fbpx

RadioVisie

  • .
    TVV Sound
    .

JLB gaat (soms) naar zee (41)

Iedere vrijdagavond werd ik een beetje ‘Visser’

Ad Visser kende ik nauwelijks van de radio, wel van televisie. Ik zag ‘m voor het eerst aan het werk bij AVRO’s Toppop in 1972. Op een zwartwit televisie… als de weersomstandigheden mee zaten. Omdat de Vlaamse televisie eigenlijk weinig voorstelde en mijn ouders ook niet echt van Franse televisie hielden (die was wèl loepzuiver te ontvangen in Geluwe), hadden we een tien meter hoge mast op het dak van ons huis laten plaatsen, met draaibare richtantenne. 

Daarmee konden we in één ruk veel meer zenders ontvangen. Althans in theorie. Het Nederlandse tv-signaal kwam uit Goes, een afstand van zo’n 150 kilometer. Het hoeft weinig uitleg om duidelijk te maken dat de weersomstandigheden nogal wat invloed hadden op de beeldkwaliteit. Soms was er fading, dan weer teveel sneeuw en af en toe was er ook stabiel beeld. Maar we deden het ermee. De buren kwamen zelfs af en toe meekijken.

In 1974 kreeg Geluwe voor het eerst kabeldistributie en verhuisde de antenne naar een landelijk gelegen boerderij in Poperinge. Net voor een stevige storm zou losbarsten werd het immense ding afgebroken (foto). Intussen hadden de naaste buren een kleuren-tv gekocht. Gerard en Clementine hadden maar al te graag dat ik op vrijdagavond bij hen naar Toppop ging kijken. Het werd een wekelijkse, gezellige bedoening met een hapje en een drankje. Gerard keek vooral naar de meisjes van het ballet van Penny de Jager.

Clementine bleef enkel zitten als er Nederlandstalige, Franse of Duitse liedjes te horen waren. ‘Engels is een lelijke taal’, fulmineerde ze. Of; ‘Het zijn net wilden’. Ik genoot van het totaalpakket, Toppop, de sfeer, de buren, de commentaar, de gezelligheid en daarmee bedoel ik ook de glaasjes wijn uit hun meer dan voortreffelijke wijnkelder.

Ad Visser was de extra gastheer op vrijdagavond in Lourdesstraat 15. Jaren later zou ik hem ontmoeten. We trokken eind jaren 70, begin jaren 80 regelmatig naar Hilversum III om er bekend radiovolk te interviewen voor RadioVisie. In de gangen van het immense omroepgebouw liepen we daarbij wel eens andere Bekende Nederlanders tegen het lijf en meestal hadden ze er geen probleem mee om tijd vrij te maken voor een babbel. Zo dus ook Ad Visser…

Joey – de huistekenaar van RadioVisie – vereeuwigde hem op een groot formaat tekening bij de publicatie van het interview. Redacteur Antonino Condina aka Johnny Player, bracht die later persoonlijk, op een maandag in de winter van 1978/79, naar het Mediapark in Hilversum. Ad zette er zijn ‘krabbels’ op. De tekening ging terug mee. Na het drukken van RadioVisie werd ze dit keer per post verstuurd naar Ad. Op de redactie behielden we enkel een supergave kopie.


Spotlight
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
TVV Sound
Je zou ook interesse kunnen hebben in...
Toen autoradio’s nog een dure optie waren  Je kan het je nauwelijks nog voorstellen, begin
Laat Gerard nog maar even op stal! De zomervakantie is of was in het land...
Joey bepaalde het 'gezicht' van RadioVisie Zowel Thierry Missiaen als Patick Kicken genieten van hun
Ugo, de man van de witte ballonnen Schrijven is leuk. Columns zijn daarbij het summun.
Slikmoment gisterennamiddag op radio. The Carpenters en hun ‘Yesterday Once More’ knalden uit de luidspreker
Mijn radioleven is heel duaal. Ik heb er altijd over geschreven, bij momenten heb ik
Mark Zuckerberg maakt zich zorgen om mij. Dat liet hij zelfs hoogstpersoonlijk weten. Afijn, niet
De voorbije weken kwam de ‘Joepie Top 50’ een aantal keer voorbij. De eerste aflevering

Reageer op dit artikel

avatar
  Inschrijven  
Abonneren op
Meer in Column
(Ver)Meer Mi Amigo verhalen – 5

Nostalgische column Hans Knot – 85 (audio)

Dick is (nog steeds) radio actief – 49 (video)

De Coverack dossiers – 18 (video)

Groen Licht – 10 (video)

Kolder en Klodder – 89 (video)

Sluiten