JLB gaat soms naar zee (9) Stukje 'Noordzee' in een doosje

Leestijd: 4 minuten

‘De groene splinter’ is uiteraard één van de zes albums uit de nooit-meer-geëvenaarde ‘blauwe reeks’ van Suske & Wiske. Als notoir verzamelaar van de stripboeken uit mijn jeugd ontbreekt dit meesterwerkje van Willy Vandersteen niet in mijn bibliotheek. Maar ik bezit nog een andere ‘groene splinter’, een echte…

Als je fan bent van iemand dan is het niet onlogisch dat je aan het verzamelen slaat rond je ‘favoriet’. Enerzijds zijn er de commerciële spullen waar je makkelijk aan komt, anderzijds is het de ultieme droom om gepersonaliseerde items te bezitten. Handtekeningen en selfies scoren daarbij hoog. Ben je radiofan, dan is het bezitten van ‘persoonlijke’ dingen een stuk moeilijker.


Lees verder onder de advertentie


Soms lukt het toch. Ik heb er eentje. Eén van de foto’s die bij dit stukje hoort, heeft er alles mee te maken. Een beetje banaal misschien. Maar het is wat het is… Een klein, groen stukje uitgeharde verf dat ik al ruim 47 jaar bewaar in een doosje. Na al die tijd stel ik mezelf wel eens de vraag ‘wat bezielde me toen eigenlijk?’ Fans bewandelen vreemde paden. Ik kan het weten…

Het heeft alles te maken met één van de meest spannende en dramatische radionachten die ik tijdens het DX-en beleefde. De datum is 15 mei 1971. Een zaterdagavond. Het was te vroeg om op zoek te gaan naar verre zenders, daarom was ik in afwachting nog even blijven hangen bij de kortegolfzender van Radio Northsea International (RNI).

Luisteren op de middengolf naar dit station kon niet in Geluwe door de nabijheid van de sterke zender van France Inter uit Lille. RNI maakte gebruik van de 220 meter, de Franse openbare omroep zat op 219,7 meter, met een 150 kW zware zender. Geluwe ligt op een boogscheut van de Noord-Franse stad. Storingsvrij luisteren lukte dus niet. Gelukkig waren er de uitzendingen in de 31- en 49- meter band.

Alan West, toevallig één van mijn favoriete dj’s, presenteerde zijn show. Het was na 23:00 uur toen ik hem, half ingedommeld, plotseling “Mayday… mayday… mayday” hoorde roepen. “This is Radio Northsea International. This is an SOS call. Mayday, mayday, mayday, mayday. Radio Northsea International from the Mebo II, to be exact 52 degrees 11 minutes latitude, 4 degrees 16 minutes longitude. Four miles off the coast of Holland, o­ne mile off the radioship Norderney, Veronica”.

Ik was meteen klaarwakker! Eerst dacht ik aan een spannend item in zijn programma, maar het bericht werd vele malen herhaald. Alan gaf ook enkele telefoonnummers door. Onder andere dit van het hoofdkantoor van Mebo Ltd in Zürich – Zwitserland. “Mayday, mayday, the Mebo II is on fire. SOS, SOS, we had an explosion on board, mayday, mayday, we need help!”



Ruim na middernacht verdween de zender uit de lucht. De zin om te slapen was helemaal over. Toen dat uiteindelijk toch lukte en ik de volgende ochtend weer wakker werd, spoedde ik mij naar de NSF-ontvanger. Tot mijn grote verbazing waren de uitzendingen hervat. Over het hoé en waarom is nadien heel veel geschreven. Feit is dat er zeer snel hulp was komen opdagen. Er waren ook geen gewonden. De schade aan de Mebo II was beperkt gebleven. Het bovendeel van de kombuis en het achterdek waren weliswaar grotendeels afgebrand.

Het was een merkwaardig toeval dat er kort na deze aanslag een trip naar de zendschepen op de Noordzee was gepland, vanuit Scheveningen, met de alom bekende vissersboot de Dolfijn. Uiteraard was ik van de partij. Er heerste een vreemde sfeer aan boord. Het was immers duidelijk geworden dat de directie van Radio Veronica achter de aanslag zat. Wij zouden beide zendschepen bezoeken. Toch werd de bemanning van de Norderney, het zendschip van Radio Veronica, hartelijk begroet. Heel erg dicht werd evenwel niet gevaren. Bij de Mebo II ging het er helemaal anders aan toe. De Dolfijn ging zelfs langszij liggen en bleef er een hele poos dobberen.

De achtersteven van het zendschip vertoonden nog alle sporen van de dramatische nacht. Zwartgeblakerde delen, verbogen metaal, her en der nog wat puinresten. Enkele fans mochten aan boord gaan. Ik zag een overstap, het blijft al bij al een hachelijke onderneming om van het ene schip op het andere te klauteren op volle zee, niet zitten. Ik kon niet eens zwemmen!

Toen ik me concentreerde op de verbrande romp zag ik net boven de geschilderde naam van het station dat de verf her en der los was gaan zitten door de hevige warmte. Ik kon er net bij en pulkte een stukje groen los. Het verdween snel in mijn zakken. Een relikwie! Een exclusief aandenken. Iets wat weinigen hebben.

Zo dacht ik er toen over. Jaren later kijk ik er toch anders naar. Met een glimlach. Me een beetje afvragend hoe ik op het idee kwam? Ach, er is een tijd en een plaats voor alles. En het is alvast een anekdote die niet iedere radiofan, al is het dan nog een RNI-fan, kan vertellen.

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

De Playa Papers – 11 (audio en Baffle 21) ‘Onweerswolken’ in Play de Aro In september 1976 was ik met Frans aan een nieuwe Spaanse werkvakantie toe. Zo enthousiast bij het vertrek en aankomst, zo ontnuchterend bleek de sfeer na enkele dagen in Playa de ...
Het Vinylmoment van Manneke Pop – 35 (video) Chris Rainbow: Give Me What I Cry For Heb ik je al verteld over de rituelen aan boord van een zendschip? Ik dacht het niet. Bij Radio Caroline presenteerde ik op woensdagmiddag het programma ‘School’s out’, nadien heb ...
Nostalgische column Hans Knot – 38 (audio) De vele (radio)levens van Willem van Koot... In deze aflevering van de 'Nostalgische Column' neem ik je mee naar de vroege jaren zeventig van de vorige eeuw. In de maand februari 1972 maakte Willem van Kooten bekend dat hij b...
De Playa Papers – 10 (audio) Een kwestie ven elektriciteit Eigenlijk is het te gek om vertellen. De eerste nieuwe reeks programma's dreigde hopeloos te laat te komen bij gebrek aan... elektriciteit. De opnames zouden gebeuren met de appara...
Het vinylmoment van Manneke Pop – 34 (video) ‘It doesn't mean a thing, if you cant m... “Wat was de mooiste tijd die je tot nu toe bij de radio hebt meegemaakt?”, vroeg mij iemand onlangs. Wel er zijn een paar erg leuke periodes natuurlijk. De tijd bij Hilversum 3 en ...
De Playa Papers – 9 (audio) Walter maakt al ‘fasend’ zijn entree  Soms ligt een oplossing zo voor de hand dat je ze niet ziet. In onze zoektocht naar een nieuwe opnamestudio en opvolger voor Pierre was het niet anders. Eind 1975 was ik Walter Gal...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
TVV Sound
Spotlight

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
Het Vinylmoment van Manneke Pop – 3 (video)
Nostalgische column Hans Knot (7)
Kolder en Klodder (8)
Plaatje maar weer (4)
JLB gaat soms naar zee (8)
Het ‘Vinylmoment’ van Manneke Pop – 2 (video)
Sluiten