd in haar droom. Hij had er nog een paar keer ‘grijns, grijns’ aan toegevoegd, en met een gothic accent gelachen. 

“Ik werk op de Dienst Mediacontrole, daar is ’t alle dagen van dat” had Kolder geantwoord. Ze probeerde nog uit te leggen hoe die zware mediajongens te werk gingen, maar het was al helemaal om zeep. “Ah, gij werkt ook voor zo’n afdeling die denkt dat ze ons mogen saboteren, door onze platen niet meer te doen draaien?” had Urbanus gevloekt. Hij vertelde hoe hij dagelijks anonieme telefoons kreeg van mensen die zongen ‘Hooe Hooe, ik mis je, MaMaMaMaMarie Lowisje.  


Lees verder onder de advertentie


To be or not to Be One

“En gij denkt zeker dat dat hier allemaal plezant is?” had Urbanus gevraagd, er nog bovenop vloekend waarom hij dat nummer dan wel geschreven had? Kolder dacht helemaal niet dat het plezant was. Zij kreeg zo elke dag telefoons, over verloren of vermiste erkenningen, en dossiers die de Koodazuur in België beloofden, maar die de Azuurkust verwarden met een Azijnkust. “Het is toch niet moeilijk” zei Urbanus weer, “in Amerika is dat toch nog altijd ‘u draait het steeds’?”. Kolder dacht bij Amerikaanse radio in Vlaanderen eerder aan ‘To be, or not to be One’.  

‘Ik heb u niet gezien’

Op dat ogenblik werd ze verschrikkelijk vroeg uit haar verschrikte nachtmerrie gewekt door een telefoon van de minister. “Hebt ge het al gezien?” vroeg hij. Svengaboy had het over een open brief van een Gaea Schoeters, die had zij bezorgd via de gesubsidieerde krant Recto Verso. ‘Ik heb u niet gezien’ had Gaea over de minister geschreven. Zij vond dat Svengaboy zich verstopte nadat bekend was gemaakt dat de Vlaming meer geld wou voor cultuur. Zijn ‘Gatz’ in de haag stak. 

Kolder kende de minister nogal goed. Hij kon heel goed tegen kritiek, behalve als het over hem zelf ging. Een open brief dan nog, géén vooraf uitgetikte vragen, zoals hij ondertussen iedereen toch al gewoon had gemaakt? Zoiets was een persoonlijke aanslag, een plofkraak. Dat ging Svengaboy nooit pikken. “Vraag de kijkcijfers eens op van Gert Late Night” had hij haar opgedragen. Daar had hij immers alles uitgelegd! Keken mensen dan niet meer naar zo’n platform voor culturele vragen in Vlaanderen? 

Een Jette Placquette

De minister begreep trouwens niet waarom criticasters niet gewoon naar Brasserie Le Central in Jette kwamen, daar konden ze over zoiets toch gewoon praten? Bij een trappist, wat borrelnootjes, kaas en een paar Brusselse sauciskes? Een Jette Placquette? Hij had die Schoeters teruggeschreven, een return to verso! “Al wat ge schrijft zijt ge zelf” had hij daarin gezet. Hij zat toch al lang genoeg in de politiek om daar nog lang genoeg te blijven zitten zeker? Brieven schrijven kon iedereen, maar gewoon doen? 

Vlaamse Leeuw ontsnapt

Hoe durfde iemand trouwens beweren dat enkel politici met de slechtste karma minister van cultuur werden in Vlaanderen? Dat was toch appelen met peren vergelijken? Hij was misschien wel de eerste mediaminister die dat verschil kende, hij had dat vroeger geleerd op de Met in Jette. Op dat ogenblik kwam er een oproep vanuit het radio veld. “De Schlagerparade deelt mee dat er een Vlaamse Leeuw ontsnapt is uit zijn kooi” meldde DJ Terriër. Dat was een code Rode Duivel, de hoogste alarmfase, en een geval voor de nieuwe straaljagers van minister Vande-leger-put, maar die moesten nog besteld worden.  



Radiostations probeerden wel meer uit verplichte Vlaamse kooien te breken. Dat gebeurde meestal als radiodossiers al behandeld waren, en goedgekeurd, met een erkenning voor al het beloofde werk. Dan begonnen de problemen: wie ging al dat werk doen? Beloven was simpel, op het internet waren goede radiodossiers genoeg te vinden, zeker als er al verbeterde versies van vroeger bijstonden. Maar radiomensen? Waar moest men die nog ergens gaan zoeken? In andere sprookjes bestonden de prinsen en prinsessen toch ook niet echt? 

‘Gestendersd worden’

Vanuit Nederland kwam er nog een schepje bovenop. “Tijdens het WK Voetbal is hier geen bal te beleven” meldde DJ Terriësto, de ‘Hollandse’ DJ Terriër. De Oranje Leeuwen was een gevaarlijke soort, zeker als ze te dicht bij Belgische goals in het WK kwamen. Uit verveling begonnen sommigen dan maar te radioshoppen. Het bleken ook hier snel geblazen luchtbellen te zijn, eentje werd zelfs helemaal afgeblazen! In Nederland noemden ze zo’n rondritten in de media ‘gestendersd worden’. Hier zou dat gewoon de ‘S’ van NRJ zijn. 

Papieren dossiers

‘De Waalse manier van dossiers beoordelen’ dacht Kolder. Volgens de enquêtes van Urbanus konden Franse varkens tellen: drie maal drie was neuf, maar zeven plus twee was dat ook! Vier plus vier was a-huit, maar dan staken ze eerst een stok in hun gat! “Eén twee drie, rikketikketik, rarara wie ben ikik?” vroeg iemand. Het was Benny, Geens voor de vrienden en Baeten voor de Star van de Radio uit Putte. Hij had geen nieuwe erkenning gehaald omdat een nonstopzender betere programma’s maakte. 

‘Comme il faut’ had de Vlaamse Administratie geoordeeld. Een programmatie en een band met de gemeenschap waren toch ook maar stukken van internetsprookjes, die vaak niet eens bestonden? “Het zijn geen etherslachtoffers, maar economische bootradio-vluchtelingen” schreef iemand van de fanclub van Starradio. Volgens hem zorgden schrijfgrage knobbelbazen voor papieren dossiers, en overspoelden zo het radiolandschap met lege zenddozen. “Pure papiersmokkel” zeiden ze bij Star. 

Low-budget

“De jaren 80 en 90 zijn voorbij” liet iemand anders weten, “er moet nu low-budget gewerkt worden”. Zo low was dat toch niet als er altijd zenders moesten worden bijgezet om nog twee straten ver te raken? Natuurlijk werden radioprinsen dan onbetaalbaar en onbestaand, omdat voice-tracks veel goedkoper waren. “In onze tijd was dat anders” riepen een paar pioniers. Een Vlaamse conquistador had in Spanje ooit de gouden plaat van Una Paloma Blanca gekregen. “Gij zijt Mi Amigo” had zanger Hans Bouwens toen gezegd tegen de kruisvaarder Sylvain Tack. 

Sylvain had eerder al hitparades aangevallen, met Vlaamse vedetten die erin gingen als zoete wafels. Toen zong zelfs de BRT Top 30 ‘Geen Wonder Dat ik Ween’. Daarna had hij vanuit Spanje het monopolie van de BRT aangevallen, toen vond zelfs eerste minister Tindemans dat het staatsmonopolie moest worden doorbroken. Hij kwam daarop terug toen bleek dat de luistercijfers van vrije- en openbare radio’s ongeveer gelijk liepen met de 60/40 viering van het toenmalige koningshuis. 

Belastinggelden

“Is het nog wel aangewezen om openbare jukeboxen te hebben met belastinggelden?” vroeg Herbert Visser zich af. Die Hollanders toch, ze haalden het WK voetbal niet meer, maar wilden anderen toch voetballes geven. Visser had geteld dat er buiten de FM band nog zo’n kwart miljoen internetradio’s actief waren. Op sociale media werd meteen in vraag gesteld of Herbert dat wel allemaal op zijn eigen vingers had kunnen tellen. Hij had zelfs nog streamingsdiensten geteld, Benny Baeten vroeg zich meteen af waarom die er dan ook nog als nonstopdienst op de FM band moesten bijkomen. 

Mediahub

Elf juli kwam ondertussen dichterbij, er was nog steeds geen spoor van de Vlaamse Leeuw, die ontsnapt was uit de Schlagerparade. “Die is ook niet ontsnapt, ze proberen die te laten inslapen” riepen fans van Eigen Hits Eerst. Volgens hen werden Vlaamse Leeuwen op Ment TV en VBRO al volop vervangen door Oranje Leeuwen zoals Marco Borsato of Rob de Nijs. Sommige computerradio’s zouden zelfs enkel CD’s van Will Tura gekopieerd hebben, Mijn Winterroosje zou er om het uur Hopeloos wisselen met een Huisje Bij De Zee. Of zo. 

“Brussel is de place to be” liet de minister daarop weten. Op het moment dat De Persgroep van de Medialaan in Vilvoorde verhuisde naar Nieuws City Antwerpen, had Svengaboy nog snel berekend dat 39% van alle media in Brussel waren. Hij investeerde daarom nog even snel een pak euro’s in een Mediahub, om dat in Brussel te houden, en uit te bouwen. Op de vraag waarom de Vlaamse Leeuw dan in Brussel ook ontsnapt leek uit het frequentieplan, antwoordde hij enkel met een tekst op de achterkant van een jas: ‘I really don’t care, do you?’

‘Wij deden het gewoon!’

Gelukkig werden de Rode Duivels overal in het land aangemoedigd tijdens hevige drinkpartijen. In het Hasseltse beloofde een cafébaas zelfs een tournee générale bij elke goal! Het is niet geweten of hij dat zal blijven doen, er werden immers veel meer goals gemaakt dan er nog presentatoren rondliepen in lokaal radioland! Ondertussen werd ook bekend dat de voetballeeuw Radja definitief was afgemaakt. Hij was te dicht bij de Spaanse coach gekomen en was een gevaar geworden voor zijn salaris. 

Op dat ogenblik reed er een Carpool Karaoke door de media, het was The Late Late Show van James Corden. Hij pikte Sir Paul ‘Macca’ McCartney op en reed met hem nog eens naar Penny Lane in Londen, en daarna door alle sociale media. “Vroeger was het niet beter” riep de Amerikaanse presentator Broadway Bill Lee vanuit Amerika, “wij déden het gewoon!”. Klodder twitterde daar onmiddellijk een geluidsopname bij, zo één waarbij een mens zich afvroeg of de minister wel echt het verschil kende tussen appelen en peren. “I really do(n’t) care” zei Bill Lee.

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Kolder en Klodder – 50 (video) 'Sharp dressed woman' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Meestal mannen op de radio  “What’s wrong with the world, momma, people are living like...
De Playa Papers – 20 (audio) Een verschil van slechts 1 kHz Marc Jacobs werd aan boord van de MV Mi Amigo afgelost door nieuwkomer Hans Brouwers. Maar dat viel tegen. De Belg viel razendsnel overboord. Gelukkig voor hem enkel figuurlijk. Al...
Het vinylmoment van Manneke Pop – 44 (video) Nick Lowe – American Squirm Zomer, popfestivals, hoeveel en waar, in een periode van 25 jaar? Geen idee meer! Natuurlijk weet je nog wel wanneer je Lou Reed aan het werk zag. Of U2, de Simple Minds, Bryan Ada...
Nostalgische column Hans Knot – 47 Sprechen sich Niederländisch? Ter voorbereiding van deze nostalgische terugblik waande ik mij weer even op de schoolbanken van de Cort van der Lindenschool in Groningen, waar ik mijn eerste schreden zette op we...
Dick is (nog steeds) radio actief – 9 (audio) Via de U-bocht In maart 1988 ontving de lokale omroep Radio Noordoostpolder in Emmeloord de felbegeerde FM ethervergunning. Voor het eerst mochten de zenders in eigen beheer. Provinciaal en lande...
Plaatje maar weer – 36 (video) Zwarte Piet mag niet en de Kerstman kàn (nog?) Het feest is terug begonnen... Actiegroepen tégen en actiegroepen voor Zwarte Piet. Maar nu er zelfs rechtszaken worden aangespannen om de hele Sinterklaas-intocht te verbieden, ga...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
Spotlight
TVV Sound

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
René over radio (2)
Het vinylmoment van Manneke Pop – 23 (video)
Nostalgische column Hans Knot (27)
Kicken op radio en zo… (1)
Plaatje maar weer – 18 (video)
Jos ON8VRT uit Blankenberge – slot (audio)
Sluiten