Kolder en Klodder (25) 'Een echte (b)engel!'

Leestijd: 9 minuten

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen

Een Engel

Die werkdag, vroeg in de ochtend, kreeg Kolder een oproep van Svengaboy. “De Engel van Vlaanderen” zei de minister. Kolder verslikte zich volop in haar laatste druppels koffie. “Een engel?” hoestte ze vragend. De minister en complimenten? Al zou ze zoiets toch fijn vinden bij het begin van een werkdag. De dienst Media Controle kreeg wel eens filmpjes van YouTube doorgestuurd. Zo had ze er al ontvangen van iemand waarvan men beweerde dat hij al op Seven radio’s had gespeeld, door de jaren altijd Contact had gehouden met de ‘Amigo’s, behalve dan misschien met Peter Van Dam. Rudi Van Vlaanderen, een engel?

Kolder had gemerkt dat Rudi wel eens gecodeerde uitzendingen deed, hij verstopte dan politieke boodschappen als grap in een presentatie. Het kon echter nog erger! Vorige maand nog had ze een filmpje gezien waarin hij zijn vragen over het beleid per video, op YouTube, had gestuurd naar de minister. Dat vond ze er echt over. De minister vergat haar als diensthoofd al vaak genoeg over belangrijke beslissingen in de radiowereld. Dat er nu ook nog een ‘pezewever’ uit Oost-Vlaanderen haar durfde te passeren via YouTube? Zoiets zou een normale presentator nooit doen.  


Lees verder onder de advertentie


Whole Lotta Shakin’

“Ik vind niet dat we die heilig moeten verklaren” onderbrak ze de minister kordaat. “Hoe?” zei Svengaboy, “Iemand die in haar veertigjarige carrière zelfs een interview had met de koningin en met Fats Domino? Iemand die twintig  jaar ‘Vragen staat Vrij’ deed op Radio 2, en die op  negentigjarige leeftijd eindelijk haar eigen lijst mocht doorgeven?” Kolder begreep het plots, die donderdagnamiddag had ze het immers zelf gehoord in ‘Lollipop’, op Radio 2. Eén uur lang de favoriete lievelingsplaten van Lutgart Simoens! Duivels genoeg begon dat met Whole Lotta Shakin’ Going On, van Jerry Lee Lewis! Moest er nog zand zijn op negentigjarige leeftijd?    

“Zij hoorde dat eigenlijk niet graag” zei Kolder. De minister schrok daarvan zo hard dat het leek of er weer een schorsing was uitgesproken door de Raad van State. “Ge gaat mij toch niet zeggen dat die een uur lang muziek tegen haar goesting heeft laten spelen?” vroeg Svengaboy. Hij had al van alles meegemaakt in zijn vierjarige carrière als mediaman, maar die grijze eminentie was niet eens grijs op haar leeftijd, en ze had op dat radiomoment zelfs 25 jaar moeten wachten! “Hopeloos” zei Svengaboy. “Dat klopt” zei Kolder, “die zat er ook in, en ‘Laat Ons Een Bloem!’ Lutgart Simoens hoorde echter de bijnaam Engel van Vlaanderen niet graag”. 

Niets met wierook en die dingen

Het was allemaal begonnen in de Spits met Frits. Lutgart mocht daar even tussenkomen met een rubriek over alles en nog wat. Zoiets moest men niet zeggen tegen een presentatrice die van Ieper naar Kortrijk was getrokken, en na haar huwelijk Brussel zelfs had verlaten voor Omroep Antwerpen! Sedert dat gouden moment op Hilversum 3 was Lutgart Simoens onsterfelijk. In de pers werd ze vereerd met aanbiddingen, als ‘de barmhartige’, ‘de middelares van Lief en Leed’, ‘de patroonheilige van alle Brieflezers’ en vooral ‘de Engel van Vlaanderen’, een naamkaartje van de grote Frits Spits. 

“Lugart Simoens zei ooit dat ze niets had met wierook en die dingen” legde Kolder verder uit. Zoveel logica kon zelfs een mathematische minister als Svengaboy niet meer volgen. Zou het in Vlaanderen dan toch een gewoonte zijn om tegendraads, eigenzinnig, of zelfs ongelovig te zijn? Had de Engel van Vlaanderen misschien een geheime relatie met die goddeloze Rudi, die hem wel via YouTube durfde te belagen, maar nog nooit in Brasserie Le Central in Jette één pint was komen drinken? De minister wist goed genoeg dat hij ook een wielertoerist was, van jet geven in een studio daar ergens in Nazareth, ja, maar zeventig kilometer verder, in Jette, nee hoor, dat durfde hij niet! 

Werkbezoek

Op dat ogenblik meldde DJ Terriër beweging in het radiolandschap. “Een aantal commissieleden zijn aangekomen bij de VRT” meldde hij vanuit het radioveld. Er was een werkbezoek, de minister vond dat er teveel overbodige vragen werden gesteld over de VRT, daarom  stuurde hij zijn troepen eens naar de bron, dan konden ze het ter plaatse allemaal zelf zien. De aanwezige leden kregen van de grote VRT-baas de toekomst van de VRT te horen. Dat was nogal iets anders dan de minister, die altijd maanden lang zei dat hij nog moest wachten om daarover een verklaring af te leggen!



Svengaboy had bovendien een bezoek aan de VRT Sandbox voorgesteld, hij hoopte dat iedereen dan eindelijk door had hoe men mensen zand in de ogen kon strooien. Dat was niet gelukt, de commissieleden leerden er net hoe investeringen in innovatie de media van de toekomst konden voorbereiden. Zoiets was de Kat-ia Segers bij de (radio)melk zetten, zij had de minister daarover al tot vervelens toe nieuwe voorstellen willen doen! Tevergeefs, de minister was kort, hij zei altijd nee. “Andere radiomensen zeggen dat wij teveel van onze toren blazen” zei CEO Paul Lembrechts daarop. Om het tegendeel te bewijzen nam hij de groep mee naar de VRT-toren zelf! 

Veilig vast

Zo’n uitzichtpunt, op 85 meter hoogte, was ideaal om het Vlaamse radiolandschap in het Brusselse te aanschouwen. “Ik zie weinig antennes met een Vlaamse vlag op” zei Kat-ia. De laatste tijd had ze wel wat vragen gesteld over meer landinwaartse omroepen, ze was ook zo’n beetje een vaste vraagsteller over de VRT geworden. Misschien was ze daardoor de situatie in Brussel vergeten? “De hoofdstad is van ons” zei de VRT-baas, die de avond voordien nog was gaan eten met zijn collega van de RTBF. “En van BRUZZ” vulde hij aan. BRUZZ was al jarenlang een gesponsord opleidingscentrum voor radiofreaks, ook de VRT kon daar, na de opleiding, gratis uit kiezen. 

“Pas op” riep iemand, “er valt een persoon naar beneden!” De commissieleden vingen al jaren lang klachten op uit de lokale radiowereld, de laatste tijd was dat mathematisch zelfs sterk toegenomen. Zou hier een wanhopig verwarde geest aan een wanhoopsdaad denken? Het liep goed af, de man hing veilig vast aan een radiokoord, een techniek die al was uitgetest in sommige radiodossiers in de erkenningsronde. De dag voordien had de minister ook zoiets meegemaakt met een minidecreet in de Commissie Media. Hij was vergeten om iedereen vooraf in te lichten, doch na zijn duidelijke uitleg was het plots voor iedereen goed! Geen vragen meer, geen hoorzitting meer, enkel nog bespreken hoe alles ondertussen toch al goedgekeurd was. 

Ukkel verwacht

“Ze hakten wel op een imposante manier in op de vastgeroeste radiostructuur van de publieke omroep” zei iemand plots via DAB+. Het was Ben Van Praag, in tegenstelling tot een ver familielid van hem had hij het niet gezocht in de elektrowereld maar in het olijke piratenleven van zenders, ter zee, ter land en vooral in de lucht! “Wij hadden van Armand Pien geleerd” vertelde Ben, “die zei altijd Ukkel Verwacht”. Ben legde uit dat hij en zijn radiovrienden in de beginjaren van Radio Maeva elke dag een beslagname konden verwachten in hun studio’s in Ukkel. Die verwachting bleek ook elke keer te kloppen! De radiovrienden snapten daarom goed hoe de VRT Brussel voor zich alleen had kunnen houden!

Tactiek Vilain

“We zijn toen gaan uitzenden in de studio’s van iemand anders” meldde Ben verder. “Met een dikke Bertha” had hij er nog bij gezegd. Maggie de Block had op sociale media een preek gehouden over haar vermageringskuren, of beter gezegd over haar kuren om niet te vermageren. Sedertdien kon men beter voorzichtig zijn met zo’n uitdrukkingen, erg populair was Maggie met haar Ode aan de Kilo Meer niet geworden. De benaming ‘Dikke Bertha’ bleek over de zender van Radio Maeva te gaan, een apparaat dat men ergens in een studio van iemand anders kon gaan inpluggen. Volgens Ben lukte dat zelfs tijdens het spelen van een plaat, in het programma van een plaatselijke wereldster. 

Dat werd de tactiek ‘Vilain’ genoemd, een tactiek die later was overgenomen door uitgevers van tijdschriften en kranten in Vlaanderen. Het was heel eenvoudig, je stapte als ‘un vilain garçon’ (een stoute jongen) naar een andere omroep, met een pak poen. Daarna was het gewoon wachten hoe lang het zou duren voor er iemand ja zou zeggen, voor die poen! Tegenwoordig moeten daar persberichten bij, met de uitleg waarom zo’n ingrepen doordacht, vernieuwend en vooral een verruiming voor het radiolandschap waren. Dat was toen niet nodig, het was immers de tijd dat velen in Brussel hun huis en grond aan anderstaligen verkochten, en daarna voor de vorm begonnen te vragen waarom die geen Nederlands spraken! Faites vos jeux!

Nieuwe speeltuin

“Er zijn weer etherpiraten gesignaleerd” meldde DJ Terrier, deze keer via én over de DAB+. Hij had onderschept dat de digitale ether de nieuwe speeltuin was voor niet geïdentificeerde vliegende radio-uitzendingen. “Hola Pola” zei Klodder, die nu pas binnenkwam omdat hij tot dan toe afwezig was geweest. “Zijn er dan piraten op een onbestaande zee?” Hij zag al visioenen van halfvolle flessen die plots toch leeg bleken te zijn! “Ze gebruiken wel bestaande namen” zei DJ Terrier, “zoals Radio Caroline, of Paradise, of zo”. Voorlopig waren er echter nog geen namen gemeld van de eerste lokale strijdradio’s, zoals Radio Sylvania, of Radio Huguette. 

Op stap met

“Hela Hela, afblijven van Radio Huguette, of ik zet u op een filmpje op YouTube” kwam Rudi van Vlaanderen tussen vanuit zijn studio in Nazareth. Er verscheen eveneens een filmpje van de minister, op sociale media. “Wij gaan voortaan op stap in Brussel” zei Svengaboy. Was dat een poging om het werk als minister erkend te krijgen op de lijst van zware beroepen voor de pensioenen? “Op stap met Svengaboy” zei hij verder. Wie anders? Meestal zette iedereen zijn eigen filmpjes toch op het internet? Als het over iemand anders ging zou Rudi van Vlaanderen dat wel doen, die was op YouTube zelfs al taallessen in ’t Opwijks aan ’t geven.  

“We beginnen in mijn eigen straat in Jette, waar ik al 23 jaar woon” legde Svengaboy zijn filmplannen verder bekend. Meteen een breekpunt voor zijn zoon. “Trop is teveel” riep hij in de schaduw van de basiliek iets verder. Hij zag al cameraploegen door het huis lopen, zoals bij de Pfaffs destijds, hoe kon een relatie met de liefde van zijn leven dan nog privé blijven? Hij besliste om in het huwelijk te treden, op een moment dat iedereen toch nog over Harry en Meghan praatte. Voor de gelegenheid had hij de feestlocatie zelfs ToMarryLand genoemd, alles moest en zou onopvallend blijven! Het was op dat moment ook niet duidelijk of dit ooit een programma op VTM zou worden. 

Bompa

“Maak er misschien ToCarryLand van” onderbrak Rudi van Vlaanderen weer, denkend aan radiodecreten vol lokale DAB+ en megapower op de FM-band. “Ik zal er alleszins al wat muziek bijzetten” liet Lutgart Simoens nog weten, en ze zette er de link onder met haar favoriete lievelingsnummers op Radio 2. “Gij zijt een engel” zei Svengaboy zeer dankbaar. “En gij zijt nu niet ver meer af van Bompa” antwoordde de vroegere stem van Radio 2. Zij kende zo’n familiemomenten immers goed uit brieven, die ze vroeger van luisteraars ontving. “Een programma dat de biechtstoel verving” had een priester daar ooit over gezegd. “Nu de schijnheiligen nog” riep Rudi er weer doorheen. Engels en bengels. En ze leefden nog veel en kregen lange radiokinderen. 

° Herbeluister hier Lutgart Simoens tijdens ‘Lolypop’ (24/05/18)

 

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Kolder en Klodder (24) 'Feeknieuws' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Palm Power! De vurige tongen hadden toegeslagen met Pinksteren. Op de hoogdag van de Heilige...
Kolder en Klodder (23) 'Yes we Cannes' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Kansen in Cannes Kolder en Klodder hadden een elektronische post-it ontvangen van de ministe...
Kolder en Klodder – 22 (video) ‘De Brugse Radiometten’ Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen De Weg Kwijt “Is er nog nieuws?” opende Kolder de week met een duidelijke vraag. “Het Verdra...
Kolder en Klodder (21) "Ik ga het zeggen, Walter!" Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Soldaat paraat De week begon slecht op de dienst Mediacontrole. Walter Grootaers had gebeld,...
Kolder en Klodder (20) Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo ... Verandering van spijs doet eten. 'Mooi' dachten Ben Bode en Hugo Vanvlaenderen, twee van onze gewaardeerde columnisten. En prompt werd besloten dat ze hun 'dag van verschijnen' maa...
Kolder en Kodder (19) 'Echt, lekker écht' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening Koffie en Kaas Het was rustig in Vlaanderen Radioland. Een pak omroepen was het tweede trimester begonnen met de aan...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
Amptec
Spotlight
Amptec
TVV Sound
Amptec

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *