fbpx

RadioVisie

  • .
    TVV Sound
    .

JLB gaat (soms) naar zee (40)

Toen autoradio’s nog een dure optie waren 

Je kan het je nauwelijks nog voorstellen, begin jaren 70 werden de meeste nieuwe auto’s nog steeds verkocht zonder… radio. Enkel als optie verkrijgbaar. Maar omdat ‘ieder nadeel ook z’n voordeel heb’, dixit Johan Cruyff, kon je achteraf wel zelf het merk en het model kiezen. Al naargelang jouw budget. 

Mijn allereerste ‘heilige koe’ was een tweedehands NSU Prinz 1000, bouwjaar 1964, zonder radio. Gekocht in 1973 bij de lokale autohandelaar waar ook mijn ouders klant waren. Zo ging dat toen, je trad overal in de voetsporen van pa en ma. Vakbond, werkgever, ziekenkas, bank… en dus ook de garagist. De Prinz en ik werden geen goede vrienden. Wat hij fout kon doen, deed hij fout. Al na een paar maanden heb ik de ‘badkuip met dak’, zo noemde ik ‘m, vervangen door een Volkswagen Kever uit hetzelfde bouwjaar 64. De motor was iets zwaarder, een 1200 cc, maar het feit dat ik de eigenaar kende, gaf alsnog de doorslag. 

Het wagentje had toebehoord aan pastoor Lambrecht uit Geluwe, die er altijd uiterst voorzichtig mee was omgesprongen. Zo stond dat nu eenmaal in het takenpakket van lokale pastoors. Naar de radio luisteren tijdens het rijden mocht blijkbaar niet, want ook in de VW stak er geen. Helaas, met 150.00 kilometer op de teller en nooit gewoon geweest aan lange afstanden, gaf ook auto nummertje 2 meer problemen dan plezier. Ik reed namelijk wel vele en lange kilometers.

Na een paar maanden van allerhande reparaties besloot ik opnieuw naar Garage Gobyn te trekken. De man had eerder zonder moeilijk te doen de NSU terug gekocht en was bereid hetzelfde te doen met de auto van meneer pastoor. Kleine voorwaarde, hij was net gevraagd om verdeler van Mitsubishi te worden. Dat had hij afgewimpeld, maar hij had er wel een ‘demonstratiemodel’ aan overgehouden. Zo heetten showroommodellen in die tijd. Met slechts 17.000 kilometer op de teller en een vriendenprijsje er bovenop, werd de Lancer (bouwjaar 1974) mijn eigendom. 

Derde keer, goede keer. Wij werden dit keer wel goede vrienden al kon ik ook hier enkel luisteren naar het geluid van de motor, het rollen van de banden en de zoevende wind wegens.. alweer geen radio aan boord. Centen om er een te kopen en te laten inbouwen had ik niet (meer), dus moest ik al mijn creativiteit aanwenden. In de Rumbeekse ‘stock Americain’ (tegenwoordig Euroshop), kocht ik een antenne. Mijn goede schoolvriend Roland Bucket, die een opleiding electronica had gevolgd, kon me de nodige ‘ontstoorders’ bezorgen. 

De antenne werd boven het rechtse voorwiel gemonteerd om zo dicht mogelijk bij het handschoenenvak uit te komen. Aan de antennekabel kon ik mijn Loewe Opta transistor radio koppelen. Zat ik alleen in de auto dan lag de portable op de passagiersstoel. Zat er wel iemand naast mij dan lag de radio onder het dashboard in het opbergvak. Gelukkig zat daar geen klep voor zodat het geluid niet al te zeer gedempt werd. Tegenwoordig lijkt dat allemaal omslachtig, maar ‘less is more’. Het werkte, we waren niks anders gewoon en bijgevolg heel erg tevreden met wat we hadden… Muziek en radio in de auto! 

Het hele verhaal schoot me weer te binnen toen ik enkele foto’s terugvond. De voorbije week was het toch geen weer om iets nuttigs te doen buiten, dan roepen de archieven des te luider. Maar ik herinnerde mij nog een ander ‘detail’. Als je goed kijkt naar de foto’s, dan zie je op de zijvleugels, net naast het portier, een ronde sticker. Die zat niet origineel op de auto want het was er eentje van de ‘Vrienden van Vrije Radio’. Een organisatie die gelieerd was met Capital Radio. Alweer één van die Nederlandse zeezenders met een ultra korte geschiedenis. 

Dit ideologisch radiostation was slechts een paar maanden te beluisteren in het najaar van 1970. Achter Radio Capital zat een beroepsorganisatie van radio en televisiemedewerkers. Een vereniging die niet op winst uit was, de International Broadcasters Society. Zij streden voor vrijheid in de ether. Je kon geen lid worden van het station zelf, maar van de Vrienden van de Vrije Radio. Hun stickers waren wel kopieën van de Capital Radio-exemplaren, enkel de tekst was anders. 

Hun gedachtegoed volgend was ik uiteraard tot de club toegetreden en had ik een pakketje stickers weten te bemachtigen. Toen ik in 1974 zelf met een radiovereniging begon, leek het me meer dan een goed idee om mijn ideologie, die ook de hunne was – vrijheid in de ether – via die oude stickers aan de buitenwereld te laten zien. En hoe kon dat beter dan die op mijn Mitsubishi Lancer te kleven. Symmetrisch, eentje links en eentje rechts. 

De blauwe Japanner heb ik tot het voorjaar van 1978 gehad. Ik heb er tienduizenden kilometers mee gereden. Vooral radio gerelateerde en muziek-reizen. Voor Baffle reed ik tweewekelijks naar Breda en overal elders in Nederland op reportage, voor de Free Radio Road Show naar alle dorpjes en steden in Vlaanderen. De Lancer werd opgevolgd door een Volkswagen Scirocco. Dit keer wel helemaal nieuw. Als extraatje bouwde Garage Gobyn er een autoradiocassette van Blaupunkt in. Zonder meerkost.


Broadcast Partners
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
Spotlight
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
Je zou ook interesse kunnen hebben in...
Laat Gerard nog maar even op stal! De zomervakantie is of was in het land...
Joey bepaalde het 'gezicht' van RadioVisie Zowel Thierry Missiaen als Patick Kicken genieten van hun
Slikmoment gisterennamiddag op radio. The Carpenters en hun ‘Yesterday Once More’ knalden uit de luidspreker
Mijn radioleven is heel duaal. Ik heb er altijd over geschreven, bij momenten heb ik
Mark Zuckerberg maakt zich zorgen om mij. Dat liet hij zelfs hoogstpersoonlijk weten. Afijn, niet
De voorbije weken kwam de ‘Joepie Top 50’ een aantal keer voorbij. De eerste aflevering
Ik heb grenzen nooit vreemd gevonden. Ik woon dan ook ik een grensgebied. Uit het
Ik heb deze ochtend de kalenders voor 2019 al klaar gelegd. Morgen ga ik ze

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
(Ver)Meer Mi Amigo verhalen – 4 (audio)

Nostalgische column Hans Knot (84)

Dick is (nog steeds) radio actief – 48 (audio & video)

De Zaak Natsie (13)

Kicken op radio en zo – 50 (audio)

Kolder en Klodder – 88 (video)

Sluiten