Kolder en Klodder (17) 'Pasen op een vrijdag'

Leestijd: 8 minuten

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening

Iets in de lucht

Vlak voor de Paasdagen was het nog bijzonder druk op de dienst Mediacontrole. Minister Svengaboy had een bericht getweet ‘er hangt iets in de lucht met Pasen’. Kolder had meteen door het raam gekeken toen ze het ontvangen had. Er hing heel veel in de lucht, had ze gedacht toen ze naar de donkere wolken keek. Dat beloofde voor een weekend naar zee.

“Zou het kunnen dat hij gewoon de Paasklokken bedoelt” had Klodder gevraagd. Klodder had Radio Luxemburg 208 nog meegemaakt en wist dus dat de klokken op ‘stille zaterdag’ naar Rome vetrokken en op Paaszondag met veel kabaal terugkwamen. Een vrachtvlucht, want ze gingen de paaseieren halen en strooiden die dan over de weilanden en groentetuintjes. Hallelujah! 

Paasreces 

“Het kan ook een één april grap zijn dit jaar” reageerde Kolder. Zij herinnerde zich nog een Zwarte Piet stunt van de minister, een korte grap toen want hij kreeg die piet meteen op sociale media doorgeschoven. Zij was meer bekommerd over het tijdstip: ‘met Pasen’. Dat was volop in Paasreces! Nog even een ‘goede’ vrijdag maken op het werk en ze konden er tussen uit.

Of niet? “Hij zal toch weer niet op een feestdag gas gaan geven zeker” zei Klodder. In de kerstperiode had Svengaboy het al gepresteerd om hen overuren te laten maken voor de vergunningen. Het nieuwe jaar was niet beter begonnen: een vermogensslag vanuit Mechelen! Natuurlijk regende het dan klachten, op alle diensten en in de commissie Mediaklinkers. 

De wielertoerist

“Het kan ook zijn dat hij de drukke wielerdagen met Pasen bedoelde” probeerde Kolder. Svengaboy was een verbeten wielertoerist, zo één die ’s zondags thuis eens weg moet omdat hij toch al alle dagen doet voor zijn werk. Zoals de meeste wielertoeristen had de minister dan onderweg geen fietsbel nodig, want hij kon het goed uitleggen! 

“Zo fanatiek is hij nu ook weer niet” meende Klodder, doelend op het fietsen zelf.  Klodder vond het nog altijd jammer dat collega minister Ben Kwijt(s) als eerste ooit in korte broek naar de studio van Radio 1 was gefietst. Dat was om het voorbeeld te geven om naar uw werk te fietsen,  op de Nationale Applausdag voor Fietsers. Voor applaus doet een mens extra moeite!

Met de fiets

Zoveel applaus had Ben Kwijt(s) toen echter niet gehad. Hij had wel een fietsenbewaker besteld, één keer zijne fiets pikken was genoeg. Verder stond daar alleen Jan Hautekiet en een fotograaf van de VRT, verder niemand om in de handen te klappen. Het leek er zelfs op dat iemand die keer zijn broek had gepikt, toen Ben Kwijt(s) in de studio stond, maar hij kon zich blijkbaar geen jogging permitteren.  

“Waarom komt Svengaboy niet met de fiets naar zijn werk?” vroeg Klodder, hij had snel gerekend op computer. “Dat is maar 4 kilometer van Jette tot hier” zei hij, “nog geen 10 minuten!” Mathematisch klopte dat wel maar mathematisch werd enkel toegepast voor aanvragen en radiodossiers. “Ge weet toch dat Svengaboy graag een omweg maakt?” vroeg Kolder. 

Trappen en Trappist 

Klodder wist het. Hij had van de minister ooit een samenvatting moeten maken van de beelden met zijn officiële verklaringen over lokale radio. “We zullen hen eens bewijzen dat ze ongelijk hebben!” had hij nog gezegd. Klodder was echter gestopt na een half uur en had hem opgebeld. “Ge kunt dat niet samenvatten” had hij uitgelegd”, “gij zegt geen twee keer hetzelfde”. 

“De minister wil niet alleen trappen, maar ook trappist” antwoordde Kolder, doelend op de vergaderingen nadien, in Le Central in Jette. Het verleden van Svengaboy was natuurlijk ook bekend, hij was een tijd lang verkozen geweest tot opperbrouwer. Sommigen meenden dat dit nog zichtbaar was in zijn aanpak van de media, vooral het frequentieplan werd vaak ‘een kater’ genoemd. 

Erkennen

“De minister vertrekt juist naar de Vlaamse ministerraad” meldde DJ Terriër via DAB+ vanuit het veld. “Hij heeft daarvoor alle nieuwe aanvragen voor vrije kavels opgevraagd” vervolgde DJ Terriër. Op de dienst Mediacontrole weerklonken toen twee duidelijke ‘gdverdoemes’, elke in het eigen dialect. “Is die nu helemaal zot geworden?” vroeg Kolder dan aan Klodder.

Ze wachtte niet op antwoord, ze belde de minister zelf. “Wanneer zou er nieuws komen over de tweede erkenningsronde?” vroeg ze aan Svengaboy. “Ik erken enkel dat ik daarmee bezig ben” antwoordde die, “en verder ontken ik voorlopig alles daarover”. Zou die toch al een trappist gedronken hebben, vroeg Kolder zich af, zo geheimzinnig was hij immers nog nooit geweest. 

In the air

“Jamaar, de radiowereld moet toch iets weten, en wij toch ook?” probeerde Kolder nog eens. “Iets?” vroeg Svengaboy, alsof hij al… iets duidelijk wilde maken. “Ze weten het toch altijd beter!” zei hij toen. “Deze keer zal iedereen verrast zijn” legde hij verder uit, “en ge moet u dat niet aantrekken, ga gerust op vakantie, ze zullen deze keer op een lege afdeling moeten reclameren!”. 

Dat was duidelijk, er was something in the air. Nu begreep Kolder waarom de minister een paar dagen geleden nog had gevraagd of er nog wijzigingen van statuten waren geweest in de radiowereld. Zo’n vragen werden vroeger nooit gesteld, iedereen had toen een vast aangeduide plaats. De slogan was toen nog ‘u bent waar u (uit)zendt!’

Inter-lokaal

De familie Boulet uit Mechelen had daar verandering in gebracht. Dat waren nomaden, een nieuw soort radiomakers, zonder vaste verblijfplaats. Zij verhuisden regelmatig via statuten in het Belgische Staatsblad, zelfs de online versie daarvan kon dat moeilijk bijhouden. Het had ook een nieuw begrip gebracht in de radiowereld: de inter-lokale radio’s, onzichtbaar aanwezig op meerder ‘localiteiten’. 

Boulet & family zagen de radiowereld meer als een tennisclub: met interclubs waaraan zij zoveel mogelijk alleen mochten deelnemen. Als dat niet lukte probeerden ze tegen te programmeren op de concurrentie. Onlangs had iemand op sociale media dat nog uitgelegd: met zo’n schaduwfrequentie kon je zelfs het opstarten van het eigen netwerk een paar kilometers verder tegen houden!

De enigen 

“Hoe zit dat nu met die paaseieren?” vroeg Klodder. Hij werd ongeduldig, Svengaboy behoorde immers tot de Twitter-generatie, politici die soms ’s morgens een bericht plaatsten en daar dan de hele dag op antwoordden. De administraties noemden het al een Twitterkabinet, naar het voorbeeld van de Amerikaanse president die zelfs al ministers kon ontslaan via Twitter. 

“Het is toch weer geen bevlieging van de minister?” hoopte Klodder nog. Het was wel een bevlieging, een kip met een paasei. De minister weer aan de telefoon. “Luister” zei hij, “jullie zijn buiten de ministerraad de enigen die weten dat er iets beslist is”. Wij weten nog van niks, wou Kolder zeggen, daarnet had de minister immers alles nog willen ontkennen. 

Een Excelleke

“De papieren zullen er pas volgende week zijn” legde Svengaboy verder uit. Volgende week? Dan was iedereen toch een paar dagen met verlof? “Er wordt vandaag ook nog niets medegedeeld vanuit het kabinet” gromde de minister verder, “ze zullen deze keer op hun honger blijven zitten, het moet maar eens gedaan zijn dat alles al uitlekt voor het beslist is”. 

Hij had het weer, dacht Kolder. Sedert zijn kabinet een file had verstuurd met auteur en al werd zo’n humeur een ‘Excelleke’ genoemd. De minister was toen vooral boos geworden omdat niemand hem had uitgelegd dat de auteur van een boek zoals bvb. Pieter Aspe of zijn Snapwhat?, iets heel anders was in de wereld van computers. Daar bleven spookschrijvers immers zichtbaar! 

Persbericht

“We gaan toch geen goed nieuws bekend maken op de dag van de kruisiging?” had hij vragend nog opgemerkt. Nochtans noemden ze dat ‘goede’ vrijdag, maar de minister wou duidelijk niet dat het op die vrijdag al Pasen was in de radiowereld. Hij zei ook altijd dat ze hem teveel kruisigden en dat hij op zijn manier zou verrijzen. Dat was duidelijk aan ’t gebeuren. 

Die zaterdagochtend in het Paasweekend. Stille Zaterdag, zo werd het nog genoemd door oudere radiomensen die nog wisten dat de klokken dan naar Rome waren vertrokken. Plotseling begon privételefoon bij Kolder thuis toch te luiden. Het was Svengaboy, hij meldde dat hij in alle zaterdagse stilte voor Pasen een persbericht had verstuurd met 7 nieuwe erkenningen. 

De lijsten

En dan? dacht Kolder. Zij wou met de familie net vertrekken naar zee en de radiowereld was toch wel het minste waar zij op dat ogenblik aan dacht. Even later weer de minister aan de telefoon. Waarom had een mens dan een Paasweekend en wat verlof? “Hoe komt het dat de lijsten van erkende radio’s en ontvankelijk verklaarde anderen al op Viezeradio staan” vroeg Svengaboy. 

Hoe kon zij dat nu weten? Kolder probeerde in een gehuurde chalet aan zee te geraken voor het verlengde weekend om was. Ze legde nog eens uit dat op haar dienst zelfs niemand die papieren had omdat Svengaboy ze zelf had achtergehouden! “Zijt ge misschien nog iets gaan drinken, en hebt ge die toevallig meegenomen?” vroeg Kolder. 

‘Op uit’…

Ja, dat had de minister, want dat was de gewoonte als een ministerraad vlak voor een feestdag viel. De minister legde uit dat er dan getrakteerd werd volgens het aantal besluiten en hij had deze keer Ben Kwijt(s) laten winnen. Geert Pourquoi had hem nog gezegd dat hij hem zo niet mocht plagen, maar Svengaboy had geantwoord dat die dat toch niet door had, van zijne gepikte fiets toch ook niet!

“Zoudt ge geloven dat iemand die papieren, allee op de tijd dat ik even Manneke Pis ga spelen…” zei Svengaboy. “Ik ben toch nog bezeikt!”hoorde ze hem roepen aan de telefoon. Kolder liet hem alleen verder druppelen, gooide de telefoon af, de koffers in de wagen en zichzelf achter het stuur. “Weet je wat we doen?” vroeg ze haar man. Die wist het: ‘de radio op uit’. Een heel paasweekend lang. 

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Kolder en Klodder (20) Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo ... Verandering van spijs doet eten. 'Mooi' dachten Ben Bode en Hugo Vanvlaenderen, twee van onze gewaardeerde columnisten. En prompt werd besloten dat ze hun 'dag van verschijnen' maa...
JLB gaat (soms) naar zee – 20 (video) Kunnen we allemaal dezelfde woorden gebruiken ... Hoeveel keer is Tim Bergling eergisteren gestorven? Ik hoorde het al vrij snel op Radio 1. ’s Avonds en ’s nachts én ’s anderendaags zowat de hele dag door. Telkens opnieuw. Avicii...
Het vinylmoment van Manneke Pop – 14 (video) Here comes the Judge, Shorty Long Peter Van Dam postuum als columnist. Omdat het over radio en muziek gaat, om de stem, om de hoorbare beleving, kan u niet enkel zijn ziele-roerselen lezen, maar ook beluisteren. A ...
Nostalgische column Hans Knot – 18 (video) ‘Zomer Hit (te) - De 300 heetste zon- zee... Vandaag aandacht voor zomerhits. Grote vraag is hoe je bepaalt wat een zomerhit is en bovendien welke songs je in die categorie kunt plaatsen. Kan er meer dan één zomerhit per jaar...
Gastcolumn: Nog steeds dichte radiomist Noch bloemen, noch kransen Van gecensureerd stemgebruik bij de meest geoliede Qmusic tot de woordenkramerij in de Classics 1000 van Radio 1. De ‘vijgen na pasen’-tijd stond alweer bol van de extremen in radi...
Kolder en Kodder (19) 'Echt, lekker écht' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening Koffie en Kaas Het was rustig in Vlaanderen Radioland. Een pak omroepen was het tweede trimester begonnen met de aan...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
Amptec
Spotlight
Amptec
Amptec

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *