Kolder en Klodder (23) 'Yes we Cannes'

Leestijd: 8 minuten

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen

Kansen in Cannes

Kolder en Klodder hadden een elektronische post-it ontvangen van de minister ‘Ben in Cannes’. Dat was het! Vroeger hingen die briefjes ’s morgens op het scherm van de computer, eerder zelfs nog op een telefoon met draaischijf voor de nummers. In die tijd kon je Rad van Fortuin spelen door iemand te bellen: eerst een draai geven met telkens één van de cijfers, en dan raden wie je aan de lijn had. Oh, Nonkel Jef, da’s lang geleden! Had je per ongeluk je schoonmoeder gebeld? Dan was je bankroet!

“Gedaan met de discriminatie!” zei Kolder plots. Was er nu ook al een ‘metoo’ opgericht voor schoonmoeders? Het bleek een bericht te zijn van het Filmfestival in Cannes. Dat bericht was eigenlijk een foto, 82 actrices op de rode loper van het Palais de Congrès. Het was een protest, omdat er twintig keer meer mannen dan vrouwen mochten meedoen aan het Festival, en er slechts twee vrouwen ooit de Palm wonnen. De fotografen hadden daar massa’s foto’s van gemaakt, zij hoopten op een kleine bijverdienste, omdat de vedetten zelf geen selfies meer mochten maken.


Lees verder onder de advertentie


Minister van Femina

Zo’n vrouwenzaken, dat raakte de minister. Hij had onlangs in Leuven een debat geweigerd omdat er geen vrouwen deelnamen. In Cannes was dat anders.  Svengaboy had de voorzitter van het festival meteen laten weten dat hij niet zou gekomen zijn als hij eerder had geweten dat er zo weinig vrouwen naar Cannes mochten komen. “Dat Cannes toch niet!” had hij gezegd. Hij had uitgelegd dat hij een kabinet had samengesteld, waarvan enkel de Cel Brussel alleen uit mannen bestond. Misschien was dat een onhandigheid geweest door zijn wekelijkse bezoekjes aan Brasserie Le Central in Jette. In het verdere personeelsbestand van het kabinet was de vrouw goed vertegenwoordigd.

Bovendien had de minister twee vrouwelijke medewerksters meegebracht naar Cannes: zijn raadgever, op het kabinet Annemoon genoemd, en zijn woordvoerder, E-vanhengel. De minister wilde immers een opvallende entrée, als hij aan de Boulevard de la Croisette de première van de Vlaamse film ‘Girl’ ging voorstellen. Als bierbrouwer was Svengaboy al wel wereldberoemd aan de toog van Le Central in Jette, maar wie kende die vlegel daarbuiten? De koster van de Koepel in Koekelberg misschien, die had hem dikwijls genoeg weggejaagd, als hij weeral met zijn katapult in de toren zat. “Ik mik hoog”, zei hij dan tegen de koster.

 Stromend water

Cannes was geen gewone stad, het was wel een beetje Jette, maar dan in het groot. De minister was geboren in Sint-Agatha Berchem, en daar hadden ze de rivier de Woluwe opengelegd in de valleien, net zoals in zijn huidige woonplaats Jette. Voor de Zenne waren ze daarover nog aan ’t nadenken. ‘Zenne we wel goed bezig’ vroegen de waterhoofden zich dan af. Misschien moest Svengaboy eerst eens het beleidsdomein van Ben Weyts overnemen, en daar een mathematische herschikking doen? De Woluwe en de Zenne waren natuurlijk nog geen Côte d’ Azur, en Jette geen Cannes vlakbij Nice en Monaco. Het was een begin.

De minister had dus aan de Vlaamse Regering voorgesteld om een woordvoerder én een raadgever mee te nemen naar Cannes. Hij was immers van plan om in Cannes ook zijn 51e verjaardag te vieren en dat moest grondig worden uitgewerkt. De burgerlijke verjaardag had hij het vorige weekend al gevierd, met een veroveringstocht door Molenbeek, en een scheerbeurt bij een Turkse kapper. Een minister die als kwajongen in de kerktoren van Koekelberg klom had No Fear! om bij een Turk onder het mes te gaan. Bij een Vlaamse kapper lag dat anders, die hadden misschien kennissen die een radiolicentie waren kwijtgespeeld, en daar kon hij bij een knipbeurt zijn oren wel eens kwijt raken!

Een fles minder

Svengaboy zou zijn verjaardag vieren in de oude stadswijk Le Suquet in Cannes. Het feest viel samen met de finale van het Eurovisiesongfestival! Hij had minister-president Geert Pourquoi van die plannen kunnen overtuigen nadat gebleken was dat de entréekleding van ‘Annemoon’ en E-vanhengel niet zo duur zou worden als het kleedje van Kate Ryan op het Songfestival in 2006. Ze hadden ook afgesproken dat hij niet boven het budget van zijne copain Bert Blèit voor dat Songfestival mocht gaan. Die had toen 60.000 euro gesponsord, maar zoveel had Svengaboy zelfs niet nodig als zijn twee begeleiders een bad in champagne zouden nemen. Desnoods namen ze daarvoor gewoon een fles minder.



Bierproef

Om zich goed voor te bereiden op zijn ‘verjaardag als in een filmfestival’ had Svengaboy vooraf twee grote repetities gehouden. Op woensdag 9 mei had hij een bierproefavond georganiseerd, mét een tapcursus. Hij was immers een zytholoog, een officieel erkende bierkenner. Dat was nog iets meer dan tooghangers die Duvel bleven drinken, en niet omvielen. Hij had op die bieravond zelfs de Brusselse schepen Els Ampe leren tappen, in een speciale cursus in ’t Brussels: ‘Nie Zievere, Zuipe!’ Als geboren Oostendenaar had zij misschien wel ervaring met water, maar daarom nog niet met een Brusselse geuze.

Svengaboy had echter de ‘stoemmiteit’ gedaan om die bierproefavond in te richten in jeugdhuis de Branding in Jette, en niet in Brasserie Le Central. Die cafébaas had daarom al een week lang geen woord meer tegen hem gezegd. Daarom had Svengaboy hem uitgelegd dat hij als minister van Cultuur ook zijn eigen culturele projecten mocht promoten, in Brusselse jeugdhuizen in de kieskring. De baas van Le Central had toen meer begrip getoond, zelfs zoveel dat hij een gratis vat had willen geven. Daar waren de collega’s wielertoeristen van Svengaboy dan weer principieel tegen, en het vat werd weer afgekoppeld.

Soulminister

Ondertussen had de minister ook zijn goed VIP-hart laten zien, hij bood de fans van Paul Michiels een VIP-avond aan, op 14 juni in Heist-op-den-Berg. Het aanbod werd geveild voor Kom Op Tegen Kanker, en voor zoveel goedheid verwachtte Svengaboy dan ook een staande ovatie. Op tien dagen veiling kwamen er echter slechts vijf bieders op af. Gelukkig had de minister het aanbod nog per interne nota op het kabinet verspreid! De opbrengst werd toch nog 162,50 euro, niet genoeg voor een treinticket of vliegticket naar Cannes, maar wel naar Heist-op-den-Berg, mét de minister. En een vriend(in).

Girl Girl Girl! 

De acties waren slechts opwarmers voor Cannes. Die zaterdagochtend was het dan echt zover. Gelukkig waren de piloten van Brussels Airlines nog niet in staking en was iedereen op tijd voor de filmpremière. De voorzitter van het festival in Cannes had door het protest van de vrouwen op de rode loper beslist dat er geen mannelijke toespraken meer mochten gebeuren. Dat was natuurlijk een streep door de officiële opdracht van Annemoon en E-vanhengel, gelukkig waren zij daarna ook nog nodig voor de officiële verjaardag. En anders brachten ze maar een bezoek aan de studio’s van NRJ in het nabijgelegen Nice. Ze waren nu toch in de buurt, en Katia Segers moest nog een antwoord krijgen op haar vragen in de Commissie Medeklinker.

Op zaterdagmiddag, omstreeks tien voor één, was Svengaboy er dan getuige van hoe de 26-jarige regisseur Lukas Dhont, met zijn film Girl, wenend van ontroering wél een staande ovatie kreeg. Sommigen zagen in hem al een winnaar van een Gouden Camera, en later zelfs een Oscarnominatie. Hopelijk las Geert Pourquoi dat allemaal, dan wist hij dat zijn budget goed werd besteed! Omdat er geen selfies meer mochten worden gemaakt van zo’n momenten, zette de minister daarna de poster van de film maar online, met de moedige woorden ‘Een verhaal over jezelf mogen/willen/kunnen zijn’. De radiowereld werd stil van emotie, al lag die al van na het nieuwe frequentieplan op vele plaatsen stil.

Made of Stars

De raadgever en woordvoerder van de minister waren ondertussen het uitgangsleven van de mondaine wereldstad ingedoken. Zij zochten een geschikte plaats voor het verjaardagsfeest van de minister. Op het laatste moment lieten ze nog een live-verbinding met Peter Van de Veire op het Eurovisiesongfestival in Portugal vallen, België had de finale immers niet gehaald. Het ministeriële gezelschap liet dat niet aan hun filmhart komen, de minister schreef online zelfs ‘Top in Cannes’. Top? Dan was een strandparty vanuit de Martinez, Intercontinental of Marriott toch geen overdreven luxe? Sterren blijven bij elkaar!

One Joy

Het werd een onvergetelijke nacht in Cannes, ‘One Joy, with Svengaboy’. Helaas waren de hele avond selfies, en zelfs fototoestellen, verboden. Naar verluidt is E-vanhengel nog laat in de nachtelijke uren gesignaleerd in een pianobar naast het Palais de Congrès. Zij zou vergezeld zijn geweest van medewerkers van Studio Brussel, die een vrijkaart hadden gewonnen. Dat kon natuurlijk fakenieuws zijn, of nog een oud bericht uit het vroegere cinemaleven van Papa Vanhengel. Dochterlief E-vanhengel had toen ook al eens opgetreden, in de film van de naamswijziging van de liberalen. Zij vond nu nog dat zij daarvoor zwaar onderbetaald was t.o.v. de mannelijke collega’s. Een echte Open Veeg uit de LD-pan.

“I’m Not Your Toy, You Stupid Boy” klonk het plots in de halflege straten van de nacht in Cannes. Israël had nog eens 12 punten gekregen en wipte daardoor in de play off van het Songfestival definitief van de derde naar de eerste plaats. Even later hoorde Svengaboy zijn woordvoerder nog naar een opdringerige would be versierder roepen: “Handen thuis, of ik knip u krèk hetzelfde als de laatste reclame van Klara!” Daarop droop de belager droop af, hij ambieerde geen nieuwe carrière als castraat. “Ik kon hem ook nog leren jodelen, in ’t Japans of in ’t Chinees” grapte E-vanhengel tegen de minister. Zij wist dat Svengaboy eind november weer op werkbezoek vertrok naar Tokyo en Beijing.

Sunny (San) Sebastian

Toen ze dat weekend allemaal weer veilig uitstapten op de luchthaven van hun geliefde Brussel zei een stem plots “Twaalf punten voor…”. Het was de stem van McDonalds, “Twaalf punten voor de Sunny Sebastian”. De fastfoodketen maakte reclame voor een nieuwe hamburger met mango, maar  omdat die omroep niet meer bestond begon E-vanhengel meteen te Google-en. Ze ontdekte dat de keten eveneens meerdere restaurants had in het Spaanse San Sebastian, kort bij de Franse grens. Eind september was daar trouwens ook een filmfestival.

Die vrouwenfilm moest toch verder worden gepromoot? Zeker na de mislukte vrouwenradio in Vlaanderen? Ondertussen had de minister slechts één vraag gesteld aan zijn afdeling Mediacontrole, “Alles goed daar?”. Kolder had geantwoord “Hier is alles in Cannes en kruiken!”. Feesten en fuiven, dacht Kolder. ‘Dat hij eens durft afkomen met nieuwe erkenningen rond Pinksteren’ zei Klodder. Ondertussen vroeg E-vanhengel aan de telefoon: “Soy el portavoz del gabinete del ministro, puedes enviar una invitación?” (Ik ben de woordvoerder van het kabinet van de minister. Kan u een uitnodiging versturen?) San Sebastian, here we come?

FILMFESTIVAL SAN SEBASTIAN

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Kicken op radio en zo (14) Vernieuwing bij de radio Vernieuwing bij de radio. Doen we daar eigenlijk nog wel aan? Of kiezen we toch allemaal voor de veilige, bekende weg? En valt er eigenlijk wel wat te vernieuwen aan radio? We zijn...
Kolder en Klodder – 41 (video) Man of the world Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Fiets in de media “Moeten wij niets klaarmaken voor een bezoek van de minister aan de Intern...
De Playa Papers – 11 (audio en Baffle 21) ‘Onweerswolken’ in Play de Aro In september 1976 was ik met Frans aan een nieuwe Spaanse werkvakantie toe. Zo enthousiast bij het vertrek en aankomst, zo ontnuchterend bleek de sfeer na enkele dagen in Playa de ...
Het Vinylmoment van Manneke Pop – 35 (video) Chris Rainbow: Give Me What I Cry For Heb ik je al verteld over de rituelen aan boord van een zendschip? Ik dacht het niet. Bij Radio Caroline presenteerde ik op woensdagmiddag het programma ‘School’s out’, nadien heb ...
Nostalgische column Hans Knot – 38 (audio) De vele (radio)levens van Willem van Koot... In deze aflevering van de 'Nostalgische Column' neem ik je mee naar de vroege jaren zeventig van de vorige eeuw. In de maand februari 1972 maakte Willem van Kooten bekend dat hij b...
Plaatje maar weer (29) VTM maakt eigen nieuws Dat toen de radiostations vanaf zee hun eigen nieuws maakten, verjaardag vierden, van ankers sloegen, in brand vlogen en overvallen werden, had alles te maken met hun status. Comme...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
Spotlight
TVV Sound

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
JLB gaat (soms) naar zee (23)
Het vinylmoment van Manneke Pop – 17 (video)
Nostalgische column Hans Knot (21)
De zaak Natsie (4)
De Coverack Dossiers – 4 (audio)
Kolder en Klodder – 22 (video)
Sluiten