JLB gaat (soms) naar zee (17) BOB vist Marina uit het lokale zwembad!

Leestijd: 5 minuten

De eerste vrije radio in Vlaanderen? Die Blokken-vraag borrelde spontaan op toen de datum van 29 maart vorige week voorbij kwam.  Alweer een opmerkelijk verjaardag. We moeten liefst 39 jaar terug in de tijd voor een antwoord…

Meestal wordt het Leuvense Radio Scorpio aangehaald. Tja, het is maar hoe je de woorden ‘vrije’ en ‘radio’ definieert. Ik wil er best wel eens een boompje over opzetten. Tijdens een zomerse BBQ bijvoorbeeld. Bij u thuis. U kent mijn nummer. Wat ik nu al ter overweging kan meegeven is het volgende. Midden 1978 was in het Kortrijkse reeds een radiopiraat actief die zich Gemini noemde. Af en toe eens een paar uur in de lucht tijdens een weekend, vanaf diverse locaties. Rond de jaarwisseling doken op het redactie-adres van RadioVisie – gewoon bij mij thuis dus, een reguliere eengezinswoning – , twee abonnees van het blad op.


Lees verder onder de advertentie


Ferry Vanloon (foto) en Geert Vandijk, eigenlijk heetten ze helemaal anders, maar omdat radiomensen ook een beetje artiesten zijn, is een pseudoniem best aanvaardbaar. Bovendien bleken de heren de initiatiefnemers te zijn achter de Kortrijkse piraat, dus enige afscherming van hun ware identiteit was mooi meegenomen. Illegaal uitzenden was toentertijd net geen halsmisdrijf waar je levenslang voor werd opgesloten. ‘Of RadioVisie misschien eens iets kon schrijven over Gemini?’ en ‘Dat ze nog medewerkers zochten’. Afijn, wie bij de hond slaapt, krijgt zijn vlooien. Die medewerkers, daar moesten ze dus niet lang naar zoeken. Ik wilde zelf wel eens van de verboden vrucht proeven.

Het was februari 1979. Er werd een plan van aanpak opgesteld. Gemini werd Radio Zuid. Er verscheen een annonce in het populaire huis-aan-huisblad Atlas, niet in RadioVisie. Sollicitanten werden één voor één aan de tand gevoeld in… een lokaal kapperssalon. Dwaalsporen aanbrengen, was het motto. BRT 2 West-Vlaanderen nodigde ‘iemand’ uit om over de nakende concurrentie te gaan praten. Die eer viel mij te beurt. Ik was enige die tijd had, de rest moest werken op de middag. Ik zette mijn beste Nederlandse accent op, heette plots Tom Bremer en scoorde punten bij de redactie, de luisteraars en de gerechtelijke politie. Maar dat laatste wisten we toen nog niet.

Vanaf april zouden we ieder weekend gaan uitzenden. Eén keer in de week, op zondag. Zes uur lang, van 10:00 tot 16:00 uur. Eén lang instuifprogramma, met één centrale presentator en veel gasten. Geen strak schema, gewoon de bandopnemer starten en beginnen. Spontaan, drijvend op buikgevoel, improviserend. Helemaal tegengesteld aan de strakke regels van de BRT dus. Omdat alleen Ferry een degelijke studio had, zouden we bij hem opnemen. De eerste keer zou dat op 29 maart doorgaan, de uitzending zou twee dagen later gebeuren. Er werden wat afspraken gemaakt en op de kick off dag werd de band gestart. Tom Bremer (foto), Suzy Verhoeven (mijn vrouw dus), Ferry Vanloon, Tommy Degroot en de Menense Wieltjesprinses waren aanwezig. Later zouden meer mensen langskomen…

Wat gebeurde. Enkel niet degenen waarmee we een afspraak hadden. De opnamestudio bevond zich op de eerste verdieping. Toen er gebeld werd keken we als vanzelf door het raam. Een zestal onbekende heren, waarvan vier in een uniform van politie-agent. Geen van allen stonden op ons gastenlijstje. Wie niet was uitgenodigd kwam er niet in. Spelregels zijn er om de boel soepel te laten werken. De deur bleef dicht en de recorder opnemen. Plaatje op, singeltje af, praatje maar meer… Maar kijk, sommige ongenode gasten zijn koppig. Een half uurtje later knalde de voordeur vrij onzacht open en kwam Marina, de echtgenote van Ferry de trap opgestormd, in haar kielzog twee verfrommelde heren en de vier agenten, met een huiszoekingsbevel. Ze waren getipt dat er een illegale radio-uitzending gaande was.

Nu leek ons dat een vreemde manier om zoiets vast te stellen. Even de radio aanzetten en luisteren had heel wat moeite en geld kunnen besparen. Om toch naar binnen te kunnen, zonder de voordeur in te beuken, blijkbaar mocht dat toen niet, misschien is het nog steeds zo, was het gezelschap naar het lokale zwembad getrokken. Op één of andere manier hadden ze hun huiswerk bijzonder gedetailleerd gemaakt, want ze wisten dat Marina op dat tijdstip in het plaatselijke zwembad haar baantjes aan het trekken was. Manu Militari werd ze uit het water gevist, in een combi naar huis gereden en verplicht om de voordeur open te maken. Waar ze enkel verbaasde mensen zagen die ‘iets’ aan het opnemen waren. Geen hoofdprijs!



Ik kan me voorstellen dat je daarna niet graag bij de grote bazen komt. ‘Sorry chef, het was vals alarm’. Kortom, er werd verder gezocht. In een schuurtje, helemaal achteraan in de tuin werd een vreemd ‘apparaat’ gevonden. Dat onmiddellijk geconfiskeerd werd. Op de officiële documenten omschreven als: ‘Metalen toestel, lijkend op de binnenkant van een radiotoestel, mogelijk een zenderapparaat, ook bedoeld voor CB’. Ook dat laatste was toen verboden. De mannen van het gerecht namen geen enkel risico, zoveel was duidelijk. De hele operatie werd redelijk toevallig opgenomen, de bandrecorder was immers al die tijd blijven draaien. Tegelijk was een abrupt einde gekomen aan de eerste officiële opnamedag van Radio Zuid. Gefnuikt vooraleer er ook maar een seconde was uitgezonden.

Duidelijk was dat in april 1979 Vlaanderen nog niet klaar was voor vrije radio. Jan Modaal waarschijnlijk wel, maar Piet Pakkeman, dacht daar anders over. Het Zuid-project werd opgedoekt. De plannen bijgesteld. In december van datzelfde jaar ging hetzelfde project, met quasi dezelfde ploeg, opnieuw van start. Nu opnieuw met de naam Gemini. Zuid was verbrand, er was een gerechtelijk onderzoek gaande. Je moet de kat niet bij de melk zetten. Kortrijk werd ingeruild voor het Waalse dorpje Herseaux, net over de taalgrens. Franstalig België was op dat moment immers wél rijp voor vrije radio. Op 23 december 1979 begon het grote Gemini-avontuur. Waarschijnlijk niet de eerste Vlaamse vrije radio die op zeer regelmatige tijdstippen uitzond. Tuurlijk niet, enkel de uitzendingen waren grotendeels Vlaams. De locatie was op en top Waals. Leve België!

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

JLB gaat (soms) naar zee – 16 (audio) RadioVisie bedacht de 'podcast' al in 1979 Soms zijn gebeurtenissen die op het eerste zicht niks met elkaar te maken toch met elkaar verbonden. Neem nu het bericht dat Neerlands populairste radiomaker Erwin Evers, eind dit ...
JLB gaat (soms) naar zee (15) Vive la France et Match! Afgelopen dinsdag was het weer zover. Een jaarlijks terugkerend fenomeen. De radio pakte er al mee uit vanaf het eerste bulletin om 06:00 uur. “Belgische supermarkten worden alsmaa...
JLB gaat (soms) naar zee (14) Zware aanslag, licht 'verstript' In mijn column 'Stukje Noordzee in een doosje', heb ik het terloops over stripboeken omdat ik een fan ben. Ik heb het al vaker gezegd, het leven bestaat uit meer dan ademen, eten, ...
JLB gaat (soms) naar zee (13) Paralelle paden en kruisende wegen Er zijn mensen die als een soort rode draad doorheen je leven ‘fietsen’. Ik bedacht het toen ik onlangs een stukje maakte over het Kortrijkse Popcenter, de laatste échte platenzaak...
JLB gaat (soms) naar zee (12) Radio, da’s je oor op de wereld Herinner je je de tijd voor het internet er was, voor de komst van satelliet- en kabeltelevisie? Je wereldbeeld was een stuk beperkter. Tijdschriften, stripverhalen, de bioscoop en...
JLB gaat soms naar zee (11) Zelfs de dood is een beauty contest Hoe je het ook draait of keert, het leven is (te) vaak een competitie. Gewild, ongewild, onbedoeld. Op school, in je beroeps- en privé leven. Ook de ultieme dag, die waarop je deze...
Deel of print dit artikel
TVV Sound
Spotlight
TVV Sound

1
Reageer op dit artikel

avatar
1 Aantal reacties
0 Antwoorden op reacties
0 Volgers
 
Meest beantwoorde reactie
Artikel met de meeste reacties
1 Personen die reageerden
Marc Personen die recent reageerden
  Inschrijven  
Abonneren op
Marc
Gast

Piet Pakkeman? Ach, een gepensioneerde rijkswachter zou eens geen drugs gaan dealen, maar een pirateradio beginnen, om iets te hebben op zijn pensioen. Als je daarentegen belegde, vielen ze op je schoot, zeker als je de grootste brol beweerde …

Meer in Column
Het vinylmoment van Manneke Pop – 11 (video)
Nostalgische column Hans Knot (15)
Kolder en Klodder (16)
De Coverack dossiers (2)
De Zaak Natsie (1)
JLB gaat (soms) naar zee – 16 (audio)
Sluiten