fbpx

RadioVisie

  • .
    Spotlight
    .

JLB gaat (soms) naar zee (38)

Joey bepaalde het ‘gezicht’ van RadioVisie

Zowel Thierry Missiaen als Patick Kicken genieten van hun vakantie. De twee dinsdagse columnisten die graag stuivertje wisselen. Alsof het zo gepland was, biedt dit de nodige ruimte om nog eens stil te staan bij één van die mensen die letterlijk het gezicht van RadioVisie hebben bepaald. Ik kijk met weemoed, bewondering en verdriet terug op één van de fijnste mensen die ik ooit heb leren kennen.

Het was gisteren alweer precies twee jaar geleden dat Joel Delcroix, gewaardeerd medewerker van RadioVisie stierf. Eén van die onmisbare radertjes die onze machine hielpen draaien. Weliswaar in een verder verleden, maar toch zo bepalend voor het blad. Want vooraleer RadioVisie er was, was er… RadioVisie. Mede dankzij hem.

Zouden ze ‘dààr’ eigenlijk wel eten en naar rock & roll luisteren?

RadioVisie, anno 2019 digitaal maar – de naamswijziging even terzijde gelaten – reeds gestart in 1974 als klassiek, gedrukt tijdschrift. Het magazine werd een redelijk fenomeen. Lichtjes apart omwille van de gehanteerde stijl – die van geen blad voor de mond – en vanwege de opmerkelijke illustraties die de pagina’s een heel aparte layout gaven. Ook in die tekeningen werd vaak een mening geventileerd. 

De artiest achter de illustraties was Joël Delcroix, in middens van RadioVisie beter bekend onder zijn pseudoniem Joey. Voor een groot deel hielp hij mee om het gezicht te bepalen van het maandelijkse magazine. Hij illustreerde rubrieken, tekende cartoons, maakte karikaturen, zette foto’s om in de meest zwierige stijlen. 

Lezers kenden zijn werk, genoten ervan en konden er vaak om lachen. Want dat was de bedoeling; de tijdschriftjes opfleuren, een glimlach op het gelaat toveren, alles zoveel mogelijk relativeren. Waar dat kon. Weinigen in radioland hebben Joey echter gekend, hem ontmoet of gesproken. 

In de stijl van de betere artiesten bleef hij graag op de achtergrond. De wetenschap dat hij anderen blij maakte was voor hem de hoogste eer. Eenmaal zijn werk gepubliceerd was hij content. Op naar de volgende uitgave.

Smakelijk Joey!

Joël Delcroix zoals zijn echte naam was, overigens een geboren en getogen Wervikaan, ontmoette ik voor het eerst na mijn legerdienst in 1973. We waren collega’s in het postkantoor van Menen. Een vrolijke man met een speciaal soort humor. Fan van Elvis Presley en alles wat met rock and roll te maken had. Hij kon als geen ander ‘The King’ imiteren en had er zelfs ooit een ‘zangconcours’ mee gewonnen in zijn thuisstad. 

Samen hielden we van muziek, we praatten er uren over. We trokken met ons tweeën naar platenzaken, kochten dezelfde geluidsapparatuur. Tot in Nederland reden we. Als een vreemd koppel in de blauwe Kever van Joey, waar nauwelijks nog plaats was na het inladen van alle kartonnen dozen. Maar niet enkel muziek was zijn en ons ‘ding’. We deelden ook nog een andere passie; de film. Maar samen zijn we nooit naar de bioscoop geweest. Geen idee hoe dat kwam, nu ik erover nadenk. 

We brachten ook vele namiddagen door met enkel te praten over voeding en gezond leven. Een voorloper, een early adapter, een goeroe was hij wat bio-voeding betreft. Ik leerde alles van hem over macrobiotiek, tamari en de juiste manier om amarant te koken. Vitamines, kruiden, voedingssupplementen. Met het radiovirus kon ik hem echter niet besmetten. Met zijn muzikale kennis zou hij een prima producer zijn geweest! In 1981 was hij wel een uur lang gastpresentator tijdens mijn zondagse programma bij Radio Gemini. Het bleef helaas bij die ene keer. 

Joey net niet naast Lucky Luke en Guust

Maar Joey was vooral een fantastisch tekenaar. Net begonnen met het blad Baffle in 1974, de voorloper van RadioVisie, kon ik hem overhalen om mee te werken. Zijn stijl was precies wat ik voor ogen had. Joey was een aanhanger van de ‘school van Marcinelle’. Genoemd naar de plaats waar uitgeverij Dupuis zijn hoofdkantoor had. Bekend van het blad Robbedoes (en Humo) waar talenten als Morris (Lucky Luke), Peyo (Smurfen) en Franquin (Guust Flater), ontloken.

In iedere tekening van Joey zit een lach verborgen. Zijn lijnen zijn zwierig, speels en treffend. Het lijkt of het allemaal super makkelijk was. Niet voor ons, wel voor hem. Honderden illustraties heeft hij voor Baffle/RadioVisie gemaakt. In 2007 bundelden we alle covers in één boekje, voorzien van zijn handtekening. We brachten daarvoor nog eens ouderwets een hele namiddag samen door. Heel veel herinneringen werden boven gehaald. En die waren er. In 1998 had ik immers de post verlaten en daarna gingen we elkaar steeds minder zien.

‘Van mannekes tekenen kan je niet leven!’

Die uitgave lijkt nu een ultiem eerbetoon te zijn geweest. Het enige stripboekje dat van hem is uitgebracht. Jammer. Lang voordien was zijn talent al eens opgemerkt door het eerder genoemde Robbedoes. Joël had enkele proefplaten getekend van ‘Janus’, een zelfbedachte avonturenstrip. Bij Dupuis waren ze erg enthousiast gebleken. Hij mocht er aan de slag. Edoch, de tijdgeest – de jaren 60 – en zijn omgeving duwden hem naar de… fabriek. ‘Mannekes tekenen daar kon je geen gezin van onderhouden’. Enkele jaren later ging hij bij de Regie der Belgische Postrijen werken.

Ik heb het voorrecht gehad om met Joey samen te werken in mijn eigen ‘club’ en bij de post. Graag gezien op kantoor en bij het publiek. Zijn fratsen, opmerkingen en het spontaan luidkeels aanheffen van deze of gene rock & roll song zitten in ons collectieve geheugen gebeiteld. Waar hij nu ook is, aan Joey hebben ze een fantastische persoonlijkheid. Eentje die kan zingen, tekenen, entertainen en ook nog eens kan zorgen voor de gezondste voeding. Maar misschien eten en drinken ze dààr niet… Ik wil er niet aan denken!


Broadcast Partners
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
Spotlight
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
Je zou ook interesse kunnen hebben in...
Laat Gerard nog maar even op stal! De zomervakantie is of was in het land...
Ugo, de man van de witte ballonnen Schrijven is leuk. Columns zijn daarbij het summun.
Slikmoment gisterennamiddag op radio. The Carpenters en hun ‘Yesterday Once More’ knalden uit de luidspreker
Mijn radioleven is heel duaal. Ik heb er altijd over geschreven, bij momenten heb ik
Mark Zuckerberg maakt zich zorgen om mij. Dat liet hij zelfs hoogstpersoonlijk weten. Afijn, niet
De voorbije weken kwam de ‘Joepie Top 50’ een aantal keer voorbij. De eerste aflevering
Ik heb grenzen nooit vreemd gevonden. Ik woon dan ook ik een grensgebied. Uit het
Ik heb deze ochtend de kalenders voor 2019 al klaar gelegd. Morgen ga ik ze

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Actueel
Blad 213: Zomerhit, offshore, StuBru + 538 (video)

Radio K.I.F is terug van weg geweest in Brussel

Blad 212: Een hacker, historiek en… veel liefde (video)

Blad 211: RAB, Joe en Paul (video)

Overzicht: alle DAB+ zenders in Vlaanderen

‘Nationale Feestdag’, Nationale uitzending bij Nostalgie

Sluiten