fbpx

RadioVisie

.
TVV Sound
.

Kolder en Klodder (16)

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening

Seizoensradio 

De week was nogal stormachtig op de afdeling Mediacontrole. Het winterse weer had dan wel de klok op het zomeruur gezet, even later was het toch weer terug lente en zelfs herfst. Klodder kwam alle dagen met de trein naar het werk. Los van het feit dat er weinig variatie is in altijd dezelfde mensen zien, was er ook geen muziek op de trein. Geen ambiance. 

Hij had daarover al eens een brief gestuurd naar de directie van de spoorwegen maar die was nooit aangekomen omdat de treinen die dag in staking waren. Klodder had ook al eens rondgevraagd op de trein maar dat was niet meegevallen. De éne wou landelijk luisteren, de andere op internet, nog anderen lokaal, enz. Het is precies zo ingewikkeld als bij het  frequentieplan, had hij toen gedacht. 

Firmawagen

Kolder kwam met een firmawagen naar het werk. Zij moest soms mee voor controle in het veld en daarom had ze een terreinwagen ter beschikking. Meestal was dat er één die iemand op het kabinet had afgedankt, en waar zij de kilometers van de leasing vol moest van rijden. Een gebruikte wagen, dat was te zien want zij kon exact zeggen wie nog jonge kinderen had, en wie niet!

Nostalgie

Kolder luisterde ’s morgens altijd naar Nostalgie. Zij was altijd redelijk vroeg op, en zette dan de TV op ZES, daar kon ze dan zien wat Stefan Ackermans zei. Zoiets vond ze plezant. Ze was dat beginnen te doen met Leen Demaré op Donna, als ze een vrije dag had. Stefan werd vroeger zelfs al uitgezonden om 4 uur ’s morgens, maar dan kreeg hij teveel verkeersboetes. 

Tegenwoordig zat hij om 6 uur ’s morgens klaar, met zijn sjaaltje in zijn nek. Dat was waarschijnlijk om zijn stembanden warm te houden. Zoiets had hij natuurlijk geleerd toen hij nog met zijn auto ‘vloog’. Dan hield hij de banden warm om alles te kunnen geven! ’s Morgens moet het trouwens nogal fris zijn in de studio van Nostalgie, men zag hem altijd binnensmonds kuchen op TV. 

Verslapen!

Een week geleden was hij er niet, of toch niet op tijd. Kolder gebruikte die televisie als haar wekradio, die dag had ze zich bijna verslapen. Ze zag Stefan en zijn gezelschap om 20 na 6, op zijn gemakske, de studio ingaan! Toen had ze hem een bericht willen sturen, dat hij dat moest laten of dat ze een andere zender zou opzetten ’s morgens. 

Ze dacht er echter aan dat Nostalgie een nieuwe bestuurder had gekregen. De omroep had dat waarschijnlijk overgenomen van de erkenningsronde van de minister. De radiogroep had toegegeven dat hun ene radio die nog niet bestond, en de andere Nostalgie, in Wallonië ook onder één paraplu werkten. Parapluie, want de laatste tijd moest men in de Vlaamse radiowereld veel Frans spreken. 

Parlez vous Nederlands? 

‘La pluie laisse place à la neige’ hadden de Vlaamse luisteraars al dikwijls laten weten op de afdeling. De regen gaat over in sneeuw. Het echte weerbericht was de laatste tijd niet veel beter, maar in de radiowereld bedoelden ze vooral de stilte op de radio. De sneeuw, zoals op televisie vroeger, die overgang gebeurde toen meestal als men in slaap viel tijdens een spannende film. 

Het is anders niet veel Vlaams plui-mage, had ze op de website Viezeradio gelezen. Daar werd gereclameerd dat de Waalse zenders geen Nederlandstalige liedjes speelden. Herman Boel had ze op zijn vingers geteld, maar hij had geen vingers nodig gehad! Daarom stak hij er ook geen duim voor omhoog, zoals ze op Facebook altijd doen. 

De liedjes 

“Hebt gij de laatste tijd nog veel Nederlandse liedjes gehoord op de Franstalige radio’s” had ze toen aan haar collega Klodder gevraagd. Die had gekeken alsof hij het in de Voerstreek hoorde donderen, daar stond nochtans nog altijd geen Vlaamse radio op, hoe kon dat dan? “Ik luister daar nooit naar” zei hij, “wij moeten toch enkel de radio’s in Vlaanderen controleren”.

Dat was waar. Speelden de Vlaamse radio’s trouwens wel Franstalige nummers? Even op Google, Franstalige liedjes radio… Daar stond het al! De Top Collectie Franse Klassiekers. Vijf CD’s, uitgegeven bij Radio 2. Even in ’t Frans proberen… Er staat een titel: SBS peut créer une radio… en zo kwam ze op een Nederlandstalig artikel op een Vlaamse website uit. De vertaling was inbegrepen?

Chinees  

Telefoon. Svengaboy. Of ze even iets konden opzoeken, de minister had in het BRUZZ-nieuws een bericht gehoord van Chinese auto’s die in België worden gemaakt. Of ze dat konden opzoeken, wie en ook waarom. Moesten ze weer de autowereld induiken? Met DAB+ hadden ze dat al gedaan. Moeilijk als de meeste antennes nog moesten worden geplaatst, zoek zo maar overal een radio!

De Chinezen dan maar. Ja, die maakten auto’s, vooral na. De magazines hadden daar toch al dikwijls over geschreven? Ze maakten de Toyota Landcruiser, of Mercedes G-Klasse, of de Jeep Wrangler, de Honda zoveel en andere Ford, Nissan, BMW, Lexus of Renault, enz. na. Je kon beter opnoemen welke ze niét namaakten! 

Vroem?

Hier in Vlaanderen was nog geen Top Gear of een Jeremy Clarckson. Vroeger een Peter Baert, die had Pitstop en Play Sports, maar Peter was jammer genoeg al in de eeuwige autohemel. Svengaboy kon zoiets toch beter aan Gunther Neefs vragen? Die zijn broer had nog in de gemeenteraad gezeten in Mechelen, maar dat lag misschien gevoelig? Mechelen werd nu al het bisdom van de radio genoemd. 

Crossover 

“Lynk & Co” zei ze toen ze Svengaboy terugbelde. “Die laten bij Volvo  in Gent de XC40 bouwen. “En waarom?” vroeg Svengaboy. “Omdat het niet moeilijk is” las Kolder voor uit een krant die Svengaboy zelf ook kon lezen, “de modellen van die Chinees hebben technisch dezelfde basis”. Ze legde hem nog uit dat Volvo een versie 01 zouden maken én een versie 02, een crossover. 

“Ziet ge wel” riep Svengaboy, “dat is het”. Hij wou meteen een afspraak met Lynk & Co. Op de vraag of hij de Chinese taal wel genoeg kende om met hen te praten antwoordde hij: “daarom heb ik u toch?”. Daar was iets van, als Svengaboy iets in zijn hoofd had en ermee voor de dag kwam dan zei ze altijd dat het chinees was voor haar. Nu was het letterlijk zo!

Link & Company!

Die ochtend op een chinees hoofdkwartier bij Volvo in Gent. Svengaboy en Kolder werden hartelijk onthaald door Lynk & Co., dat waren niet hun echte namen. De eerste noemde zich Lynk omdat hij met alles probeerde een link te maken. De tweede noemde Co omdat hij dat in een partnerschap probeerde om te zetten. Die lieten er geen gras overgroeien! 

Ping! Ping! 

“Waalmee kunnen wij u van dienst zijn” vroeg Lynk. Amaai, in ’t Nederlands! Daar konden de Waalse radio’s toch een voorbeeld aan nemen, zeker met hun muziek! “Als jullie de technische basis hebben kunnen jullie dan gemakkelijk iets namaken?” vroeg Svengaboy. Dat was niet heel verstandig, in Jette is zaken doen misschien zoals een pint bestellen in Le Central, maar met Chinezen gaat dat zo niet. 

 “De minister bedoelt of jullie met de juiste informatie een goed nieuw product kunnen maken” zei Kolder. “Ploduct, ploduct, wij fablicelen alle ploducten” zei Lynk. Ping! Ping! riep hij, nog en hij lachte zijn gouden tanden bloot. “Wij zijn Chinezen, die sjezen!” lachte ook Co met zijn gebit in goud. Svengaboy zag het, zelf had hij nog nooit zo rijkelijk met een mond vol tanden gestaan. 

Radio 

“Hoeveel kost…” begon hij, “… hoeveel kost het om in Vlaanderen een paar goeie radio-omroepen te maken?” vroeg Svengaboy toen. Kolder had gedacht dat hij voor nieuwe firmawagens was gekomen maar het bleek iets helemaal anders. Alles zit vol en vol rechtszaken, dacht ze, de omroepen waren onder elkaar al aan’ t dagvaarden. Een titels geven via RDS was al een schending van de privacy! 

“Zoiets als TOPladio, of  eeldel zoals de vloegele Ladio Contact?” vroeg Lynk. Die mannen waren goed op de hoogte! “Het mag ook een vrouwenradio zijn” zei Svengaboy. Dat ging niet. Volgens de Chinezen zou dat nooit door de keuringscommissie komen omdat het niet gendervrij was. “Stadsladio misschien?” vroeg Lynk nog. “Dat kost wel iets meel”.

Powel!

“Hoeveel” vuurde Svengaboy er meteen op los. Hij droomde al van een kloon van dat netwerk, maar dan liefst zonder al te veel geschuif van papieren. “Wij willen veel powel” zei Lynk. Baden Powell dacht Svengaboy, die altijd een beetje scout was gebleven. “Wij willen glote netwelken” zei Lynk nog. Ja die Chinezen wisten blijkbaar goed wat ze wilden!

“Ik kan een vijfde netwerk bijmaken” zei Svengaboy, “dan neem ik al de frequenties die niet gebruikt worden. Zo komt ge zelfs twee keer door het hele land”. Dat zagen de Chinezen wel zitten, die auto bij Volvo Gent zou immers ook twee versies krijgen. “Wanneel?” vroegen ze. “Misschien binnen 19 procedures” zei Svengaboy “ en ’t kan ook iets meer maar ook iets rapper zijn”. 

Niet met den deze  

“OK” zeiden de Chinezen. Het leek wel of ze ondertussen ook nog een gekloonde Toyota aan ’t nakijken waren, zoals in de vroegere reclame op TV. “Ge gaat wel concurrentie hebben” zei Svengaboy. “Plobelen, plobelen” zei Lynk zonder veel schrik. “En kritiek krijgt ge zeker” zei de minister nog. “Met alle Chinezen, maal niet met den deze” zei Co daarop. 

Een man vinden 

Zogezegd zo afgesproken. De volgende dag werd een persbericht rondgestuurd met de blijde mededeling “Chinese fabrikant gaat nu ook radio’s maken bij Volvo in Gent”. Kolder had er nog op gewezen dat dit misschien niet de hele waarheid was. “Het is ook niet gelogen als het voor de Raad van alle State komt” had de minister geantwoord. 

Daarna lachte hij in zijn vuist. Radio maken. Ook op DAB+! Voor ontvangst in de auto! Svengaboy had ooit iets gehoord over een Chinees spreekwoord dat zegt ‘Een put graven en een man vinden’. Het betekent dat roddels waar worden. En het moest toch niet altijd een vrouw of een vrouwenradio zijn? 


TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
Spotlight
Je zou ook interesse kunnen hebben in...
'Sneeuw in mei' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen De
'Lijst 33' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Liberal Arts
'(G)Een Gat(z) in de lucht' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van
Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van VlaenderenDe zon op oneindige zee
“Di-Doe-Bie-Doe-Bie” Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Kinderen van de
'De Dik Voormekaarshow' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen Was
Kolder en Klodder – 69 'Groen Doen' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van
'De Ladder Boys' Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening van Hugo van Vlaenderen De

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
De Coverack dossiers (2)
De Zaak Natsie (1)
JLB gaat (soms) naar zee – 16 (audio)
Het vinylmoment van Manneke Pop – 10 (video)
Nostalgische columns Hans Knot – 14 (video)
Kolder en Klodder (15)
Sluiten