RadioVisie

  • .
    Amptec
    .
TVV Sound

Kicken op radio en zo – 126

Wat ik van Bart van Leeuwen vind?

Tijdje terug ontving ik dit bericht: Hi Patrick. Wat vind jij van Bart van Leeuwen? Ik ben liefhebber van mooie radioprogramma‘s zoals Stefan Stasse die kan maken, dus ook van het Theater van het Sentiment. Maar wat deze presentator ervan bakt, jonge jonge wat een ergernis. Hij leest werkelijk alle teksten op, als een puber die een spreekbeurt moet doen op de Mavo. En het contact met luisteraars is ook werkelijk niet om aan te horen, zo lomp en dat met zijn radio-ervaring. Hoe sta jij hierin, herken je dat of vind jij het goed? Groeten, J.

Het is nu zaterdagmiddag en ik heb onze vriend Bart aan staan, met het Theater van het Sentiment op NPO Radio 5. Eerste indruk is: die man heeft er zin in. Hij klinkt opgewekt. Maar nu je het me zo vraagt, ja, ik hoor ook dat een gedeelte van zijn teksten niet spontaan bedacht is maar van papier komt. Dat is vaak zo het geval bij themaprogramma’s als het Theater. Het blijft de eeuwige discussie bij radio, vaak krijg je van coaches te horen dat je altijd alle info, zelfs zoiets als een weerbericht, moet vertellen en niet oplezen. Schrijf een paar steekwoorden op en maak daar dan je eigen verhaal van. Meer werk, maar wel boeiender om naar te luisteren. Kijk maar eens naar het publiek bij een speech van een CEO, die iets van een blaadje voorleest of zelf vertelt. Wereld van verschil, in aandacht en impact.

Het is te vergelijken met als je iemand opbelt. Dan zeg je ook niet, wacht, ik lees even een stuk uit de krant voor aan je. Nee, dan vertel je ook, in je eigen woorden ‘wat ik nou heb gelezen, die en die, dat en dat’. Het leuke aan Bart is dat hij soms een stuk (voorgeproduceerde) tekst voorleest en daarna zelf, als een soort van commentator, er nog zijn eigen sausje overheen gooit. De kunst is natuurlijk een tekst voorlezen alsóf je hem vertelt. Maar dat heeft ook met productie te maken. Schrijf je het in spreek- of in schrijftaal? Toch vind ik het bij Bart niet heel storend. Het zou krachtiger kunnen, maar het is geen tune-out factor. Wat goed is is dat Bart, ondanks dat het over een datum in het verleden gaat, in de tegenwoordige tijd spreekt. Het is woensdag 13 februari 1980, niet ‘het was‘ wat veel minder urgent en dus minder interessant klinkt.

Wat me ook opvalt is dat Bart de luisteraar (soms, niet altijd) als een groep aanspreekt. ‘Als jullie Abba willen, dan krijgen jullie Abba’. Ik vrees dat je dit bij de oude generatie discjockeys er niet meer uit krijgt. Ja, radio is een-op-een communicatie. Dus je spreekt de luisteraar persoonlijk aan, niet als een groep. Maar dat heeft ook met stijl te maken. Ik maak zelf altijd het onderscheid tussen jocks die tegen je praten en jocks die met je praten op de radio. Je kunt door de luisteraar persoonlijk aan te spreken hem of haar helemaal naar de radio toetrekken en een echte connectie maken. Maar daar is durf voor nodig, het maakt je ook kwetsbaar want zo lok je ook eerder reacties uit, zowel positief als negatief.

Wat Bart natuurlijk goed maakt is zijn uiterst herkenbare stemgeluid. Ook al is zijn stem niet meer even goed als zeg twintig jaar geleden. Daar krijgen we allemaal last van op onze oude dag, kijk maar naar Jeroen van Inkel die zelfs vrij moet nemen door stemproblemen. En toch is en blijft het onmiskenbaar Bart van Leeuwen als je hem hoort. Die door de jaren heen een plekje heeft veroverd in de hoofden en harten van luisteraars met het legendarische ‘De plaat en zijn verhaal’ en ‘Goud van Oud’. Wat dat betreft is het echt belachelijk dat zo’n legendarische radioshow nu door Marisa Heutink gepresenteerd wordt, in het weekend bij Veronica. Die programmanaam hoort eigenlijk alleen toebedeeld te worden aan de bekende namen die het in het verleden groot hebben gemaakt, waaronder Bart.

Omgang met bellers door discjockeys is vaak een ergernis. Of je hoort een jock die de beller te kakken zet, niet uit laten praten of bot reageert óf je hoort de beller het hele gesprek overnemen, wat ook niet goed is. De ene is daar nou eenmaal beter in dan de ander. Maar als je niet zo sterk bent in phoners is daar natuurlijk altijd nog het magnifieke apparaat de Voxpro. Die je kunt gebruiken om tijdens twee platen een leuk gesprek op te nemen. Je kunt zelfs jou en de beller ‘uit elkaar trekken’ als je door elkaar heen praat. Dat apparaat zorgt er op de eerste plaats voor dat de beller beter uit de verf komt. En jij dus automatisch ook. Dat groetjes en doei aan het einde van een telefoongesprek on-air is wel heel beleefd (Bart doet het ook) maar eigenlijk onzinnig: jij gaat niet weg en de luisteraar hopelijk ook niet.

Overigens hoor ik Bart nu in gesprek met ene Ben uit Amstelveen en dat is gewoon een gelijkwaardig, opgewekt, leuk gesprek. Het had wat minder gehaast gemogen, maar zeker niet slecht. Waar ik zelf niet zo goed tegen kan is dat Bart zijn vrouwelijke producer steeds noemt, Marielle heet ze geloof ik. ‘Ja Marielle vindt dat ook’ zegt Bart. Ik snap dat je de sfeer in de studio goed wil houden, maar het geeft zo’n onderons sfeertje dat ik me als luisteraar meteen minder betrokken voel. Laat zo’n vrouw meepraten of hou haar erbuiten. Hierdoor gaat Bart ook meer in de ‘we’ en ‘ons’ vorm praten. ‘We hebben net ook die fragmenten gehoord’. Maar goed, misschien bedoelt hij daar wel hij-en-de luisteraar mee, in het gunstigste geval.

Bart praat wel veel en bijna alleen maar ‘kaal’. Dus het programma mist wat schwung. Zo gaat hij nu bijna tien minuten kaal (zonder achtergrondmuziek) in gesprek met sportverslaggever Govert ten Brakel. Maar misschien is dat bij NPO Radio 5 policy omdat de gemiddelde luisteraar niet zo heel goed meer kan horen 😉 Maar kies dan gewoon voor een betere telefoonverbinding, via bijvoorbeeld Whatsapp Audio of een vaste lijn, dan kun je er wel een leuk sfeervol bedje onder zetten. Govert klinkt ook weer lekker blikkerig via een 06, kan dat nou niet beter? (Het antwoord is ja). De show krijgt meteen veel meer sfeer aan het einde van het uur als Bart over een muziekje heen praat.

Wat steeds een ding blijft bij themaprogramma’s is dat je eigenlijk keer-op-keer moet uitleggen wat de bedoeling van de show is, zodat je mij als luisteraar er steeds bij betrekt. ‘Reset the stage’ noemen Amerikanen dat. Waarom niet even uitleggen: ‘Je luistert naar NPO Radio 5, mijn naam is Bart van Leeuwen en dít is het Theater van het Sentiment. Waarin we samen teruggaan naar die fijne tijd van toen!’. Wat meer jingles (hoor veel kale doorstarts) en meer vormgeving gebruiken zou ook minder vraagtekens en meer sfeer kunnen oproepen. Ik moet als verse luisteraar nu echt even zelf uitvogelen wat de bedoeling is met de summiere informatie die ik krijg in een half uurtje luisteren.

‘Je bent zo goed als je laatste radioshow’ is een veelgehoorde kreet in radioland. En ik denk dat dit ook het geval was met de NPO Radio 5 luisteraar die bovenstaand berichtje stuurde. Als ik Bart zo hoor heeft hij er zin in, reageert en luistert goed en op wat schoonheids- en stijlfoutjes na krijgt hij van mij in ieder geval een dikke voldoende. Iets meer ‘uniek Bart’ zou het wel aantrekkelijker maken: de bellers laten meer van zichzelf zien dan hijzelf.

Er moet toch wel één herinnering per uur te vertellen zijn die Bart van Leeuwen zelf heeft meegemaakt op die koude dag in 1980? Ik zou aan zijn lippen hangen als luisteraar en het zou hem weer iets meer mens maken dan alleen maar een stem op de radio. Hopelijk kan hij wat met deze input en durft hij er zich wat van aan te trekken. Zo niet: ook goed. Ik zit nu eigenlijk het werk te doen van zendercoördinator NPO Radio 2 én 5 Peter de Vries. Maar of die het aandurft om zo op de details in te gaan bij een radioshow? Die is vast te druk met Rob Stenders binnenboord te houden.

Patrick Kicken


Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Kicken op radio en zo – 125

Wie o wie gaat er toch naar het weekend van Radio 10? In deze barre Lees verder

Kicken op radio en zo – 124

Slaat NPO radiobaas Jurre Bosman de plank faliekant mis? Eindelijk was het zover. Eindelijk ging Lees verder

Kicken op radio en zo – 123

Laten we toch stoppen met die RadioRing Ik had me voorgenomen om niks te schrijven Lees verder

Kicken op radio en zo – 122

Rellende jongeren, mede de schuld van een falend 3FM Ja ik geef toe dat dit Lees verder

Kicken op radio en zo – 143

Waarom werken bij de radio zo ziekmakend is Radiomakers met een burn-out. De lijst wordt Lees verder

Kicken op radio en zo – 142

‘Het langstzittende radioduo van Nederland’ heeft voor twee jaar bijgetekend bij Talpa. Prima toch, zou Lees verder

Kicken op radio en zo – 141

Wat omroepen zouden moeten leren van het Peter R. de Vries drama Wat een onmacht Lees verder

Kicken op radio en zo – 140

Het was de ‘talk of the town’ vroeger. Wat is Alarmschijf geworden? Nu de Top Lees verder

Inschrijven
Abonneren op
guest
0 Reacties
Inline feedback
Bekijk alle reacties
Don`t copy text!
0
Deel hier gerust uw gedachtenx
()
x
Lees vorig bericht:
Het is vandaag 15 februari… 1978 (audio)

Het Radiodagboek van 15 februari

Dit was RadioVisie’s week 6 in 2021

Sluiten