JLB gaat soms naar zee (7) Veronica verplichte mij om een pick-up te kopen

Leestijd: 3 minuten

Platenzaken, ze roepen bij iedereen zoete herinneringen op. De eerste elpee die ik kocht was er een van The Shadows. Al hun hits uit de 60’s. Een Franse persing. Niet helemaal onlogisch want de eerste muziekwinkel waar ik kind aan huis was, bevond zich in de Ieperstraat in Menen. Herwig Deleu hield er ’Discobar’ open. Blijkbaar was het makkelijker om van bij de Franse buren platen te importeren dan bij firma’s uit het ‘verre’ Brussel. Er waren dan ook vaak aparte exemplaren te vinden in deze zaak.

De Shadows-aanschaf was een beetje… gedwongen. Ik was net zestien jaar geworden en had nog onvoldoende zakgeld om vinyl te kopen. Maar… Radio Veronica had daar anders over beslist. Ik was een fervent luisteraar en ik deed mee aan vele van hun prijsvragen. Meestal werd enkel de Belgische post er beter van, want deelnemen stond gelijk aan het sturen van een briefkaart. Maar de aanhouder wint. Op een dag liet Gaston Huysmans (echte naam Pierre van Ostade) me weten dat ik een elpee gewonnen had. De man presenteerde er het zondagse ‘Met de benen op tafel’, waarin ‘Onze kleine kwis’ werd gespeeld. Ik kwam, zag en overwon.


Lees verder onder de advertentie


Bij de brief stak een platenbon ter waarde van tien gulden, geldig in iedere Nederlandse platenzaak. Voor een zestienjarige Geluwnaar was Nederland evenwel een wereldreis, zeker als je op de Franse grens woonde in 1969. Gelukkig was er één platenzaak in België waar je de bon ook kon ruilen voor een elpee; Fonoplaten Willy Hermans in Sint Niklaas. Edoch, nauwelijks dichterbij dan… ‘Olland. Maar de vinylwinkel had een telefoon, mijn ouders dan weer niet. Nonkel Georges, die in dezelfde straat woonde, had als kleine ondernemer wel een ‘beltoestel’.


RadioVisie

Eén lange babbel met meneer Hermans later, werd overeengekomen dat ik de platenbon mocht opsturen. Hij peilde naar mijn muzikale voorkeur en zond me een lijstje met 33-toeren vinyl dat 149 BEF kostte. In die tijd het equivalent van een ‘tientje’. Ik koos voor ‘Elvis’ van Elvis Presley, uitgebracht op RCA Victor. Bon en keuze gingen in een enveloppe richting Sint Niklaas en ruim een week later bracht postbode Benoit Maertens (een beetje vriend aan huis), mijn prijs langs. Er was wat tijd over heen gegaan, maar dat maakte niet zoveel uit, want ik had toch geen… platenspeler. Mijn ouders ook niet. Al hielden die van muziek, ze spendeerden hun zuur verdiende centen liever aan andere zaken.

Elvis bleef maanden onaangeroerd in mijn… stripboekenkast staan. Gelukkig had ik ook die zomer een baantje bij de lokale Bakker Durnez (een neef van pa Cyriel) en kon ik een leuk bedragje bij elkaar sparen. Tijd voor de eerste grote aankoop in mijn jeugdig bestaan brak aan… Een platenspeler. Het ging alweer richting Menen. Een andere meneer Deleu, Willem en broer van de eigenaar van de Discobar, had een radio- en tv-winkel waar uiteraard ook pick-ups werden verkocht. Een ruim aanbod dat helaas voor het grootste deel aan mijn budget voorbij ging. Ik kon enkel kiezen uit het onderste, betaalbare segment.

De keuze viel op een koffergrammofoon van Philips (type 22GF 63). Het apparaat kon zowel op het lichtnet als op batterijen spelen. Handig was vooral de ingebouwde versterker en luidspreker in het deksel. Er waren twee knoppen, ééntje voor het volume, een andere voor de toonregeling. De snelheid werd ingesteld met een draaiknop. In het element zaten twee naalden, eentje voor vinyl en eentje voor 78-toerenplaten. Een losse 45-toeren puck was in het deksel gemonteerd. Die avond was ik naast één elpee ook één platenspeler rijk.

Nadat ik Elvis ontelbare keren Flaming Star, Too Much Monkey Business en Tiger Man had horen zingen, nam ik het kloeke besluit om vanaf dat moment minstens één keer in de week naar Discobar in Menen te trekken om een nieuw voorraadje vinyl in te slaan. Zonder de ‘zachte dwang’ van Veronica had ik misschien nooit zo snel The Shadows’ 60’s aangeschaft. De allereerste elpee die ik ook echt kocht voor 169 BEF. Zonder die winnende bon zou het kopen van mijn eerste ‘muziekinstallatie’ zeker nog heel wat langer geduurd hebben.



Je zou ook interesse kunnen hebben in...

De Playa Papers – epiloog (audio) Enkel voor de 'die hard' verzamelaars! Een epiloog aan de ‘Playa Papers’. Ik had het niet ingecalculeerd, maar omdat meer ‘volgers’ van deze reeks met ongeveer dezelfde vragen kwamen heb ik alsnog besloten om er nog één...
Het vinylmoment van Manneke Pop – 47 (video) Bert De Coninck - Eveline Halverwege de jaren tachtig begon de NOS voor het eerst met live programma's vanuit de Tour de France. 'Radio Tour de France' was te horen op Hilversum 3, en begon iedere middag om...
Nostalgische column Hans Knot (50) Terug naar de zomer van 1963 Het is altijd leuk om herinneringen bij elkaar te sprokkelen voor deze column. Ik neem je deze keer mee terug naar het jaar 1963. In juni werd bekend dat Fred van Amstel, echte naa...
Dick is (nog steeds) radio actief – 12 (audio) Offshore radio Omdat ik er over in de krant las zocht ik na Pasen 1964 op de middengolf naar een nieuwe zeezender: Radio Caroline via het schip de Frederica. Ik vond hen op 199 meter, vlak naast ...
Plaatje maar weer – 39 (video) Hadden ze het geweten, ze zouden iets anders uitgevon... Radio, uitgevonden door Nikola Tesla (ja die!) in 1895, alleen vloog zijn zendbuis in de fik net zoals zijn hele laboratorium, waardoor de uitzending mislukte. Marconi (ja die!) be...
De Playa Papers (22) Avonturen uit 'jongensboeken' Zijn de ‘tijden’ veranderd, of is de ’wereld’ veranderd? Of is het ene het gevolg van het andere, waarbij het onderwerp perfect verwisselbaar is? Dat soort niet te beantwoorden ove...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
Spotlight
TVV Sound

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
Het ‘Vinylmoment’ van Manneke Pop – 1 (video)
Nostalgische column Hans Knot (5)
De Vrije Radicaal (1)
Het rijtje wordt weer iets langer
Kolder en Klodder (6)
Plaatje maar weer (2) (audio)
Sluiten