JLB gaat soms naar zee (5) De lange weg van een korte groet

Leestijd: 4 minuten

Struinend door de stapel RadioVisie-tijdschriften, botste ik op een aantal vaste rubrieken over landpiraten, kortegolfstations en DX-ing. In een groot aantal had ene Herbert Visser een flinke vinger in de pap. Ik zou de jongeman voor het eerst ontmoeten in 1981 toen ik een soort (circus)directeur was bij het lokale Radio Gemini. Opererend vanuit Moeskroen, maar met uitzendingen die vooral bedoeld waren voor het zuiden van de provincie West-Vlaanderen, regio Kortrijk. 

Herbert had het plan opgevat om bij Gemini een nieuwsdienst op te richten. Wie was ik om daar ‘nee’ tegen te zeggen. Trouwens, wie zegt ooit nee tegen Herbert? Op een ochtend stond hij bij mij op stoep in Geluwe. Een rugzak vol potten pindakaas torsend want in die tijd was het broodsmeersel nauwelijks verkrijgbaar in België. Zijn plan nam een vliegende start. Herbert woonde een tijdje in de studio, startte de nieuwsdienst op. Eenmaal klaar, trok hij weer verder. Dit keer richting Brussel. De imperialistische genen in de Nederlanders…


Lees verder onder de advertentie


Ik bleef altijd contact houden. Er werd veel getelefoneerd. Meer dan eens bleek hij ook een fantastische neus voor nieuws te hebben. Hij bleef RadioVisie bevoorraden met berichten, zeker toen we een online mediakrant was geworden. Maar nu ga ik te snel. 

Heer Visser, anno 2018 directeur van 100% NL en Slam!, was in de tweede jaarhelft van 1986 op de Ross Revenge beland. Hij presenteerde er de ochtend voor Radio Monique. In die jaren werkte ik op het postkantoor van Menen als chauffeur. Om 05:00 uur begon ik een brievenbusronde. Zoals het woord het zegt; met de auto van brievenbus naar brievenbus rijden, openmaken en de inhoud in een grote postzak kieperen, naar kantoor brengen om te sorteren en voor verzending klaar maken. Een ochtendlijke rit die toch algauw een uur in beslag nam. 

Ik had mijn gewaardeerde collega’s, niet zonder moeite overigens, zover gekregen dat ze naar de zeezender luisterden in plaats van naar de nationale omroep. Die ene dag, ik kwam net het kantoor terug binnengewaaid, vertelde een collega me dat er een plaat voor mij was gedraaid met een heleboel groeten er bovenop. Jammer maar helaas, ik was er niet. Ik wist dat Herbert aan boord was en dat hij het ochtendprogramma voor zijn rekening nam. Al had ik het zelf niet gehoord, ik was er wel blij mee. Het is een blijft een raar gevoel als iemand vanaf de Noordzee aan je denkt. 

We spoelen door naar… 2001. Hans van Dijk en Harm Koenders starten de downloadclub. What’s in a name? Het idee was even eenvoudig als hartverwarmend voor zeezenderfans. Opnames van offshore stations werden verzameld en op een grote server gezet, waarna de leden van de club die uitzendingen konden downloaden. Een fantastische manier om snel en eenvoudig een verzameling programma’s uit te breiden. Uiteraard was ik lid en haalde ik zowat alles binnen wat er werd aangeboden.

Heel snel ging het om vele uren waarvan ik af en toe een opname beluisterde, meestal tijdens het samenstellen van de dagelijkse RadioVisie. Al naargelang ik er zin in had, koos ik er een station uit. Inmiddels was het… 2005 en beluisterde ik in het voorjaar alles wat ik bezat van Radio Monique. Een vriend, ooit helemaal in de ban van het station, was jarig in de maand mei en ik wilde hem verrassen met een cd boordevol opnames van zijn favoriete zender.



Herbert Visser en zijn oud Monique collega Erik Beekman

Eenmaal het schijfje klaar, wilde ik de kwaliteit testen. De CDR ging in de speler en helemaal toevallig hoorde ik de stem van Herbert Visser. Zonder er verder bij stil te staan, bleef ik luisteren… Tot mijn eigen stomme verbazing noemde hij mijn naam, groetjes volgden en een plaat werd gedraaid. ‘Ook voor alle mensen die zo vroeg in de ochtend op het postkantoor van Menen druk aan het werk waren’.

Na ruim acht jaar had ik eindelijk de boodschap gehoord die vanaf de Ross Revenge kwam. De wonderen der techniek zijn oneindig, maar dat was nog veel meer het wonder van het toeval. Of heet dit karma? Voorbestemd? Het lot?

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

Kicken op radio en zo (14) Vernieuwing bij de radio Vernieuwing bij de radio. Doen we daar eigenlijk nog wel aan? Of kiezen we toch allemaal voor de veilige, bekende weg? En valt er eigenlijk wel wat te vernieuwen aan radio? We zijn...
De Playa Papers – 11 (audio en Baffle 21) ‘Onweerswolken’ in Play de Aro In september 1976 was ik met Frans aan een nieuwe Spaanse werkvakantie toe. Zo enthousiast bij het vertrek en aankomst, zo ontnuchterend bleek de sfeer na enkele dagen in Playa de ...
Het Vinylmoment van Manneke Pop – 35 (video) Chris Rainbow: Give Me What I Cry For Heb ik je al verteld over de rituelen aan boord van een zendschip? Ik dacht het niet. Bij Radio Caroline presenteerde ik op woensdagmiddag het programma ‘School’s out’, nadien heb ...
Nostalgische column Hans Knot – 38 (audio) De vele (radio)levens van Willem van Koot... In deze aflevering van de 'Nostalgische Column' neem ik je mee naar de vroege jaren zeventig van de vorige eeuw. In de maand februari 1972 maakte Willem van Kooten bekend dat hij b...
De Playa Papers – 10 (audio) Een kwestie ven elektriciteit Eigenlijk is het te gek om vertellen. De eerste nieuwe reeks programma's dreigde hopeloos te laat te komen bij gebrek aan... elektriciteit. De opnames zouden gebeuren met de appara...
Het vinylmoment van Manneke Pop – 34 (video) ‘It doesn't mean a thing, if you cant m... “Wat was de mooiste tijd die je tot nu toe bij de radio hebt meegemaakt?”, vroeg mij iemand onlangs. Wel er zijn een paar erg leuke periodes natuurlijk. De tijd bij Hilversum 3 en ...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
TVV Sound
Spotlight

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
Nostalgische column Hans Knot (3)
Kolder en Klodder (4)
JLB gaat soms naar zee (4)
Nostalgische column Hans Knot (2)
Kolder en Klodder: Een goed einde
De maandag van Manneke Pop
Sluiten