JLB gaat (soms) naar zee (19) The French Connection

Leestijd: 3 minuten

De paasvakantie van 2018 zit erop. Althans toch die van mij. Het is Frankrijk geworden. Ik hoef er niks meer te ontdekken, wat het allemaal een stuk makkelijker maakt. Uiteindelijk is een vakantie bedoeld om bij te tanken. En ik kan dat enkel als ik nergens aan hoef te denken, heel lekker kan eten en op een plek kan zitten waar men niet het hoofd schudt als ze me om 11:00 uur zien genieten van een Ricard.

Frankrijk is ook leuk als je verslaafd bent aan radio. Je krijgt er de gebruikelijke verkrachtingen van de Engelse titels van songs en artiesten bij, maar verder kan je er genieten van een totaal aanbod aan formats. Je kan het zo gek niet bedenken of je vindt het terug. Bovendien weten ze om te springen met soundprocesssing, meestal ook hoe je via een uitgekiend jingle-pakket de luisteraar bij de keel moet grijpen. Al moet ik eerlijk bekennen dat dit keer m’n aandacht hoofdzakelijk getrokken werd door… televisie. Een beetje op het spoor gezet door de recente heisa tussen VRT en TV Vlaanderen in verband met DVB T2-uitzendingen.

Ik kijk zelden tot nooit televisie. Zeg nu zelf, in een land waar Canvas verheven wordt tot ‘meerwaardezender’, ben je gauw klaar. Dagelijks komen op de Nederlandse, Britse en Franse publieke omroepen tientallen programma’s voorbij die in Vlaanderen als van uitzonderlijke kwaliteit zouden gelden en dus een Canvas-label moeten krijgen. Bij de buren vind je ze terug in het vakje ‘doodgewoon’. En daarmee is dus alles gezegd over televisie in Vlaanderen en vooral waarom ik zelden kijk. Al heb ik wel een boontje voor Eclips TV. 

Bovendien betalen we ons hier letterlijk blauw aan dat tv-kijken. Zonder de Telenetkabel, de Proximuslijn of de schotel van TV Vlaanderen zijn we veroordeeld tot het publieke aanbod via DVB-T2. Het resultaat van de onmiskenbare logica van ‘het getal’. In een gebiedje waar nauwelijks zes miljoen mensen op elkaars lip leven, heeft iedereen wel ergens belang bij. U begrijpt wat ik bedoel. Leven en laten leven. Zolang er maar iemand betaalt. Jan met de Klak dus.

Zonder de eerder geciteerde kabel, telefoonlijn of schotel, zijn de Vlaamse kijkers veroordeeld tot het publieke aanbod en dat is twee-en-een-half station rijk. Kostprijs: één keer enkele tientallen euro’s voor de aankoop van een DVB T2-antenne. Een kistje sigaren groot, aan te sluiten door de eerste beste kluns. Waarbij ik mezelf als voorbeeld neem.

U kent het systeem niet? Uiteraard niet. Er wordt niet over gepraat, geschreven of geïnformeerd. Enerzijds is het aanbod bestaande uit Eén, Canvas en Ketnet, marginaal, anderzijds maken de commerciële jongens geen aanstalten om hun gedrag aan te passen. Je begrijpt de angel in dit verhaal; Als ook alle stations van de Medialaan en SBS via de DVB T2-ether gaan uitzenden, dan kunnen Telenet, Proximus TV en TV Vlaanderen voor veel kijkers hun biezen pakken. Al zou ik het sneu vinden voor deze laatsten. M’n underdog-gevoel speelt altijd een beetje mee.

Waarna ik opnieuw een feilloze bocht kan maken naar m’n Franse vakantie. Sinds een hele poos kan men daar in zowat het hele land enkele tientallen tv-zenders via de ether digitaal ontvangen. Gratis. Voor niks. Zonder te betalen dus. Ik heb me bijgevolg voor één keer laten gaan. Iedere avond, zelfs overdag, heb ik gezapt van TF1 naar Virgin, van France 2 naar M6 en dan terug van NRJ (televisie!) naar Arte, TMC en NT1. De fles rode wijn naast mij. De ondergaande zon in temperaturen van 25 graden als achtergrond. 

Omdat bij een geslaagde vakantie een leuk souvenir hoort, ga ik maandag mijn Proximus-abonnement opzeggen en ga ik bij Auchan in Roncq een DVB-T2 decoder kopen voor minder dan veertig euro. En heb ik me voorgenomen om vanaf dan nog minder tv te kijken, naar nog minder stations. Enkel Eén, Canvas en Ketnet blijven over en… vele Franstalige collega’s. Ik woon immers in die uithoek waar Vlaanderen, Henegouwen en Frankrijk aan elkaar grenzen. Ik pik bijgevolg zonder moeite onze Waalse vrienden mee en… een paar dozijn Franse buren. Me nu nog verzoenen met het feit dat alle Amerikanen op de Franse televisie… Frans spreken en ik ben er. 

Het feit dat ik met het uitgespaarde abonnement van Proximus al een deel van m’n volgende vakantie zal kunnen financieren, is een sterke stimulans.

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

JLB gaat (soms) naar zee (18) Base jumpen van VRT-zendmast in Egem Dinsdag 14 maart 2007. Ik ben in de buurt van het West-Vlaamse plaatsje Egem. Omdat masten en vooral zendmasten mij altijd geboeid hebben, besluit ik de snelweg Brugge - Roeselare ...
Nostalgische column Hans Knot (13) 15 jaar Eurovisie (deel 2) In de jaren vijftig en zestig bracht de televisie de wereld in de huiskamer. Het medium maakte de belevingswereld groter en de buitenwereld kleiner. De televisie werd een venster o...
Nostalgische column Hans Knot (12) De eerste vijftien jaren Eurovisie (deel 1) In de jaren vijftig en zestig bracht de televisie de wereld in de huiskamer. Het medium maakte de belevingswereld groter en de buitenwereld kleiner. De televisie werd een venster o...
JLB gaat (soms) naar zee (13) Paralelle paden en kruisende wegen Er zijn mensen die als een soort rode draad doorheen je leven ‘fietsen’. Ik bedacht het toen ik onlangs een stukje maakte over het Kortrijkse Popcenter, de laatste échte platenzaak...
Nostalgische column Hans Knot (11) Zo was het toevallig ook nog eens een keer... in beeld We gaan naar een opmerkelijke aanklacht die op 14 maart 1967 door de 44-jarige scheepselektricien De Jager afkomstig uit Rotterdam, werd ingediend tegen de toenmalige minister van ...
Plaatje maar weer (7) Ben Bode neemt je straks mee naar buiten! Een week vol genot, ergernis, schrik, humor én nog zoiets... om maar gelijk in open doel te scoren; de goede doelen dus.  Vraagt niemand zich af waarom deze doelen 'go...
Deel of print dit artikel
Amptec
Amptec
TVV Sound
Spotlight
Amptec

2 gedachten over “JLB gaat (soms) naar zee (19)

  • zo 15 apr 2018 om 19:17
    Permalink

    Als iedereen in het buitenland zijn aankopen begint te doen en geen klant meer blijft van volledig Belgische bedrijven, dan zal het nog moeilijker worden om sociale uitkeringen en pensioenen te blijven betalen. Kortzichtig vind ik…, maar de klant is koning.

    Beantwoorden
  • zo 15 apr 2018 om 20:48
    Permalink

    Pat: het kooptoerisme naar bv. Sluis en Hulst is hier in Vlaanderen al meer dan 50 jaar ingeburgerd. Dus hebben de regering en de bedrijven al meer dan een halve eeuw de tijd gehad om in te grijpen !

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *