Kolder en Klodder (10) De dertig dagen van februari

Satirische Kijk-op-Media, met de meest Subjectieve Mening

Schouwtoneel 

Kolder was de week al beu en ze was nog maar half. Vorige week had ze plots telefoon gekregen van Svengaboy, of ze even naar zijn kabinet kon komen.  Ze kende dat, zo’n dringende uitnodigingen. Meestal werden er dan zaken besproken die al beslist waren, doch die inspraak moesten krijgen om echt te lijken. De wereld is een schouwtoneel, en dat van de delen vond ze maar niks. 

Die afspraak, daar nog aan toe, maar dat wachten in de gang, dat was er teveel aan. Het leek vaak wachten aan een dokterskabinet  i.p.v. dat van de minister. ”Kom toch binnen” zei Svengaboy al aan de deur. Zo snel? Hola, dan scheelde er echt iets. “Wilt ge een koffie, of hebt ge liever iets anders?” Alarmcode rood, dacht Kolder, dat wordt een poging tot geforceerde vrijwilligheid. 


Lees verder onder de advertentie


Tournée Radicale 

“Wat denkt ge eigenlijk van de nieuwe radiowereld” vroeg Svengaboy. Wat Kolder daarvan dacht? Dat was teveel om op te noemen. Ze kreeg er niet eens de kans toe. Sedert de minister reclamefilmpjes maakte voor president Trump dacht hij soms dat zijn Blauw Verdiep in Brussel het Witte Huis was. De baas vraagt wel iets maar hij hoeft geen antwoord want hij is de baas. 

“We gaan die lokale radiomensen eens een plezier doen” zei Svengaboy. Wieblaft? Enfin, wablieft! Een plezier? Zou het kunnen dat de minister niet mee deed met de Tournée Minérale in februari? “We gaan in de rest van de maand een Tournée Radicale organiseren, de laatste ronde van het lokale Vlaanderen” zei hij verder. Bestond er een alarmcode dubbelrood? 

Sloegen in de zetel 

Kolder dacht meteen aan de vroege krokusweek dit jaar, en dat haar kinderen hadden gevraagd of ze de kleinkinderen die week eens een dag mochten brengen. Zijt ge nu helemaal zot geworden, dacht ze nog even over Svengaboy, een week actie in de krokusvakantie? “Hoe gaat ge dat doen” vroeg ze meer diplomatisch. Svengaboy vond immers toch dat hij altijd voor iedereen het beste deed. 

“Ik? Ik ga dat niet doen”, zei de minister, “gij gaat dat doen”. Na een huwelijk van 15 jaar afwassen en eten koken had Kolder wel door hoe iemand met zijn sloefen in de zetel probeerde te gaan zitten . “Jamaar” probeerde ze even. “En gij gaat dat goed doen “ zei hij verder, “als iemand dat goed kan dan zijt gij dat”. Zo’n compliment betekende dat hij geen tegenspraak duldde. 

30 dagen na de 13e 

“Wanneer begint die ronde dan?” vroeg ze. “Onmiddellijk” zei Svengaboy, “ik geef voor het weekend nog een waarschuwingsschot en vanaf de 13e begint de wedstrijd”. Een ongeluksgetal, dacht Kolder, en midden in de krokusweek! Op Valentijn zou ze toch naar Bobbejaanland gaan hoor, de minister kon dat op zijn lege frequenties schrijven! 



“En hoe lang duurt die ronde” wilde ze nog weten. “We beginnen op vette dinsdag met een vastentijd van dertig dagen” antwoordde hij. Erg katholiek vond Kolder dat niet, de radiowereld zat trouwens al langer op zijn honger. Ze zag Svengaboy echter geen erkenningsronde starten met een Valentijnshartje, dan maar de dag voordien. ”Dan zijn we klaar op woensdag 14 maart” zei hij nog. 

De 30 dagen  

Dat klopte niet. “Februari heeft toch geen 30 dagen?” merkte Klodder op. “Voor uw loon toch wel!” grapte de minister met haar bediendestatuut, maar hij was de enige die lachte. “We geven de lokale radiosector die paar dagen cadeau” voegde hij er aan toe, “de meesten willen toch snel beginnen, op die manier kan het nog een paar dagen sneller”.

Alle middelen waren blijkbaar goed om een goede indruk te blijven maken. Dadelijk zet hij dat liedje ‘Ik Ben De Man’ van Raymond van het Groenewoud weer op, dacht ze. “Dan zitten we toch volop in de Paasvakantie met de 30 dagen om ontvankelijk te verklaren” zei Kolder. Pasen was dit jaar al een aprilgrap, moest er nu echt nog een tweede bijkomen, dacht ze. 

Telraam 

“We nemen daarvoor een beoordelaar aan”, zei Svengaboy. Kolder zag weer gekopieerde files van eigenaar veranderen zonder dat ze van auteur veranderden. De digitale handdruk, iets helemaal anders dan een Maneblusser een hand geven, die was nooit officieel ergens geweest. “Een onbevlekte ontvangenis” zei hij verder, “iemand zonder sociale media, maar met een telraam, géén Excel meer”. 

De computerkennis van de minister was blijkbaar verbeterd, zijn kennis van het cijferslot duidelijk nog niet. “Wie gaat al die cijfertjes dan ingeven?” vroeg ze. “Officieel niemand” zei  Svengaboy, “volgens een advies van de Raad van Advocaten mogen we de identiteit en de privacy beschermen, daarom werken alle anderen voortaan anoniem thuis”. 

Een ajuin 

“Wat hebben we vandaag geleerd” vroeg Svengaboy toen hij Kolder al naar de deur bracht. Dat de radiostiel dertien februari -ongelukken en een aprilgrap zijn, dacht ze te antwoorden. “Dat februari voortaan 30 dagen heeft” zei ze. “En wat nog?” vroeg de minister. Dat ze de 13e nog met een ajuin op hun hoofd rondlopen in Aalst, dacht ze. “Anoniem” antwoordde ze echter speels.   

Die maandag klodderde het helemaal op de Dienst Mediacontrole. “Deze week begint de laatste lokale ronde” zei Kolder tegen Klodder. “Die is vorige week al begonnen” antwoordde Klodder “ het regent hier klachten, want de minister heeft vorige week het DAB+ speelgoedje van de klein radiomannen afgepakt”. 

Vrroem! 

Dàt zat er dus achter. “We hebben al een brief gekregen van de VRRO” zei Klodder, “die schrijven: geeft dat VRROEM!” Klodder was afkomstig van de streek van Zichem, daar zeggen ze in ’t dialect ‘vroem’ als ze terug bedoelen. Dat ze zich daar boos zouden maken voor de klein mannen is normaal, Zichem is groot geworden met een kleine (de Witte van Ernest Claes). Toen kon dat nog.  

“Er zijn er die zich afvragen wat er bedoeld werd met ‘onder constructie’ voor lokale DAB+” zei Klodder nog. Een paar weken geleden was er een gastoptreden geweest in het Parlement, Jolie Jacqueline had daar voor de vier aanwezigen DAB+ gepresenteerd, met een bord van werken voor de lokale wegen. “Ze zijn overal aan de wegen aan ’t werken” had Svengaboy toen nog gezegd. 

De constructie 

Kolder belde meteen naar de minister. “Toen we die presentatie toonden klopte dat ook” zei Svengaboy, “de DAB+ band was toen onder constructie.  Ik heb die ondertussen vol gekregen met enkel openbare en landelijke omroepen. We hebben de lokalen dus niet meer nodig, die mogen nu voor hun Valentijn op FM blijven zitten”. 

Het was duidelijk, alle digitale snelwegen leiden naar Brussel-Vilvoorde, en niet naar Rome. “Ge moogt Jacqueline lokaal deleten” zei ze tegen Klodder. “Is dat tijdelijk of definitief?” vroeg Klodder. “Doe maar tijdelijk” zei Kolder, zij vermoedde dat er nog wel een paar gingen reclameren bij de Raad van alle Staten. Ze vond Valentijn ook geen moment om iemand uit de ether te gooien op DAB+ 

10 Watt 

Ondertussen liep de lijst van de opengestelde kavels binnen. “Ze hebben er weer ene bijgedaan” zei Klodder. “Het was er één te weinig om 21 te spelen” legde Kolder uit, “daarom hadden ze er in de vorige lijst één verstopt gehouden en die kunnen ze nu opnieuw aanbieden”.  Ze had trouwens gehoord dat de VRM bank zou spelen voor de vermogens, maar dat de kaarten door de dienst Media zouden worden uitgedeeld. 

Svengaboy belde om te vragen of ze iets verkeerd zagen aan de lijst want die moest worden gepubliceerd. Het kon weer niet snel genoeg gaan? Gelukkig had Klodder de lijst al onder de lokale scanner gehouden. “Kavel 12 in Antwerpen” zei hij, “die heeft 10 Watt”. De kavels voor Herenthout en Aalter sprongen ook wel uit de rij van 100 Watt, maar die 10 Watt voor Antwerpen viel echt op. 

Extra volume 

“Ik vond dat ook al veel” zei de minister, willen we die op 5 Watt zetten?” Hij denkt weer dat het CB-zenders zijn, dacht Kolder. Hoe vaak had ze al uitgelegd dat er een wolf rondloopt in België, geen vos. Dat de mensen dan niet op vossenjacht gaan met CB om die wolf te vangen. De minister had natuurlijk de radiotijden van Wolfman Jack niet meer meegemaakt, toen kende iedereen dat verschil. 

“Met 5 Watt storen de robotzenders van de stofzuigers de frequentie” antwoordde Klodder, “dan krijgen we hier weer de ene klacht na de andere”. Svengaboy ging akkoord, hij zou op het persbericht later wel accentueren dat hij in Antwerpen nog voor extra volume had gezorgd. Extra volume dacht Klodder aan haar kapper, dat zijn extensies maar die houden maar twee maanden. 

Geruisloos 

De frequentieband zat al vol extra volume als je de minister zou geloven. Virtueel dan toch, want het was er de laatste tijd zo stil als op een lokale DAB+ “Wat ruist er in het struikgewas?” hoorde Kolder zingen op een radio met carnavalsmuziek. Wat er ruist? Iets even geruisloos als de laatste twee dagen van een maand februari met 30 dagen, dacht Kolder. Daarna zette ze de radio op uit en draaide ze de knop om.   

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

De Playa Papers – 7 (video & Baffle 14) Radiomaken, kost dat iets??? Op zondag 4 januari 1976 stonden alle radiosterren eindelijk nog eens goed aan het firmament. De week daarvoor was de bevoorrading van de MV Mi Amigo kunnen doorgaan, het eerste pr...
Het vinylmoment van Manneke Pop – 31 (video) Stephen Stills - Marianne De zomer is niets, twee en een halve maand geleden was ik bang dat ik niet genoeg spannende Vinylmomenten zou hebben om de zomer te vullen, maar nu moet ik zwaar gaan kiezen tussen...
Nostalgische column Hans Knot (34) Paul Acket, niet aanwezig op dé hoorzitting Welke 60-plusser herinnert zich niet de demonstratie van 18 april 1973 in Den Haag, de allergrootste die tot dan had plaatsgevonden? In de jaren tachtig is dit slechts één keer ver...
De Coverack Dossiers (15) Over weduwen, een oud kot, de belastingdienst en een oude radio Op sommige momenten kan muziek een therapie zijn als je eenzaam bent en in de put zit. Ik wil graag vertellen hoe een eenvoudige transistorradio me weer plezier in het leven gaf. G...
Plaatje maar weer – 26 (video) Televisie toen en nu. Niets is wat het lijkt... Niks geen kamerbrede flatscreens, gewoon een bolle beeldbuis met bijbehorende televisietafel op wieltjes. Niks afstand te bedienen, gewoon opstaan om het geluid harder of zachter t...
Kicken op radio en zo (9) Radio is een vak! Een grondige basis Weet je wat mij soms wel eens tegenstaat van radio? Dat het niet gezien wordt als vak. Dat je er gewoon maar inrolt, via een gezamenlijke kennis of omdat je h...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
Spotlight
Amptec
TVV Sound

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer in Column
Plaatje maar weer (6)
JLB gaat soms naar zee (10)
Het Vinylmoment van Manneke Pop – 4 (video)
Nostalgische column van Hans Knot (8)
Kolder en Klodder (9)
Plaatje maar weer (5)
Sluiten