fbpx

RadioVisie

  • .
    .

JLB gaat (soms) naar zee – 45 (audio)

BRT investeert (tijd) in landpiraat

Als ik het afrond, dan ben ik ruim een halve eeuw ‘bezig’ met radio. Vraag me niet wààr het begon en hoé? De interesse is er altijd geweest. Het moet in mijn DNA zitten. Uiteraard was ik eerst en vooral een luisteraar, maar één van het nieuwsgierige type. Om meer te weten, ging ik dus àchter de schermen kijken om erover te kunnen schrijven. Want ook dat zit blijkbaar in mijn DNA.

Maar kijken en schrijven bleek nog te passief te zijn, de honger werd er niet door gestild. Dan maar zelf radiomaken. Da’s makkelijker gezegd dan gedaan, zeker toén. Midden jaren 70 van de vorige eeuw. Want dat mocht niet, helemaal niet, totaal niet. Maar dat kon de drang niet stoppen. En ik was niet de enige die met dat ‘probleem’ zat. Gelijkgestemde zielen vinden elkaar snel en smeden plannen. 

Het resulteerde in de landpiraat Radio 227, in vele opzichten een apart geval. Vooral omdat het fenomeen in België ruim vier decennia geleden nauwelijks aan de orde was, dit in tegenstelling tot in Nederland waar zowel AM als FM overspoeld werden door het verschijnsel. Mensen en materiaal werden verzameld, een plan van aanpak opgesteld en daar gingen we…

Van alle presentatoren waren Gerard Bruin, die een paar maanden later verpopte tot Ton Schipper en ikzelf de enige die geen studio hadden. We moesten dat ingenieus en met veel hulp oplossen. Roland Bucket, mijn beste vriend vanuit de lagere school al, huurde sedert 1976 een woonstudio in de Aalbeksesteenweg in Kortrijk.

Als electro-technicus had hij een mengpaneel in elkaar geknutseld. Bovendien beschikte hij over een ReVox A77. Ikzelf bezat een platenspeler en een microfoon. Schipper had veel platen en ook een ‘pick-up’. Iedere zaterdagochtend verzamelden we bij Roland, zetten alles in elkaar en namen ieder ons programma op.

We maakten er telkens iets extra gezelligs van. Suzy, toen nog mijn vriendin, later mijn vrouw, kookte het middageten in dezelfde ruimte. Roland, die we voor de gelegenheid Paul Vincent hadden gedoopt, ontpopte zich vooral tot stoorzender en grappenmaker. Maar hij zorgde ook voor de hapjes en drankjes. Eenmaal de programma’s opgenomen werd de ‘mobiele studio’ weer afgebroken. Vandaar gingen de grote tape naar Dentergem met de Mitsubishi Lancer. 

Pierre van Gent, Tom Bremer, Dielis Bergen en Phil Players

Bij Walter Galle, waar de zendinstallatie stond opgesteld, werd de programmaband in een ton gedropt, achterin de tuin. Hij was er zelf meestal niet wegens onderweg met de Free Radio Road Show. De opnames van alle andere medewerkers – Pierre van Gent, Phil Players en Maarten Broekman waren in de dagen voordien met de post bij mij thuis bezorgd. Die gingen ook in dezelfde ton.

Sneller dan verwacht kwam er een einde aan het project. In Assenede waren de collega’s van Radio 245 opgepakt. We waren meteen op onze hoede. Toen er eind juni klachten kwamen over storingen op de luchtvaartfrequenties van het nabije vliegveld van Sint-Denijs Westrem, kozen we eieren voor ons geld. We hielden ermee op. Hoofdzakelijk sneu voor Gerard Bruin, want die had net een extra voorraadje programma’s opgenomen. Hij zat toen nog op school en had geanticipeerd op de examens door flink vooruit te werken. (Hieronder het nooit uitgezonden programma van 5 juni 1977).

Maar in die korte tijd was 227 wel heel snel in de belangstelling gekomen. En dat hadden we te danken aan de… openbare omroep, BRT. Al na enkele weken waren we ontdekt door de ‘collega’s’ van BRT 1. Uiteraard was, uit veiligheidsoverwegingen geen echt adres beken, we meldden dat de post mocht worden gestuurd naar de ‘vrienden van RadioVisie’. 

En er kwamen brieven! Bij de openbare omroep kenden ze het telefoonnummer van RadioVisie. Kortom, ik werd gebeld of ik meer wist over die ‘piraat’, want ze wilden er een stukje over maken voor hun ochtendprogramma. Gevaarlijk, dat wel, maar toch zegde ik toe. Noem het een vrome van ijdelheid, of erkenning, of… zin in nog meer avontuur.

De studio van Pierre Deseyn (foto), omdat die het meest professioneel was, werd uitgekozen als decor. Er werd een ontmoeting geregeld aan het Sint Pietersstation in Gent. Daar zou ik de reporter met dienst ontmoeten. Wat ook gebeurde. Ik schudde de hand van een jonge, frisse journalist die vooral opviel door zijn grote Amerikaanse auto. Het ijs was meteen gebroken. Het bleek… Guy Depre te zijn die toen als een soort vliegende reporter voor de BRT werkte. Waarna we naar Ledeberg togen en er een fantastische namiddag beleefden.

Ter plekke moesten we heel wat improviseren om niet al teveel van onze identiteit prijs te geven. Het item haalde een dag later de ether. Ik heb er nog een opname van, het is enkel een kwestie om ze terug te vinden. Even geduld dus.

Tot slot ook nog even een bijkomstigheid aan de eeuwigheid van het internet toevertrouwen. Vanaf het eerder geciteerde vliegveldje vertrok meer dan eens een toestel om de MV Mi Amigo te bevoorraden. Daardoor kende Walter enkele leden van de plaatselijke vliegclub. Van één van hen had hij, ‘very hush hush’, vernomen dat er gerechtelijke stappen zouden worden ondernomen als 227 nog langer doorheen hun boordradio bleef knallen.

Er werd toen gebruik gemaakt van een 10 kW zware zender, waarvan het vermogen evenwel was teruggebracht tot 3000 Watt. De T-antenne was immers niet lang genoeg. Vooral uit veiligheidsoverwegingen. En een minder lange draad viel sowieso minder op. Er waren nog meer mankementen, de stroomvoorziening was niet ideaal, terwijl ook de aarding te wensen overliet.

Maar wie kon het eigenlijk wat schelen? Het ging toch grotendeels om de kick. En die was er. Bij de luisteraars en bij ons.


TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
Spotlight
Je zou ook interesse kunnen hebben in...
Iedereen houdt van PAMS! Oud RadioVisie-columnist en stripliefhebber Martin Hofman attendeerde mij een poos geleden
De zondag was altijd een hele speciale DX-dag voor mij. Nederland was dan piratenland. Beneden
DX, QLS en SINPO. Pardon? Geluwe is nog steeds een redelijk rustig dorp, in de
Iedere vrijdagavond werd ik een beetje 'Visser' Ad Visser kende ik nauwelijks van de radio,
Toen autoradio’s nog een dure optie waren  Je kan het je nauwelijks nog voorstellen, begin
Laat Gerard nog maar even op stal! De zomervakantie is of was in het land...
Joey bepaalde het 'gezicht' van RadioVisie Zowel Thierry Missiaen als Patick Kicken genieten van hun
Ugo, de man van de witte ballonnen Schrijven is leuk. Columns zijn daarbij het summun.

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
(Ver)Meer Mi Amigo verhalen – 9 (audio)

Nostalgische column Hans Knot – 89 (audio)

De Zaak Natsie – 15 (complete film)

Kicken op radio en zo (53)

Kolder en Klodder – 93 (video)

JLB gaat (soms) naar zee – 44 (audio)

Sluiten