Kolder en Klodder (14) De Commissie Medeklinker!

Leestijd: 7 minuten

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening

Co-working

Die ochtend in de blauwe kabinetsmobiel. Zoals alle moderne ministers die willen besparen reisde de minister zoveel mogelijk samen met zijn vaste staf. Carpoolen, al was het hier meer het principe van co-working: het kantoor van de minister stond dan soms op de autosnelweg, het budget mocht daarom iets hoger zijn. 

Die ochtend, dus, in de blauwe kabinetsmobiel. “Gisteren nog in de rechtbank, morgen met HUMOr” zei Svengaboy plotseling tegen Peter de Woordenjager. Normaal was dat andersom, Peter moest altijd voorschrijven wat de minister zou zeggen. Daarom was hij ook benoemd tot tekstschrijver op het kabinet. Sedert die dag moesten ze daar niet meer naar woorden zoeken, die lagen klaar. 


Lees verder onder de advertentie


Teambuilding 

“HUMOr?”, vroeg Peter zich luidop, en met slechts één woord, af. “Jawel” antwoordde Svengaboy, “ik heb beslist dat de dienst Mediacontrole aan plezante teambuilding gaat doen”. Dat was pas nieuws, alleen was Peter de Woordenjager er niet zo zeker van dat de dienstleden Mediacontrole dit even prettig zouden vinden als de minister. 

Koude koffie 

“Met Klodder” zei het dienst-lid met dezelfde naam. “Ah, hiersedaarse, gij hebt u vandaag toch al een beetje geamuseerd zeker?” vroeg Svengaboy. Klodder begreep er niets meer van. Lachen was een uitzondering op zijn werk en het niet begrijpen een steeds terugkerende kwaal. Sedert het frequentieplan was begonnen waren er vooral stoorzenders bijgekomen, zonder vergunning. 

Kolder was trouwens net het verslag aan ’t maken van de vergadering van de Commissie die ochtend, die had het over de schorsing van HITfm gehad. ’t Was een korte vergadering geweest, de leden van de commissie konden deze keer al gaan pissen voor ze hun koude koffie hadden gedronken. Zou de minister zich misschien verslikt hebben deze keer?, vroeg hij zich af.

Au en oei 

Zo’n verslag van de Commissie was niet eenvoudig. Er werd daar altijd veel door elkaar door gepraat, net als in een frequentieplan mét uitzendingen. Gelukkig had Kolder uit de schoollessen het ezelsbruggetje onthouden, het kofschip. Dat was iets anders dan een zeeschip, de treiterschijf waren hier de klanken AU en OEI. Mét stip in het geheugen geprent. 

Commissie Medeklinker 

“Waarom al die klinkers?” had Kolder hem toen gevraagd. Daarom, dacht hij, maar waarom was geen vraag. En de minister zei ook nooit ‘daarom’, eerder ‘we zullen dat nog onderzoeken’. “Een consonant of medeklinker is een klank waarbij de lucht niet ongehinderd door de mond naar buiten kan” had hij dan maar geantwoord. 



Kolder had hem meteen aangekeken alsof hij er iets kon aan doen dat iedereen al wist dat Nostalgie en NRJ één groep zouden worden. “Meer zegt de minister nooit, enkel medeklinkers” legde hij uit. Daarom werd het soms ook de Commissie Medeklinkers genoemd, hoe zeer de commissieleden de Ypselon, en de U en J (met de I) in het mediabeleid ook probeerden te begrijpen. 

30 dagen 

Was het nu een klinker of een medeklinker? De minister was altijd kort: hij zei niets. Deze keer was het nog korter geweest: hij had elke medeklinker slechts één keer gebruikt! De dertig dagen na de schorsing van HITfm waren nog niet om, en een minister moet soms de Porseleinen Moeder van de Frequentiekast zijn.  Hij had het recht om te zwijgen omdat alles wat hij buiten Brasserie Le Central in Jette zei, tegen hem kon worden gebruikt. 

Amuseren

Oh ja, de minister hing aan de lijn. “Vandaag al geamuseerd?” herhaalde hij de minister. “ Ja, die grap dat de VRM geen achterstand heeft vond ik een goeie” zei Kolder. Hij had regelmatig virtueel contact met de VRM, via DAB+, en die hadden hem gisteren nog gezegd dat ze net terug boven hun papieren uit waren gekropen op hun bureau. 

“Dat was geen grap, dat was de waarheid” zei Svengaboy. Kolder kon het toch niet weten dat de tijdelijke beoordelaars daar ondertussen ook al mathematisch hadden toegeslagen. “Maar allee” zei Svengaboy verder, “gij gaat gij u vandaag allemaal nog eens echt mogen amuseren, en voor de verandering: ik trakteer”. 

Le Central

Dat zou een hele verandering zijn! De minister had hen een tijd geleden in hun vrije tijd nog eens uitgenodigd in Le Central in Jette. Toen de rekening kwam had hij gezegd dat ze die maar op de Raad van State moesten zetten. Die hadden de rekening echter terug gestuurd met de mededeling dat zijn krediet op was. 

Volksspelen

“Kom allemaal om 14-punt-nul-nul uur naar Le Central” zei de minister. Weeral? Miserie, miserie, miserie, dacht Kolder. Bevel is bevel, en ’t was zijn probleem niet als de rekening achteraf weer moest worden doorgestuurd naar Zwangere Guy, zo noemde Svengaboy zijne BRUZZelse copain altijd. “E Goo Verke Mag Alles” zei die dan altijd. 

Die namiddag in Le Central in Jette. “Tegen de verkiezingen van de gemeenten gaan we met de Dienst Cultuur meer typische volksspelen promoten” begon Svengaboy een korte speech. De dienst Mediacontrole mocht er als eerste één proberen: de Pitjesbak. “De Pitjesbak?” riepen de dienstleden zo samen dat ze zelfs even de Pitaboys leken. 

Dobbelsteen

“We gaan dat probleem van netwerken en schorsingen en rechtszaken eens allemaal oplossen” zei Svengaboy. Ge had het beter direct goed opgelost dacht Klodder, maar zoiets mocht je in zijn aanwezigheid zelfs niet luidop denken. “Gij moogt allemaal met één dobbelsteen gooien” zei Svengaboy, “en zo gaan we beslissen of STOPradio wel of niet een erkenning krijgt voor net 3”. 

Een zes 

Klodder wou al direct zeggen dat de minister dat ’s morgens toch nog anders had gezegd in de Commissie Medeklinkers. Hij kreeg echter een stoot van de vulpen van Peter de Woordenjager tussen zijn ribben en begreep dat hij daar beter thuis verder kon over nadenken. Had die trouwens weer een nieuwe vulpen? Zo voelde het toch.  

“Luister” zei Svengaboy, “Het is ni moeilijk, het is gemakkelijk”. De comeback van Kamiel Spiessens? “Als ge allemaal een zes gooit krijgt STOPradio die erkenning” zei de minister. Kolder en Klodder hadden al hun heel leven een zes willen gooien op de Lotto, STOPradio zou op dat gemiddelde echter niet veel kans maken. 

Zoveel lawaai 

Bovendien hadden ze de minister onlangs nog horen zeggen dat hij niet begreep dat iemand zonder vergunning nog zoveel lawaai kon maken. Ze hadden zelfs de Blauwe Geschelpte van zijn medewerkers uitgemaakt! Heel het kabinet had toen tegen Jurgen Verstreken geroepen ‘Zet die ploat af!’. En nu zou hij hen een erkenning geven? 

West-Vleteren 

Zou de minister misschien die Jodiumpillen al genomen hebben?, dacht Kolder. Zij herinnerde zich nog dat Svengaboy bij de liberalen was gegaan, omdat de Spirit van zijn eerdere partij er een beetje uit was. Toen had Zwangere Guy ook gezegd “Pak op tijd maar uw blauw pillen”. Dat had hij gedaan, hij kon een week niet gaan werken. En zijn vrouw ook niet!

“Dit zijn de spelregels” zei Svengaboy, “iedereen gooit en als ge geen zes hebt moet ge nog eens gooien”. Dat was inderdaad niet moeilijk. “Kom Sébastien”, zei hij tegen de patron, “wij gaan een Westvleteren drinken, ik heb er speciaal van Nederland laten meebrengen”. Mensen die op dezelfde politieke partijlijst staan in een gemeente kennen elkaar goed, en begrijpen elkaar beter. 

Knoop 

Die namiddag in Le Central in Jette. “Ik goen maan pattaatte afgeete, wa pâasde doevan?” hoorden Kolder en Klodder de minister net nog zeggen tegen patron Sébastien. Die ‘pâasde’ er het zijne van. “Hebt ge de knoop al doorgehakt” vroeg hij aan Kolder en Klodder, terwijl hij zelf de laatste knoop van zijn broek nog doorhakte. 

Een hit voor een stop 

“Ik heb 17 keer moeten gooien en Klodder 24 keer” zei Kolder. “Jamaar nee”, repliceerde de minister, “hebt ge alle twee een zes gegooid?”. Na 17 en 24 keer hadden ze samen na 41 keer een zes gegooid. “Dan heeft het lot beslist” zei Svengaboy, “STOPradio krijgt de erkenning. “En HITfm dan” vroeg Kolder. “Die krijgen de rekening” zei Svengaboy en hij vertrok met de kabinetsmobiel. 

Die avond, onderweg in de kabinetsmobiel. “Zouden ze doorgehad hebben dat het twee dezelfde dobbelstenen waren” vroeg Svengaboy aan Peter de Woordenjager. “Ik denk het niet” antwoordde die, bovendien had de minister die namiddag zoveel klinkers gebruikt dat niemand nog vragen zou stellen.

De radar

“Is er nog nieuws van de zaak van BRUZZ” vroeg Svengaboy toen. Peter de Woordenjager keek even op zijn Eye-pad. “Die is van de radar verdwenen” zei hij toen tegen de minister. “Hou het zo” zei die, “ik zal morgen de Sinterklaasbrief van NRGuy nog posten in de Vlaamse regering, maar dat moet nog niemand nog weten”.

Op dat ogenblik meldde DJ Terriër beweging vanuit het radioveld. “STOPradio heeft net het blijde nieuws ontvangen van de minister” meldde hij als reporter ter plaatse. “Gisteren nog op DAB+, morgen weer op FM Bruno!” had de directeur gezegd, en “alle problemen zijn nu van de radar”. De radiowereld is mooi als men dezelfde radartaal spreekt. Klinkers én medeklinkers.

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

De Playa Papers – 12 (audio & video) De vlucht terug naar België Nauwelijks de routine van het dagelijkse VVVR-leven weer opgenomen of ik kreeg twee heel bijzondere telefoontjes uit Playa de Aro. Het eerste was van Peter Vandam. Tijdens het laat...
Rob voer een laatste keer uit met SMC "Typisch Olthof, altijd wat!". Vooral het grote en k... Vandaag, precies vijf jaar geleden, stierf Rob Olthof. De Amsterdammer was lange tijd een belangrijke schakel binnen de structuur van RadioVisie, van 2008 tot 2014 een onderdeel va...
Het vinylmoment van Manneke Pop – 36 (video) Ladies and gentleman, make room for Sly... Hoeveel elpees en singles heb jij staan vroeg iemand mij laatst? Eerlijk gezegd, ik heb ze nog nooit geteld. Wat me bij de voorbereiding van dit stukje wel opvalt, is dat in die gi...
Nostalgische column Hans Knot (40) Je bent veel te vroeg heen gegaan beste Rob! Geen ‘gewone vaste kop’ bij deze column? Dit is dan ook een speciale aflevering. Eentje waarin ik stil wil staan bij het feit dat het op 23 september aanstaande alweer vijf jaar ge...
Dick is (nog steeds) radioactief – 1 (audio) Radio Twee Twee Zeven was er maar even RadioVisie heeft een nieuwe columnist op donderdag. We gebruiken een eufemisme - de in radiomiddens niet geheel onbekende Dick Offringa -. Hij volgt Marten Coverack op, die na vijf...
Plaatje maar weer (30) Kijkt u mee? Kijkt u mee? U kan er niet meer langs zien, zoveel camera's hangen er in de stad, in parken, in gebouwen, op voetbalvelden en autowegen. George Orwell was klaarblijkelijk een ziene...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
TVV Sound
Spotlight

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
Plaatje maar weer (9)
JLB gaat (soms) naar zee (14)
Het vinylmoment van Manneke Pop – 8 (video)
Nostalgische column Hans Knot (12)
Kolder en Klodder (13)
Geen ‘Plaatje maar weer’
Sluiten