Kicken op radio en zo – 21 (video) Heading for a fall

Leestijd: 4 minuten

Onderweg luisteren

Het was de herfst van 1992. Ik had net een paar maanden mijn rijbewijs en ik croste veel te zelfverzekerd door het dorp waar ik geboren was. Commerciële radio kon je nog niet in de auto ontvangen. Ik kon met veel pijn en moeite op m’n kamer ’s ochtends naar Edwin Evers op Power FM luisteren met een zelf gesoldeerd kabeltje, wat ik van beneden naar boven had laten trekken, door m’n vader.

Terug naar de auto. Het was donker en ik reed bij mijn ouders de straat in. Om de bocht, onder de lantaarnpaal parkeerde ik altijd. Ik luisterde onderweg naar Jeroen van Inkel op (toen nog) Radio 3 die naar ik me kan herinneren als een van de weinige jocks, samen met Frits Spits, iedere dag een uurtje te beluisteren was, tussen 17:00 en 18:00 uur.


Lees verder onder de advertentie


Deejaywedstrijd

Jeroen kondigde op zijn eigen unieke manier ‘Heading for a fall’ van de Belgische band Vaya Con Dios aan. Ik moest en zou het nummer afluisteren ook al stond al ik drie minuten stil op de plek waar ik altijd parkeerde. Magisch. De binnenkant van m’n auto werd een soort attractie in de Efteling als Jeroen op de radio was. Hele werelden kwamen tevoorschijn.

In 1994 deed ik mee aan een deejaywedstrijd van Club Veronica in de Escape in Amsterdam en wie zaten daar in de jury: Rob Stenders, Daniël Dekker en.. Jeroen van Inkel.

Hij luisterde onderweg

In die tijd schreeuwde ik nog alles bij elkaar en zeker omdat ik mezelf niet terug hoorde en vooral het aanwezige publiek in de Escape probeerde op te zwepen stelde Jeroen me terecht de vraag of ik soms in het leger had gezeten, omdat ik zo luid en duidelijk te horen was. Haha.

Tien jaar later, in 2004, mocht ik het spreekwoordelijke schip van Veronica betreden om daar in het begin ’s ochtends live van 04:00-06:00 uur in te vallen, vlak voor Jeroen’s ochtendshow. Je deed toch nét even iets beter je best als je wist dat hij zat te luisteren onderweg naar de studio. 

Een compliment

Bij zijn terugkeer vanaf Q naar Veronica, weer tien jaar later, maakte ik stiekem een vreugdesprongetje, want ik zou het tijdstip vlak voor hem gaan doen, van 13:00-16:00 uur. We hebben regelmatig een crosstalk gehouden vlak voor vieren waar ik nu nog met plezier aan terugdenk. 



Ook die paar keren dat ik een compliment van Inkel mocht ontvangen over mijn energie en tempo tijdens een hitlijst zal ik niet snel vergeten. Om alleen al samen met hem op de radio te horen te zijn was gewoon iets bijzonders.

De magische wereld

Ik kan me ook nog het moment herinneren dat een of andere jonge jock aan me vroeg ‘wat doet die opa nog op de radio, weg met hem, het is tijd voor de nieuwe generatie!’. Ik geloof dat ik iets terugzei in de trant van ‘jij mag nog niet eens de veters strikken van deze radiolegende. Ga je mond spoelen, snotjong!’.

En dan was het 2017 en Jeroen van Inkel niet te horen op de radio. De wildste verhalen deden de ronde, op diverse (kranten)websites. Hij zou ziek zijn. Of op vakantie. Of toch niet. Het kon niet zo zijn dat de man die mij en vele anderen geïnspireerd heeft om ook de magische wereld van de radio te betreden nergens meer te horen is.

On-air sfeer

Zonder Inkel geen Gerard Ekdom, geen Edwin Evers, geen Mattie & Wietze en vele, vele anderen. Laten we eens ophouden met het aloude radiodogma ‘je bent zo goed als je laatste radioprogramma’.

Radio kent helden die op basis van alles wat ze geïntroduceerd hebben wat later vele malen gekopieerd is een status aparte hebben bereikt. Jeroen is zo iemand. De eerste die écht sfeer maakte on-air, quotes uit films gebruikte, de energie altijd hoog hield, nooit iets twee keer op dezelfde manier deed.

Baas van een radiozender

En dan heb ik het nog niet eens over Curry en Van Inkel, waar een hele generatie z’n weekend mee aftrapte en waar we nu duo-presentatie aan te danken hebben.

Jeroen had natuurlijk al lang op basis van zijn knowhow en liefde voor het vak de baas van een radiozender moeten zijn ergens. Nee dit is geen open sollicitatie, maar ik zou het eer vinden om onder hem te mogen werken. M’n stinkende best doen. En met mij velen.

Doorstromen

Het is alsof je Johan Cruyff nog als voetbaltrainer zou kunnen hebben. Als zo iemand zegt dat je iets wel of niet of anders moet doen dan geloof je hem. Per direct.

Dat is dan ook het bezwaar wat ik heb tegen radioland in vergelijking met voetballand. Hoeveel deejays die écht hun sporen verdiend hebben door de jaren heen stromen door naar een programmaleidersfunctie of als station-manager? 

Ere wie ere toekomt

Als een radioheld, een van je voorbeelden, je directe baas wordt dan reken maar dat je je alles uit de kast trekt. Je wíl het voor zo iemand goed doen, omdat je dankzij hem überhaupt de liefde voor radio hebt gevonden.

Dus: maak Rob Stenders, Giel Beelen, Frits Spits, Jaap van Zweden en Tineke de baas. Dan moet je eens kijken wat er gebeurt met de medewerkers. En het station. En je uitstraling naar buiten toe. Ere wie ere toekomt. Deze radiohelden verdienen het! En maak Jeroen eindbaas van héél radioland.

Patrick Kicken – (juni 2017 – radio.nl)

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Kicken op radio en zo (20) Het EGO in de Radio Studio Een mening hebben Waarom moeten wij Nederlanders toch altijd overal iets van vinden? Ik krijg in mijn werk als radio deejay wel eens het verwijt dat ik me vaak niet zo druk maak...
Kicken op radio en zo (19) Te lelijk voor de radio De mooiboy Ja hoor, het is zover. De radio zoals wij die kennen uit de 80’s, 90’s & 00’s is dood. Reden? De mooiboy. Met z’n kekke kapsel. De juiste sneakers, gewaxte borstk...
Kicken op radio en zo (18) De Zoete Inval Concentratie Na een radiostilte van die jaar (de tijd vliegt als je op de bank zit) nu een paar radioshows achter de rug op vrijdagavond bij Wild FM en dat bracht me tot het sch...
Kicken op radio en zo (17) Herhaling bij de radio ‘Nieuw voor u!’ In de zomertijd zien we veel herhalingen op TV. Normaalste zaak van de wereld. En helemaal niet zo erg als het lijkt. Wat maakt mij het nou uit of iets voor een ...
Kicken op radio en zo (16) Geen verbeelding Onnozel en ijdel gedoe Iets wat we in de radiowereld vergeten lijken te zijn is dat alles mogelijk is. Het is entertainment dus we kunnen het zo gek en spannend maken als we zel...
Kicken op radio en zo (15) Het manco van radio-coaching Radio-liefhebbers Oh wacht, volgens mij is er één groep mensen in radioland die ik nog niet voor het hoofd heb gestoten met mijn kleine schrijfsels online en dat zijn de... radi...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
TVV Sound
Spotlight

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
Kolder en Klodder – 48 (video)
De Playa Papers – 18 (veel audio)
Het vinylmoment van Manneke Pop – 42 (video)
Nostalgische column Hans Knot (45)
Dick is (nog steeds) radio actief – 7 (audio)
Plaatje maar weer – 34 (video)
Sluiten